Tibetan
་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། ལས་སྟོང་པར་ནི་ཡང་དག་པར། །ཞེས་རྒྱས་པར་རོ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་ཡང་དག་མིན་དངོས་ཀྱང༌། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་སྣང་གང་དེ། །མ་རིག་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །དེ་ཡི་སྐྱེ་བར་ཡང་དག་འདོད། །དེ་ལྟར་ཡང༌། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དངོས་རྣམས། །ཡང་དག་པར་ནི་རྟོགས་པ་གང༌། །དེ་ནི་སྟོན་པས་མ་རིག་གསུངས། །དེ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང༌། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་མི་འགལ་བ་ཡིན་ན། འགོག་པའི་རིམ་པ་ཡང་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དངོས་སྟོང་ཤེས་ན་ཡང་དག་པ། །མཐོང་ཕྱིར་མ་རིག་མི་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་མ་རིག་འགོག་པ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འགག །ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་པོ་ས་ལམ་གོམས་པའི་འབད་པས་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཉེས་པས་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྨྲ་བ་ལ་ལན་འདེབས་པར་འདོད་པས། ལས་སྟོང་པར་ནི་ཡང་དག་པར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལན་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚོགས་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་རྣམས་མེད་པར་ལས་ཡང་དག་པར་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ནེམ་ནུར་མེད་པར་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ཤེས་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་ལམ་མི་འབྱུང་སྟེ། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །དེ་ལས་དེ་མེད་ན། ལས་ལས་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བའོ། །མི་འབྱུང་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བར་གྲགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ལྟོས་པའི་དབྱེ་བས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་དཔེ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མེད་པར་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འདི་ལ་དཔེ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་མ་བསྟན་པ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། ཞེས་བྱ་བར་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པའི་དཔེ་རབ་ཏུ་བསྟན་པས་དོན་འདི་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་དང་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྩོད་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་གནས་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པའམ་ཡང་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཐུག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་དང་འབྲེལ་བས་འཁོར་བ་ཁོ་ནའམ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནར་ཇི་ལྟར་གནས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་གཤེགས་ཤིང་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སངས་རྒྱས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་པར་མཛད་ལ་སྟེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་གཞན་ལ་ཡང་སྟེ་སླར་ཡང་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་སྟེ་སྤྲུལ་པ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དངོས་སུ་སྤྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་སྟོང་པ་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དེར་སྤྲུལ་པས་ སྤྲུལ་པ་ལ་གཏམ་དུ་བརྗོད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པ་ནི། སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དཔེ་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པ་བསྟན་ནས་དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་ནི། དེ་ནི་གཉི་ག་ཡོད་མིན་ཏེ། སྤྲུལ་པ་གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔྱད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྟན་པ་རྟོགས་པ་ཙམ་སྟེ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དཔེ་ལ་ལྟོས་པའི་དབྱེ་བས་གཅིག་ལ་ཡང་དག་པར་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན
Chinese
如果说那是没有意义的，那不是的。因为什么缘故？“业空性中是真实”，这样广说。这样理解：如果胜义中缘起没有生，即使如此，在世俗中也不是那样，因为无明是世俗，因为它遮蔽了真如。此处，非真实之物，显现为真实，那无明即是世俗，它的生被认为是真实的。因此，从因和缘所生的事物，真实地了知，那就是世尊所说的无明，从中产生十二支。将会这样讲述。因此，如果这样生的次第不相违，那么灭的次第也同样不相违，如果知道事物是空性的，因为真实地见到，所以无明不会产生，那就是无明灭，因此十二支灭。将会这样讲述。因此，在空性中观察，世俗谛的生和灭不会相违。对方说，修习地道的努力会导致没有果的过失，为了回答这个问题，以“业空性中是真实”等来显示的回答，那才是正理，这样，如果没有积聚和结合的道，业就不会真实地在空性中被认识，对此，在法最胜的阶段，如果没有犹豫地在空性中认识，那么立即就能见到它，道不会产生，因为无明灭了就会灭，不会进入，这样理解。从那之中，如果没有那，从业中，识等产生，即是生。不产生即是不生。那被称为剩余。认为是由于没有因的缘故。因此，这样通过显示缘起十二支从规律中返回的次第，在世俗中成立了具有道和果。然而，如果在胜义中进行分析，那么不存在的，如果不对那进行观察，那么被称为令人愉悦的特征，在世俗中是因的自性还是果的自性存在呢？这样观察一个事物
English
