Tibetan
ཙམ་དུ་མི་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་པའམ་མི་སྡུག་པར་མི་འགྱུར་ལ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དག་གི་ལས་ཀྱིས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གང་ཅི་ཡང་རུང་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །གང་ཡང་འདི་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མེད་ལ་གང་ཅུང་ཟད་རྟོག་པ་ཙམ་ཡོད་པས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་སྤྱོད་པའི་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཉེན་པོའི་དངོས་པོར་འཇུག་པ་ཕན་ཚུན་དུ་འགལ་བས། བརྗོད་པའི་ཚིག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བར་གནས་སོ། །འདི་ལྟར་ལས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དང་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དང་འགལ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཉི་གར་བརྗོད་པ་ཡང་གཉི་ག་དང་འགལ་ལོ། །ཚིག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་འཇུག་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཡོད་ཅེས་པ་ཡོད་མེད་ཅེས་ཡོད། །མེད་དང་ཡོད་ཅེས་དེ་ཡང་ཡོད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིས། །གསུངས་པ་རྟོགས་པར་སླ་མ་ཡིན། །དེ་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་པས་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཇིག་རྟེན་པས་ཡང་དག་པར་མཐོང་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡོད་པ་ཡང་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་རྟག་པ་ཙམ་སྟེ། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ལོག་པར་ལྟ་བས། གང་ཞིག་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས། དེ་དག་མེད་པར་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ལས་ཡོད་དོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ལ། གང་ཞིག་དེ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་རྟོག་པ་ཙམ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ སོགས་པར་ཡོད་པ་དེ་ཐུགས་ལ་བཞག་པའོ། །གང་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་འདི་དག་བདེན་ནོ་ཞེས་མངོན་བར་ཞེན་ལ། མངོན་བར་ཞེན་པ་དེས་དེ་དག་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བས། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་གསུངས་པ། གང་ལ་ལས་མེད་ཅིང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉི་ག་ཡང་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉི་གའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་རིགས་པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣ
Chinese
如果不是这样，那么那时业所产生的痛苦或不悦意就不会改变。因为善与非善之业也有痛苦和不悦意，因此，这些无论什么都是唯有分别念而已。而且，这没有业的自性，只有少许分别念，因此，世尊如来跟随那些行为极其不同的有为众生。烦恼和随顺烦恼的对治之事物相互矛盾，因此，所说的言辞也安住于不违背法性。像这样，说“业存在”的言辞与说“业不存在”的言辞不矛盾，说“不存在”的言辞与说“存在”的言辞不矛盾。同样，两种说法也互相矛盾。所有这些言辞都是为了进入业空性的方便，为了证实不违背法性而说的：说“有”即说“有无”，说“无”和“有”也是有。诸佛的意念所说的，不容易理解。因为不能确定地抓住一个，所以世间人正确地看到业以自性存在，并执着于存在，无论什么都是虚假的。因为领悟到彩虹般的城市等现象是不存在的，所以产生邪见，有些人倾向于堕入大地狱，因此变得充满大罪。为了扭转那些认为不存在的观点，所以说业是存在的。世尊说业的果报是存在的。无论什么，都只是由孩童们臆想的彩虹般的城市等现象，都记在心中。而且，对于业和果，执着于“这些是真实的”，由于执着，他们无法从轮回中解脱。因此，记着无自性而说：对于谁来说，没有业，也没有业的果报，那就是圣者们的种姓等等。两种都记在心中，在某些情况下，既有存在也有不存在。因此，如上所说的道理，将真
English
If it is not so, then at that time the suffering or unpleasantness produced by karma will not change. Because the deeds of virtue and non-virtue also have suffering and unpleasantness, therefore, whatever these are, they are only conceptualizations. Moreover, this has no nature of karma, but only a slight conceptualization, therefore, the Blessed One, the Thus-Gone One, follows those conditioned beings whose behaviors are extremely different. Since afflictions and antidotes that accord with afflictions contradict each other, therefore, the words spoken also abide without contradicting the Dharma nature. Like this, the words saying "karma exists" do not contradict the words saying "karma does not exist," and the words saying "does not exist" do not contradict the words saying "exists." Likewise, both statements also contradict each other. All these words are for the sake of the means of entering the emptiness of karma, and are spoken to prove that they do not contradict the Dharma nature: Saying "exists" means saying "exists and does not exist," and saying "does not exist" and "exists" also exists. The intention of the Buddhas is not easy to understand. Because one cannot grasp one with certainty, worldly people correctly see that karma exists by its own nature, and cling to existence, whatever it is, is false. Because they realize that phenomena such as rainbow-like cities do not exist, they develop wrong views, and some tend to fall into the great hell, and thus become full of great sins. In order to reverse those views that consider non-existence, it is said that karma exists. The Blessed One said that the ripening of karma exists. Whatever it is, it is only the phenomena such as rainbow-like cities that are imagined by children, which are kept in mind. Moreover, regarding karma and result, they cling to "these are true," and because of clinging, they cannot be liberated from samsara. Therefore, remembering the absence of self-nature, he said: For whom there is no karma and no ripening of karma, that is the lineage of the noble ones, and so on. Both are kept in mind, and in some cases, there is both existence and non-existence. Therefore, according to the reasons mentioned above, the truth is
