Tibetan
་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དེ་འདི་ལྟར་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་མི་འགོག་པས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་བསྟན་མི་ཉམས་སོ་ཞེས་གནས་སོ། །གང་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་སྟེ། ཡོད་བཞིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་ཇི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་བཞིན་པར་འགྱུར། དེའི་རང་བཞིན་ཡོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་དཔྱད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བར་གྱུར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ནམ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་མི་བྱེད་དེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པར་གཞན་ལ་བཤད་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་ཆོས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་མ་ལུས་པར་བསྒྲུབ་པའི་དོན་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་ནས། དེ་ལས་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་ངེས་པར་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུའི་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས། སླར་ཡང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཞུགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་པ། ཚུལ་འདི་ཡང་དག་རྗེས་དཔོག་གང༌། །དད་ལྡན་དེ་ཉིད་ཚོལ་ལ་བརྩོན། །རྟེན་མེད་ཆོས་འགལ་བརྟེན་པ་ཡིས། །སྲིད་དང་སྲིད་མིན་སྤངས་ནས་ཞི། །ཚུལ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་གནས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་དག་རྗེས་དཔོག་གང་ནི། རང་གི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡང་གལ་ཏེ་ན་སྐྱོན་རྗེས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། དད་པ་དང་ལྡན་ཡང་གལ་ཏེ་རྩོད་པའི་བསམ་པས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། དེ་ཉིད་ཚོལ་ལ་བརྩོན་ཞེས་པ་ལ། དད་པ་དང་ལྡན་ན་ཡང་དོན་དམ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འདོད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ཉིད་ཚོལ་བའོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མི་ དམིགས་པའི་ཕྱིར་མི་བརྟེན་པའོ། །ཆོས་འགའ་བརྟེན་པས་ནི། ཆོས་འགའ་ཞིག་གསལ་བར་བྱེ
Chinese
什么也没看见。说完了。因此，这种“这样，依靠这个而产生”的世俗之理是不可阻挡的。因此，世俗的教法不会衰落，而是会存在下去。凡是依缘而生的事物，其自性皆空，因为没有不依靠存在而产生的事物。任何事物如果不是自性存在的，那它又怎么会依缘而生呢？它的自性本来就是不存在的，这是他的想法。因此，这样观察，瑜伽士必定会证悟空性，会完全了解无自性之物的空性。如果证悟空性，因为一切法的自性都不可得，所以永远不会完全阐明诸法的自性，因为自己没有证悟，所以不可能为他人宣说。因此，最终的结论是，从未真正地宣说过法。这样，用两句偈颂，以总结的方式简要地阐述了完全证明一切论述的意义。然后，为了区分如何向他人展示的诸法自性，为了那些尚未获得无上果位成就者，再次生起对闻、思、修的正确精进，以及为了使尚未进入者进入，已进入者生起欢喜，又说了两句偈颂：此理是真实的推断，具信者努力寻求它。依靠无所依之法，舍弃有和非有而寂灭。此理就是如前所说的安住于缘起之理。真实的推断是指完全断除自己的自性。如果已经理解，但又努力寻找过失，这样就能理解吗？回答说：即使具有信心，也可能产生争论的想法。回答说：努力寻求它，即使具有信心，如果想要理解胜义谛，就应该寻求这个真如。因为自性不可得，所以不依赖。依靠某些法，某些法就会显现。
English
Nothing was seen. That's it. Therefore, this worldly principle of "this way, arising from relying on this" is unstoppable. Therefore, the worldly Dharma will not decline, but will remain. Whatever arises dependently is empty of its own nature, because there is nothing that arises without relying on existence. If anything is not inherently existent in that way, how can it exist dependently? Its own nature is inherently non-existent, that is his thought. Therefore, if one examines in this way, the yogi will definitely realize emptiness, and will fully understand the emptiness of things that are not born of their own nature. If one realizes emptiness, because the nature of all dharmas is unattainable, one will never fully elucidate the nature of all dharmas, because one has not realized it oneself, it is impossible to explain it to others. Therefore, the final conclusion is that the Dharma has never been truly taught. Thus, with two verses, the meaning of completely proving all arguments is briefly explained in a summary way. Then, in order to distinguish the nature of the dharmas that are shown to others, in order to generate correct diligence in hearing, thinking, and meditating again for those who have not yet attained the supreme fruit, and in order to make those who have not yet entered enter, and those who have already entered generate joy, two more verses are spoken: This principle is a true inference, the faithful strive to seek it. Relying on the unconditioned Dharma, abandoning existence and non-existence, one finds peace. This principle is the meaning of abiding in the principle of dependent origination as mentioned before. True inference means completely cutting off one's own nature. If one has understood, but strives to find faults, will one understand in this way? The answer is: Even if one has faith, the thought of arguing may arise. The answer is: Strive to seek it, even if one has faith, if one wants to understand the ultimate truth, one should seek this very suchness. Because self-nature is unattainable, it is not dependent. By relying on some dharmas, some dharmas will appear.
