Tibetan
་ཅི་སླར་ཡང་འདིར་བརྗོད་པ་ལ་དེ་སྐྲག་པས་འཇིག་རྟེན་པ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་བརྟེན། སྐྱོན་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ནི་སྤང་བར་རིགས་ལ། བརྗོད་པ་འདི་ནི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ན་ཡང་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་པར་རིགས་ན། རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་འདི་དག་རང་བཞིན་སྨྲ་བ་སྤངས་ནས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་སྨྲས་པ་རྣམས་མི་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་བརྗོད་པ་སྤངས་ནས་གནས་པས་འཇིག་རྟེན་པ་དངོས་པོའི་ལྟ་བ་ལ་མི་གནས་ཤིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཇི་ལྟ་བར་གནས་སོ། །འོ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉི་མའི་གསུང་གི་འོད་ཟེར་གསལ་བར་སྣང་བས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མི་རིགས་སོ། །བདེན་ཏེ་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ཡོད་ན་རིགས་ཀྱི་མ་རིག་པས་ལྡོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་པས་ཇི་ལྟ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་མ་རྟོགས་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་གནས་ལ་སྐྲག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་རིག་པས། །དེས་ན་དྲི་མེད་བརྗོད་པ་འདི་ལ་སྐྲག །ཅེས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་བུད་ཤིང་ལ་བརྟེན་ནས་མེ་འབྱུང་ལ། སྤྲིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆར་པའོ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་མ་རིག་པས་ཤེས་པ་འདིར་ཡང་ཀྟའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་མི་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མི་ཤེས་ལ། མི་ཤེས་པས་གདོད་མ་ནས་ཞི་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་ངེས་པར་ སྐྲག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གདོད་མ་ནས་ཞི་བ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་མཐོང་ཞིང༌། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་དམིགས་བཞིན་པའི་བདག་དང་བདག་གི་བའི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་སེམས་ལ་བཞག་ནས། བདག་ནི་མེད་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བྱིས་པ་དག་དྲི་མེད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་སྐྲག་པར་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་སྟེ་བཤད་པའི་དོན་ལ་བརྗོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། བསྟན་བཞིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པ་དེ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པའོ། །མི་གསལ་བ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་དྲི་མེད་བརྗོད་བྱ་འདི་ལ་སྐྲག །ཅེས་པ་འདིར། འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ནི་འབྱུང་ཁུངས
Chinese
为什么还要在这里说，因为害怕而依赖于说世俗之人及其自性。说有缺点的言说是应该舍弃的，但这个言说不是有缺点的。即使具有功德，如果也应该依赖于言说，那么说具有自性就不是具有功德的，像这样。那么这些世俗之人舍弃了说自性，而如何说具有自性呢？回答说：事物如何说都是不可能的。因为舍弃了如是所说的言说而安住，所以世俗之人不住于事物的见解，而是颠倒地安住。那么，如来太阳的言语的光芒显现，世俗之人不应该颠倒啊。确实如此，如果世俗之人有智慧的眼睛，那么被种姓的无明所蒙蔽的世俗之人如何能从如来的言语中领会呢？因为不理解，所以必定会对不是恐惧之处感到恐惧，为了证明这一点而说：如来说的法因无明，因此害怕这无垢的言说。就像依赖木柴而生火，依赖云而下雨一样，这里是因的意思。同样，如来说的法因无明，这里也是因为“ཀྱི”的缘故，是因的意思。如是所说的不善巧于世俗和胜义谛的人们不了解如来说的法，因为不了解，所以一定会对宣说本来寂静、无生之法感到恐惧。而且，不见到宣说本来寂静、无生之法的分类，就像将所执著的我和我所的法的事物放在心中，孩子们会说“我没有了啊”，从而对无垢的所说之境感到恐惧。为了说而说，即对于所说之义称为言说，因为正在宣说。那个言说也因为没有相状所以是无垢的。不明显即称为非现量。那么，害怕这无垢的所说之境，这里，恐惧的因是来源。
English
