Tibetan
། འདི་དག་སེམས་ཅན་གཞན་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ དངོས་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡོད་པར་ལུང་དང་རིགས་པ་དང་འགལ་བས་མེད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དུ་གྲུབ་བོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བདག་མེད་ཀྱང༌། །རེ་ཞིག་དེ་དང་འགལ་བའི་བདག་མེད་པ་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་རང་བཞིན་དང་འགལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པར་ཁས་བླངས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་བདག་ནི་མི་རྟག་པ་མ་སྐྱེས་པ་ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་རང་བཞིན་དང་འགལ་བའི་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རམ། བདག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་བའོ། །དེ་ཡང་ཡོད་ལ་དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་ཆོས་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་གི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་འདིར་བདག་མེད་པ་ཡིན། ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་བཏགས་ནས་སམ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ན་དོན་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་གང་ཟག་ལ་བདག་ཅེས་བརྗོད་དེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ངར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མུན་ནག་གི་ནང་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་ཉུང་ཟད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཀྱི། འདི་ནི་མ་ལུས་པའི་འགྲོ་བས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ཡིན་ལ། དེ་ནི་མངོན་བར་ཞེན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདིར་བསལ་བར་བྱའོ། །བདག་བརྟགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ལས་ཤིན་ཏུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས
Chinese
这些不是从其他有情众生中产生的，仅仅通过体验，无法将它们确立为真实意义上的事物。因此，即使自己体验到我执和我所执，但即便如此，由于与经文和理智相悖，所以它们是不存在的。因此，世俗的我执和我所执，也与如来的我执和我所执相同，一切法都只是名言安立。这里说道：如果这样无我，暂时存在与此相违的无我，同样，由于与我的自性相违，所以一切法都承认为无我。如经所说：世尊说一切法无我，我是无常、非生，是我执的对境，一切法不是这样的。因此，由于与我的自性相违的无我自性，或者由于远离我，所以一切法是无我的。这也是存在的，因此，由于没有我的法，所以一切法不是仅仅是名言，如果这样说。回答：你为何颠倒地执着于无我？外道所遍计的我的事物不存在，并非由于它的非自性而将一切法确立为无我。如果是这样，那么这里如何是无我呢？通过假立于近取蕴上，或者在自性的名相上显示为无我，将会产生重大的意义。其中，依赖于蕴而假立的补特伽罗被称为我，因为是世俗的我执的缘故。这不是外道所遍计的，因为它就像在黑暗中对男人的形象进行遍计一样，只是稍微地、非常颠倒地进行遍计，而不是所有众生都进行遍计。凡是依赖于蕴，所有众生都执着为我的，那是因为它已成为显现执着之处，所以在此应排除。对我的遍计，由于与世俗名言的安立截然不同，因此应将其置于抉择真如的范畴。
English
These do not arise from other sentient beings; merely through experience, one cannot establish them as things of true meaning. Therefore, even if one experiences self-grasping and grasping at what is mine, even so, because it contradicts scripture and reason, they do not exist. Therefore, the worldly grasping at self and grasping at what is mine are the same as the Tathagata's grasping at self and grasping at what is mine; all phenomena are established as mere names. Here it is said: If it is thus without self, for a while there exists a selflessness that contradicts it, and likewise, because it contradicts the nature of self, all phenomena are asserted to be without self. As it is said: The Blessed One said that all phenomena are without self, the self is impermanent, unborn, the object of self-grasping, and all phenomena are not like that. Therefore, because of the nature of selflessness that contradicts the nature of self, or because of being separate from self, all phenomena are without self. That also exists, and therefore, because there is no self's dharma, all phenomena are not merely names, if you say so. Answer: Why do you perversely cling to selflessness? The object of self that is completely conceived by the non-Buddhists does not exist, and it is not by its non-nature that all phenomena are established as selflessness. If that is so, then how is there selflessness here? By imputing it to what is closely taken, or by showing selflessness in the category of nature, a great meaning will arise. Among them, the person who is imputed in dependence on the aggregates is called self, because it is the worldly self-grasping. It is not what is completely conceived by the non-Buddhists, because it is like completely conceiving the form of a man in the darkness, it is completely conceived with a slight and very perverse view, but this is not completely conceived by all beings. Wherever all beings grasp at what is mine in dependence on the aggregates, that is because it has become a place of manifest clinging, so it should be excluded here. The conceived self, because it is very different from the establishment of worldly conventions, should be placed under the power of investigating suchness.
