Tibetan
འི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པས། རྒྱུ་བྱིན་ནས་འགགས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ནས་མེ་ཏོག་གི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཐོབ་པའི་རྒྱུས་ས་བོན་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་དེ་ཡང་ས་བོན་རྒྱུར་བྱས་པ་ཉིད་ལས་ཉེ་བར་ སྐྱེའོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པས་མི་འཇུག་ན་མཐར་ཡང་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེས་ན་མཐར་ཡང་འབྱུང་བཞིན་པའི་འབྲས་བུ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་ལ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཕྱིར་ས་བོན་ལས་རྒྱུན་དང༌། །རྒྱུན་ལས་ཀྱང་ནི་འབྲས་བུ་འབྱུང༌། །དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་སྔོན་འགྲོའི་འབྲས། །རྟག་མིན་ཆད་པ་ཡང་མ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ས་བོན་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགག་པར་འགྱུར་གྲང་ལ། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ཀྱང་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཆད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་ཀྱང་ས་བོན་རང་གི་ངོ་བོས་གནས་ན་དེ་ནི་རྟག་པར་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་དེས་ན་རྒྱུན་ཡོད་ལ་རྒྱུན་ཅན་གྱི་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་རྒྱུ་བྱིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་ངོ་བོས་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡང་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐྱོན་བརྗོད། སྔར་བཞིན་འདི་ཡང་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། །རྒྱུན་ཆད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་འདི་སྐད་དུ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་སྤང་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་སྔར་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྱས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འཇུག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདིར་རྟོགས་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་ཡང་སྔར་བསྟན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཡིན་ན་འབྲས་ལྡན་ལ། །དེར་མེད་གྱུར་ན་རྒྱུ་མེད་མཚུངས། །ཡོད་དང་མེད་པ་ན་ཡང་འགལ། །དུས་གསུམ་དུ་ཡང་འཐད་མ་ཡིན། །མ་རིག་འདུ་བྱེད་མེད་མི་འབྱུང༌། །དེ་མེད་འདུ་བྱེད་མི་འབྱུང་ཞིང༌། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཅན་དེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པོ། །གང་ཡང༌། གང་ཞིག་རང་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས། །མ་གྲུབ་དེས་གཞན་ཇི་ལྟར་སྐྱེད། །དེ་ཕྱིར་གཞན་ལས་གྲུབ་པ་ཡིས། །རྐྱེན་གཞན་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་མིན། །དེས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་མ་གྲུབ་ན། རྒྱུ་ན་ག་ལ་ཞིག་རྒྱུ་ བྱིན་པ་ག་ལ་ཞིག་ཅེས་པ་དང༌། རྒྱུ་འགགས་ནས་སླར་མི་སྐྱེ་བས། །རྒྱུ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བར་བརྟག་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་ན་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ལྟ་བར་ཐལ་ལོ་ཞེས་གནས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བས་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་ལ། དེ་མེད་ན་ཡང་དག་འདི་དག་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་བསྟན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་གསུངས་པ། མི་རྟག་དང་ལྡན་འདུས་བྱས་རྣམས། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། །སྐྱེ་ཞིང་གང་ལ་འཇིག་འགྱུར་བ། །དེ་དག་ཉེར་ཞི་བདེ་བའོ། །ཞེས་པས། དེ་འགག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པ་དག་མེད་པའི་སྟོང་པ་དག་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྐྱེ་འཇིག་བསྟན་ཕྱིར་མྱང་འདས་ཀྱི། །ལམ་བསྟན་མ་ཡིན་སྟོང་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་འདིའི་དོན་ནི་གཞན་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དངོས་པོ་ཡོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་འགྱུར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་འདི་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཡོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བསྟན་པ་འཐད་ཅིང༌། གང་ལས་སྐྱེ་འཇིག་བསྟན་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྐྱེ་འཇིག་བསྟན་ཕྱིར་མྱང་འདས་ཀྱི། །ལམ་བསྟན་མ་ཡིན་ཞེས་སོ། །སླར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་འཇིག་བསྟན་པ་ལས་ཐར་པ་མེད་ཅེས་ཉེ་བར་བསྟན་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྟན་པར་ཡང་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྟོང་ཉིད་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་སྟོང་ན་ཇི་ལྟར་དག་བསྟན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྟན་པར་འགྱུར། སླར་ཡང་ཉེ་བར་ དམིགས་བཞིན་པ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། འདི་དག་ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་རུ། །མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ཡིན་བདེན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་གང་འཇིག་རྟེན་པས་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་འཇུག་པའོ། །དེ་དག་འདི་ལྟར
Chinese
以完全实现使之成为生长幼苗之因的事物，被称为因已施与而止灭。同样，从幼苗等直到花朵的最终阶段，所有这些都逐渐完成从其自身之因获得的、与种子相符的果实。那个果实也是从种子作为因的本身而产生的。如果种子和幼苗等的延续没有果实产生的力量，那么最终也不会产生同类的果实。因此，最终正在产生的果实被确定为具有种子的因。如是说：因为从种子产生延续，并且从延续也产生果实，因此种子是先行的果实，既非恒常也非断灭。如是宣说。因此，种子被理解为能够产生果实的幼苗等延续之因，并因此而止灭。如果幼苗等的延续也不存在，那么那时就会被视为断灭。或者，即使幼苗等存在，但如果种子以其自身的体性存在，那么这将被视为恒常。但事实并非如此。因此，由于存在延续，并且延续的因的刹那也为了果实而施与因，并且由于不以其自身的体性存在，因此不会陷入恒常和断灭的过失。在此，论师也提出了过失：如前一样，这也不成立，并且也会陷入断灭的过失。在此，这样说道：为了避免恒常和断灭的过失，这如前一样是不成立的。如果这样认为，那么如何才能在存在本身中产生因和果的延续呢？因和果的延续是不可能的，这在之前已经说明：如果是果实，则具有果实；如果那里没有，则与无因相同。存在和不存在也相违，在三时中也不合理。无明和行不存在，则不会产生；没有它，行也不会产生；这些互为因，但自性上也不成立。任何，任何自己以自性不成立的事物，它如何产生其他事物？因此，由其他事物成立的事物，其他缘不是产生者。因此，因和果。
English