Tibetan
ད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་མེད་ཆོས་འགའ་བརྟེན་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། གསུངས་པ། སྲིད་དང་སྲིད་མིན་སྤངས་ནས་ཞི། །ཞེས་པ་ལ། སྲིད་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །སྲིད་མིན་ནི་དེ་མེད་པའོ། །དེ་གཉིས་འདིར་སྤངས་ན་ངེས་པར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲིད་དང་སྲིད་མིན་དག་གི་འཇུག་པ་འགག་པས་ཞི་བར་གྱུར་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།། །།སླར་ཡང་ཇི་ལྟར། སྲིད་དང་སྲིད་མིན་རྟག་སྤོང་ཞིང༌། །ཇི་ལྟར་དེ་ཞི་ཞེས་བརྗོད་ན། །གང་ལས་དེའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། །འདི་དག་རྐྱེན་འདི་ལས་རིག་ན། །ལྟ་ངན་དྲ་བས་ཟིན་པ་ལྡོག །དེས་ནི་ཆགས་རྨོངས་ཁྲོ་བ་རྣམས། །སྤངས་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ། །འདི་ནི་འདིའི་རྐྱེན་ལའོ་ཞེས་པས། རྐྱེན་འདི་པ་ལ། དེའི་དངོས་པོ་ནི་རྐྱེན་འདི་པའོ། །འདིས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་རྐྱེན་འདིས་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་གིས་ཇི་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་རྐྱེན་འདི་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཏུ་ཡོངས་སུ་མི་རྟོག་པར་གྱུར་པས། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲ་བའི་ནང་ནས་ལྡོག་ལ། དེ་ལས་ལོག་ནས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ལྟ་བས་བསླང་བ་འདིའི་སྲིད་དང་སྲིད་མིན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྤངས་པས་སྤོངས་ལ། དེ་སྤངས་ནས་ཀྱང་ལྟ་བའི་རྩ་བ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འདིའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལྡོག་གོ །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པས་རྟོགས་ལ། དེ་སྤངས་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་དེ་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་མི་ལྡན་ལ། དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། གཏི་མུག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་ འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་ན་ཡང༌། སྔར་འཕངས་པའི་དངོས་པོ་འདི་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང༌། སྔོན་མེད་པའི་དངོས་པོ་འཕེན་པ་སྤངས་པས་ངེས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་འདི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ཤེས་རབ་ཅན་དང༌། དད་པ་ཅན་དང་ལྡན་པས་ཀྱང༌། ཇི་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་རྐྱེན་འདི་པའི་མཚན་ཉིད། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཉན་
Chinese
这是“现在”的意思。那么，依靠一些无所依的法会做什么呢？回答说：“舍弃有和非有而寂静。”这里，有是指近取五蕴。非有是指没有。如果在这里舍弃这二者，必定会使有和非有寂静，因为有和非有的行相止息而寂静。这是它的意思。再次，如何“恒常舍弃有和非有，如何说它寂静”呢？“从何处那瑜伽士，从此等因缘而知晓，恶见之网所缚者解脱，因此舍弃贪嗔痴等，获得寂灭。此乃此之因缘。”因为“此因缘”，它的事物是此因缘。通过这如是宣说的因缘而说。任何瑜伽士，通过通达如是所说的此因缘，因为不缘任何法的自性，所以对于有和非有完全不作分别，从世间的恶见之网中解脱。从那里面解脱之后，也舍弃了由有和非有的见解所引发的，对于有和非有的自性所作的执着。舍弃那之后，也从见解的根本贪欲等烦恼中解脱。由非真实的见解所引发的有和非有的境，世间人会去认识，如果舍弃了它，因为有和非有在那上面不显现，所以无缘无故地不具备贪欲等。因此，那瑜伽士因为舍弃了贪欲、嗔恨和愚痴，所以是无垢的，即没有烦恼。如果没有烦恼，那么，先前抛弃的有完全耗尽，并且舍弃了抛弃先前没有的有，必定会趋入寂灭，不是吗？因此，像这样为了获得无上的寂灭果位，具有大悲心，具有智慧和具有信心的人，也应当如是修习如是所说的此因缘的体性，自性空性，并且如理听闻。
English
This is the meaning of "now." So, what does it do to rely on some dharma that has no basis? It is said, "Having abandoned existence and non-existence, it is peaceful." Here, existence refers to the five aggregates of close grasping. Non-existence refers to the absence of that. If these two are abandoned here, then definitely existence and non-existence will become peaceful, because the activity of existence and non-existence ceases and becomes peaceful. This is its meaning. Again, how to "constantly abandon existence and non-existence, how to say it is peaceful"? "From where that yogi, knowing from these causes, the one bound by the net of wrong views is liberated, therefore having abandoned attachment, anger, and ignorance, obtains nirvana. This is the cause of this." Because of "this cause," its object is this cause. It is spoken through this cause as it is declared. Any yogi, by understanding this cause as it is spoken, because he does not perceive any nature of dharma, therefore, he does not completely discriminate between existence and non-existence, and is liberated from the net of worldly wrong views. Having turned away from that, he also abandons the attachment to the nature of existence and non-existence, which is aroused by the view of existence and non-existence. Having abandoned that, he also turns away from the root of views, the afflictions such as desire. The object of existence and non-existence, which is aroused by non-true views, is recognized by worldly people, and if it is abandoned, because existence and non-existence do not appear on it, therefore, it does not possess desire and so on for no reason. Therefore, that yogi, because he has abandoned desire, hatred, and ignorance, is stainless, that is, without afflictions. If there are no afflictions, then, is it not certain that one will go to nirvana, because the previously abandoned existence is completely exhausted, and the throwing of the previously non-existent existence is abandoned? Therefore, in this way, in order to obtain the supreme fruit of nirvana, those who possess great compassion, possess wisdom, and possess faith, should also meditate in the same way on the characteristics of this cause as it is spoken, emptiness by nature, and listen properly.
