Tibetan
པར་གཡེང་བའི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དམིགས་པ་གཅིག་པའི་རྒྱུའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡུལ་ལ་སེམས་དེའི་དུས་སུ་མི་གཏོང་བའོ། །ཡང་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པ་དང༌། སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་བདུན་ནི་སློབ་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པས་སོ། །བདུན་པོ་གང་དག་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མནོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རྣམས་སོ། །གང་ཟག་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་ནི་སློབ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་མི་སློབ་པ་སྟེ། དེའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །འདུན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱེད་པ་འདོད་པ་ཉིད་དེ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གང་དང་འབྲེལ་པས་བཟའ་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། གཙོ་བོ་དང༌། བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་དང༌། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་ལ་བདག་གིས་འདི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྱེད་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ནི་འདུན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་འདོད་པ་ཡོད་པས་བྱེད་འདོད་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་བྱེད་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདུན་པ་ཉིད་དོ་གང་གིས་དེ་བྱེད་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཟ་མ་ཏོག་གི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་ཁ་བཅད་པའི་སྦྲུལ་ནི་འབྱུང་ཞིང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལ་རྩོལ་བ་གློད་དེ་གནས་ལ། སྦྲུལ་འཛིན་བྱེད་པས་བསྐུལ་ཞིང་བསླང་བ་ན་ནི་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་ལ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཉེ་བར་གྱུར་བའི་ཡུལ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པ་བོར་ནས་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡུལ་གང་ལ་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་སྦྲུ
Chinese
是防止散乱的对治法，是心相续专注于一境的因。作意是不让心在那个时候放纵于对境。而且它又变成三种： 有学、无学、非有学非无学。其中七种补特伽罗是有学，因为还有剩余的烦恼要断除，所以有待于再学。七种是哪些呢？为证得入流果而趣入者、入流者、为证得一来果而趣入者、一来者、为证得不还果而趣入者、不还者、为证得阿罗汉果而趣入者，这些叫做有学。这七种补特伽罗的相续中，与无漏的等持相应，那就是有学的作意。阿罗汉是无学，他的与无漏的等持相应，那就是无学的作意。与有漏的心相应，叫做非有学非无学。这样，作意有三种。 欲是识的功用，就是希求。心所法与什么相关联呢？与吃、行、主、瓶、毡、善、不善相关联，生起“我应当做这个”的想法，具有想要做的特征的心所法，叫做欲。因为有想要作意的意愿，所以是想要做，它的自性就是想要做。它的自性是什么呢？那就是欲，凭借它而想要做。例如，将蛇放入竹筒中并封口，蛇便放松了出现和行走的努力而安住，当捉蛇者催促和唤醒它时，它便会带着出现的努力。同样，心也因为与心所法相应，而舍弃了对所缘境没有努力的状态，从而生起努力，就是这个意思。像这样就是 心所的业。例如，对于任何对境，带着行为的蛇
English
It is the antidote to distraction, the cause of the mind's continuum focusing on a single object. Attention means not letting the mind indulge in the object at that time. Moreover, it becomes three types: Learner, Non-learner, and Neither Learner nor Non-learner. Among them, seven types of individuals are learners, because there are still remaining defilements to be abandoned, so there is a need for further learning. What are the seven? Those who have entered to realize the fruit of Stream-enterer, Stream-enterer, those who have entered to realize the fruit of Once-returner, Once-returner, those who have entered to realize the fruit of Non-returner, Non-returner, those who have entered to realize the fruit of Arhat, these are called learners. In the continuum of these seven types of individuals, that which is in accordance with the uncontaminated Samadhi is the attention of the learner. Arhat is a Non-learner, his accordance with the uncontaminated Samadhi is the attention of the Non-learner. That which is in accordance with the contaminated mind is called Neither Learner nor Non-learner. Thus, there are three types of attention. Desire is the function of consciousness, which is wanting itself. What does the mental factor relate to? Related to eating, walking, master, vase, felt, virtue, non-virtue, the mental factor with the characteristic of wanting to do, with the thought "I should do this", is called desire. Because there is the intention to pay attention, it is wanting to do, its nature is wanting to do itself. What is its nature? That is desire itself, by which one wants to do it. For example, when a snake is put into a bamboo tube and sealed, the snake relaxes its efforts to emerge and move and stays still, but when the snake charmer urges and awakens it, it becomes accompanied by the effort to emerge. Similarly, the mind, because it is in accordance with the mental factors, abandons the state of not making effort towards the object and arises with effort, that is the meaning. Like this is The action of the mental factors. For example, for any object, a snake with action
Tibetan
