Tibetan
་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ༌། །ཕྲ་རྒྱས་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པོ་དེ་རྣམས་ལས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་གཏོགས་པར་ཕྲ་རྒྱས་གཞན་བདུན་པོ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དང༌། རྐྱེན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་དེ་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སྤོང་ངོ༌། །དེ་དག་ཉིད་ལས་ཁོང་ཁྲོ་བོར་བ་ཁམས་གཉིས་པོ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་གཉིས་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་དག་གིས་རབ་ ཏུ་སྤོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་དགུ་ནི་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པའི་འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཀུན་འབྱུང་ལ་བསྟན་པའི་ཕྲ་རྒྱས་བདུན་པོ་དེ་དག་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དག་གིས་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ༌། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་དག་གིས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་གཉིས་རབ་ཏུ་སྤོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་དགུ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོའི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བས་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལམ་དང༌། རིགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དག་གིས་སྔར་བསྟན་པའི་བདུན་པོ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྔ་མ་ལ་མེད་པ་བསྣན་པའི་བརྒྱད་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་མཐོང་བས་སྤོང་ངོ༌། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དག་གིས་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་བཞི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་མཐོང་བས་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྲ་རྒྱས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ནི་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བསྒོམས་པས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་རྗེས་ལ་སྤང
Chinese
以忍和智的四刹那，彻底断除见苦所断的二十八随眠。这二十八随眠中，除了有身见、边执见、戒禁取见之外，其余七随眠，于欲界中在欲中行之集谛，作意为因性、集起性、生起性、缘性时，如是于集生起法智忍和法智，以彼等断除。彼等之中，嗔恚和悭吝二者，以及无色界所行之十二随眠，见集谛，以集之类智忍和智彻底断除，如是十九随眠是见集所断。如是，于欲界中所行之苦灭谛的灭、静、妙、离四相作意，于集所显之七随眠，以灭之法智忍和灭之法智彻底断除。以灭之类智忍和智，彻底断除色界和无色界中所行之十二随眠，如是十九随眠是见三界苦灭谛所断。如是，于欲界中所行之苦灭道谛的道、理、行、出四相作意，于道生起法智忍和法智，以先前所说之七者上，加上先前没有的戒禁取见之八者，是见道谛所断。以道之类智忍和类智，断除色界和无色界中所行之十四随眠，是见道谛所断。如是二十二随眠是见道所断。苦等谛，修习后，随所见而断。
English
With the four moments of forbearance and knowledge, the twenty-eight latent predispositions to be abandoned by seeing suffering are completely abandoned. Among these twenty-eight latent predispositions, except for the view of the aggregates as self, the view of holding to extremes, and the view of holding moral discipline and asceticism as supreme, the other seven latent predispositions, when contemplating the truth of the origin of suffering, which operates in the realm of desire and engages in desire, as having the nature of a cause, the nature of arising, the nature of production, and the nature of a condition, in this way, the forbearance of knowledge of the Dharma regarding the origin and the knowledge of the Dharma arise, and they are abandoned by these. Among these, anger and stinginess, the two realms, and the twelve latent predispositions that operate in the formless realm, seeing the truth of the origin of suffering, are completely abandoned by the forbearance of subsequent knowledge of the origin and knowledge. Thus, nineteen latent predispositions are abandoned by seeing the origin. Similarly, contemplating the four aspects of cessation, peace, excellence, and definite emergence of the truth of the cessation of suffering, which operates in the realm of desire, the seven latent predispositions shown in relation to the origin are completely abandoned by the forbearance of knowledge of the Dharma regarding cessation and the knowledge of the Dharma regarding cessation. With the forbearance of subsequent knowledge of cessation and knowledge, the twelve latent predispositions that operate in the form and formless realms are completely abandoned. Thus, nineteen latent predispositions are abandoned by seeing the truth of the cessation of suffering in the three realms. Similarly, contemplating the four aspects of the path, reason, practice, and definite emergence of the truth of the path that leads to the cessation of suffering, which operates in the realm of desire, the forbearance of knowledge of the Dharma regarding the path and knowledge of the Dharma, adding the view of holding moral discipline and asceticism as supreme, which was not present before, to the seven mentioned earlier, the eight are abandoned by seeing the truth of the path. With the forbearance of subsequent knowledge of the path and subsequent knowledge, the fourteen latent predispositions that operate in the form and formless realms are abandoned by seeing the truth of the path. Thus, twenty-two latent predispositions are to be abandoned by seeing the path. After meditating on the truths of suffering and so on, they are abandoned according to what is seen.
