Tibetan
་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་ཉིད། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་པའི། །མཐར་རྟོགས་པ་ནི་བརླག་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་རིགས་པ་ཡང་རྫས་ཙམ་ཡང་མེད་ན་གདགས་པའི་མཚན་མ་མེད་པས་བཏགས་པ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་མེད་ན་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་ན་ནི་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་རིགས་ན། བསྒྲུབས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིགས་པས་དལ་བུས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུར་ཤེས་སོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་རིགས་པས་དངོས་པོ་བདེན་པར་ཡོད་པ་གསལ་བས་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་དོན་དུ་མཚོན་ནས་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རིགས་པར་རྟོགས་སོ། །ལུང་དང་འགལ་བའི་དོན་ཡང་སྔར་ཉེ་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ལུང་གིས་ནི་མངོན་བར་འདོད་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ཙམ་ཉེ་བར་བརྗོད་པས་ནི་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། བཏགས་པ་ཙམ་ལ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཉེ་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་འདུ་ཤེས་ཙམ་དང༌། དམ་བཅའ་བ་ཙམ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དང༌། ཐ་སྙད་ཙམ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདས་པའི་དུས་དང༌། མ་འོངས་པའི་དུས་དང༌། ནམ་མཁའ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཙམ་དུ་མངོན་བར་བསྒྲུབས་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་འདས་ པའི་གཟུགས་བྱུང་བར་མ་གྱུར་ན་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དག་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་འདས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་ལྟའོ། །དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ན་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་བར་མི་དགའ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་མི་དགའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་ཉེ་བར་བརྗོད་པས་ཡོད་པར་ཉེ་བར་གསུངས་པ་ཙམ་གྱིས་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་འགྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དང་ནི་མི་འགལ་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་འདི་ནི་འདིར་ངོ་བོ་དང༌། རྫས་དང༌། དངོས་པོར་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱས་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་བཅོས་མའི་རང་བཞིན་དུ་ནི་ཡོད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། འདི་ལྟར་མཐོང་བའི་རྒྱུན་འདི་ཡང༌། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བྱིས་པ་འདྲིད། །གནོད་པར་བྱེད་དང་ཟུག་རྡུ་སྟེ། འདི་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་གང་ལ་རྣམ་དཔྱད་པས། །གསོག་དང་གསོབ་ཏུ་བཟོད་པ་ནི། །དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་རྟོག་པ་སྟེ། །དེ་ཡིས་སྙིང་པོ་མེད་པར་མཐོང༌། །གཟུགས་ནི་དབུ་བའི་གོང་བུ་འདྲ། །ཚོར་བ་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ཡིན། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་རྟོག་པས། །ཉིད་མོ་དང་ནི་མཚན་རྣམས་སུ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་དགེ་སློང་གིས། །ཤེས་བཞིན་སོ་སོར་དྲན་པ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་ཉེར་ ཞི་ཞི་བ་ཡི། །ཞི་བའི་གོ་འཕང་རབ་ཏུ་འཐོབ། །བདེ་བ་བླ་མེད་དང་ལྡན་པའི། །མྱ་ངན་འདས་པ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་འདི་ལྟར་མདོ་སྡེ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་རྣམས་གློ་བུར་བ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་གནས་ཀྱི་ཆོས་དེ་དེའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། ཡི་གེ་དེའི་ངོ་བོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དག་ནི་མིང་ཙམ་པ་འདི་དག་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་པ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་ལ་མངོན་བར་ཞེན་པར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །གློ་བུར་བའི་ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་ན་ནི་ཡོད་དོ། །རྐྱེན་དང་བྲལ་ན་ནི་འགག་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེ
Chinese
如是说，即是如实证悟空性。同样，常有的事物是不存在的，其他的自在是存在的。执着和诽谤的最终证悟将会毁灭。也这样说了。那些道理是，如果连物质的自性都不存在，那么所安立的相也不存在，因此安立也是存在的。如果那不存在，那么业的果报等等也会消失。如是说。对此，如果你成立事物是存在的，那么说那样的话才合理。但你并没有成立，要知道这就像因恐惧而小心翼翼地说出来一样。如所说之理，事物真实存在是清楚的，因此对于事物不存在的意义，也以事物的意义来表示，从而合理地理解业和果报等等一切。与经文相违背的意义，之前也已经略说了。虽然如此，经文也不能成立所想要的事物自性是存在的。仅仅略说存在，也不能成立真实存在，因为仅仅是安立也说存在。对此，世尊对诸比丘说：‘诸比丘，这五者仅仅是概念，仅仅是誓言，仅仅是世俗，仅仅是名称。即是过去时，未来时，虚空，涅槃，以及称为补特伽罗。’这样仅仅以概念来明显地成立之后，世尊又对诸比丘说：‘诸比丘，如果过去的色没有产生，那么有听闻的圣声闻就不会不看过去的色，如果不是这样，那么因为过去的色存在，所以有听闻的圣声闻不看过去的色。诸比丘，如果未来的色不会产生，那么有听闻的圣声闻就不会不欢喜未来的色，如果不是这样，那么因为未来的色会产生，所以有听闻的圣声闻不欢喜未来的色。’这样说了。因此，对于安立而存在的，也略说为存在，仅仅是略说为存在，并不能成立真实的事物。
English