If it is said that it is meaningless, it is not. For what reason? "Action in emptiness is truly," thus extensively speaking. It is understood thus: If in the ultimate sense, dependent arising has no birth, even so, in the conventional sense, it is not so, because ignorance is conventional, because it obscures suchness. Here, even a non-real thing, whatever appears as real, that ignorance itself is conventional, its birth is considered real. Thus also, whatever things are born from cause and condition, whatever is truly realized, that is what the Teacher calls ignorance, from which the twelve branches arise. It will be explained thus. Therefore, if the order of arising is not contradictory in this way, then the order of cessation is also not contradictory, if one knows that things are empty, because one sees truly, ignorance will not arise, that is the cessation of ignorance, therefore the twelve branches cease. It will be explained thus. Therefore, looking at emptiness, the arising and ceasing of conventional truth are not contradictory. The opponent says that the effort of practicing the stages and paths will lead to the fault of having no fruit, in order to answer this question, the answer shown by "action in emptiness is truly," etc., is indeed the correct reasoning, thus, without the paths of accumulation and joining, action will not be truly known as empty, to this, in the stage of the supreme Dharma, if one knows emptiness without hesitation, then one can immediately see it, the path will not arise, because ignorance ceases, it will cease and not enter, thus it is understood. From that, if there is no that, from action, consciousness etc. arise, that is birth. Not arising is not being born. That is called the remainder. It is thought to be because there is no cause. Therefore, in this way, by showing the order of returning from the law of the twelve branches of dependent arising, the path with fruit is established in the conventional sense. However, if one analyzes in the ultimate sense, then whatever does not exist, if one does not examine that, then the characteristic called delightful, in the conventional sense, is it the nature of the cause or the nature of the fruit? Thus looking at one thing.
Chinese
如果以有和无的自性来承认，由于以无例来显示，有些人也不能理解无，而且这也没有一些例子，因此，这不就像没有显示一样吗？为了向反驳者显示非常著名的例子，从而显示这个意义，就像世尊如来等所说的那样。就像你和我之间没有争论一样成立。世尊对一切法的如实之性如实安住，如实证悟和通达，或者与获得方法和智慧无二的究竟等持的自性相关联，如何不会仅仅安住在轮回或仅仅安住在涅槃中呢？同样，进入涅槃之界并获得，被称为如来佛陀的那位，以神变，即神通的差别，摄受所化众生，然后以随顺的形态差别化现，即生起。那个化身也对其他的化身，即再次化现。其中，即在那些化身中，如来真实化现的那些，在空性离自性的那里，化身 对化身说话，更不用说，为了显示这一点，说的是：化身对化身说什么呢？这个例子显示了在胜义谛中无自性，但即使在世俗谛中存在也不矛盾，为了显示这一点，说的是：那不是两者都有吗？意思是两个化身。如果问：是否在真实性中也是如此呢？回答说：无论如何，因为不可分析的自性是不可分析的，所以是世俗谛。因此，所显示的仅仅是理解，即仅仅是错觉的意思。这样，以成为因和果的自性，通过依赖例子的区分，显示了一个在胜义谛中没有的自性，以及在世俗谛中存在的自性。
English
If one admits the nature of existence and non-existence by the distinction of examples, since some cannot understand non-existence shown without an example, and there are no examples for this, isn't this just like not showing it? In order to show this meaning by showing very famous examples to the objector, it is said, 'Just as the Bhagavan Tathagata,' etc. Just as it is established that there is no dispute between you and me, the Bhagavan abides in the suchness of all dharmas, realizes and comprehends it as it is, or is associated with obtaining the ultimate samadhi that is the nature of the inseparability of method and wisdom, how can he not abide only in samsara or only in nirvana? Likewise, having gone to and attained the realm of nirvana, that which is called the Tathagata Buddha, by miracles, that is, by the distinction of miraculous powers, takes hold of the beings to be tamed, and then manifests the distinction of forms that are in accordance, that is, arises. That manifestation also manifests again to other manifestations. Among them, that is, among those manifestations, those that the Tathagata actually manifests, in that emptiness devoid of self-nature, a manifestation speaking to a manifestation, what need is there to mention it? To show this, it is said: What need is there for a manifestation to speak to a manifestation? This example shows that there is no self-nature in the ultimate truth, but it is said to show that even if it exists in the conventional truth, it is not contradictory: Is that not both? It means both manifestations. If asked, 'Is it also so in reality?' It is said, 'Whatever it may be,' because the nature that is not worthy of analysis is unanalyzable, that is, it is intended to be conventional truth. Therefore, what is shown is merely understanding, that is, merely illusion. Thus, by the very fact of becoming the nature of cause and effect, through the distinction of relying on examples, it shows one nature that does not exist in the ultimate truth, and the nature that exists in the conventional truth.