Tibetan
་གཟུགས་ཀྱང༌། །དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་གཟུགས་ཞེས་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཟུགས་ལ་སྨོས་པ་ཞེས་བརྗོད། འདིར་མིག་གི་ཡུལ་ནི་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་གཟུགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། བློ་ཡང་མིག་གི་བློས་འཛིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་པའི་སྒྲ་ནི་འདིར་ད་ལྟར་བའི་རྗོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་གལ་ཏེ་བློ་ཡིས་གཟུགས་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་ན། དེས་ད་ལྟར་བའི་གཟུགས་ལ་འཛིན་ནམ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་རྣམ་པས་ནི། ད་ལྟར་བའི་གཟུགས་ད་ལྟར་བའི་བློས་མི་འཛིན་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱིར་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་བློ་ནི་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་གནས་པ་མེད་ན། གང་ལས་འདིས་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་སྲིད་བར་འགྱུར། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་འཛིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར། གཟུགས་ཀྱང་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པར་འཇིག་པས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་གནས་པ་མེད་ན། གང་ལས་འཛིན་པར་བྱེད། དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མའི་བློ་ལ་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་གཟུགས་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་མི་འཛིན་ནོ། །ཡང་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ན། སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བའི་གཟུགས་མི་འཛིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གང་ གི་ཚེ་ད་ལྟར་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་མི་ནུས་ན། དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་བློས་འཛིན་པར་ནུས། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པ་དེས་ན་ཡང་གཟུགས་མེད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གང་ཚེ་ནམ་ཡང་ཁ་དོག་དང༌། །དབྱིབས་དག་ཐ་དད་ཉིད་མེད་པས། །དེ་དག་ཐ་དད་འཛིན་ཡོད་མིན། །གཅིག་ཏུའང་མ་ཡིན་གྲགས་པའི་གཟུགས། །གལ་ཏེ་མིག་གི་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ན་དེ་འཛིན་པར་འགྱུར་གྲང་ན། ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་མི་འཛིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདིར་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དག་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་འདི་དག་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་སམ། ཐ་དད་པ་ཉིད་དུའོ། །རེ་ཞིག་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དག་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་མེད་ལ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཕན་ཚུན་མ་ལྟོས་
Chinese
色亦然。彼如何能证悟？如是所说之色者，谓如是所说之色。此处眼之境，当知为如是所说之色。识亦非眼识所取之外。生之语，此处当知为现在之语。此处若识取色，彼取现在之色耶？抑或过去与未来耶？其中暂且如是所说之相者，现在之色非现在之识所取，以二者皆为刹那之故，生已随即坏灭之识，于彼刹那亦无住，从何能取境？若谓取所生者，彼非如是，所生者乃未来，彼亦未生之色如何能取？色亦生已随即坏灭，刹那亦无住，从何而取？是故如是刹那之识，不取如是所说之色生之刹那。又或如是思，以刹那之故不取现在之色，如是然则如何不取过去与未来耶？曰：何时现在之事物自体以刹那之故不能取，彼时如何能以一切方式取非有之已坏与未生？如是暂且取不可能，故为成立色无，而说：何时任何时候颜色与形状等无有差别性，彼等无有差别之取，亦非一，所称之色。若眼之境，称为色之生处者，稍有，则将取彼耶？然非有，彼非有者，为何不取耶？如何色之生处非有耶？曰：此处颜色与形状等称为色之生处，此等颜色与形状是一耶？抑或差别耶？暂且颜色与形状等无有差别性，若有则互相不观待
English
Form is also like that. How can it be realized by that? The so-called form is referred to as the form that has been spoken of. Here, the object of the eye should be understood as the form that has been spoken of. Consciousness is also not other than what is apprehended by the eye consciousness. The word 'born' should be understood here as referring to the present. Here, if consciousness apprehends form, does it apprehend the present form, or the past and future? Among them, for the moment, in the manner that has been spoken of, the present form is not apprehended by the present consciousness, because both are momentary. Since the consciousness that arises and immediately disintegrates does not remain in that for even a moment, how can it be possible for it to apprehend the object? If it is said that it apprehends what is to be produced, that is not so. What is to be produced is the future, and how can it apprehend the form that has not yet arisen? Since the form also arises and immediately disintegrates, and does not remain for even a moment, how does it apprehend? Therefore, in this way, the momentary consciousness does not apprehend the moment of the arising of the form that has been spoken of. Or, if you think like this, because of the momentary nature, it does not apprehend the present form, but if that is the case, how can it not apprehend the past and future? It is said: When the present object itself cannot be apprehended because of its momentary nature, how can consciousness apprehend what is not existent in all ways, what has disintegrated and what has not arisen? Thus, for the moment, apprehension is impossible, so in order to establish that form is non-existent, it is said: When at any time colors and shapes, etc., have no difference, there is no apprehension of those differences, nor is there a single, so-called form. If there is even a little of what is called the source of form, the object of the eye, will it apprehend that? But it is not existent, and why does it not apprehend what is non-existent? How is it that the source of form is non-existent? It is said: Here, colors and shapes, etc., are called the source of form. Are these colors and shapes one, or are they different? For the moment, colors and shapes, etc., have no difference, and if they did, they would not depend on each other.
