Tibetan
ང་འཕེན་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་འདྲ་བར་གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མན་ངག་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུའོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་དགག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པ་དེ་ལ་སིམ་པ་དང༌། གདུང་བ་དང༌། དེ་གཉི་ག་ལས་གྲོལ་བའི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་སེམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་ནི་གཙོ་པོ་སེམས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས། གང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་རང་རྒྱུད་དུ་གྲུབ་པར་སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང༌། དང་བ་སེམས་ཀྱི་དང་བ་དང༌། རྟོག་པ་ནི་སེམས་རྩིང་བཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པས་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དོན་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པས་སོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་སེམས་ཀྱི་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་འདོད་དོ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བརྗོད་དེ་རིག་པ་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཡང་ན་མྱོང་བར་བྱེད་པས་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚོར་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཡང་ན་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚོར་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མྱོང་བར་བྱ་ཞིང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་འདི་ ནི་སེམས་ཀྱི་ཟས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚོར་བ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་དང་སེམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་དབང་པོའི་གཟུགས་ཅན་ལྔ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་སྐར་བརྗོད་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ནི་ལུས་ལས་བྱུང་བས་ལུས་ཀྱི་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚོར་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ཚོར་བ་དེ་ཉིད
Chinese
我执著于正确的五大要素，依赖和存在于此，就像显现一样，不是对其他显现，因此不是显现，而是仅仅通过口诀就能理解，并且是安立为比丘等的因。与此相似，通过否定的缘由，例如非婆罗门。色蕴已经讲完。关于受蕴，所说的是，显现寂静、痛苦以及从两者中解脱的境的自性，即体验境的自性，也就是了别的体验，这被称为受。其中，主要的心不是心所。那么，如何知道主要的心不是心所呢？因为将心的作用的自性，独立地在自相续中成立，认为是意的业，以及喜悦，心的喜悦，和分别念，即认为心粗重等，所以不是心所的心之状态。为什么呢？因为意义不同。其中一些人认为，心的作用的自性本身就是心之状态的差别，是心所。但这不是合理的，因为同时生起之义将会丧失。因此，在这里，了别的对境应该被亲近，通过体验来体验，这被称为受，因为觉知被称为受。或者，因为体验，所以体验，凡是体验，都是通过受来体验的。这也可以被理解为心。受本身是被了别体验的，并且因为被体验而体验，就像饮食等一样，是应该被亲近的。因此，这样安立：这是心的食物。而且，这样的受会变成两种，即身体的和心的。其中，五种有色根，以微尘聚集的自性，被称为身体的星，依赖于此而产生的受，因为是从身体产生的，所以被称为身体的。依赖于意根的受，被称为心的。而且，受本身
English
My clinging to the correct great elements, relying on and abiding in them, is not manifest to others like manifestation, therefore it is non-manifest, but can only be understood through oral instructions, and is the cause for establishing monks and so on. Similarly, through the cause of negation, such as non-Brahmins. The aggregate of form has already been explained. Regarding the aggregate of feeling, what is said is that which manifests the nature of the object of serenity, suffering, and liberation from both, that is, experiencing the nature of the object, which is the experience of distinguishing, is called feeling. Among these, the main mind is not a mental factor. Then, how is it known that the main mind is not a mental factor? Because the nature of the function of the mind is established independently in one's own continuum, it is considered the action of the mind, and joy, the joy of the mind, and conceptualization, that is, considering the mind to be coarse, etc., so it is not the state of mind of a mental factor. Why? Because the meanings are different. Some people think that the difference in the state of mind is a mental factor because it shows the nature of the function of the mind itself. But this is not reasonable, because the meaning of simultaneous arising will be lost. Therefore, here, the object of distinguishing should be approached, experienced through experience, which is called feeling, because awareness is called feeling. Or, because of experiencing, therefore experiencing, whatever is experiencing, is experienced through feeling. This can also be understood as mind. Feeling itself is experienced by distinguishing, and because it is experienced, it is experienced, just like food and drink, etc., it should be approached. Therefore, it is established like this: this is the food of the mind. Moreover, such feeling becomes two types, namely bodily and mental. Among these, the five sense organs with form, with the nature of the aggregation of particles, are called the stars of the body, and the feeling that arises depending on this, because it arises from the body, is called bodily. The feeling that depends on the mind organ is called mental. Moreover, feeling itself
