Tibetan
་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེན། ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་ལས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ན་ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་སྟེ། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཐོབ་པའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་འདི་དག་ཕན་ཚུན་བྱས་པས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལས་གཞན་པ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་འཇིག་པ་མེད་ལ། སྐྱེ་བའི་དུས་ན་ཡང་སྐྱེ་བའི་དུས་དང་འགལ་བའི་འཇིག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་པའི་དུས་སུ་ཡང་དེ་དང་འགལ་བའི་སྐྱེ་བ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕན་ཚུན་ལས་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པ་འགལ་བ་དང༌། ཕན་ཚུན་མེད་པས་འདི་དག་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །ཡང་ན་འགག་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་དང་འགག་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདི་ལྟར་འགག་པ་ཡང་བརྗོད་དེ། གང་ཡང་འདི་དག་ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་ཕན་ཚུན་བྱས་པས་འགྲུབ་ལ། དེ་འདི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་དག་གང་མཐོང་བ་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་དེ་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་དེས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་སྟོང་པའོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ན་དེའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་བསྟན་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྟན་པར་མི་འཐད་དོ། །བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་དེས་མཐོང་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དུ། སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་འཇིག་པ་ཤེས། །འཇིག་པ་ཤེས་པས་མི་རྟག་ཤེས། །མི་རྟག་ཉིད་ལ་འཇུག་ཤེས་པས། །དེས་ནི་ཆོས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སྐྱེ་མེད་འགག་པ་མེད་ཅེ་ན། །ཅི་ཞིག་འགགས་པས་མྱ་ངན་འདའ། །གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་ན་དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་མེད་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་སྐྱེས་པ་མི་རྟག་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ། དེ་འགགས་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་སྐྱེ་བ་དང་འགགས་པ་གང་ཡང་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་འགགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འགག་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་འགགས་པ་ལ
Chinese
如何理解呢？从相互对立中理解。因为颠倒，所以是相互对立，即获得转变。如果生和灭以自己的体性存在，那么这些相互作用就不会转变，因为从生之外没有产生，没有生就没有灭。在生的时间，与生相违的灭是不合理的。没有灭，就没有生。在灭的时间，与灭相违的生是不允许的。从相互中同时获得生是相违的，因为相互不存在，所以这些是清晰的，因此会相互对立。生是颠倒的，因为它与生的自性相分离。或者说，不依赖于灭就不会产生。生的颠倒是由于它不是以自己的体性成立，并且依赖于灭。同样，灭也是这样说的。任何这些相互对立，通过相互作用而成立。因此，凡是看到这些不是以自己的体性成立的，就应该知道这是世俗的颠倒。任何那些事物，因此，生和灭是空性的。当那些是空性时，从显示生和灭中就会变成寂灭，因此不适合显示接近显示的寂灭之道。为了让孩童理解，随顺他们所见，应当知道薄伽梵说了生和灭。 如何说呢？通过了解生，了解灭。通过了解灭，了解无常。通过了解进入无常，就能理解法。 这里说到：如果没有生，没有灭，那么什么灭了而获得寂灭呢？如果没有任何生和灭，那么那时就没有痛苦，而取受的五蕴产生，因为无常而痛苦，从那灭中获得寂灭。当没有任何生和灭时，没有痛苦，那时什么灭了而获得寂灭呢？像这样，从痛苦的灭中也有寂灭，因此生和灭是存在的。回答说：这没有过失，因为灭了
English
How is it understood? It is understood from mutual opposition. Because of inversion, there is mutual opposition, that is, obtaining transformation. If birth and destruction existed by their own nature, then these, by acting on each other, would not change, because from birth, something other than birth does not arise, and without birth, there is no destruction. Even at the time of birth, destruction, which is contrary to the time of birth, is not reasonable. And without destruction, there is no birth. And at the time of destruction, birth, which is contrary to it, is not permissible. And obtaining birth from each other at the same time is contradictory. Because they do not exist mutually, these are clear, therefore they will become mutually opposed. Birth is inverted because it is separate from the self-nature of birth. Or it should be said that it does not arise without depending on cessation. The inversion of birth is because it is not established by its own nature and depends on cessation. Likewise, cessation is also spoken of in this way. Whatever these mutually opposed things are, they are established by acting on each other. Therefore, whatever is seen that is not established by its own nature, it should be known that this is worldly inversion. Whatever those things are, therefore, birth and destruction are empty. When those are emptiness, from showing birth and destruction, one will become nirvana, therefore it is not appropriate to show the path of nirvana that is closely shown. In order for children to understand, following what they see, it should be known that the Bhagavan spoke of birth and destruction. How is it said? By knowing birth, one knows destruction. By knowing destruction, one knows impermanence. By knowing how to enter impermanence, one will also understand the Dharma. Here it is said: If there is no birth and no cessation, then what ceases and attains nirvana? If there is no birth and destruction, then at that time there is no suffering, and the five aggregates of grasping arise, and because of impermanence, there is suffering, and from that cessation, nirvana is attained. When there is no birth and no cessation, and therefore no suffering, then what ceases and attains nirvana? In this way, there is also nirvana from the cessation of suffering, therefore birth and destruction exist. The answer is: There is no fault in this, because cessation
