Tibetan
ང་བའི་ཕྱིར་མ་བཙལ་བར་དེ་རྣམས་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མེད་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་འཕགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་རིགས་ཏེ། གང་ཞིག་མ་མཐོང་བ་ལས་བྱིས་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་ལ། གང་ཞིག་མཐོང་བ་ལས་འཕགས་པ་རྣམས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདི་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །འོ་ན་དེ་ཁོ་བོ་ལ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་འདི་རྟོགས་པར་ནུས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། མོས་པ་མེད་པ་དང་དད་པ་མེད་པ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ཐོས་པ་ཆུང་བ་ལེ་ལོ་ཅན་རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་དེ་རྟོགས་པར་འགལ་བས་དེས་ལ་འདི་མི་མཐོང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་གོ་སྐབས་སུ་འགྱུར་བས། སྦྱིན་པ་དང་སྤྲོ་བ་དང་ཐོས་པ་མང་བ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བརྟེན་པ་དད་པ་དང་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་དག་དང་ལྡན་པས་འཕགས་པས་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དང་དཔེ་ཡང་འདིར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་དང་བཅས་གང་རིགས་པས་ངེས་པར་ཡོད་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །སླར་ཡང་ཅི་ཞིག་འདིར་འཕགས་པས་བསྟན་པའི་རིགས་པ་གང་གིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པར་རིགས་པས་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འཕགས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གང་ཞིག་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་ནི། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའམ་སོ་སོའི་དངོས། །ཀུན་ལ་ཡོད་མིན་དེ་ཕྱིར་སྟོང༌། །ཞེས་པ་ལ་དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུས་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ནོ། །རྐྱེན་ནི་ཐུན་མོང་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་གི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་ པ་ཡང་ངོ༌། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ལ་སཱ་ལུའི་ས་བོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཏོ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུའི་དངོས་པོ་འབའ་ཞིག་ཙམ་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བས་འདི་ལ་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་གོ ། །རེ་ཞིག་གང་འདིའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་ན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་
Chinese
因为不寻求我而使它们解脱，像那样也没有，因此它们所体验的不是量。如圣道所证悟的圣者见到诸法之法性，则可认为是有自性。从不见而使孩童们烦恼，从见而使圣者们解脱。如果这些与涅槃相同，则自性为空。如果那对我来说不是现量，我们如何能证悟它呢？回答说：因为具有不信、不敬、与恶友交往、少闻、懒惰、愚痴等，所以与证悟相违，因此他看不到这个，成为烦恼的机会。因此，应该各自依靠布施、欢喜、多闻、依止善知识、信心和敬信等。具有这些，圣者所说的道理和譬喻也应在此承认。如此，以方便和任何道理确定存在，则诸法的自性就会成为现量。再次，这里以圣者所说的什么道理，使诸法的法性以道理而现量地与涅槃相同呢？为了圣者接近指示而说：何者诸物之自性，因缘聚合或各自之物，非皆有故彼为空。其中，因是使果圆满，对于相似的果，是使果圆满的不共之因。例如，稻芽是稻种。缘是共同的，例如，稻芽本身的土地等。就像成为生长稻芽的支分之事物一样，大麦芽等也是如此。从芽等之因所生的果，不与土地等之相相关联，而与稻种之相相关联。因为唯独趋近于因的事物，所以将此安立为缘。暂时，如果什么成为此的因和缘，那么使之圆满的是
English
Because they are liberated without seeking me, and there is nothing like that, therefore what they experience is not valid. Just as the noble ones who have realized the Dharma through the noble path see the Dharma-nature of all phenomena, it can be considered as having self-nature. From not seeing, children are afflicted, and from seeing, the noble ones are liberated. If these are the same as Nirvana, then self-nature is empty. If that is not directly perceived by me, how can we realize it? It is said: Because one possesses disbelief, disrespect, association with evil friends, little learning, laziness, ignorance, and so on, it is contrary to realization, therefore he does not see this, and it becomes an opportunity for afflictions. Therefore, one should rely on generosity, joy, much learning, reliance on virtuous friends, faith, and respect, etc., separately. With these, the reasoning and examples taught by the noble ones should also be accepted here. Thus, if it is definitely present with means and any reason, then the self-nature of all phenomena will become directly perceived. Again, what reasoning taught by the noble ones here makes the Dharma-nature of all phenomena directly perceived as the same as Nirvana through reasoning? Because the noble ones closely indicate, it is said: Whatever is the self-nature of all things, whether the aggregation of causes and conditions or the individual things, since it is not present in all, therefore it is empty. Among them, the cause is the uncommon cause that perfects the fruit, for the similar fruit, it is the uncommon cause that perfects the fruit. For example, the rice sprout is the rice seed. The condition is common, for example, the land and so on of the rice sprout itself. Just as it becomes a component of growing the rice sprout, so too are barley sprouts and so on. The fruit born from the cause of sprouts and so on is not related to the appearance of land and so on, but is related to the appearance of the rice seed. Because only the thing that approaches the cause is established as the condition. For the time being, if something becomes the cause and condition of this, then what perfects it is
Tibetan
