Tibetan
ས་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིའི་མིང་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིའི་དམིགས་པ་ཅི་ཞིག །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །སླར་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་པའི་དོན་ཅི་ཞིག་ཡིན། སྨྲས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་རྣམ་པར་གཏོང་པའི་དོན་ནི་དམིགས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་གཏོད་དམ་ཅི་གལ་ཏེ་གཏོད་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མིང་པའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འཐད་པས་དེ་འདི་དག་ནི་འགའ་ལ་འགལ་བའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་དུས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ན་ཡང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། དེ་དག་མུན་པ་དང་སྣང་བ་དག་གཅིག་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་སྔོན་པོ་ཡིན་པ་ལྟར། དངོས་པོ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་དག་འགལ་བས་འདི་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་འགལ་བའི་དཀར་པོ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པ་ དང་རྣམ་པས་དབེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་ན་གང་ཞིག་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད། ཅི་ངེས་པར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དམིགས་པ་དག་རྣམ་པ་མཚུངས་མོད་ཀྱི། དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་དག་འགལ་བས་དངོས་པོ་ལས་ལོག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ན་ཡང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་ཇི་སྐད་བརྗོད་དོ། གཞན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་སྐྱེ་བ་ལས་སྔོན་རོལ་དུ་ཅིའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མ་བཟུང་བས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཅིའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་པ་འདི་ལ་འཛིན་པས་སྐྱེ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱོས་ཤིག །དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། མ་སྐྱེས་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་འཛིན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ངེས་པར་འདིས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་ན། དེའི་སྐྱེ་བ་ལས་སྔ་རོལ་གྱི་གནས་སྐབས་ཉིད་ལ་བརྟག་པར་བྱ་ན། མ་སྐྱེས་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གནས་སྐབས་དེ་ན་དམིགས་པ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་པོ་ཉིད་ནི་མི་འདོད་ལ། སྨོས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་གནས་སྐབས་གཞན་ཡང་ཐོབ་པ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དངོས་པོ་མང་པོ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་སྔོན་པོའི་སྒྲ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྔོན་པོའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་སྒྲ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དོན་རྟོགས་ལ་རག་ན་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འཇུག་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ལས་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་ན། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་ལོག་པས་མི་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལོག་ན་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ཀྱང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མྱ་
Chinese
如果大地毁灭，那时说石女没有儿子，连她的名字也没有了，不是这样的。因此，不是以这个名字本身为对境。那么，这个识的对境是什么呢？这个识是对无事物为对境的。石女的儿子是无事物，因此，以它为对境的这个识就成为以无事物为对境了。再次，你的对境的意义是什么？回答说：识将自己的形象投向识，这就是对境的意义。如果那样，石女的儿子是否将形象投向石女儿子的识呢？如果投射，那时与无事物之名相关的识，不应成为事物的自性，因为这些事物和无事物在某一时刻不能同时存在。即使成为事物和无事物，识又怎么不会成为二元呢？它们就像黑暗和光明一样，不是一体的。正如认知蓝色的识的对境是蓝色一样，认知无事物的识的对境也应是无事物。这样，无事物和形象是相违的，因此这不会像石女的儿子一样成为事物，正如认知蓝色形象的识与蓝色形象相违的白色一样。如果没有与对境和形象分离的识，那么谁会安立本质不同的形象呢？难道仅仅是对境的形象才是识吗？如果那样，那时对境本身就会成为识了。那不是对境本身就是识，而是完全断除对境形象的自性。因此，识和对境虽然形象相似，但对境不是识，因为它是应该被断除的自性，而不是断除者。能取者也不是对境，因为它不是应该被断除的自性，而是断除的自性。因此。
English
If the earth were to be destroyed, then saying that a barren woman has no son, even her name would cease to exist, but it is not like that. Therefore, it is not the name itself that is the object. What then is the object of this consciousness? This consciousness takes non-things as its object. The son of a barren woman is a non-thing, therefore, this consciousness that takes it as its object becomes one that takes non-things as its object. Again, what is the meaning of your object? It is said: The meaning of an object is that consciousness casts its own image onto consciousness. If that is the case, does the son of a barren woman cast an image onto the consciousness of the son of a barren woman? If it does, then the consciousness associated with the name of a non-thing should not be the nature of a thing, because these things and non-things cannot exist simultaneously at the same time. Even if it becomes a thing and a non-thing, how can consciousness not become dual? They are like darkness and light, not one. Just as the object of the consciousness that cognizes blue is blue, the object of the consciousness that cognizes non-things should also be non-things. In this way, non-things and images are contradictory, therefore this will not become a thing like the son of a barren woman, just as the consciousness of the blue image is like white, which contradicts the blue image. If there is no consciousness separated from the object and the image, then who will establish the image of different essence? Is it necessarily only the image of the object that is consciousness? If that were the case, then the object itself would become consciousness. It is not that the object itself is consciousness, but rather it is the nature of completely severing the image of the object. Therefore, although consciousness and object are similar in image, the object is not consciousness, because it is the nature to be severed and not the severer. The grasper is also not the object, because it is not the nature to be severed, but the nature of severing. Therefore.
