Tibetan
ད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་གང་ལ་སྤངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངེས་པར་འདི་རྣམས་འཁོར་བ་ཉིད་ལས་མི་ལྡོག་གོ །དངོས་པོ་འབའ་ཞིག་ཁས་བླངས་ན་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ལས་མ་འདས་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཡོད་ན་རྟག་པ་ཉིད། །མེད་ནའང་ངེས་པར་ཆད་པ་ལ། །དངོས་པོར་གྱུར་ནའང་དེ་གཉིས་ཏེ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ཁས་མི་བླང༌། །དངོས་པོ་ཁས་བླངས་པར་གྱུར་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཡོད་བཞིན་པས་སླར་ཡང་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མི་སྲིད་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བས། དངོས་པོ་དེ་རྟག་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པར་ཁས་བླངས་ན་དེའི་ཚེ་ཐེར་ཟུག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་འཇིག་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པར་གྱུར་པས་འདི་ནི་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཀྱང་སྔར་བྱུང་ལ་ད་ནི་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཁས་བླངས་པར་གྱུར་པས་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཐོབ་སྟེ། ཞིག་པ་ནི་སླར་ཡང་མི་འཇུག་པས་སོ། །རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐར་འཛིན་པ་ལས་མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་རིགས་པས་ཐོབ་ལ། རིགས་པའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པས་སྤང་བྱར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་ཞུགས་པའི་ལན་འདི་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། གང་གི་ཚེ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་ཡུལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཐད་དོ། །གང་ཡང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་སྤང་བར་བྱ་ལ། དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཀྱང་རང་བཞིན་ཁས་མ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་བཀག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཐར་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། བདག་དང་བདག་གི་པའི་རྣམ་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ལ། གང་གི་ཚེ་ བདག་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལས་མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེད་ལ། དེ་ཡང་སྤང་བྱ་ལ་ཆོས་ཙམ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ལྟ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ན་གལ་ཏེ་ཡང་ཕུང་པོ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་སླར་མི་འཇུག་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྟ་བ་དེ་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བའི་རྣམ་པར་དམིགས་ལ། དེ་ལྟ་ན
Chinese
认为存在和不存在的观点应该舍弃，因为这些观点必然不会脱离轮回。即使仅仅承认事物，也无法超越说存在和不存在，而且也会得到常和断的说法。因为，如果事物存在，那就是常；如果不存在，那就必然是断。即使变成了事物，也是这二者。因此，不要承认事物。如果承认了事物，因为它的自性存在，所以不可能再次变成其他，因此会一直存在。所以，必须承认该事物是常。如果承认是常，那么那时就会得到坚固，因为会一直存在。或者，如果坏灭了，那么那时就变成了承认事物不存在，因此会得到不存在。不仅如此，还承认了以前存在而现在不存在的意义，因此会得到断见，因为坏灭之后不会再次出现。从执着常和断的边，会以理智得到边执见，因为是从理智的力量而来，所以不会成为应舍弃的，因为是正确的观点。因此，舍弃二边而进入的这个回答也会变成颠倒。什么时候以理智观察，如果事物在任何方面都不存在，那么那时对它的境，常和断进行全面考察，就符合不是正确的观点。凡不是正确的观点，那必然是要舍弃的，舍弃它的方法就是不承认自性。因为否定事物并不是走向涅槃，所以想要解脱的人不应该承认这个说法。这里说到，我和我所的相状是坏聚见，什么时候 以自己为目标，那本身就是从对常和断的边进行全面考察而产生边执见，而且那也是应舍弃的，仅仅是法并不以常和断的观点为目标。因此，如果蕴在涅槃之后不再出现，即使那样，这个观点也不是断见。那么，坏聚见是以近取五蕴为我和我所的相状为目标，如果是那样的话
English
The view of existence and non-existence should be abandoned, because these views will inevitably not deviate from samsara. Even if one only acknowledges things, one cannot go beyond saying existence and non-existence, and one will also obtain the saying of permanence and annihilation. Because, if a thing exists, then it is permanent; if it does not exist, then it is necessarily annihilation. Even if it becomes a thing, it is these two. Therefore, do not acknowledge things. If a thing is acknowledged, because its own nature exists, it is impossible to become other again, therefore it will always exist. Therefore, it must be acknowledged that the thing is permanent. If permanence is acknowledged, then at that time solidity will be obtained, because it will always exist. Or, if it is destroyed, then at that time it becomes acknowledging that the thing does not exist, therefore non-existence will be obtained. Moreover, it also acknowledges the meaning of existing before but not existing now, therefore the view of annihilation will be obtained, because it will not appear again after destruction. From clinging to the extremes of permanence and annihilation, the view of extreme clinging will be obtained by reason, because it comes from the power of reason, so it will not become something to be abandoned, because it is the correct view. Therefore, this answer of entering after abandoning the two extremes will also become inverted. When one examines with reason, if things do not exist in any way, then at that time, examining its object, permanence and annihilation, it is appropriate to say that it is not the correct view. Whatever is not the correct view, that must be abandoned, and the method of abandoning it is not acknowledging self-nature. Because negating things is not going to nirvana, those who desire liberation should not acknowledge this statement. Here it is said that the aspect of self and what belongs to self is the view of the perishable collection, when Taking oneself as the object, that itself is generating the view of extreme clinging from fully examining the extremes of permanence and annihilation, and that is also to be abandoned, only dharma does not take the view of permanence and annihilation as its object. Therefore, if the aggregates do not appear again after nirvana, even so, this view is not the view of annihilation. Then, the view of the perishable collection takes the five aggregates of close grasping as the aspect of self and what belongs to self as its object, if that is the case
