Tibetan
ལ། །བསམ་པའམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པའི་རྟེན་ས་བོན་ཚིག་པར་གྱུར་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་མི་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གི་རྒྱུན་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་མི་འཇུག་པས་ཐར་པར་རིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་མི་རྣམས་ལ། །གཞན་ལས་ཡོད་པ་མིན་པར་ངེས། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུའང་བདག །ཟད་པ་ལེགས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད། །སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་ཏེ། དེ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་འགགས་ན་ནི་དེ་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིས་མི་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གྲོལ་བའི་བདག་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བཅིངས་པ་དང༌། ཐར་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་འདྲ་པ་ཉིད་དང་རང་གི་རྩོད་པ་བཏང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིས་བདག་ཁས་བླངས་པར་མི་རིགས་སོ། །གང་ཞིག་གཞན་ལ་བསྟན་པར་མི་ ནུས་པ་དང༌། བཤད་ཟིན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་བ་དེ་ནི་ཁས་བླངས་པ་ཅི་ཞིག་དགོས་དེའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དོར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་ན་གྲོལ་བའི་བདག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་མིང་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་རྣམས་སླར་མི་འབྱུང་བས་གཏན་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་ངོ་བོར་སྨྲ་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བའི་དམ་པའི་དོན་འདི་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པ་ལ། །འཇིག་རྟེན་པ་འདི་ཉིད་བླ་ཡི། །དོན་དམ་རྣམ་ཀུན་མ་ཡིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཡོད། །དམ་པའི་དོན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པ་ནི་མིག་ནད་བྱུང་དུ་དོགས་པས་མིག་འབྱིན་པ་རྗེས་སུ་མི་སྒྲུབ་ཀྱི། ནད་སེལ་བ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་བྱུང་བས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་བཏང་བ་ཁོ་ན་མཆོག་གི་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མེད་བར་གྱུར་ན་ནི་བདེ་བ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཅད་པས་འདིས་བདག་ལ་ཕན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བཏགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་འདི་ཉིད་བླའི། འཇིག་རྟེན་པ་དེར་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཁས་ལེན་ཏེ་གང་མིག་ལ་སོགས་པ་དང༌། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའམ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་དང༌། རེ་ལྡེ་དང༌། ཁྱིམ་དང༌། ནགས་དང༌། དམག་དང༌། ཀུན་དགའ་ར་བ་དང༌། བཞོན་པ་དང༌། གྲུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། གང་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའོ། །ཡང་ན་གང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འདས་པ་འབྲས་བུ་མ་བྱུང་བ་དང༌། བདེ་བའི་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པའམ། འདུ་བྱེད་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡོད་ལ། དེ་ལས་ལྷག་མར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གང་དུ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་འདི་བླའི་དོན་དམ་པ་ནི་ མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་དུ་ཡང་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་དངོས་པོ་རྟག་པ་དགག་པ་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དགུ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །།བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་ནི་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཐམས་ཅད་དུ་ཆད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་དོ། །འབྱུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་གི་བ་མེད་དོ། །འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོས་པ་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་འདི་བླའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། བདག་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ངེས་པར་བུད་མེད་ཉིད་དམ། སྐྱེས་པ་ཉིད་དམ། མ་ནིང་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ནི་བདག་རྣམ་པ་གཉིས་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་གི་བདག་དང༌། ཕྱིའི་བདག་གོ །དེ་ལ་ནང་གི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ལུས་ཀྱི་ཁོང་ན་རྣམ་པར་གནས་ཤིང༌། དེའི་དབང་པོའི་ཚོགས་དེ་དང་དེར་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །ནང་གི་བྱེད་པའི་
Chinese
不，不是思虑或存在。犹如苗芽等生长的能力所依之种子，如果被烧毁，则苗芽等的相续不会延续一样，以任何方式，我的相续哪怕仅仅一丝一毫也不会延续，因此可以解脱。因为此是如此，所以，从痛苦中解脱的人们，确定不是从他者而有。因此，在任何情况下，我都说“灭尽是好的”。从痛苦中解脱，就是痛苦也不会产生。痛苦也是生灭法性的行，由业和烦恼所产生。依靠这些，也假立为补特伽罗，那就是我。痛苦止息，则与痛苦、成就和安乐为一体的执取者我，以任何方式，以后都不会产生的自性而灭尽，那就是好的，而不是存在解脱的我。那是因为暂时是无因的缘故，不是自己而有，犹如石女之子。即使它的自性存在，但因为它是常恒的，不会转变，所以束缚和解脱二者没有差别，如前者一样，轮回不会停止。即使承认差别，但因为有转变，所以会变成无常，因此会变成具有因。因此，会与痛苦之因相同，并且放弃自己的争论。因此，不应由此承认我。凡是不能向他人展示，并且因为已说的过失而承认后也应彻底抛弃的，那承认它有什么用呢？因此，应抛弃说我。如果那样，在解脱的时刻，也没有解脱的我，并且在名为胜义谛的寂灭时，诸行也不会再次产生，如果说是完全灭尽的自性，那么，因此追求与此相似的胜义谛有什么用呢？因此，对于希望我好的人来说，世间人才是殊胜的，胜义谛在任何情况下都不是，因为世间人稍微存在，胜义谛中不存在。希望我好，就像担心眼睛生病而挖出眼睛一样。
English
