Tibetan
དི་ཉིད་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་གལ་ཏེ་ལས་ནི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་རོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡང་ དག་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་འགྱུར་བ་ན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པ་གཅིག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཉིད་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། ལས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་སྨིན་ཅན་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ཉེས་པ་གཉིས་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་བདག་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེས་པ་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་ཁོ་ན་ལས་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟག་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དང༌། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང་འབྲེལ་པའམ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ལ། གང་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། གང་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ལ། གང་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་མི་བསྙོན་པའི་ཕྱིར་ཁས་ལེན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར། ལས་ནི་རྐྱེན་སྐྱེས་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་རྒྱས་པར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལས་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པར་ཁས་ལེན་ན། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྟེན་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་གསུམ་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་གཉིས་པོ་དག་གིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རང་བཞིན་མེ
Chinese
因此，你也必须毫无疑问地承认这一点。否则，如果说业是自性，那就太广了。其意是说，凡不是缘起之法，就是自性的，这才是合理的。因为从因和缘所生之法，如同幻术等一样，由于并非真实产生，所以没有自性。如果业也不是缘起的，那么，当它发生变化时，由于不依赖于其他，因此会变成常有。因此，如果明显地认为由它所产生的身体之物，也由于因不齐全而变成常有，这就是一个过失，因为你并不认为常有是事物的本性。如果业和业的果是常有的，那么，业也不会变成痛苦的异熟果。这是第二个过失。因此，它会变成我，而不是无我，这是第三个过失，因为只有从无常中才会产生痛苦，并且你认为它是无我的。因为常有与行、变化之苦以及无我相关，或者你也没有承认，因为凡是无常的，就是痛苦的，凡是痛苦的，就是无我的，这是已经成立的宗义。如果它也像幻术等一样，因为依赖而产生，因此你承认它本身没有自性，因此不会有如上所说的过失，因为，凡是依赖而产生的，就是无常的，凡是无常的，就是痛苦的，凡是痛苦的，就是无我的，即使是宣说空性者，也不会否认世俗谛，因此这是必须承认的。因此，“业不是缘起所生”。这样就广说了。因为如果承认业是依赖而产生的，那么，如同幻术等一样，它本身就不会有生和灭，并且对于非依赖而生的，就会犯如上所说的三种过失，因此，两位圣者依次立即否定了自性。
English
Therefore, you must also undoubtedly acknowledge this. Otherwise, if it is said that karma is self-existent, that would be too broad. The meaning is that whatever is not dependently originated is self-existent, which is reasonable. Because things that arise from causes and conditions, like illusions, are not truly produced, and therefore have no self-existence. If karma is also not dependently originated, then when it changes, because it does not rely on others, it will become permanent. Therefore, if it is clearly thought that the physical body, which is produced by it, also becomes permanent because the causes are not complete, this is one fault, because you do not consider permanence to be the nature of things. If karma and its results are permanent, then karma will not become a painful result of maturation. This is the second fault. Therefore, it will become a self, not non-self, which is the third fault, because suffering arises only from impermanence, and you consider it to be non-self. Because permanence is related to formations, the suffering of change, and non-self, or you have not admitted it, because whatever is impermanent is suffering, and whatever is suffering is non-self, this is an established tenet. If it is also like illusions, because it arises dependently, therefore you admit that it has no self-existence in itself, therefore there will be no faults as mentioned above, because whatever arises dependently is impermanent, whatever is impermanent is suffering, and whatever is suffering is non-self, even those who speak of emptiness do not deny conventional truth, therefore this must be admitted. Therefore, "Karma is not produced by conditions." This is explained extensively. Because if it is admitted that karma arises dependently, then, like illusions, it will not have birth and cessation in itself, and for what is not born dependently, the three faults mentioned above will be committed, therefore, the two noble ones immediately denied self-existence in order.