Chinese
仅仅是所缘的行相，并非是识。也不是与所缘的识相异体，因为没有与所缘的行相相异的识的自性。因此，由随逐无事而产生的识，与无事在行相上完全相违，从有事中返回，识就变成无事了。即使识是无事，也像说“石女之子是无事”一样。另外，这个识在生起之前，也不是任何事物的自性。而且，由于没有执取境的行相，所以不会获得生起。在那时，对于什么都不是的这个，请用执取来成办生起吧！缘于无事而获得无事的行相，将获得与生起极度相违的境地。没有生起而了知执取无事，也不合道理。或者，如果必定认为此识缘于无事，那么就应当考察其生起之前的境地。在未生起的境地中，因为无事与行相相违。或者，在那境地中，由于没有执取所缘的自性，所以不希望有缘于无事者，而且因为有赘述的过失，所以也不会获得其他的境地。如果缘于石女之子的识将缘于许多事物，那么就像不依赖于蓝色的声音而有蓝色的行相的识一样，如果不依赖于石女之子的声音而依赖于义的领悟，那么领悟是不存在的。具有因缘之门的识，不能无因缘而进入。如果识在因缘之外也能进入，那么也将进入无余涅槃。如果说因为生起已灭而不进入，那么缘于无相的识不会使生起灭尽。如果烦恼灭尽，业也将灭尽，因此不会受生。如果具有业和烦恼之因的识不是那样，那么无漏的识将……
English
The mere aspect of the object of cognition is not consciousness. Nor is it different from the consciousness of the object, because there is no nature of consciousness that is different from the aspect of the object. Therefore, the consciousness produced by following after non-existence is completely contradictory to non-existence in its aspect, and having turned away from existence, consciousness becomes non-existence. Even when consciousness is non-existent, it is said as if saying, "A barren woman's son is non-existent." Furthermore, this consciousness is not the nature of anything prior to arising. Moreover, since it does not grasp the aspect of an object, it does not obtain arising. At that time, for this which is nothing, please accomplish arising by grasping! Obtaining the aspect of non-existence by focusing on non-existence will lead to obtaining a state that is extremely contradictory to arising. It is also unreasonable to understand grasping non-existence without arising. Or, if it is necessarily thought that this consciousness focuses on non-existence, then one should examine the state prior to its arising. In the state of not yet arising, because non-existence and aspect are contradictory. Or, in that state, since there is no nature of grasping the object of cognition, one does not wish for one who focuses on non-existence, and because there is the fault of redundancy, one will not obtain another state either. If the consciousness that focuses on a barren woman's son will focus on many things, then just as the consciousness of the aspect of blue does not depend on the sound of blue, if it depends on the understanding of the meaning without depending on the sound of a barren woman's son, then understanding does not exist. That consciousness with the door of causes cannot enter without causes. If consciousness can enter even outside of causes, then it will also enter the nirvana without remainder. If you say that it does not enter because arising has ceased, then the consciousness that focuses on the signless will not cause arising to cease. If afflictions cease, karma will also cease, therefore one will not take birth. If the consciousness that has the cause of karma and afflictions is not like that, then the uncontaminated consciousness will...