Tibetan
མ་པར་གཞག་པ་མ་བྱས་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིས། །གསུངས་པ་རྟོགས་པར་སླ་མ་ཡིན། །འདིར་ཚིག་ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཇུག་ལ། འགའ་ཞིག་དགོངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཇུག་གོ །རེ་ཞིག་གང་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཇུག་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་ན། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་དོན་ཡོད་བཞིན་པའི་ཕྱིར་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་དཔྱད་པ་ན་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་དགོངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཇུག་པ་དེ་ནི་དྲི་བའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་གཟུགས་ཡོད་དོ་ཚོར་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་འདི་དག་ཀྱང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་ངེས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཐོས་པའི་དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའམ་སོ་སོ་ཡི། །དངོས་ལ་རྣམས་ཀུན་ཡོང་མིན་པའི། །རང་བཞིན་གང་ཞིག་དེས་ན་སྟོང༌། །ཡོད་པ་ཡོད་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་ལ། །མེད་པ་མེད་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། །ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱིར་ཡོད་མེད་མིན། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་གནས་འགག་མེད། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་འདི་དག་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཅིག་པུ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞི་བའི་ཆོས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ ཅད་ནི་བརྫུན་ཞིང་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུ། ཚོར་བ་ནི་ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གནས་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ཇི་ལྟར་ཐོས་བཞིན་པའི་དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཚིག་བཞིན་དུ་འདི་དག་ནི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་འདི་དག་འདིར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དགོངས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་དོན་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། མེད་པས་མཐོང་བ་ཙམ་ལས་ཐེར་ཟུག་པ་དང་རྒྱུན་ཆད་པ
Chinese
如果未作区分，则难以理解诸佛的意趣。此处有些词语是随顺意义而使用的，有些是随顺意趣而使用的。其中，随顺意义而使用的，是决定之义，因为不是意趣，所以如其所说之义存在。例如，诸法无自性。又如，如其所说的道理和教证所考察，则唯是如此，不会是其他。凡是随顺意趣而使用的，是询问之义，即带有意趣。例如，色存在吗？受存在吗？等等这些词语，也必定是心中略微考虑到意义的差别而说的，因为与如其所闻之义不符。诸事物的自性，是因缘聚合或各自的，在事物上一切皆不成立的，任何自性，因此是空性。存在因为存在故不生，不存在因为不存在故不生，法不相符故非有非无，无生故无住灭。等等道理，以及，比丘们，这些是唯一的胜义谛，即寂静之法，涅槃。一切有为法都是虚妄和欺骗之法，如色如水泡，受如水上的气泡等等教证也说明色和受等不能安住于存在本身。因此，像这样等等的词语，因为与如所听闻的意义不符，所以必定是意趣，如同阐明无自性的词语一样，这些不是与意义相符的词语。然而，应当说是心中略微考虑到意义的体性而说的。如此，这二者安住于分别，在此应当思考，这些关于存在的词语，是如字面意义一样，还是带有意趣？对此，如果这些关于存在的词语是如字面意义一样，那么此时就会产生极不合理的生，并且因为不存在，所以只是见到而已，是虚假的并且断灭的
English
If distinctions are not made, it is difficult to understand the intentions of the Buddhas. Here, some words are used following the meaning, and some are used following the intention. Among them, those used following the meaning are of definitive meaning, because they are not intentional, so the meaning exists as it is spoken. For example, all phenomena are without inherent existence. Also, as it is said, when examined by reason and scripture, it is only so, and not otherwise. Whatever is used following the intention is a question of meaning, that is, with intention. For example, does form exist? Does feeling exist? It is certain that these words and so on are spoken with a slight consideration of the difference in meaning in mind, because they do not correspond to the meaning as heard. The nature of things, whether the collection of causes and conditions or individually, whatever nature does not arise in all things, is therefore emptiness. Existence does not arise because it exists, non-existence does not arise because it does not exist, and because the dharmas are not in harmony, it is neither existent nor non-existent. Because there is no birth, there is no abiding or cessation. And so on, and, monks, these are the only ultimate truths, that is, the peaceful dharma, nirvana. All conditioned phenomena are false and deceptive, like form being like a solidified bubble, feeling being like a bubble on water, and so on. These scriptures also show that form and feeling and so on cannot abide in existence itself. Therefore, such words and so on, because they do not correspond to the meaning as heard, are certainly intentional, just like words that clarify the absence of inherent existence, these are not words that are in accordance with the meaning. However, it should be said that they are spoken with a slight consideration of the nature of the meaning in mind. Thus, these two exist separately, and it should be considered here whether these words about existence are as literal as they sound, or whether they are with intention. If these words about existence are as literal as they sound, then at that time a very unreasonable birth will occur, and because it does not exist, it is only seen, it is false and discontinuous.