Tibetan
་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་འདི་སྐད་སྨྲ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཞུགས་པའོ། །གང་དུ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་དག་དེ་ཡང་གང་ཞིག་གིས་སྟོང་པ་མི་འདོད་ན་དེ་ནི་སྟོང་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་གཞན་དབང་གི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སུ་ཞིག་འདི་སྐད་སྨྲ། སྐྱེ་བ་ལས་སྔ་རོལ་དུ་གཞན་དབང་གི་རང་བཞིན་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །སྐྱེས་ནས་འདིའི་རང་བཞིན་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྨྲས་པ། གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་ལས་སྔ་རོལ་དུ་འདིའི་རང་བཞིན་མེད་ན་ཅིར་ འགྱུར་བའི་འདིའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ཡིན། སྐྱེས་ནས་ཡོད་པ་ལ་འདི་ནི་ཡོད་པའོ་ཞེས་རུང་གི་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་ན་ཁྱད་པར་བརྟག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་པོས་འདི་ཞེས་པ་དེ་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པའོ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་ལ། དེའི་ཕྱིར་འདིའི་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཅི་ཡོད་ལ་ཉིད་ནི་ག་ལ་ཞིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་འདི་ཡོད་པར་གྱུར་ན། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་བདག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ནི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་སྨྲ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བདག་མེད་པར་གྱུར་ན། བཅིང་བ་དང་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་རེ་ཞིག་བདག་ཡོད་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདི་གཉིས་ནི་རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གཞན་དབང་དངོས་པོར་ཡོད་ན་ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་ཡོད་ལ། འདི་ནི་མ་དཔྱད་པའི་ཡོད་པའོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་རིགས་པ་དེ་དག་ལ་བ་གཅིག་པོ་ཡོད་ཅིང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུར་རྟོག་ན་གཉིས་པ་ཡང་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་གང་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། གང་ཡང་འདིར་ལྷག་མ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཐོས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གསུངས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་བྱས་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་མེད་ལ། གང་ཞིག་བྱིས་པ་རྣ
Chinese
如果有人这样说，如实了知“存在”，那就是不颠倒地进入了空性。如果沙门或婆罗门不希望空性，那就是颠倒地进入了空性。如果他性（gZhan dbang gi rang bzhin）的自性是实有的，那就不可能缘起。谁会这样说：“在他性产生之前，他性就存在了。”或者说：“产生之后，他性才存在。”如果在他性产生之前，他性不存在，那么是什么导致了他性的产生呢？产生之后才存在，这可以说“这是存在的”，但未产生时就不是。如果连产生本身都无法确定，又怎么能辨别差别呢？对方无法确定“这个”是从“那个”产生出来的差别。因此，这个的产生是不存在的，未产生时又有什么存在呢？又在哪里呢？所以，这个是不存在的。如果这个不存在，那就没有理由导致轮回和涅槃的消失。如果暂时承认这个存在，那么外道所设想的“我”也将存在，那只是空谈而已。如果我们的“我”不存在，那么束缚和解脱等就无法成立。即使暂时承认“我”的存在也是不合理的，因为这两者是与理相违的。如果他性以实有的方式存在，那么内在的作者（byed pa'i skyes bu）也将存在，这是一种未经考察的存在，对世俗之人来说是不存在的。因此，如果认为这些理由中的一个就足够作为轮回和涅槃的原因，那么也应该考察第二个理由。因此，轮回和涅槃的原因是事物（dngos po）的自性。如果是这样，那么世尊所说的“凡是这里有剩余的，那就是存在的，如实了知”是怎么说的呢？缘起被认为是实有的，但因为是缘起，所以像影像一样是不存在的。那些孩童们
English
If someone says, "Knowing exactly as it is that 'it exists,'" that is entering into emptiness without reversal. If any renunciates or Brahmins do not desire emptiness, that is entering into emptiness in a reversed way. If the nature of other-dependence (paratantra-svabhāva) exists as an intrinsic essence, then it cannot be dependent arising. Who would say this: "Before arising, the nature of other-dependence exists"? Or say, "After arising, this nature exists"? If this nature does not exist before arising, then what is the arising of this that comes into being? It is acceptable to say that this exists after arising, but not when it has not arisen. If even arising itself cannot be definitively grasped, then it is not possible to examine the distinctions. The opponent cannot definitively grasp the distinction that "this" is arising from "that." Therefore, the arising of this does not exist, and what exists when it has not arisen, and where is it? Therefore, this does not exist. If this does not exist, then without a reason, samsara and nirvana would cease to exist. If for a moment this were to exist, then the self conceived by the tirthikas would also exist, but that is just speaking words. If our self does not exist, then bondage and liberation, and so forth, would not be accomplished. It is not even reasonable to temporarily assert that a self exists, because these two are contradictory to reason. If other-dependence exists as a real entity, then an internal agent would also exist, and this is an unexamined existence, which does not exist for worldly people. Therefore, if one thinks that one of these reasons is sufficient as the cause of samsara and nirvana, then the second should also be examined. Therefore, the cause of samsara and nirvana is the nature of things. If that is so, then how is it that the Blessed One said, "Whatever remains here, that exists, knowing exactly as it is"? Dependent arising is made into something real, but because it is dependent arising, it is non-existent like an image. Those children