ལ་དེ་ཉིད་ཡུལ་དེ་ལ་གཏོད་པ་དང་བཅས་པས་གཏོད་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གང་ལ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སེམས་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་གཏོད་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བས་འདི་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཆོས་སེམས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྔོན་དུ་འདུན་པ་འགྲོ་བ་སྟེ། གང་དུ་འདུན་པ་ཞུགས་པ་དེར་སེམས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་འབྱུང་བ་ན་ཡང་རྟའི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ལྟར་སྔོན་དུ་ཉེ་བར་མཚོན་ཏེ་སེམས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ན་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འདུན་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་ན་ནི་ཡུལ་ངེས་པར་མ་མཐོང་བས་རང་བཞིན་གྱིས་བེམས་བོ་ལྟར་གང་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བས། དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ནི་འདུན་པའི་རྩ་བ་ཅན། འདུན་པའི་རྒྱུ་ཅན། འདུན་པ་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་ཞིང་འདུན་པའི་མཐུས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དང་སྲེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་ལ་ཅས་ཤིང་ཚ་བ་གཉིས་འབྱར་བར་བྱེད་པ་ལྟར་སྲེད་པ་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འདུན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པས་སྲེད་པ་ལས་འདུན་པ་དེ་ལྟར་ཐ་དད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་འདི་ན་གནས་པའི་གང་ཟག་འགའ་ཁམས་གོང་མ་འདོད་པས་གསོལ་བ་འདེབས་ཏེ། ཨེ་མའོ་བསམ་གཏན་ནམ་གཟུགས་མེད་པ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་འཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཟག་པ་ཟད་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། ལམ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྨོན་པ་དེ་ནི་སྲེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་འོན་ཀྱང་དེ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཡུལ་ལ་སྐྱེས་པས་སོ། །སེམས་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་འདོད་པ་ནི་མོས་པ་སྟེ། ལྷག་པའི་སྒྲ་ནི་དབང་དུ་བྱ་བ་ སྟེ། རང་གི་ཡུལ་ལ་མོས་པའི་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་མེ་ལ་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལྟར་ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་མོས་པའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གང་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་སོ་སོ་མ་ཡིན་པར་བསྡུས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མོས་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཁྱད་པར་ནི་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་ལྷག་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའོ། །འདི་ནི་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ
Chinese
如同将那处所安置于彼处一样，与任何心所相应的处所，成为与心相应的处所，以作意安置于彼处，因此这是作意的业之差别。如是所说的法，思择和作意之前是欲，无论欲前往何处，思择和作意就在那里产生，如同马的作业差别一样，首先是接近显示，思择和作意在进入各自的对境时，就是以策励而行。如果具有想要作为之体性的欲在某些时候没有产生，那么因为没有明确见到对境，自然就像无情物一样，什么也不会进入。因此，这样说，这个近取五蕴是欲之根本，欲之因，一切皆从欲而生，并且以欲之力量而生。此与贪欲有何差别？如同虫胶和紫胶使二者粘连一样，贪欲是心对境显现执着和贪恋之因，而欲则不是这样，它仅仅以想要作为的想法而进入，因此欲与贪欲如此不同。还有，比如住在此处的一些人，因为想要上界而祈祷，说：唉！我如何才能获得禅定或无色界？同样，我如何才能现前烦恼灭尽？如何才能证悟道？像这样，这样的愿望不能称为贪欲，然而这是对善法的欲，因为产生于与贪欲相违的对境。心特别想要对境就是胜解，胜解之“胜”是自在之义，对于自己的对境，胜解的自性，就像飞蛾扑火一样特别地信解，这就是胜解。与任何心所相应，使识不分离地专注于对境，这就是心所胜解。与作意的差别是，对境作意是特别作意的自性。这个被称为是对境特别作意的自性，这就是差别。
English
Just as placing that place in that place causes it to be placed, similarly, whatever mental factors correspond to any place, making it a place corresponding to the mind, it is placed by directing the mind to that place, therefore this is the distinction of the action of directing the mind. As the Dharma thus spoken, desire precedes thinking and directing the mind. Wherever desire goes, thinking and directing the mind arise there. Like the difference in the work of a horse, it first closely indicates, and thinking and directing the mind enter their respective objects by urging them on. If desire, which is characterized by wanting to act, does not arise at some times, then because the object is not clearly seen, it will not enter anything like an inanimate object by its own nature. Therefore, it is said that these five aggregates of appropriation are rooted in desire, caused by desire, arise entirely from desire, and arise by the power of desire. What is the difference between this and craving? Just as lac and shellac cause the two to adhere, craving is the cause of the mind's manifest attachment and clinging to objects, but desire is not like that. It enters only with the thought of wanting to act, so desire is so different from craving. Also, for example, some people living here pray because they want the upper realms, saying: Alas! How can I attain dhyana or the formless realm? Similarly, how can I realize the exhaustion of defilements? How can I realize the path? Like this, such aspirations should not be called craving, but this is desire for virtuous Dharma, because it arises in an object contrary to craving. The mind especially wanting an object is faith, the "especially" of faith means freedom. For one's own object, the nature of the knowledge of faith, like a moth to a flame, especially believing, this is faith. Whatever mental factor corresponds to it, causing consciousness to be undividedly focused on the object, this is the mental factor of faith. The difference from directing the mind is that directing the mind to an object is the nature of especially directing the mind. This, which is called the nature of especially directing the mind to an object, is the difference.