Tibetan
སྐྱེས་བུ་ལ་འདོད་པ་ལོག་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་སྲེད་པ་ལྡོག་གོ །སྲེད་པ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ལ། སྲེད་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་ནི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དེའི་ཚེ་དོན་འགའ་ཡང་ཡང་དག་པར་མི་མྱོང་སྟེ། རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཚོགས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་མཐའ་དག་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གྲོལ་བའི་བདག་ལ་ཐར་པ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མི་རིགས་སོ། །འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ་རག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཡོད་པ་ཡང༌། །གསལ་བར་ཡོད་པ་མིན་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །ཤེས་པ་ཡོད་པ་ལས་ཐ་དད་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་ན་ཤེས་པ་མེད་པ་ལ་གང་ཞིག་བདེན་པ་ཡོད་པར་བརྟགས་པ་དེ་ནི་ཆེས་གསལ་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་གོ །ཅི་སྟེ་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་ཅན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་འདི་ཡང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཞིག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར། ཐར་པ་བདག་གཅིག་ཡོད་ན་ནི། །ཤེས་ཡོད་ས་བོན་སྲིད་པ་ཡོད། །གལ་ཏེ་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་བདག་བརྟག་པར་ནུས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བདག་ཡོད་དང་དེའི་རྟེན་ཅན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེའི་ཤེས་བ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་མེད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་རྟེན་མེད་པའི་ནུས་པ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ད་ལྟ་མི་ཉེ་བའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བརྟག་པ་མཛེས་པར་མི་འགྱུར་ལ་གྲོལ་བའི་བདག་ལ་གང་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པ་རང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་ཕྱིར་ཡང་སེམས་པ་ཅན་གྱིས་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐར་བར་གྲོལ་བར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས་ཐར་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་འདི་མི་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་མི་འདོད་པ་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཡོད་པའི་འཇུག་པ་དང༌། དེའི་ནུས་པ་གཉིས་དངོས་པོ་བདེན་པར་ཡོད་ན་ནི་ཇི་སྲིད་འཇུག་པ་ཡོད་པ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་མེད་པ་ཞིག་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་རྟེན་མེད་པས་དེ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་མེད་ན་ནི་སྲིད་པ་
Chinese
当补特伽罗的欲望消失时，他对它的渴求也随之消失。渴求即是欲望。当一个人脱离了渴求，仅仅因为他具有觉知，并不能说他具有任何功德。因为在那时，他不会真正体验到任何事物，因为所有转变的集合，即因和果的自性，都将完全平息。因此，对于解脱的补特伽罗来说，拥有解脱的觉知是不合理的。那么，如果在那时，补特伽罗不再具有觉知，这又如何呢？即使那样，无觉知的存在，难道不和不存在一样吗？如果对于具有与觉知无别的自性的补特伽罗来说，不存在觉知，那么对无觉知来说，又有什么真实性可言呢？这种推论就像石女的儿子一样，是极不明显的。如果有人认为，因为具有解脱状态者具有觉知的能力，所以存在着“我”，那么这也是毫无意义的。因为，如果存在一个解脱的“我”，那么觉知的种子就会存在，轮回就会存在。如果能够在解脱的状态中考察“我”，那么那时就会存在“我”，并且会存在以它为基础的觉知的能力。因为它的自性就是觉知，所以没有它就不可能存在，因此没有所依的“能力”也是不可能存在的。此外，对于未来才会发生的事情，现在就认为它具有某种能力的差别，也是不合理的。对于解脱的补特伽罗来说，觉知的活动自然而然地发生，这也是不可能的。因此，有思想的人认为，因为没有实体，所以没有“我”。如果没有任何解脱者，那么解脱本身就会不存在。因此，难道不会导致这个轮回无法被摧毁等诸多不 желательных 结果吗？ 这并非如此。如果觉知的活动和它的能力这二者真实存在，那么就会产生这样的疑问：这个活动是存在的还是不存在的？当它们没有任何所依，因而在任何方面都不存在时，如果它不存在，那么轮回
English
When a person's desire ceases, their craving for it also ceases. Craving is desire. When one is free from craving, it cannot be said that they possess any merit simply because they have awareness. For at that time, they do not truly experience anything, because all aggregates of transformation, the nature of cause and effect, will be completely pacified. Therefore, it is unreasonable for a liberated person to have the awareness of liberation. Then, what if at that time, the person no longer has awareness? Even so, is not the existence of non-awareness the same as non-existence? If for a person whose nature is inseparable from awareness, there is no awareness, then what truth is there to be examined in non-awareness? Such reasoning is as unclear as the son of a barren woman. If one thinks that because the one in a state of liberation has the power of awareness, therefore there is a "self," then this is also meaningless. Because, if there is a liberated "self," then the seed of awareness will exist, and samsara will exist. If the "self" can be examined in the state of liberation, then at that time there will be a "self," and there will be the power of awareness based on it. Because its nature is awareness, it is impossible to exist without it, therefore a "power" without a basis is also impossible. Furthermore, it is unreasonable to assume that something that will happen in the future has some kind of difference in ability now. For a liberated person, the activity of awareness occurring naturally is also impossible. Therefore, thoughtful people believe that because there is no substance, there is no "self." If there is no one who is liberated in liberation, then liberation itself will not exist. Therefore, wouldn't this lead to many undesirable consequences such as this samsara not being able to be destroyed? This is not the case. If the activity of awareness and its power both truly exist, then the question arises: is this activity existent or non-existent? When they have no basis and therefore do not exist in any way, if it does not exist, then samsara