Tibetan
་ཀྱི། དེ་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་འདིར་འགེགས་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་དགག་པའི་དོན་དུ་འདི་སྐད་གསུངས། མིག་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བརྟག་པ་བརྟེན་པ་ཐེར་ཟུག་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པས་སྟོང་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་སོ།། མིག་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་གིས་སྟོང་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལུང་འདིས་གསལ་བར་མཛད་ཀྱི། ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མིག་ནི་བདག་གིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་པ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཞིག་ལ་བཏགས་ལ་བདག་དེ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་མེད་ཀྱང་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བརྟན་ནས་འདོགས་ལ། དེ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དེ། མིག་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདམས་པ་སྟོན་པར་བཞེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ནི་བདག་གིས་སྟོང་པར་གྲུབ་པོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་མིག་ལ་དཔྱད་པ་ན་བདག་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཕྱིར་མིག་ནི་བདག་གིས་སྟོང་པ་སྟེ། བདག་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཤྭའི་སྒྲ་ནི་ག་པ་ལ་སོགས་པར་དཔྱད་པ་སྟེ། དེས་ན་དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཞེས་པས་འདིའི་དོན་ནི་ག་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དང་ཏི་བྱས་པས་ཤུ་ནྱ་སྟེ་སྟོང་པའམ་དབེན་པའོ། །འཕྲོས་པ་ལས་རིང་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའམ་ག་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ལས་སྐྱེ་བོ་དང་བྲལ་བའི་དབེན་པ་ལ་སྟོང་པའི་སྒྲར་སྒྲ་པ་རྣམས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་གང་དང་བྲལ་བ་དེ་དེས་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་བཤད་པའི་དོན་ཏོ། །མོད་པ་ལ་ཡང་སྟོང་པའི་སྒྲ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་སྟོང་པའོ་ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་སྔ་མ་ཉིད་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། མིག་ནི་བདག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ་ཞེས་བདག་མེད་པས་བདག་གི་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདག་གིར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་སྟོང་ལ། བདག་གིར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པའི་མིག་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མིག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་བདག་གིས་བདག་ཏུ་བྱས་པས་འདི་ནི་བདག་གི་བ་ཞེས་བྱ་ལ། བདག་མེད་ན་ཉེ་བར་བླངས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་པའི་མིག་མེད་ལ། བདག་གི་བས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པས་མིག
Chinese
。这并非是为了排除它。如果外道不阻止对这个完全臆想的我的执着，那么世尊为了驳斥什么而说了这样的话呢？“眼睛是空性的，因为它不是我及我所的臆想所依赖的、恒常的、完全变化的法。”此经文清楚地表明了眼睛所依赖的假我之空性和自性之空性，但并非与内在的作者丈夫分离。因此，“眼睛是空性的”是指，依赖于蕴、界、处而假立的那个我，虽然在五种方式上不存在于蕴、界、处中，但却依赖于蕴、界、处而安立。然而，那也是不存在的。对于眼睛等各自在五种方式上也是不存在的，应当理解。因此，世尊为了向那些渴望解脱的人们展示教诲，才说“眼睛是空性的”。因为在观察眼睛时，我并不存在，所以眼睛是空性的，意思是与我分离。Śvā的声音是关于ga-pa等的考察。因此，通过“因此说明”这句话，这里的含义是，通过对ga-ba等加上yaṁ和ti，就成了śūnya，即空或寂静。或者说，通过ga-ba等的解释，声音学家们将与人群分离的寂静解释为空性的声音。因此，凡是与某物分离的，就是空性的，这是解释的含义。在丰富中也能看到空性的声音，例如“天施是空性的”。在这里，应该采用前一种解释，即“眼睛因为与我分离而是空性的”，意思是由于无我，所以我的任何东西都不存在。由于与我所分离，所以是空性的，并且不存在与我所的自性不同的其他眼睛。就像依赖于眼睛而假立的我一样，通过我所作的我所，这被称为我的。如果没有我，那么没有任何可以被接受的东西，因此接受本身是不合理的。并且，没有与接受不同的眼睛，因此通过我所证明了眼睛的空性。
English
This is not to exclude it. If the non-Buddhists do not prevent clinging to this completely imagined self, then for what purpose did the Blessed One say this? "The eye is empty because it is not the basis of the imagination of self and what belongs to self, permanent, and of a completely changing nature." This scripture clearly shows the emptiness of the imputed self and the emptiness of its own nature, which depend on the eye, but it is not separate from the inner agent, the person. Therefore, "the eye is empty" means that the self that is imputed in reliance on the aggregates, elements, and sense bases, although it does not exist in the aggregates, elements, and sense bases in five ways, is established in reliance on the aggregates, elements, and sense bases. However, that is also non-existent. It should be understood that the eyes and so on are also non-existent in five ways. Therefore, the Blessed One said, "The eye is empty" because he intended to show the teachings to those who desire liberation. Because when examining the eye, the self does not exist, therefore the eye is empty, meaning it is separate from the self. The sound of śvā is the examination of ga-pa and so on. Therefore, through the phrase "therefore explanation," the meaning here is that by adding yaṁ and ti to ga-ba and so on, it becomes śūnya, which means empty or solitary. Alternatively, through the explanation of ga-ba and so on, phonologists explain the solitude separated from the crowd as the sound of emptiness. Therefore, whatever is separated from something is empty of it, which is the meaning of the explanation. The sound of emptiness can also be seen in abundance, such as "Devadatta is empty." Here, the former explanation should be adopted, that is, "the eye is empty because it is separate from the self," meaning that because of no-self, nothing of mine exists. Because it is separate from what belongs to me, it is empty, and there is no other eye that is different from the nature of what belongs to me. Just as the self is imputed in reliance on the eye, through what is made mine by the self, this is called mine. If there is no self, then there is nothing that can be accepted, so acceptance itself is unreasonable. And, there is no eye other than acceptance, so the emptiness of the eye is proven through what belongs to me.