Tibetan
པ་དང་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །བསིལ་བའི་ངག་གི་འོད་ཀྱི་ཀུ་མུ་ད་ཅན་ནི། །བདུན་ཅུ་པ་ནི་ཀུན་ནས་རབ་ཏུ་གསལ་བྱེད་པའི། །ཟླ་བ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བས་གསལ་བྱས་ལམ་རིག་པ། །ཅི་ཡང་མིན་ཞིང་ཅི་ཡང་མིན་མིན་ཆགས་པས་བརྟེན། །གང་ཞིག་དབུ་མར་འཇུག་པར་མ་སྨོས་པ་དག་དང༌། གང་ཞིག་དབུ་མའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མི་གསལ་བ། །དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་མ་ལུས་དེ་དག་བདག་གིས་ནི། །བདུན་ཅུ་པ་ཡི་རྣམ་པར་བྱེད་པ་འདིར་གསལ་བྱས། །གང་ཞིག་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཡིས། །ཡུན་རིང་ས་དུས་ནས་འབད་པ་ཆེན་པོས་མཛད་པ་ཡི། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་འདི། །ལམ་ཆེན་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་གཤེགས་པ་སྟེ། །དེ་ལ་འཇུག་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་ཞེས་བྱ་བའི། །བསྟན་བཅོས་གང་ཞིག་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བས། །གསུངས་པ་དེ་ནི་བདག་གིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡི། །དགེ་བ་གང་གིས་སྐྱེ་བོས་སངས་རྒྱས་ཉིད་གྱུར་ཅིག །སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུའི་འགྲེལ་པ་ནི། །དགེ་སློང་དྷརྨ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར། །གཞུང་གྲངས་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དང་ནི། །བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་གིས་ལྷག་པ་ཡིན། །དཔལ་ན་ལེན་དྲའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་པཎྜི་ཏ་ཨ་བྷ་ཡཱ་ཀཱ་ར་དང༌། སྣུར་ལོ་ཙཱ་བ་དྷརྨ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།། །། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། ཟླ་བ་གྲགས་པ།
Chinese
应当如此思维，并且瑜伽行者应当恒常精勤修习禅定。具有清凉语光之莲花者，七十颂是完全明示的，由月亮的光芒照亮，阐明了道路的智慧。依靠既非有亦非非有的执着。对于那些未曾提及进入中观的人，以及那些中观偈颂不清晰的人，我在此《七十颂》的解释中，阐明了事物的所有真实面貌。由具有大悲心的能仁王，从久远之时起，以巨大的努力所造的，也就是这个被称为自性空的东西，是所有胜者所行的大道。为了进入它，这部被称为《七十空性论》的论典，是由圣者龙树所宣说的，我对此进行了辨析。愿以此善根，一切众生皆成佛！《七十空性论广释》由导师月称所著，圆满结束。七十空性论的注释，由比丘达磨 কীর底（法称）翻译。经文数量为两千一百颂。由吉祥那烂陀寺的班智达阿巴亚卡拉和སྣུར་译师达磨 কীর底（法称）翻译。 《七十空性论释》，月称。
English
It should be thought of in this way, and the yogi should always be diligent in practicing meditation. The one with the lotus of cool speech light, the Seventy Verses are completely illuminating, illuminated by the rays of the moon, clarifying the wisdom of the path. Relying on attachment to neither existence nor non-existence. For those who have not been mentioned as entering the Middle Way, and for those whose Middle Way verses are unclear, I have clarified all the true aspects of things in this explanation of the Seventy Verses. That which was created by the King of Sages, who possesses great compassion, from a long time ago, with great effort, that is, this thing called emptiness of inherent nature, is the great path traveled by all the Victors. In order to enter it, this treatise called "Seventy Verses on Emptiness," which was spoken by the noble Nagarjuna, I have analyzed it. May all beings attain Buddhahood through this virtue! The Extensive Commentary on the Seventy Verses on Emptiness, authored by the teacher Chandrakirti, is completed. The commentary on the Seventy Verses on Emptiness was translated by the monk Dharma Kirti. The number of texts is two thousand one hundred verses. Translated by the Pandit Abhayakara and the Snur translator Dharma Kirti at the glorious Nalanda Monastery. Commentary on the Seventy Verses on Emptiness, Chandrakirti.