Tibetan
་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཀུན་བསྡོམས་ན་ཕྲ་རྒྱས་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དོ། །དེ་རྣམས་ལས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གོ །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག །གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་གོ །དེ་དག་ལས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ དོ། །འདིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་སྤོང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ལ། །མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གིས། །གང་ཞིག་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་དེ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདོད་ན་ཆགས་སྡང་ང་རྒྱལ་རྨོངས། །གོང་མའི་ས་བརྒྱད་སོ་སོ་ལ། །ཞེ་སྡང་མ་གཏོགས་བསྒོམ་སྤང་བྱ། །བསྡུས་ནས་ཆེ་སོགས་རྣམ་གསུམ་ལ། །ཆེན་པོའི་ཆེ་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །རྣམ་པ་ཡང་ནི་གསུམ་དུ་འདོད། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་དགུ་ལ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་བཟློག་པས་སོ། །འདོད་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་པ་དང༌། །དགུ་པ་དག་ནི་ཟད་པ་ལས། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་ནི་འོང་བ་དང༌། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་གང་ཟག་འགྱུར། །དགྲ་བཅོམ་སྲིད་རྩེའི་མཐའ་ཟད་པས། །ལམ་ལ་གནས་པ་བཞི་པོ་དག །དེ་ལ་སྦྱོར་བར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཞུགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་མི་སློབ་སློབ་པ་ནི། །ཟད་ཕྱིར་སློབ་པས་གཞན་བདུན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད་པོ་འདི། །དགེ་འདུན་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བརྗོད། །བདུད་རྣམས་ཀུན་གྱིས་མི་ཕྱེད་པས། །འདི་ལྟར་དགེ་འདུན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མི་ཕྱེད་དད་པས་རིགས་པར་ནི། །སངས་རྒྱས་བདེན་པར་རྟོགས་ཕྱིར་སྤང༌། །གནས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་དམིགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་ཕྲ་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའམ། ཕྲ་བའམ་བདག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་ཕྲ་རྒྱས་སོ། །ཕྲ་རྒྱས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འབྱུང་བའི་རིམ་པ་ནི་ཡང་འདི་དག་ལས་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་གཞན་དུ་མི་རྟོགས་པ་དང༌། མི་བདེན་པའི་ངོ་བོར་སྒྲོ་འདོགས་པས་ཐོག་མར་ནི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལས་ནི་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཐོས་ནས་འདི་བདེན་ནམ་མི་བདེན་
Chinese
应当修习断除的是什么呢？就是通过修习所要断除的。其中，贪欲、嗔恚、我慢和无明等，是欲界的修习所要断除的。除了嗔恚之外的，是色界和无色界的修习所要断除的。总共加起来，有九十八种随眠。其中，在欲界中行持的有三十六种。在色界中行持的有三十一种。在无色界中行持的也有三十一种。从这些之中，通过见道所要断除的有八十八种。 在这里，如上所说的具有断除随眠的智慧，就会变成八种圣者。怎么做呢？现在要说的是：按照次第进入时，通过见道的十六个刹那，断除了什么的果，就被称为入流果。在欲界中，贪、嗔、慢、无明，在上界的八个地中，除了嗔恚之外，都是修习所要断除的。总而言之，在大的等等三种中，以大的大等等差别，相也认为是三种。烦恼有九种，对治品方面则是相反的。欲界的第六种和第九种断尽之后，就变成一来果和不来果的圣者。阿罗汉断尽有顶的边际，安住在道上的四种人，因为进入到其中修习，所以称他们为入者。阿罗汉是不学，学是断尽，因为学，所以另外有七种。这八种补特伽罗，被称为僧伽。因为一切魔不能破坏，所以这样称之为僧伽。以不退转的信心来理解，为了证悟佛陀的真谛而断除。对于安住和随顺的事物，如何生起的对境进行精进修习和随顺修习，就叫做随眠。或者因为微细，或者因为与我的相续相连，所以是随眠。随眠已经说完了。 生起的次第是，又从这些之中，对于事物如何安住，不作其他的理解，并且以不真实的体性妄加臆测，所以首先是无明。从那里面，听闻了正确和不正确的两种方面之后，想知道这是真还是不真
English
What is to be abandoned by cultivation? It is what is to be abandoned through cultivation. Among them, desire, anger, pride, and ignorance are to be abandoned by cultivation in the desire realm. Those other than anger are to be abandoned by cultivation in the form and formless realms. In total, there are ninety-eight latent defilements. Among them, thirty-six are practiced in the desire realm. Thirty-one are practiced in the form realm. Thirty-one are also practiced in the formless realm. Of these, eighty-eight are to be abandoned by seeing. Here, the noble person with the wisdom to abandon the latent defilements as described above will become eight types of noble beings. How is it done? It is to be said that when entering in sequence, through the sixteen moments of the path of seeing, the result of abandoning something is called the stream-enterer. In the desire realm, desire, hatred, pride, and ignorance, in the eight realms of the upper realms, except for hatred, are to be abandoned by cultivation. In short, in the three of great and so on, the aspects are also considered to be three, with the distinctions of great great and so on. Afflictions are of nine types, and the antidotal aspects are the opposite. After the sixth and ninth types of the desire realm are exhausted, they become the once-returner and non-returner. The Arhat exhausts the end of the peak of existence, and the four people who abide on the path are called enterers because they enter into practice. Arhat is non-learning, learning is exhausted, and because of learning, there are seven others. These eight individuals are called the Sangha. Because all demons cannot destroy it, it is thus called the Sangha. Understanding with unwavering faith, abandoning to realize the truth of the Buddha. Diligently cultivating and following the objects of how things abide and arise in accordance with them is called latent defilement. Or because it is subtle, or because it is connected to my continuum, it is latent defilement. Latent defilement has been explained. The order of arising is, again, from these, not understanding how things abide in other ways, and falsely speculating with untrue nature, so first is ignorance. From there, after hearing the two aspects of correct and incorrect, wanting to know whether this is true or not.