By completely accomplishing it as the cause of growing seedlings, it is said that the cause has been given and ceased. Similarly, from seedlings and so on up to the final stage of flowers, all of these gradually complete the fruit that is obtained from their own cause and is in accordance with the seed. That fruit also arises closely from the seed itself as the cause. If the continuity of seeds and seedlings, etc., does not have the power to produce fruit, then in the end, fruit of the same kind will not arise. Therefore, the fruit that is ultimately arising is determined to have the cause of the seed. As it is said: Because continuity arises from the seed, and also fruit arises from continuity, therefore the seed is the preceding fruit, neither permanent nor annihilated. Thus it is taught. Therefore, the seed is understood to be the cause of the continuity of seedlings and so on, which is capable of producing fruit, and thus ceases. If the continuity of seedlings and so on does not exist, then at that time it will be regarded as annihilation. Or, even if seedlings and so on exist, but if the seed remains in its own nature, then this will be regarded as permanent. But that is not the case. Therefore, since there is continuity, and the moments of the cause of continuity also give the cause for the sake of the fruit, and also since it does not remain in its own nature, there is no fault of falling into permanence and annihilation. Here, the teacher also points out the fault: As before, this is also not established, and there will also be the fault of falling into annihilation. Here, it is said like this: In order to avoid the fault of permanence and annihilation, this is not established as before. If it is thought like this, then how can the continuity of cause and effect arise in existence itself? The continuity of cause and effect is impossible, which has been explained before: If it is a fruit, then it has a fruit; if it is not there, then it is the same as without a cause. Existence and non-existence are also contradictory, and it is not reasonable in the three times. Ignorance and action do not exist, then it will not arise; without it, action will not arise; these are mutually causal, but they are also not established by nature. Any, anything that is not established by its own nature, how does it produce other things? Therefore, the things that are established by other things, other conditions are not the producers. Therefore, cause and effect.
Chinese
如果果实尚未产生，那么因又在哪里施与呢？因为因已断绝，不再产生，所以推断因的相续断绝也不合理。如果这样也承认事物存在，那么就会陷入常断二见的观点中。这里说道：如果因为陷入常断二见的观点而不承认常断，那么这样一来，事物就没有产生和灭亡了。如果没有产生和灭亡，那么世尊所说的涅槃之道，即“无常与聚合之事物，具有生灭之法性，生已复灭之处，彼等寂静乃安乐”就不合理了。因此，显示灭、生、灭等不存在的空性，不应作为涅槃之道，所以才说：“为示生灭故，涅槃道非示，为空性故。”或者，这里的意义是不同的。如果有人这样想：因为事物不是真实存在的，所以没有生灭，那么涅槃之道就无法显示了，这种过失是不存在的。因为对生灭不是真实存在的进行显示是合理的，并且从显示生灭中可以获得涅槃，所以世尊所说的涅槃之道并非是如是安立的，所以才说：“为示生灭故，涅槃道非示。”再次，为什么说从显示生灭中没有解脱呢？为了显示涅槃之道也不合理，所以才说：“为空性故。”如果生灭是空性的，那么如何显示才能成为涅槃之道呢？再次，对于所有众生来说，显而易见的生灭如何是空性呢？如何不执着于显而易见的生灭也是空性呢？为了显示这一点，所以才说：“此等互相违，见颠倒所致，真实乃生灭，为空性之故。”即使生灭是空性，但世间人所见到的都是颠倒的。这些是这样的
English
If the fruit has not yet arisen, where is the cause to bestow? Because the cause has ceased and does not arise again, it is not reasonable to infer that the continuity of the cause is severed. If one also asserts that things exist in this way, then one falls into the views of permanence and annihilation. Here it is said: If one does not accept permanence and annihilation because one falls into the views of permanence and annihilation, then in this way, there is no arising and ceasing from things. If there is no arising and ceasing, then the path to nirvana taught by the Blessed One, who taught that these things arise and perish, is not reasonable. "Impermanent and combined things have the nature of arising and ceasing. Having arisen, they cease; their pacification is bliss." Therefore, showing that emptiness, in which there is no cessation, arising, and ceasing, is not suitable as the path to nirvana. Therefore, it is said: "Because of showing arising and ceasing, the path to nirvana is not shown; because of emptiness." Or, the meaning here is different. If one thinks like this: Because things are not truly existent, there is no arising and ceasing, then the fault that the path to nirvana cannot be shown does not exist. Because it is reasonable to show that arising and ceasing are not truly existent, and because nirvana can be attained from showing arising and ceasing, the path to nirvana taught by the Blessed One is not established in this way. Therefore, it is said: "Because of showing arising and ceasing, the path to nirvana is not shown." Again, why is it said that there is no liberation from showing arising and ceasing? To show that the path to nirvana is also not reasonable, it is said: "Because of emptiness." If arising and ceasing are empty, how can showing them become the path to nirvana? Again, how is it that arising and ceasing, which are obvious to all beings, are empty? How is it that not clinging to obvious arising and ceasing is also emptiness? To show this, it is said: "These are mutually contradictory; seeing is caused by perversion; the truth is that arising and ceasing are because of emptiness." Even though arising and ceasing are empty, what worldly people see is perverse. These are like this.