Tibetan
ངོས་པོ་སྲིད་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་ཐམས་ཅད་འདི་ཁོ་ནར་འདུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་ཁོ་ན་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཕགས་པ་འདིའི་དོན་རྟོགས་པར་ཟད་དོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་གང་ཞིག་འདུས་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་བཀོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ལས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བླ་མ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་སྟོན་པ་གཅིག་པུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང༌། །དཔལ་དང་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ། །དྲུག་པོ་དེ་ལ་ལྡན་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་ བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །ངེས་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་གནས་ཏེ་ངེས་པར་གནས་ཤིང་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སྐྱེས་ནས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་དབྱེ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ངེས་པ་དང་ནི་མ་ངེས་ལས། །ངེས་པ་ཡང་ནི་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །མཐོང་ཆོས་ལ་སོགས་མྱོང་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ། ལས་བདག་དང་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གནས་པ་དང་གསུང་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྲེལ་བར་བྱའོ། །འདིར་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རང་བཞིན་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་འདི་སྐད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་ལས་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གནས་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ངེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ནི་སེམས་པའོ། །ལུས་དང་ངག་གི་ནི་སེམས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཉིད་དེ། སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། །དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་གང་བསྟན་པའོ། །རང་གི་དོན་ལ་བཀའ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་འབྲས་བུ་སྟེ། ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པའོ། །གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་དཀར་བའོ། །འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་འདྲེན་མའོ་ཞེས་
Chinese
因为本体既非有，一切都包含于此，所以从原始以来，寂静本身就是合乎道理的解脱，为了显示这个道理。说了“有为法即非有为法”等等，就完全理解了此圣者的意义。这里想要包含一切的是什么呢？为了通过阐述以先前陈述为先导的宗派来阐明，说了“上师薄伽梵”等等。如果一切有为法和无为法都是自性空，那么业也属于有为法，如果那样的话也不行，因为这位上师是三界唯一的导师。“薄伽梵”的意思是：自在与美貌，光辉与名声及智慧，勤奋圆满具备者，称此六者为具足。这是用“薄伽梵”这个词来表达，能引出所有功德的六种功德具足的佛陀。因为必定成熟，所以业是处所，即必定安住并被指示。它有三种，即：在可见法中感受，出生后感受，在其他次数中感受的差别。如所说：决定与非决定，决定又有三种，为了感受可见法等。就像这样被教导的。同样，“业的主人和果报”等，要与“安住”和“说”这两个词连接起来。这里“自性”这个词表达的是自性。因此，这是这样教导的：任何业的自性安住，其特征的决定是这样的：意的就是思，身语的就是由思所发起，思是意的业，由它产生身语的业。凡是所教导的，为了成办自己的利益，那就是业的自性。它的果报是：一种黑色业的自性成熟就是一种黑色，一种白色业的成熟就是一种白色，混合业的成熟就是混合。
English
Because the entity is neither existent, and everything is contained within this alone, therefore, from the very beginning, peace itself is the liberation that is in accordance with reason, to show this reason. Having said, "Conditioned phenomena are non-conditioned phenomena," etc., the meaning of this noble one is completely understood. Here, what is it that is intended to contain everything? In order to clarify by explaining the tenets of the preceding statement, "Guru Bhagavan," etc., are mentioned. If all conditioned and unconditioned phenomena are emptiness of self-nature, then karma also belongs to the conditioned, and even if that were the case, it is not so, because this Guru is the sole teacher of the three realms. "Bhagavan" means: Sovereignty and beauty, splendor and fame and wisdom, diligence perfectly endowed, these six are said to be possessed. This is expressed by the word "Bhagavan," the Buddha who possesses the six qualities that bring forth all virtues. Because it definitely ripens, karma is the place, that is, it definitely abides and is indicated. It has three aspects: experiencing in the visible dharma, experiencing after birth, and the distinction of experiencing in other times. As it is said: Definite and indefinite, the definite is also of three kinds, for the sake of experiencing visible dharma, etc. It is taught like this. Similarly, "the owner of karma and the fruit," etc., should be connected with the words "abiding" and "speaking." Here, the word "self" expresses self-nature. Therefore, this is what is taught: Whatever is the self-nature of actions abides, the determination of its characteristics is like this: that of the mind is thought, that of body and speech is what is aroused by thought, thought is the action of the mind, and from it arise the actions of body and speech. Whatever is taught, in order to accomplish one's own benefit, that is the self-nature of action. Its fruit is: the ripening of the self-nature of black actions is black, the ripening of white actions is white, and the ripening of mixed actions is mixed.
