Tibetan
པ་འདིས་ཀྱང་གནས་པར་གསུངས་ལ། ཡོད་བཞིན་པ་ མ་ཡིན་པའི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་གནས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གནས་པར་མི་ནུས་སོ། །ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནག་པའོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་དཀར་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དཀར་བའོ། །འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་འདྲེན་མའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ལས། གང་གི་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་དེ། ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །ལས་ཀྱི་མེད་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངེས་པར་མི་བརྗོད་པས། དེས་ན་ལས་ཡོད་པར་རིགས་ལ། དེ་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་རང་གི་ལས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་མི་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ལས་ལ་ལས་ནི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལས་ལུས་ཞིག་ན་ནོར་དང་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་འཇོག་པར་བྱེད་ལ། ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་གང་གི་རང་གི་བདེ་བ་ནི་རང་གི་ལས་སོ། །དེས་ན་ཡང་དེའི་ལས་ཡོད་ལ། སེམས་ཅན་དེའང་ཡོད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །ལས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་མེད་པར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཏེ། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་པ་རྙེད་ནས་དུས་སུ་ནི། །འབྲས་བུ་གདོན་མི་ཟ་བར་སྨིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ལས་མེད་ན་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཚིག་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་ཡོད་ལ་ལས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ལུང་འདིས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་སྔར་ཉིད་དུ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ པ་རྗེས་སུ་གནས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ལས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་གསུངས་ཏེ། །མ་སྐྱེས་གང་དེ་ཆུད་མི་ཟ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་བདག་འཛིན་མེད། །དེས་བསྐྱེད་འཛིན་པའང་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་ལ་མི་རྟག་དང་ལྡན་འདུས་བྱས་རྣམས། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། ལས་ཀྱང་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས་ལས་ཡོད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པར་གྱུར་ན། སླར་ཡང་ལས་མི་རྟག་པར་གསུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་ཡོད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་དུ་གསུངས་ལ། རང་བཞིན་ཡོད་བཞིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ནི་ལས་རང་བཞིན་མེད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ལས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ཁོ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མ་སྐྱེས་ལ། གང་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ནི་འཇིག་པ་མེད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གང་ཡང་འདི་ལྟར་མི་འདོད་ན། དེ་ལས་འདུས་བྱས་སུ་ཡང་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་འདི་ལྟར་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་ལ་དེས་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ལས་ནི་འདི་དག་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མིང་དང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་རེག་པ་དང་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ལྔས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་རློམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ། དེ་ལ་བདག་གི་ཞེས་འདིར་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་མིང་ཅན་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་ བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་གསལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ལྔ་པོ་རང་བཞིན་མེད་དེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་གང་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ངར་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདི་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་དག་ཀྱང་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་གང་གི་ཕྱིར། །དེས་བསྐྱེད་འཛིན་པའང་རྣམ་རྟོག་ལས། །གང་ཡང་འདི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་བསྐྱེད་པའི་ངར་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་བོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ལས་ནི་རང་བཞི
Chinese
此（经文）也说存在，但说安住于不存在的虚空之花是不合理的。因此，如同有为法和无为法一样，一切法都不能无有地存在。世尊也说了业的自性，即“比丘们，完全是黑色的业的异熟果也是完全黑色的，完全是白色的业的异熟果也是完全白色的，是引导者们的引导者”这句话中，任何业的自性，其自身就是业的自性的果。即使没有业，也不能确定地说其因和果，因此，可以认为业是存在的，一切事物都由此而成就。世尊也说了有情自己的业，即“有情人们自己的业，业就是布施，行布施”这句话中，身体坏灭时，会留下财物和谷物等，而业是跟随到后世的，因此，任何自己的快乐就是自己的业。因此，他的业是存在的，有情也是存在的，所以事物不是无自性的。如来也说了业不会坏灭，即“有身者们的业，即使百劫也不会耗尽，一旦聚合，时机成熟，果报必定成熟”等等，如果没有业，就不会有“不会耗尽”的说法。因此，业是存在的，因为业是存在的，所以事物是具有自性的。这里说道，这个论证并不能损害事物的无自性，为什么呢？因为之前就已经确定了，像这样等等的论证是根据世俗的说法而说的。这些也应该承认是不会耗尽的，为什么呢？因为世尊说过：“业是无自性的，未生者不会耗尽，由此也没有我执，由此产生的执着也是分别念，对于它，具有无常和合和有为法。”因此，世尊说业也是无常的，任何无常的
English