Tibetan
་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ནི་གང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་དབང་པོའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་འཕེལ་བར་བྱེད་ཅིང་གང་བཟུང་བ་དེ་དང་འབྲལ་བར་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། ཉེ་བར་གནོད་པས་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་ཕྲད་པ་དང་བྲལ་བའི་སྲིད་པའི་རྟེན་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྗེས་སུ་གཏོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་འབྱུང་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ཚོར་བ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་སེམས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །ཡིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་མི་བདེ་བ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །རྒྱུ་ཅིས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཕལ་ཆེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་གི་ལུས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་དབང་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བཟུང་བ་དང་གཏོང་བར་བྱ་བ་ནི་མི་བརྟན་པར་འབྱུང་ལ། གཞན་པ་སེམས་ཀྱི་ནི་བརྟན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་དག་མེད་དེ། མདོར་བསྡུས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་རིས་ནི་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཚོར་བ་དེ་ཉིད་ཡང་རྟེན་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། རྣ་པ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་
Chinese
变成三种，即乐受、苦受、非乐非苦受。其中，乐受是指凡是完全摄取，能使诸根的重大要素增长，并且不希望与所摄取之物分离，这称为乐受。苦受与此相反，是指因逼近损害而希望分离，这称为苦受。凡是未成为接触和分离之存在的所依，既不完全摄取，也不随后舍弃，依此而产生愚痴，这就是舍受，即非乐非苦，这称为受。此外，受本身又变成五种，即乐根、苦根、意乐根、意苦根、舍根。其中，与依于有色根的识相应之乐受，以及第三禅的心的乐受，这两者都称为乐根。与依于有色根的识相应之非乐受，是苦根。与意识相应的乐受，是意乐根。意识的不乐受，是意苦根。所有这些的非乐非苦，是舍根。原因是什么呢？因为心的乐和苦大多从分别念产生，而不是从身体产生。身体的乐和苦即使对于阿罗汉也会产生。此外，身体的乐和苦，是应摄取和舍弃的，是不稳定的产生，而其他的心的乐和苦是稳定的产生。舍受的分类没有这些，简而言之，六识的类别称为舍受。受本身又因六处之差别而变成六种，即眼和合触所生之受、耳、鼻、舌、身、意和合触所生之受。受蕴已解说完毕。关于想蕴，
English
It becomes threefold: pleasure, pain, and neither pleasure nor pain. Among these, pleasant feeling is that which, when fully grasped, causes the great elements of the senses to increase, and one does not wish to be separated from what is grasped; this is called pleasure. Pain is the opposite of this, meaning that one wishes to be separated due to approaching harm; this is called pain. That which has not become the basis of contact and separation, neither fully grasping nor subsequently abandoning, and from which delusion arises, is equanimity, which is neither pleasure nor pain; this is called feeling. Furthermore, feeling itself becomes fivefold: the sense of pleasure, the sense of pain, the sense of mental pleasure, the sense of mental pain, and the sense of equanimity. Among these, the pleasant feeling that is associated with consciousness based on the physical senses, and the pleasant feeling of the mind in the third dhyana, both of these are called the sense of pleasure. The non-pleasant feeling that is associated with consciousness based on the physical senses is the sense of pain. The pleasant feeling that is associated with mental consciousness is the sense of mental pleasure. The non-pleasant feeling of the mind itself is the sense of mental pain. That which is neither pleasure nor pain of all these is the sense of equanimity. What is the reason? Because most of the pleasure and pain of the mind arise from conceptual thought, not from the body. Bodily pleasure and pain also arise for the Arhats. Furthermore, bodily pleasure and pain, which are to be grasped and abandoned, arise unstably, while other mental pleasure and pain arise stably. There are no such classifications for equanimity; in short, the category of the six consciousnesses is called equanimity. Feeling itself also becomes sixfold due to the distinction of the six bases: feeling arising from contact through the meeting of the eye, ear, nose, tongue, body, and feeling arising from contact through the meeting of the mind. The aggregate of feeling has been explained. Regarding the aggregate of perception,