Tibetan
བྱ་བའི་དབྱེ་བ་གནས་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་ལས་བདག་གིར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་ལས་ཉིད་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་དབང་སྒྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གཞན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བེའུ་ལྟ་བུ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་སྟེ། དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དག་བྱ་བ་གསུང་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྲེལ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་གསུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཐ་མ་དག་ཏུ་གསུངས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ ཉེ་བར་བཟུང་བ་ནི་དབུས་སུ་ཡང་དེ་སྦྱར་བའི་དོན་དུའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གལ་ཏེ་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་ནི། ལས་གསུངས་ཏེ་གང་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ལས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལས་བདག་གིར་ཞེས་བྱ་བ་འབྲས་བུ་མ་བྱིན་པར་ཆུད་མི་ཟ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཏེ། དེ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས། །མི་འཇིག་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་ཚིག་སྦྲེལ་ཏེ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མི་རིགས་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལས་དེའི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་ལན་བསྟན་པ་ནི། དེ་སྐྱེས་བདག་འཛིན་དེ་འཛིན་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ནའོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཡང་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལས་ལས་སྐྱེས་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་རིབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འ
Chinese
由于行为的差别存在，所以是近处存在。世间是业所主宰的，如是说，业本身是作为自己的主宰，恒常地行使权力。就像追随其他世界的犊牛一样，那些是什么呢？那些是与被称为众生的行为相关联的。同样地，业即使经过百千劫，也不会白费。当积聚并时机成熟时，便会使有情众生获得果报。如是说，业被说成不会白费。最初是说到了最后等等，这两句话，接近地抓住，也是在中间加入那个意义。因此，如果业也是空性，那么就不会像这样被世尊所说，这是在说明。立宗者说：说了业，因为没有产生等等，如是说。从何处存在，像这样具有自性。众生以业为主宰，如是说，在没有给予果报之前不会白费，这是依世间的俗谛而言的。那是由于什么没有产生？由于不灭。因此，就其本身而言是没有自性的，将这些词连接起来并结合在一起。就像幻术等一样，由于依赖而产生。如果就其本身而言，生起和灭亡是不合理的，那么怎么会说是具有自性呢？对此，心中这样想：如果无自性的业，凭借它如何能完全执持自体的实物呢？这里给出了回答：由彼生执彼无执。也就是说，从业所生的，显现为想要执持自体的实物，那也仅仅是就其本身而言，是没有执持的。从何而来呢？那也是从分别念而来，如是说。或者，是因为什么的原因。因为从业所生，显现为想要执持的自体实物，那仅仅是从无始以来的无明的自性的分别念而来，而不是实物本身。就像由于眼翳的原因，出现毛发交错和第二个月亮等等一样。
English
Because the distinctions of actions exist, it is near existence. The world is to be mastered by karma, as it is said, karma itself is to be done as one's own master, constantly wielding power. Like calves following other worlds, what are those? Those are to be connected with what is called the actions of sentient beings. Similarly, even after hundreds of kalpas, actions will not be wasted. When they gather and the time arrives, they will ripen fruits for embodied beings. As it is said, actions are said not to be wasted. The first is the two words saying 'to the end' etc., closely grasping, is also to add that meaning in the middle. Therefore, if karma is also emptiness, then it would not be said by the Bhagavan in this way, this is being shown. The proponent of established tenets says: Karma is spoken of, because it is not born, etc., is mentioned. From where it exists, such is the nature of this. Sentient beings have karma as their master, as it is said, it will not be wasted without giving fruit, this is according to the worldly convention. That is because of what it is not born? Because it is imperishable. Therefore, in itself, it is without nature, these words should be connected and combined. Like illusion and so on, because it arises dependently. If, in itself, arising and ceasing are unreasonable, then how could it be said to have nature? To this, one thinks: If the action without nature, by its power, how can it fully hold the object of self? Here the answer is shown: That born, holding, that not holding. That is, what is born from karma, appearing as wanting to hold the object of self, that is also merely, in itself, without holding. From where does it come? That also comes from discrimination, as it is said. Or, it is for what reason. Because what is born from karma, appearing as the object of self that one wants to hold, that is only from the discrimination of the nature of beginningless ignorance, and not the object itself. Like the appearance of tangled hairs and a second moon, etc., due to the cause of cataracts.