Tibetan
ད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར། ལས་ནི་རྐྱེན་སྐྱེས་ཅི་ཡང་མེད། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་མིན་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལས་རབ་ཏུ་སྤངས་ན་རིགས་པ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་རབ་ཏུ་སྤང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་འདི་གང་དག་གིས་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། གང་དག་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་དབྱེ་བས་དངོས་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལོག་པར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ན་དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་རྒྱུ་མཚན་ལྷག་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལས་ནི་ཉོན་མོངས་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མེད་ཀྱང་བརྫུན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང༌། བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལས་འབའ་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་ན་ཡང་རིགས་པ་ཐུན་མོང་ཉིད་ཀྱིས་གསུམ་ཀ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་དཔྱོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལས་དང༌། ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་འདུ་བྱེད་ཅེས་བརྗོད་པས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཉིད་ཙམ་སྔར་བསྟན་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་དབྱེ་བས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དག་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ལས་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ལས་ནི་ཉོན་མོངས་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལུས་ནི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་ཡིན་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བདག་ཉིད་ཅེས་ བྱ་བར་སྨོས་སོ། །འང་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏེ། གང་
Chinese
因此，为了显示这一点，业不是由任何因缘所生。不是由因缘所生，也不是存在，这才是究竟的。 这是剩余的部分。然而，如果彻底舍弃它，那么以共同的道理，不是也会彻底舍弃被认为是其原因的烦恼，以及这两者的有因之生吗？因此，为了消除这样的疑惑：这些行由谁造作，以及如何以造作者和所造作的差别来区分，事物如何成为显现为因和果的自性的行境呢？所以才说了“行如幻”等等。就像乾闼婆城等并非真实存在的事物，也以依赖而生的自性，以颠倒显现的自性而显现一样，一切行也是如此。因为，如果将它们安立为真实存在，就看不到其他的理由了。这是他的想法。为了阐明这些，详细地说了“业是烦恼的因”。因为就像乾闼婆城等一样，一切行都是缘起，所以虽然实际上并不存在，却以虚假的形态显现。正因为如此，即使仅仅是业才适合在空性中进行观察，但他的想法是，以共同的道理，也应该观察三者在自性上是空性的。什么是三者呢？就是烦恼、业和身体。因为之前已经说了“行”，所以因为是主要的，所以仅仅是这些才被包含在之前所说的以差别来确立的区分中。其中，通过显示作者和所作，烦恼和业被显示为因。因为烦恼是业的因，而业也是身体的因。正因为如此，才说了“业是烦恼的因”，以及“身体是业的因”。如何理解这一点呢？说了“行是烦恼的自性”。“也”是“因为”的意思，因为
English
Therefore, to show this, karma is not born from any condition. It is not born from conditions, nor does it exist; this is the ultimate. This is the remainder. However, if one completely abandons it, wouldn't one also completely abandon the afflictions that are considered its cause by common reasoning, and the causally arisen birth of both of them? Therefore, to dispel the doubt of how these formations are formed by whom, and how things become the object of experience appearing as the nature of cause and effect by the distinction of establishing the distinction between the maker and what is made, it is said, "Formations are like illusions," and so on. Just as cities of gandharvas and the like, which are not truly existent, also appear with the nature of arising dependently, with the nature of appearing reversed, so are all formations. Because, if they themselves are established as truly existent, no other reason is seen. This is his thought. To clarify these very things, it is extensively stated, "Karma is the cause of afflictions." Because, like cities of gandharvas and the like, all formations are dependently originated, so although they are not existent in reality, they appear in a false form. For that very reason, even if only karma is suitable to be examined in emptiness, his thought is that, by common reasoning, all three should also be examined as empty in their own nature. What are the three? They are afflictions, karma, and body. Because "formations" have already been mentioned, because they are the main ones, only these are included in the distinction of establishing the distinction previously shown. Among them, by showing the doer and the deed, afflictions and karma are shown as the cause. Because afflictions are the cause of karma, and karma is also the cause of the body. For that very reason, it is said, "Karma is the cause of afflictions," and "The body is the cause of karma." How is this to be understood? It is said, "Formations are the nature of afflictions." "Also" means "because," because