Tibetan
ས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ཉིད་དེ། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་མེད་པའི། །ངོ་བོ་གང་ཞིག་ཐར་མིན་ནམ། །ངེས་པར་ཡང་འདི་ལྟར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན། གལ་ཏེ་འགགས་ལས་མྱང་འདས་ཆད། །གལ་ཏེ་ཅིག་ཤོས་ལྟར་ན་རྟག །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དག །མྱ་ངན་འདས་པར་རུང་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པར་མི་འདོད་ལ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོའི་རྒྱུན་ལས་ལོག་པ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་ན། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་ཆད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆད་པར་འགྱུར་བ་མི་འཐད་དེ། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པ་ལས་རྒྱུན་ཆད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་ཆད་བའི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འཐད་དོ། །ཡང་ན་སྐྱོན་འདི་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་ནས། དེ་ལ་ཅིག་ཤོས་ཁས་ལེན་ན། དེའི་ཚེ་ སྡུག་བསྔལ་མ་འགགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཐེར་ཟུག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་རྟག་པའི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་མི་རུང་བས། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་གང་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་འགགས་པ་དེ་ཉིད་ཐར་པ་ཞེས་རིགས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་ལས་ལོག་པའི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བར་མི་རིགས་ཏེ། ལམ་གྱི་བདེན་པས་ཐོབ་བྱ། སྐྱེ་བ་འགགས་པར་གྱུར་པའི་ཆུ་སྐྱེགས་པའི་སྐྱེགས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལ་འགོག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ན། བདེན་པ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་འབྱུང་ལ། དེས་ན་འགོག་པ་སྡུག་བསྔལ་རྟག་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །འདིར་གསུངས་པ། གལ་
Chinese
此外，涅槃并非是假立的，那是不存在痛苦的，无生且无灭的，何种自性是解脱呢？ 必须也要如此承认。 否则，如果涅槃是从灭中产生的，如果按照另一种说法是常，因此事物和非事物，都不适合作为涅槃。 如果不希望痛苦自性不生不灭，并且完全理解从痛苦的自性之流中解脱出来就是涅槃，那么，由于那是痛苦之流断绝的自性，涅槃就会变成断灭，涅槃变成断灭是不合理的，因为会陷入常见，并且从非自性中产生的断灭的涅槃会变成颠倒，因为涅槃不是颠倒的，痛苦之流断绝的自性不适合作为涅槃。 或者，如果想要完全避免这些过失，而接受另一种说法，那么，由于痛苦未灭的自性本身，外道徒认为涅槃会变成自性，痛苦常有的自性不适合变成涅槃，因为那是指示痛苦止息的相状。 任何时候，像这样事物和非事物都不合理，因此，痛苦自性不生不灭的那个本身，才适合称为解脱。 这里说到，从痛苦中解脱的自性不是涅槃，如果这样的话，那么从痛苦中解脱的自性就什么也不是，涅槃这个名称也会变成什么也不是，什么也不是不适合变成涅槃，要由道谛来获得。 就像生灭之后的莲花枯萎之处一样，从痛苦之外变成其他事物才叫做灭。 如果那不是变成其他事物，四圣谛的安立就不会成立，因此灭不是痛苦常有的自性，也不是痛苦解脱的自性，因为是从痛苦之外变成其他事物的缘故。这里说到，如果
English
Furthermore, nirvana is not something that is nominally designated; it is the very absence of suffering, the nature of being unborn and unceasing. What nature is liberation? It must be acknowledged in this way. Otherwise, if nirvana arises from cessation, or if, according to another view, it is permanent, then neither things nor non-things are suitable as nirvana. If one does not accept that suffering is by nature unborn and unceasing, and if one fully understands nirvana as liberation from the stream of suffering's nature, then, because it is the nature of the cessation of the stream of suffering, nirvana would become annihilation. Nirvana becoming annihilation is unreasonable, as it would lead to the view of permanence, and a nirvana of annihilation arising from non-inherent existence would become inverted, because nirvana is not inverted. The nature of the cessation of the stream of suffering is not suitable as nirvana. Alternatively, if one wishes to completely avoid these faults and accepts another view, then, because of the very nature of suffering not ceasing, the Tirthikas (non-Buddhists) consider that nirvana would become inherent existence, and the permanent nature of suffering is not suitable to become nirvana, because it is shown to be the characteristic of the exhaustion of suffering. At any time, since things and non-things are not reasonable in this way, therefore, that which by nature does not arise or cease from suffering is what is reasonably called liberation. Here it is said that the nature of liberation from suffering is not nirvana, because if it were so, then the nature of liberation from suffering would be nothing, and the term nirvana would become nothing, and nothing is not suitable to become nirvana, it is to be attained by the truth of the path. Just as the place of the withered lotus after arising and ceasing, that which has become something other than suffering is called cessation. If it is not something other, the establishment of the four truths would not occur, therefore cessation is not the permanent nature of suffering, nor is it the nature of liberation from suffering, because it has become something other than suffering. Here it is said, if