This (text) also speaks of existence, but it is unreasonable to say that it abides in the non-existent sky flower. Therefore, just as conditioned and unconditioned phenomena are, all phenomena cannot exist without being. The Blessed One also spoke of the nature of karma, that is, "Monks, the ripening of karma that is entirely black is also entirely black, the ripening of karma that is entirely white is also entirely white, the guides of the guides." In this statement, whatever the nature of karma is, its own self is the fruit of the nature of karma. Even if there is no karma, one cannot definitively say its cause and effect, therefore, it can be considered that karma exists, and all things are accomplished by it. The Blessed One also spoke of sentient beings' own karma, that is, "Sentient beings' own karma, karma is giving, practicing giving." In this statement, when the body is destroyed, wealth and grain, etc., are left behind, and karma follows to the next life, therefore, whatever one's own happiness is, is one's own karma. Therefore, his karma exists, and sentient beings also exist, so things are not without self-nature. The Thus Come One also said that karma will not be destroyed, that is, "The karmas of embodied beings, even for hundreds of kalpas, will not be exhausted, once assembled, when the time is ripe, the fruit will surely ripen." etc., if there is no karma, there would be no saying of "will not be exhausted." Therefore, karma exists, and because karma exists, things are with self-nature. Here it is said that this argument does not harm the selflessness of things, why? Because it has already been determined before that arguments like this are spoken according to worldly conventions. These should also be admitted as not being exhausted, why? Because the Blessed One said: "Karma is without self-nature, the unborn will not be exhausted, from this there is no self-grasping, the grasping that arises from this is also conceptual thought, for it, there are impermanence and union and conditioned phenomena." Therefore, the Blessed One said that karma is also impermanent, whatever is impermanent
Chinese
也就会被说成是无自性。因为本体是不变的缘故。如果考虑到有自性而世尊说业是存在的，那么又不会说业是无常的了，因为无常和有自性是相违的缘故。世尊也说过，以无明为缘而有行，依靠有自性的东西而产生是不合理的。因此，为了要证实世尊的教言是阐明业无自性的，所以才说了“业皆无自性”。因为，仅仅因为无自性，所以不生；又因为不生，所以世尊说它是不灭的。如果有人不想要“业不会白费”等等的说法，那么也不应该承认它是所作法，因为这些是互相矛盾的。因为，这样业就不是自性生的，因此是无自性的。哪些是业呢？这些就是：识、名、色、六处、触、受，这五支完全进入，是世间人妄执为我的原因，因此会执着于此为我。名为我执的那个，也是由无自性的业所产生的，所以要清楚地理解为是无自性的。或者有人会这样想：识等五支是无自性的，因为是由无自性的业所产生的，即使可以这样认为，那么凡是执着于我的，具有我执的特征的这个，也是由无自性的业所产生的，所以会变成具有自性的吗？这些也是没有的。为什么呢？因为，由它所生的执着也是分别念。凡是由这个虚构为我的东西所产生的我执，也是由具有不如理作意特征的分别念所产生的，所以仅仅是无自性的，这样就成立了。毫无疑问地，应该这样承认：就像这样，业是自
English
it would be said to be without inherent existence. Because the essence is immutable. Furthermore, if the Blessed One spoke of karma as existing, considering it to have inherent existence, then he would not speak of karma as being impermanent, because impermanence and inherent existence are contradictory. The Blessed One also said that actions arise from ignorance, and it is not reasonable for birth to depend on something that has inherent existence. Therefore, in order to prove that the Blessed One's teachings clearly state that karma is without inherent existence, he said, "All actions are said to be without inherent existence." Because it is only without inherent existence, it is unborn; and because it is unborn, the Blessed One said that it is indestructible. If someone does not want statements such as "actions are not wasted," then they should not accept it as a compounded phenomenon, because these are contradictory. Because, in this way, karma is not born from itself, therefore it is without inherent existence. What are these karmas? These are: consciousness, name, form, the six sense sources, contact, and feeling, which are the five branches that fully enter, and are the reason why worldly people mistakenly believe in self, therefore they will grasp this as self. That which is called self-grasping is also produced by karma without inherent existence, so it should be clearly understood as being without inherent existence. Or someone might think: the five branches such as consciousness are without inherent existence, because they are produced by karma without inherent existence, even if it can be considered in this way, then whatever clings to self, which has the characteristic of self-grasping, is also produced by karma without inherent existence, so will it become endowed with inherent existence? These are also not the case. Why? Because, the grasping that is produced by it is also from conceptual thought. Whatever self-grasping is produced by this fabrication of self, is also produced by conceptual thought that has the characteristic of irrational attention, so it is only without inherent existence, and thus it is established. Without a doubt, it should be acknowledged in this way: like this, karma is self-