Why is it said here again? Because they are afraid and rely on speaking of worldly people and their nature. Saying something with flaws is something that should be abandoned, but this saying is not flawed. Even if it has merits, if it should also rely on saying, then saying that it has nature is not meritorious, like this. So how do these worldly people abandon saying nature and say that it has nature? The answer is: how things are said is impossible. Because they abandon the saying as it is said and abide, worldly people do not abide in the view of things, but abide in a reversed way. Then, the light of the words of the Tathagata sun appears clearly, so worldly people should not be reversed. It is true, if worldly people have the eyes of wisdom, then how can worldly people who are blinded by the ignorance of lineage understand from the words of the Tathagata? Because they do not understand, they will inevitably be afraid of places that are not fearful. To prove this, it is said: The Dharma spoken by the Tathagata is due to ignorance, therefore they are afraid of this immaculate saying. Just as fire arises from relying on firewood, and rain falls from relying on clouds, here it is the meaning of cause. Similarly, the Dharma spoken by the Tathagata is due to ignorance, here also because of the particle "ཀྱི", it is the meaning of cause. As it is said, people who are not skilled in conventional and ultimate truth do not understand the Dharma spoken by the Tathagata, and because they do not understand, they will inevitably be afraid of teaching the Dharma that is originally peaceful and unborn. Moreover, they do not see the classification of teaching the Dharma that is originally peaceful and unborn, just as they put the objects of the Dharma of the self and what belongs to the self that they are attached to in their hearts, and children will say "I am gone", thus being afraid of the immaculate object of speech. Saying for the sake of saying, that is, the meaning of what is said is called saying, because it is being proclaimed. That saying is also immaculate because it has no characteristics. Unclear is called non-manifest. Then, they are afraid of this immaculate object of speech, here, the cause of fear is the source.
Tibetan
་སོ། །ཞེས་པས་འདིར་འབྱུང་ཁུངས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྔ་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཀྟའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱུའི་དོན་གསུངས་པས་ཤེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པའི་བརྗོད་བྱ་ཉིད་ལ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་སྐྲག་པས་སོ། །བརྗོད་བྱ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུར་འགྱུར། དེ་ལས་སྐྲག་པས་སོ། །དེ་ལ་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞེ་ན། མ་རྟོགས་པ་རྒྱུར་ཀྟའི་རྐྱེན་གྱིས་བརྗོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་མ་རྟོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དྲི་མ་མེད་པའི་བརྗོད་བྱ་འཇིགས་པའི་རྒྱུའོ་ཞེས་པས་ཡང༌། གལ་ཏེ་དྲི་མ་མེད་པའི་བརྗོད་པ་འཇིགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན་ལྔ་པར་འགྱུར་ལ། འདི་ནི་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིགས་པ་མ་ལུས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གསུངས་པ། རིན་པོ་ཆེ་ཕྲེང་བ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་བྱེད་ཆོས། །ཐོས་པས་རྟོགས་པ་མི་ལྡན་པ། །སྐྲག་འགྱུར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས། །འཇིགས་མིན་གནས་ལ་འཇིགས་པར་འགྱུར། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བའི། །མྱ་ངན་འདས་པས་དེ་མི་འཇིགས། །འདིར་སྨྲོས་པ་ཡི་དངོས་མེད་ལ། །ཅི་ཡིས་དེ་ལ་དེ་འཇིགས་བྱེད། །ཐར་པ་བདག་མེད་ཕུང་པོ་མེད། །འདི་འདྲའི་ཐར་པ་ལ་ཡང་དགའ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །འདི་ལྟ་བུ་དེས་ཅི་མི་དགའ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲི་མ་མེད་པའི་བརྗོད་པ་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སྒྲའི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་བསམས་བཞིན་དུ་ཟུར་ཆག་པའི་སྒྲའི་སྐྱོར་བ་བྱས་སོ་ཞེས་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། །གལ་ཏེ་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་བོར་ནས་བརྗོད་པས་དེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