No, it is not thought or existence. Just as the seed, which is the basis of the ability to grow sprouts and so on, if it is burned, the continuation of sprouts and so on will not continue, so in any way, even a trace of my continuation will not continue, therefore it is possible to be liberated. Because this is so, therefore, for those who are liberated from suffering, it is certain that it does not exist from others. Therefore, in any case, I say that "cessation is good." Liberation from suffering is that suffering will not arise again. Suffering is also the nature of arising and ceasing, produced by actions and afflictions. Relying on these, it is also falsely established as a person, that is me. If suffering ceases, then the self, the taker who is one with suffering, accomplishment, and happiness, will cease with the nature of not arising again in any way, that is good, but it is not that there is a liberated self. That is because it is temporarily without cause, it does not exist by itself, like the son of a barren woman. Even if its own nature exists, but because it is permanent and does not change, there is no difference between bondage and liberation, and like the former, samsara will not stop. Even if one admits a difference, but because there is change, it will become impermanent, therefore it will become having a cause. Therefore, it will be the same as the cause of suffering, and give up one's own argument. Therefore, one should not admit the self by this. Whatever cannot be shown to others, and should be completely abandoned even after admitting it because of the faults that have been said, then what is the use of admitting it? Therefore, one should abandon saying "I." If that is the case, at the time of liberation, there is no liberated self, and even in nirvana called ultimate truth, the aggregates will not arise again, if it is said to be the nature of complete extinction, then what is the use of pursuing the ultimate truth similar to this? Therefore, for those who wish me well, worldly people are superior, the ultimate truth is not in any case, because worldly people exist slightly, but it does not exist in the ultimate truth. Wishing me well is like gouging out the eyes for fear of getting eye disease.
Chinese
之后不成立。如同仅仅是消除疾病一样，仅仅因为对轮回的痛苦感到厌倦，也只是舍弃了痛苦，并非是殊胜的断灭。如果成为断灭，那么快乐也会以各种方式被切断，因此这对我没有任何利益。因此，世俗谛是殊胜的。对于世俗谛，你应该稍微承认，即眼睛等，或者依靠幼芽等而安立的瓶子、氆氇、篱笆、房屋、森林、军队、园林、车辆、船只等。稍微不承认的是，外道徒们虚妄地捏造的，以及事物具有自性。或者，已经超越了善与非善等业，没有产生果报，以及未来的安乐果报，或者现在产生的行，像这样的你世俗谛是存在的，除此之外没有更殊胜的，因此，凡是没有断灭的世俗谛，都不是殊胜的胜义谛，因为永远也不存在我。阿阇黎圣天面前所著的《四百论》中，名为“遮破常有物之修习三摩地”的第九品释。要解说的是，如果名为我的某种事物以自性存在，那么因为见到它在涅槃中完全断灭，所以无我。也不会产生。没有我的。不会产生，这样想是有必要的。如果世俗谛本身是殊胜的等等是这样变化的话，那么我也不是以自性存在的。如果存在，那么它必定会变成女人，或者男人，或者人妖，因为除此之外没有其他的分别。外道徒们说我分为两种，即内在的我，和外在的我。其中，内在的我指的是安住在身体内部，并且使它的根识聚合融入其中的那个。内在的作者的
English
It is not established afterward. Just as merely curing diseases, merely being weary of the suffering of samsara, is only abandoning suffering, it is not the supreme annihilation. If it becomes annihilation, then happiness will also be cut off in every way, so this will not bring me any benefit. Therefore, this worldly truth is supreme. For that worldly truth, you should slightly accept that which is established relying on eyes and so on, or sprouts and so on, such as pots, woolen cloth, fences, houses, forests, armies, gardens, vehicles, boats, and so on. What is slightly not accepted is what the non-Buddhists falsely fabricate, and that things have inherent existence. Or, that which has transcended actions such as virtue and non-virtue, has not produced results, and future happiness results, or actions that are currently arising; such as this you worldly person has, and there is nothing more excellent than that, therefore, whatever worldly truth that is not annihilation is not the supreme ultimate truth, because there is never an existing self. In the presence of the teacher Aryadeva, in the Four Hundred Verses on the Yogic Practice of Bodhisattvas, the ninth chapter commentary called "Showing the Samadhi of Meditating on Refuting Permanent Things." What is to be explained is, if something called self exists by its own nature, then because it is seen to be completely cut off in nirvana, there is no self. It will also not arise. There is no mine. It is necessary to think, it will not arise. If the worldly truth itself is supreme and so on, if it changes in this way, then I am also not existing by my own nature. If it exists, then it will definitely become a woman, or a man, or a hermaphrodite, because there is no other distinction than that. The non-Buddhists say that the self is divided into two types, namely the inner self and the outer self. Among them, the inner self refers to that which dwells within the body and causes its aggregates of senses to merge into it. The inner agent's