རྒྱུའི་དངོས་པོར་གནས་ལ། གང་དུ་རྐྱེན་ནི་འདིའི་ངེས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ས་ན་རྒྱུ་གཉིས་དང་རྐྱེན་གཉིས་སོ་ཞེས། སོ། །ཡུལ་གཅིག་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཛད་དོ། །ཚོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་དེ་དག་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་སྐྱེའི་གཞན་དེ་མ་ཐག་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་མ་ཡིན་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པར་འདིར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སོ་སོའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་རྣམས་ཐ་དད་པ་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་སོ་སོའི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པས་སོ་སོའི་དངོས་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེས་སྟོང་པས་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འདིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ངེས་པར་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འདུས་མ་བྱས་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་བརྗོད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་མི་རིགས་སོ། །འདུས་བྱས་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མི་འཐད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ལ། འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ནས་སྐྱེ་བ་ནི་བྱས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་དུ་མི་འཐད་དོ། །ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་རང་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ངེས་པར་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་ལས་རང་བཞིན་གང་ཞིག་སྐྱེ་ན་དེ་ཅི་དེ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་ལས་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། གང་ཞིག་གང་ ལ་མེད་པར་དེ་དེ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འཇིམ་པ་ལས་སྣམ་བུའམ་སྐུད་པ་ལས་བུམ་པ་ཞེས་སོ། །འདི་ནི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པས་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་ངེས་པར་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་ན། འདི་ནི་ཁས་བླང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཡོད་བཞིན་པ་ན་དམིགས་པར་ཐལ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང༌། ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན། དེ་དག་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དམ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་ཏུ་རྟོག་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་མང
Chinese
处于因的体性中，何处是缘？即此的决定因不是，比如识的所缘缘。其自身处有二因和二缘，如是。于一处，因缘之语的施设，是薄伽梵所作。聚合是指那些事物无一遗漏地安住，从中产生，其他的不是紧接着安住而产生，因此在此应理解为因缘聚合。各自的体性是指那些各不相同，不是因和缘的聚合，各自的体性的因和缘不是聚合，因此各自的体性都不具备所有果的体性的自性。因此，因其空性，故名为无自性之义。如果在此诸事物的自性存在，那它必定存在于有为法或无为法中。其中，暂且无为法是无因的，自性的事物，未生者，不应具有以自性言说的机会。有为法也不应有自性，为什么呢？如果成为有为法的自性，有为法是从因和缘所生，那么生起就依赖于因和缘，依赖于因和缘而生起就是造作，不应是自性。又想，只有因和缘所产生的诸事物才是自性吗？必须这样说，从哪个因和缘产生哪个自性，那它是否从它们所拥有的而产生呢？如果某物在某处不存在，它就不会从那里产生，比如从泥土中产生布匹，或从线中产生瓶子。如果认为从因等产生，那么必须承认因等本身具有自性。这是不能承认的，如果存在，就会陷入目标过失，生起变得无意义，以及无穷的过失，以及无因而存在的过失。如果因等具有果的自性，那么它们是以全部的自体存在，还是以部分存在呢？其中，暂且如果认为是全部的自体，那么因和缘就...
English
Existing in the nature of cause, where is the condition? It is not the definite cause of this, such as the objective condition of consciousness. In its own place, there are two causes and two conditions, thus. In one place, the application of the term "cause and condition" was made by the Bhagavan. Aggregation means that those things are present without any omission, and arise from that, but others do not arise from being immediately present, so here it should be understood as the aggregation of cause and condition. Individual entities are those that are distinct, not the aggregation of cause and condition, the cause and condition of individual entities are not an aggregation, therefore individual entities do not possess the nature of all the nature of the fruit. Therefore, because it is empty of that, it is called the meaning of being devoid of self-nature. If there were some self-nature of things here, it would necessarily exist in conditioned or unconditioned phenomena. Among them, for the time being, unconditioned phenomena are causeless, and it is unreasonable for self-existent things that are unborn to have the opportunity to be spoken of as self-nature. Conditioned phenomena should also not have self-nature, why? If it becomes the self-nature of conditioned phenomena, and conditioned phenomena arise from cause and condition, then arising depends on cause and condition, and arising depending on cause and condition is artificial, and should not be self-nature. Again, one might think, are only the things produced by cause and condition self-nature? It must be said that from which cause and condition does which self-nature arise, does it arise from what they possess? If something does not exist in something, it will not arise from there, such as cloth arising from clay, or a pot arising from thread. If it is thought to arise from cause and so on, then it must be admitted that cause and so on themselves have self-nature. This cannot be admitted, because if it exists, it will fall into the fault of having an object, arising becomes meaningless, and there will be the fault of infinity, and the fault of existence without cause. If cause and so on have the self-nature of the fruit, do they exist with the nature of all, or with a part? Among them, for the time being, if it is thought to be the nature of all, then the causes and conditions...