་ལོགས་སུ་བོར་བའི་བརྗོད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་ཚིག་ལྷུག་པ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་མཛད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མ་མཛད་ལ། དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མི་དྲན་པ་ཉིད་སྲིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བས་ནི་ཡིན་ནོ། །ཐབས་གཞན་གྱིས་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ནི་ནམ་ཡང་ཟུར་ཆག་པའི་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་མི་མཛད་དོ། །འོ་ན་རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་མི་འགྲོ་ཞིང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟུར་ཆག་པ
Chinese
索。因此，根据来源，这里会变成第五种情况。如果有人说，不是因为ཀྟའི་（kta'i）的条件而说了原因的意义吗？不是的，因为意义是不同的。因为众生害怕无垢的言说本身。为什么言说会变成原因呢？因为害怕它。那么，对它的恐惧的原因是什么呢？不理解被说成是ཀྟའི་（kta'i）条件的原因。因此，恐惧的原因就是不理解的原因。无垢的言说是恐惧的原因，再次。如果无垢的言说变成恐惧的原因，那么就会变成第五种情况。但这不是恐惧的原因，因为它是从所有恐惧中解脱的原因。因此，经中说，《宝鬘论》中说：所有痛苦的止息之法，不具备听闻所生的智慧，因为完全不了解而感到恐惧，对非恐惧之处感到恐惧。所有这些都不会发生，因为涅槃不会害怕。对于这里所说的无实有，用什么来使它感到恐惧呢？解脱是无我，没有蕴，也喜欢这样的解脱。蕴、界和处，为什么不喜欢这样的呢？如是说。因此，为了知道它不是恐惧的原因。 应该知道，无垢的言说被显示为非境。还有人这样想：为了舍弃对声音特征的执着，阿阇梨按照自己的想法做了语音的变音。这是不合理的。如果舍弃声音的特征，通过言说，由此脱离执着，那么就会对单独舍弃声音特征的言说产生执着。但事实并非如此。又，如果那样做声音的组合，那么为了舍弃对散文的执着，也会做组合吗？但并没有那样做。因此，不忆念特征本身，是通过舍弃对有为法特征的执着。用其他方法并非不能舍弃对它的执着。因此，阿阇梨从来不做语音的变音。那么，暂且“行走不行走”等等是变音
English
So. Therefore, based on the source, it becomes the fifth case here. If someone says, isn't it because the meaning of the cause is spoken due to the condition of kta'i? No, because the meaning is different. Because beings are afraid of the stainless speech itself. Why does speech become a cause? Because of being afraid of it. Then, what is the cause of fear for it? Not understanding is said to be the cause by the condition of kta'i. Therefore, the cause of fear itself is the reason for not understanding. The stainless speech is the cause of fear, again. If the stainless speech becomes the cause of fear, then it will become the fifth case. But this is not the cause of fear, because it is the cause of liberation from all fears. Therefore, it is said in the Ratnavali: The Dharma that exhausts all suffering, not possessing the wisdom born of hearing, becomes fearful because of completely not understanding, and becomes fearful of the place of non-fear. All these will not happen, because Nirvana will not be afraid. For the unreal spoken here, with what does it make it afraid? Liberation is selflessness, there are no aggregates, and also likes such liberation. Aggregates, realms, and sources, why does it not like such things? Thus it is said. Therefore, in order to know that it is not the cause of fear. It should be known that the stainless speech is shown as a non-object. There are also those who think like this: In order to abandon attachment to the characteristics of sound, the Acharya made a phonetic alteration according to his own idea. This is unreasonable. If the characteristics of sound are abandoned, through speech, thereby separating from attachment, then attachment will arise to the speech that separately abandons the characteristics of sound. But that is not the case. Also, if the combination of sounds is done in that way, then in order to abandon attachment to prose, will the combination also be done? But it was not done that way. Therefore, not remembering the characteristics themselves is through abandoning attachment to the characteristics of conditioned phenomena. It is not impossible to abandon attachment to it by other means. Therefore, the Acharya never makes a phonetic alteration. Then, for the time being, "walking not walking" etc. are phonetic alterations.