Tibetan
པར་འཛིན་པར་འགྱུར་ལ། འདི་དག་ཀྱང་ཁ་དོག་ལས་ཐ་དད་པའི་དབྱིབས་འཛིན་པར་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་ལས་སྣམ་བུ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དབྱིབས་ལས་ཐ་དད་པའི་ཁ་དོག་འཛིན་པར་མི་ནུས་སོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་དབྱིབས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་དེའི་ཁ་དོག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། གང་ཡང་འདིའི་གནས་ལུགས་ལ་དེའི་དབྱིབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱིབས་ལས་ཐ་དད་པའི་ཁ་དོག་ལོགས་སུ་གྲུབ་པར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་འདི་ལྟར་ཐ་དད་པ་ཉིད་ན། གང་གི་ཚེ་ཁ་དོག་ནམ་ཡང་དབྱིབས་ལ་མི་སྲིད་ལ། དེས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དག་ཐ་དད་དུ་མི་འཛིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་འདྲེན་མའི་དངོས་པོར་དེ་དག་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སོ་སོ་སོ་སོར་མ་གྲུབ་པ་དག་འདྲེན་མའི་དངོས་པོར་མེད་པས་འདི་དག་གཅིག་ཏུ་ག་ལ་ཞིག །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གང་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་དོ། །ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལས་ གཞན་དུ་གཟུགས་མི་དམིགས་ལ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཕ་རོལ་པོས་གཟུགས་ན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་གྲགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་མི་འཛིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ན་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་དོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པས་གཟུགས་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་མིག་གི་བློ་རེ་ཞིག་ཡོད་དེ་དེ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་གཟུགས་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་མིག་གི་བློ་ཡོད་ན་གཟུགས་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མིག་བློ་མིག་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུགས་ལ་ཡོད་མིན་པར་ན་མེད། །གཟུགས་དང་མིག་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །ལེགས་སོ་ལོག་པར་ཡོངས་བརྟགས་པ། །འདིར་མིག་གི་བློ་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་མིག་གི་བློ་འདི་མིག་ལ་ཡོད་དམ། དེ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་མིག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མིག་ལ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་ཡང་མེད་ལ། མིག་དང་གཟུགས་དེ་དག་གི་བར་དུ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། ཡུལ་ན་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་དེའི་ཚེ་མིག་གི་བློ་མིག་ལ་མ་ཡིན། གཟུགས་ལ་ཡང་མ་ཡིན། བར་ན་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་
Chinese
也成为执持对境，这些也不能执持与颜色相异的形状，不像瓶子与布匹那样，同样也不能执持与形状相异的颜色。无疑，任何形状都会有它的颜色产生，任何事物的存在方式都叫做它的形状，所以不可能有独立于形状之外的颜色存在。既然它们如此不同，那么，颜色永远不可能存在于形状之中，因此，认为它们是不同的执持是不存在的。或者你这样想：如果因为颜色和形状没有被确立为不同，所以不执持颜色和形状为不同，即使如此，它们也会被执持为统一的混合物吗？回答说：各自没有被确立的事物不存在于混合物中，这些怎么会是统一的呢？因此，不可能执持它们为统一的。颜色和形状之外 没有其他的色法可以被识别，因为对方所说的色法是颜色和形状的自性，这些也不被执持，这是已经成立的。因此，因为不执持，所以色法不存在。或者，如果因为没有执持，所以色法不存在，即使如此，眼识暂时存在，因为没有遮止它，而且，如果没有色法，它就不会产生，因此，色法也会产生吗？回答说：如果眼识存在，色法就会存在，为了成立不存在，所以说：眼识不在眼中。不在色中也不在中间。依靠色和眼。善哉！完全颠倒地考察。这里，眼识依靠眼和色而产生，这种安立本身就应该被分析：这个眼识存在于眼中吗？因为它不是有色之物，所以不住于处所，因此它不存在于眼中。正如它不存在于眼中一样，它也不存在于色中，也不可能存在于眼和色之间，因为它不住于处所。任何时候，眼识不在眼中，也不在色中，也不在中间，那么，在任何情况下，它都是不存在的。
English
It also becomes the object of grasping, and these cannot grasp the shape that is different from color. It is not like a vase and cloth, and similarly, it cannot grasp the color that is different from shape. Undoubtedly, any shape will have its color produced, and the way any thing exists is called its shape, so it is impossible for a color to exist independently of shape. Since they are so different, then, color can never exist in shape, therefore, the perception that they are different does not exist. Or you may think: if color and shape are not established as different, so color and shape are not perceived as different, even so, will they be perceived as a unified mixture? Answer: things that are not established separately do not exist in the mixture, how can these be unified? Therefore, it is impossible to perceive them as unified. Other than color and shape, no other form can be identified, because what the opponent says is that form is the nature of color and shape, and these are also not perceived, which has been established. Therefore, because there is no perception, form does not exist. Or, if form does not exist because there is no perception, even so, eye consciousness exists temporarily, because it is not prevented, and if there is no form, it will not arise, therefore, will form also arise? Answer: if eye consciousness exists, form will exist, in order to establish non-existence, it is said: eye consciousness is not in the eye. It is not in the form, nor in the middle. Relying on form and eye. Well done! Completely reverse the examination. Here, the establishment that eye consciousness arises relying on eye and form should be analyzed: does this eye consciousness exist in the eye? Because it is not a colored object, it does not abide in a place, therefore it does not exist in the eye. Just as it does not exist in the eye, it also does not exist in the form, nor can it exist between the eye and the form, because it does not abide in a place. At any time, eye consciousness is not in the eye, nor in the form, nor in the middle, then, in any case, it is non-existent.