Thus speaking is to realize emptiness exactly as it is. Similarly, permanent entities do not exist; other's autonomy does exist. The ultimate realization of clinging and denigration will be destroyed. It is also said thus. The reasoning for those is that if even the substance itself does not exist, then the characteristics of what is designated do not exist, so designation also comes to exist. If that does not exist, then the results of actions and so forth will also be lost, it is said. To that, if you establish that things exist, then it would be reasonable to say that. But you have not established it; know that it is like speaking cautiously out of fear. The reason for what was said is that the true existence of things is clear, so even for the meaning of the non-existence of things, it is represented as the meaning of things, and thus all actions and results and so forth are reasonably understood. The meaning that contradicts the scriptures has also been briefly stated before. Although that is so, the scriptures cannot establish that the nature of the things that are manifestly desired exists. Merely mentioning existence does not establish true existence, because even for mere designation, it is mentioned that it exists. Also, the Blessed One said to the monks, 'Monks, these five are merely concepts, merely vows, merely conventions, merely terms, namely past time, future time, space, nirvana, and what is called a person.' Thus, having manifestly established them as mere concepts, the Blessed One again said to the monks, 'Monks, if the past form had not arisen, then the noble disciples who have heard would not fail to look at the past form; if it were not so, then because the past form exists, the noble disciples who have heard do not look at the past form. Monks, if the future form will not arise, then the noble disciples who have heard will not fail to rejoice in the future form; if it were not so, then because the future form will arise, the noble disciples who have heard do not rejoice in the future form.' Thus he spoke. Therefore, for what exists by designation, it is also mentioned as existing, and merely mentioning it as existing does not establish the true entity.
Chinese
不能够成立。因此，缘起的自性就是无实有。如果无实有，那么与缘起本身并不相违，因为有为法的缘起是虚假的、具有欺骗性的法，在这里，本体、自性和事物都不存在。即使如此，有为法以虚假的自性存在，因其自性不存在而为空性。因此，世尊也说： “如此所见的相续，如幻术般引诱孩童，会造成损害和刺痛，但其中没有精华。如同以各种方式分析，能够积累和消耗的，就是如理作意，因此能见到无有精华。色如水泡之聚，受如水泡一般，想如阳焰一般，行如芭蕉树一般，识如幻术一般，这是日之亲友所说的。” 如此观修五蕴，对于自身和名称，精进修行的比丘，以正知和各自的忆念，使行寂静，获得寂静的果位，走向具有无上安乐的涅槃。 又如经中说： 善男子，菩萨如何成为具有通达法无我之智者？在此，菩萨如实了知对法的增益和对法的诽谤。因此，会变成这样：所谓的诸法是暂时的遍计所执，安立的法并非存在于其自性中，文字的自性也不存在。然而，称这些为仅仅是名称，仅仅是术语，而不对其产生执着。暂时的法并非完全不存在，因为诸法依赖于其他因缘，依赖于其他因缘则存在。如果脱离因缘则会止息，菩萨如实了知这一切。因此，在这里，缘
English
cannot be established. Therefore, the very nature of dependent arising is devoid of inherent existence. If it is devoid of inherent existence, then it is not contradictory to dependent arising itself, because conditioned phenomena, which are dependently arisen, are false and deceptive. Here, there is no essence, substance, or entity. Even so, conditioned phenomena exist as artificial natures, empty because of their lack of inherent existence. Therefore, the Blessed One also said: "This continuum of seeing, like an illusion, deceives children, causing harm and pain, but there is no essence in it. Just as by analyzing in various ways, what can be accumulated and consumed is proper attention, therefore one sees that there is no essence. Form is like a mass of bubbles, feeling is like a water bubble, perception is like a mirage, formations are like a banana tree, and consciousness is like an illusion, as said by the Kinsman of the Sun." Thus, by contemplating the aggregates, for oneself and for names, a monk who strives diligently, with mindfulness and individual recollection, makes actions peaceful, attains the state of peace, and goes to Nirvana, which is endowed with supreme bliss. Furthermore, as it says in the sutra: "Son of good family, how does a Bodhisattva become endowed with the wisdom that understands the selflessness of phenomena? Here, the Bodhisattva thoroughly understands the superimposition on phenomena and the defamation of phenomena as they truly are. Therefore, it becomes like this: the so-called phenomena are temporary, completely conceptualized, and the established phenomena do not exist in their own nature, nor does the nature of the letters exist. However, calling these merely names, merely terms, one does not become attached to them. Temporary phenomena are not completely non-existent, because phenomena depend on other conditions, and if they depend on other conditions, then they exist. If they are separated from conditions, then they cease. Thus, the Bodhisattva thoroughly understands all of this as it truly is." Therefore, here, dependently