Tibetan
།འདིར་མཚན་གཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཉིད་མཚན་གཞི་ལ་རྟེན་དུ་གྲུབ་པར་འདོད་ན། མཚན་གཞི་ལས་གཞན་དུ་མཚན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པས། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པས་མཚན་གཞི་གྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་གྱུར་པ་འདི་དག་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མཚན་གཞི་ལ་ལྟོས་ནས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་འཇོག་པས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རེ་ཞིག་མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་ལ་མ་ལྟོས་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ལ། དེ་ནི་རང་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་མེད་པས་ཇི་ལྟར་གཞན་མཚན་ཉིད་འགྲུབ་པར་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་མཚན་གཞི་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་མཚན་གཞིའམ་མཚན་ཉིད་དག་མ་གྲུབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་གཞིའམ་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ན་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དག་མེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དག་མེད་པ་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ག་ལ་འགྲུབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད་པའི་རིམ་པས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བདེ་བླག་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གཟིགས་ནས། དེ་ལེགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། འདིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང༌། །ཚོར་དང་ཚོར་བ་པོ་སོགས་དང༌། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས། །དེས་གང་ཅུང་ཟད་མ་ལུས་བཤད། །མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དག་མ་གྲུབ་པའི་རིམ་པ་འདིས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །བྱས་པ་ནི་འབྲས་བུ། བྱེད་པ་ནི་རྒྱུའོ། །མྱོང་བར་གྱུར་པས་ཚོར་བ་སྟེ། ལས་ལ་ལུགས་བྱས་ནས་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བར་གསུངས་སོ། །ཚོར་བ་པོ་ནི་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་ཡང་ཚོར་བ་དང་ཚོར་བ་པོ་སྟེ། ཚོར་བ་དང་ཚོར་བ་པོའོ། །དེ་ཚོར་བ་དང་ཚོར་བ་པོ་དག་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པས་ཚོར་བ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ཐོས་པ་དང་ཐོས་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་གཉིས་པ་གཟུང་ལ། གང་ཅུང་ཟད་ཅེས་པ་འདིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་གྲུབ་པའི་གཉིས་གཉིས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་གཟུང་ངོ༌། །དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དག་མ་གྲུབ་པའི་རིམ་པས་མ་གྲུབ་པར་སྦྱར་རོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིར་ཡང་རེ་རེའི་དངོས་པོའི་གྲངས་འཇུག་པ་ལ་དཔྱད་པའི་རིམ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་
Chinese
如果在这里，因为所依（mthan gzhi）而想成立为能依于所依，由于所依之外，不应有所依的自相（mthan nyid），应当说自相所依而成立所依。这样，互相观待而安立所依和自相成立的这些，应当考察。如果观待所依而安立自相，仅凭此，所依不观待自相，其自性也不存在。因为自己没有成立，所以不存在，怎么能成立其他的自相呢？同样也应安立于所依。这就是说，像这样，所依或自相没有成立，没有成立的所依或自相不能成立。因此，所依和自相都不存在。当所依和自相都不存在的时候，哪里能成立具有自相的涅槃呢？这是不合理的。通过考察所依和自相的次第，看到互相观待而成立的其他事物也轻易地没有成立。为了很好地显示它，所以说：以这个（次第），因和果，感觉和感觉者等，所见和见者等，它说了所有稍微的东西没有遗漏。通过所依和自相没有成立的这个次第，因和果等也应理解为没有成立。已做的是果，做的是因。成为感受的是感觉，对业进行分类后，对感觉说为感觉。感觉者是体验，体验也是感觉和感觉者，是感觉和感觉者。那感觉和感觉者一起存在，所以称为感觉和感觉者。等等的“等”字包括认识和被认识等。所见和见者等等，任何稍微的东西，等等的“等”字包括听和听者等五者的二二者，任何稍微的东西是指互相观待而成立的二二事物。所有这些事物也应通过所依和自相没有成立的次第来安立为没有成立。这个论述中，对每个事物的数量进行分析，是考察次第的场合。
English
Here, if you want to establish that which depends on the basis (mthan gzhi) as being established as dependent on the basis, since the characteristic (mthan nyid) of the basis is not valid apart from the basis, it should be said that the basis is established by relying on the characteristic. Thus, these things that are established as the basis and the characteristic being established in mutual dependence should be examined. If the characteristic is established by relying on the basis, then by that alone, the basis does not exist by its own nature without relying on the characteristic. Since it is non-existent because it is not established itself, how can it establish the characteristic of another? Similarly, it should also be applied to the basis. That is to say, like this, if the basis or the characteristic is not established, the non-established basis or characteristic does not establish. Therefore, the basis and the characteristic do not exist. When the basis and the characteristic do not exist, how can Nirvana, which has the characteristic, be established? This is unreasonable. Seeing that the remaining things that are established in mutual dependence through the sequence of examining the basis and the characteristic are also easily not established, it was said to show it well: With this (sequence), cause and effect, feeling and the feeler, etc., the seen and the seer, etc., it explains all the slight things without leaving anything out. Through this sequence of the basis and the characteristic not being established, cause and effect, etc., should also be understood as not being established. What is done is the effect, what does is the cause. What becomes experienced is feeling, after classifying actions, feeling is said to be feeling. The feeler is experience, experience is also feeling and the feeler, it is feeling and the feeler. That feeling and the feeler exist together, so it is called feeling and the feeler. The word "etc." includes perception and what is to be perceived, etc. The seen and the seer, etc., any slight thing, the word "etc." includes the two-two of the five, such as hearing and the hearer, etc., any slight thing refers to the two-two things that are established in mutual dependence. All these things should also be applied as not being established through the sequence of the basis and the characteristic not being established. In this exposition, analyzing the number of each thing is the occasion for the sequence of examination.