Tibetan
གི་ཕྱིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམས་ཏེ། རྒྱུ་རྣམས་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཕྲ་རྒྱས་ཡིན། །ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །འདིར་རྩ་བ་ནི་རྒྱུ་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ལས་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་ནི་ལུས་གཙོ་བོར་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཕེན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་སྨོས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་འོངས་ཞེས་སྟོན་པ་ན་དེའི་འཁོར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་སྟོན་པར་མི་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བབ་ན་དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ལས་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐར་ཕྱིན་པས། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་མེད་ཅིང༌། །འགག་མེད་གང་ཚེ་མཐར་མིན་ནམ། །ཞེས་བྱ་བ་སྐབས་ཀྱི་རང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གཞུང་གཟུགས་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་མེད་ན་ནི་བྱེད་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལས་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཉིད་ཡོད་ན་བྱེད་པ་པོ་ཡང་ཡོད་པ་འཕེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་དེ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོའི་ཡོད་པ་འཕེན་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་བསྟན་ཟིན་པའི་རིགས་པས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེར་མེད་པས་དེར་འབྲེལ་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དབེན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་ཁོ་ན་མཐར་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱང་སྔར་ཐར་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་ལ་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་ཁོ་ན་ཐར་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་ལ་ལམ་གོམས་པའི་འབད་པ
Chinese
因为业和烦恼的自性之行，诸因已由宗义派阐述，这是其用意。也如是说：存在的根本是微细增长，从业产生各种各样的世间。此处应了知根本是因，是业的因。所示的成办业，主要是身体本身是业的果报，而除此之外的受用和处所等事物，只是它的分支。也正因为如此，由于它本身能引生它，所以没有另外说明，譬如说国王来了，就不会另外说明他的眷属一样。因此，像这样在辨析自性空性的场合，由于与它相关的缘故，一切行都近似地显示为自性空性。当恰逢其时的业彻底无自性时，自性本身无生，灭无何时为尽头？为了显示场合的本初即寂之相涅槃之理极为成立，所以说了无业则无作者等。业是行为，而且没有作者是不合理的，因此如果它们存在，作者也就会被引生。这与作者相应，它不是没有果报，而且果报和受用者也并非没有获得，因此业和作者的存在会引生果报和受用者的存在。又，当以已阐述的道理，自性空性的业本身不存在时，由于它在那里不存在，因此与它相关的作者、果报和受用者等也不存在，因此是寂静的，是完全的寂静，自性空性，本初即寂灭本身才是究竟的。
English
Because of the nature of actions and afflictions, the causes have been explained by the tenets, which is the intention. It is also said: The root of existence is subtle growth, and various worlds arise from actions. Here, it should be understood that the root is the cause, the cause of actions. What is shown to accomplish actions is mainly that the body itself is the result of actions, and other things such as enjoyment and places are only its branches. Also, precisely because it itself can generate it, it is not explained separately, just as when it is said that the king has come, his entourage is not explained separately. Therefore, like this, when it comes to analyzing selflessness, because of its relation to it, all actions are approximately shown to be selfless. When the actions that are appropriate are completely without self-nature, the self-nature itself is unborn, and when is there an end to cessation? In order to show that the principle of Nirvana, which is the nature of peace from the beginning, is extremely established, it is said that without action there is no agent, etc. Action is behavior, and it is unreasonable to have no agent, so if they exist, the agent will also be generated. This corresponds to the agent, it is not without result, and the result and the enjoyer are not without attainment, so the existence of action and agent will generate the existence of result and enjoyer. Also, when, according to the reasons already explained, the action itself of selflessness does not exist, because it does not exist there, the agent, result, and enjoyer, etc., related to it also do not exist, therefore it is peaceful, it is complete peace, selflessness, and the very nature of peace from the beginning is the ultimate.