Tibetan
་ཡང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་བདག་གི་རྣམ་པར་དམིགས་བཞིན་པ་ན་དེའི་དབང་གིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་གི་བའི་རྣམ་པར་དམིགས་པས་འཇུག་གོ །འོ་ན་འདི་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་གྱི། ཁྱད་པར་ནི་འདི་དག་སྟེ། གང་དུ་དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བའི་རྣམ་པར་དམིགས་ནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་རྣམ་པས་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་འདི་དེའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལས་བདག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དམིགས་ཏེ། འདི་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་ཅུང་ཟད་བདག་གོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ཉིད་མཐོང་ངོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བས་བདག་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་སོ། །གང་ཡང་བདག་གི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་བདག་གི་བའི་རྣམ་པར་དམིགས་ལ། དེའི་ཕྱིར་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ཡང་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་བཞིན་པ་ན། བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་དམིགས་ཀྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ བདག་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཕ་རོལ་པོའི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། བདག་མེད་དོ་ཞེ་ན་ཕ་རོལ་པོའི་ཆད་པར་རོ་ཞེས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཆོས་ཙམ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་རྟོགས་ན། ཅི་དེ་ནི་རྟག་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་རམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྟག་པར་ལྟ་བར་དེ་འདོད་ན། དེ་མི་རུང་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ཆོས་ཙམ་ལ་དམིགས་ཤིང་གང་ལ་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་འཇུག་པ་ནི་མེད་ལ། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་སྤངས་ནས་གཞན་རྟག་པའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་ཉིད་མེད་ན་ཡང་རྟག་པས་ཆོས་ཙམ་མཐོང་བ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ན། ཇི་ལྟར་འདི་ཉོན་མོངས་པའི་དམིགས་པར་འགྱུར། ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་ཆགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པར
Chinese
而且，当外道以所考察的我的形态为对境时，由于它的影响，对于诸行也以我所的形态为对境而行。那么，这也是以近取五蕴为对境的。差别是这些，即于何处以我和我所的形态为对境而完全执取，并且从那之中也以边执见而观察，因此就说以近取五蕴本身以常断的形态为对境。如果又说坏聚见是以近取五蕴为对境，这样的话，也不以它的自性为对境，然而从那些之中虚构为我而为对境，就说这是于近取五蕴上虚构。世尊说，无论比丘或婆罗门，谁稍微以我而如实随观，如实随见，就是见到这近取五蕴本身。这是为了说明与此相异的内在作者的士夫并不成立之义。因此，坏聚见唯以我为对境。凡是成为我所的，就以我所的形态为对境诸行。因此，当边执见也以常断的形态而行时，是以我和我所为对境，而不是其他。因此，世尊说：‘具寿阿难陀，若说有我，则堕入外道的常见；若说无我，则堕入外道的断见。’这里说道：如果有人仅仅以法而理解为常，那么，这是否会成为常见呢？或者不是？如果暂时承认那是常见，那是不行的。因为坏聚见仅仅以法为对境，而边执见行于其上是不存在的。舍弃边执见而以其他常的形态而行也是不存在的。即使没有见，以常而仅仅见到法也是没有过失的。如果说，从‘一切有为法皆是无常’之语中，以常而见是颠倒的，如果于彼处执着是颠倒的，那么，这如何成为烦恼的对境呢？只要贪着，就以不净的形态为对境。
English
Moreover, when non-Buddhists take the form of the self they have investigated as their object, due to its influence, they also take the form of 'mine' as their object for actions. So, this also takes the five aggregates of clinging as its object. The difference is that wherever they completely grasp those aggregates by taking the form of self and 'mine' as their object, and also view them with extremist views, it is said that they take the five aggregates of clinging themselves as their object in the form of permanence and annihilation. If it is also said that the view of the perishable collection takes the five aggregates of clinging as its object, then it does not take its own nature as its object. However, it fabricates a self from those and takes it as its object, and it is said that this is fabricated on the five aggregates of clinging. The Blessed One said that whichever monk or Brahmin truly observes and sees even a little of the self, sees these five aggregates of clinging themselves. This is to explain that the inner person who acts differently from this is not established. Therefore, the view of the perishable collection only takes the self as its object. Whatever becomes 'mine', takes the form of 'mine' as its object for actions. Therefore, when extremist views also act in the form of permanence and annihilation, they take the self and 'mine' as their object, and not others. Therefore, the Blessed One said: 'Ananda, if one says there is a self, one falls into the eternalism of others; if one says there is no self, one falls into the annihilationism of others.' Here it is said: If someone understands only the dharma as permanent, will that become a permanent view or not? If one temporarily admits that it is a permanent view, that is not possible. Because the view of the perishable collection only takes the dharma as its object, and there is no extremist view acting on it. It is also impossible to abandon extremist views and act in another permanent form. Even if there is no view, seeing only the dharma as permanent is without fault. If it is said that seeing permanence from the words 'all conditioned phenomena are impermanent' is inverted, if attachment to it is inverted, then how can this become the object of affliction? As long as there is attachment, it takes the form of impurity as its object.