Tibetan
ཕྱིར། རེ་ཞིག་ཐོག་མར་དངོས་པོ་གཅིག་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཉིད་དེ། འབྲས་བུ་ཡོད་ན་འབྲས་ལྡན་ལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་རྣམ་པ་མང་པོ་རྣམ་པར་དཔྱད་ལ། དེའི་རྗེས་ལ། མ་རིག་འདུ་བྱེད་མེད་མི་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་དེ་ནས་བརྩམས་ནས་འདིའི་བར་དུ་གཉིས་གཉིས་པའི་དངོས་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གནས་པ་རྣམས་དཔྱད་ལ། འདི་ལས་གཞན་པས། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་གསུམ་གྱི་གྲངས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བརྩམ་པར་བྱའོ། །གང་འདི་སྐད་དུ། དངོས་པོ་ཡོད་ན་རྟག་པ་ཉིད། །མེད་ན་ངེས་པར་ཆད་པ་ཉིད། །དངོས་པོར་གྱུར་ན་དེ་གཉིས་ལ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཁས་མི་བླང༌། །ཞེས་པ་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་དུས་གསུམ་མེད་ལ། དུས་གསུམ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་དེ། དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པའི་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་བཞིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་བཞིན་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་མ་ཐོབ་པ་ལ་མ་འོངས་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་ལས་ འདས་པ་ཉིད་ལ་འདས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་ན་དེ་ཅིའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དུས་གསུམ་འབྱུང་བར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་ཡོད་པས་དངོས་པོ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དུས་གསུམ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གནས་མེད་ཕན་ཚུན་ལས་གྲུབ་པ། །འཆོལ་ཕྱིར་རང་ཉིད་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་ཡོད་མིན་ཏེ། །དུས་གསུམ་པོ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ། །གལ་ཏེ་དུས་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ལ་འཛིན་ལ་རག་ན་མི་འཛིན་ལ། །དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་མེད་པས་དུས་མེད་དོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཛིན་ཞེ་ན། གནས་མེད་ཕྱིར་ཏེ། དུས་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེར་ཟུག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་གང་ཞིག་འཛིན་ལ་རག་ན། དེ་ལས་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དུས་མེད་དོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་ཡང་ཐེར་ཟུག་པའི་དུས་གང་ཅུང་ཟད་མི་འཛིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དུས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་དང༌། ཡུད་ཙམ་དང༌། ཟླ་བ་ཕྱེད་དང༌། ཟླ་བ་དང༌། ལོ་ཕྱེད་དང༌། ལོ་ལ་སོགས་པའི་དུ
Chinese
复次，暂时首先对一个事物进行辨析，就像这样是自性。在那之后，唯一的原因，如果存在果，则具有果实等。还有以无明等次第辨析多种形态。在那之后，从“无明缘行，行缘识”开始，直到这里，对二二相对的事物，互相依赖而存在的事物进行辨析。除此之外，应当开始辨析以依赖和具有的三的数目完全限定的事物。如果这样说：“如果事物存在，则是常恒；如果不存在，则肯定是断灭。如果成为事物，则属于这两者，因此不承认事物。”这是不合理的。如果事物不被承认，那么那时就没有三时。因为有三时，所以事物存在，因为是三时的理由。在这里，对于已生而未灭的事物，因为其自性存在，并且因为存在，所以应当用现在时的词语来表达。未获得现在时状态的，称为未来。而超越现在时状态的，则称为过去。如果事物不存在，那么以什么理由会产生三时呢？因此，因为有三时，所以事物是存在的。回答说：如果存在三时，则事物会存在，但并非如此。为了显示如何不存在，所以说：“无处所，互相成立，散乱，因此自身不成立，因为事物不存在，所以不是存在，这三时只是假立。”如果有时，则依赖于执持，但不执持。因此，因为没有执持，所以没有时。又为什么不执持呢？因为没有处所，时不存在。如果存在坚固的事物，那么依赖于执持什么呢？因为没有从那里执持，所以没有时。或者，如果也不执持任何坚固的时，即使那样，时仍然会存在，因为刹那等使其显现。这刹那和瞬间，片刻，半月，月，半年，年等的时
English
Furthermore, for a moment, first analyze a single object, like this is its nature. After that, the sole cause, if there is a result, then it has results, and so on. Also, analyze many forms in the order of ignorance and so on. After that, starting from 'Ignorance conditions action, action conditions consciousness,' up to here, analyze the two-by-two objects that exist in mutual dependence. Apart from this, one should begin to analyze the objects that are completely defined by the number three with dependence and possession. If one says, 'If an object exists, it is permanent; if it does not exist, it is certainly annihilation. If it becomes an object, it belongs to these two, therefore, one does not accept objects.' This is unreasonable. If objects are not accepted, then there are no three times. Because there are three times, therefore objects exist, because it is the reason for the three times. Here, for an object that is born and not ceased, because its nature exists, and because it exists, it should be expressed with the word 'present.' That which has not obtained the state of the present is called the future. And that which has passed beyond the state of the present is called the past. If objects do not exist, then for what reason would the three times arise? Therefore, because there are three times, objects exist. One replies: If there are three times, then objects would exist, but it is not so. To show how it does not exist, it is said: 'Without a place, established mutually, scattered, therefore not established by itself, because objects do not exist, therefore it is not existence, these three times are merely imputed.' If there is something called time, then it depends on grasping, but it does not grasp. Therefore, because there is no grasping, there is no time. And why does it not grasp? Because there is no place, time does not exist. If there is a solid object, then what does it depend on grasping? Because it is not grasped from there, there is no time. Or, if one does not grasp any solid time, even then, time would still exist, because moments and so on make it manifest. These moments and instants, a moment, half a month, a month, half a year, a year, and so on of time.