Tibetan
་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་འགྱུར་ལ་རག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དེ་ཚེ་ཆགས་པ་ཚོང་དང་ནི། །འདྲ་བ་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འབའ་ཞིག་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གཅིག་པུ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་ངའི་ངོར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བས་ཆགས་པ་བསྐྱེད་ན་ནི། དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་ལན་དུ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པར་བྱེད་པ་ན་ལག་རྗེ་ལུག་རྗེ་དག་གིས་ཚོང་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་ཆགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བུའི་མྱ་ངན་གྱིས་ཅི་བྱ། བུ་ཤི་བ་ལས་ལངས་པའི་རྒྱལ་པོའི་མྱ་ངན་བསལ་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་བུ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་ལ་དེ་དུས་བྱས་པར་གྱུར་པ་དང༌། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རེངས་སོ་ཞེས་སྙན་དུ་ཞུས་ཤིང་གསན་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་བཀྱོན་པས་འཁྲུགས་ཏེ། དེ་གསད་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཤིའོ་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། དེ་ལས་དགྱེས་ཤིང་ཀུན་ནས་དགའ་བའི་རྔ་བོ་ཆེ་ཡང་བརྡུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྡུག་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཆགས་པའི་འབྲེལ་པ་ནི་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བུ་ལ་ཕའི་ཆགས་པ་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བྲལ་བས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །མི་རྣམས་སྙིང་ནས་མྱུར་ལྡོག་སྟེ། །ཆགས་ལའང་སྡུག་བསྔལ་བྲལ་བ་ཡིས། །མཚོན་པའི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ལྟོས། །ཆགས་པ་ལ་ནི་བརྟན་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུན་མི་རིང་བ་ཁོ་ནར་བྲལ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བུ་ཤི་བས་བསྐྱེད་པའི་མྱ་ངན་ཆེན་པོ་ཡང་བྱ་བ་དང་འཇིགས་པའི་བྱ་བ་གཞན་གྱི་དབང་གིས་ཡུན་མི་རིང་བ་ཉིད་དུ་མི་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ནས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྡོག་པ་ནི་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ལ་ཡང་བརྟན་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེས་བསྐྱེད་པའི་མྱ་ངན་གྱིས་བདག་ཉིད་གདུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། དགའ་ཅན་ཆུར་ལྷུང་བའི་བུའི་ལས་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་འགའ་ཞིག་ཆུའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་བ་ན་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གྲུ་བཟུང་བ་དང༌། དེའི་བློན་པོ་དགའ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་ལྷ་བསྐྱང་བར་མཛད་འཚལ་ལོ་ཞེས་བུ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་བཅོལ་ནས་ཆུ་ཀླུང་དུ་མཆོངས་ལ། ང་ཁྱེར་ལ་རྒྱལ་པོ་ཐོང་ཤིག་ཅེས་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་ཡང་བཏབ་སྟེ། དེ་ཡང་བཏང་བར་གྱུར་ཏོ། །བུ་རྣམས་དེ་ཤི་བ་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་ བར་གྱུར་ལ། གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འགྱེད་པར་མཛད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཕ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིང་ཕ་ཤི་བ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུར་བཏགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་མྱ་ངན་ཡང་གཏན་དུ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གལ་ཏེ་ཡང་ཆགས་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དང་བྲལ་བས་བསྐྱེད་པའི་མྱ་ངན་གྱིས་བདག་ཉིད་གཟིར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པས་དེའི་འཇུག་པ་དང་བསྟུན་ཏེ། ལུས་སྐྱུར་བ་དང༌། རང་གི་ལུས་ལ་རྡེག་པ་དང༌། སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་གཟིར་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གནོད་པས་གཟིར་བ་བྱས་ཟིན་ཀྱང༌། །ཡོན་ཏན་མེད་སྙམ་ཤེས་བཞིན་དུ། །ཁྱོད་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱིར་འཆོས་འགྱུར། །དེ་ཡང་བདག་ལ་མི་རིགས་སོ། །འདིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པས་བྱས་པའི་གནོད་པས་གཟིར་བར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་བདག་གཟིར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱིར་འཆོས་འཇུག་པ་འདིས་གཟིར་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་ན་དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་མི་རུང་ངོ༌། །ཕྱིར་འཆོས་ནི་རང་གི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལྷུར་བྱས་ཏེ་གཞན་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་ནི་བདག་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བདག་ཉིད་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ། །བླུན་པོ་གཡོན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟེན་པའི་ལམ་འདི་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་བྱ་དགོས་པས་མྱ་ངན་ལ་སྐབས་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །ལྕེ་བ་པ་སྟོན་པ་མོ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བུད་མེད་འགའ་ཞིག་བུད་མེད་ལ་ལ་ཞིག་ལ་ལྕེ་བ་པ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ་བདག་ཉིད་གསོད་པར་བྱེད་ཅིང་སློབ་དཔོན་ཉིད་དུ་སྙེམས་པར་བྱེད་ལ། གང་ཞིག་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དེ་འཆི་བ་ཉིད་དུ་ཡང་ ཤེས་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་གྱིས་ཉེན་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་རྡེག་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་སྨྲས
Chinese
如果认为仅仅是随顺才会产生贪执，那就要看情况了。即使这样，那时贪执就只会像交易一样产生。仅仅是指唯一的因和合。如果因为“这个要进入我的眼中”而产生贪执，那么为了回报随顺他，为了报答而产生贪执，那么手脚勤快的人就会去追求交易，而不是贪执。因此，儿子的悲伤又有什么用呢？ 就像消除儿子死后站起来的国王的悲伤一样。从前有个国王，有个非常疼爱的儿子，后来去世了。大臣们禀告说“已经僵硬了”，听了之后，国王非常生气，想要杀了他。然后大臣禀告说“已经死了”，国王听后非常高兴，还敲响了欢庆的大鼓。因此，随顺世间会变得痛苦，其他则不然。这里说，贪执的关系是相对的，这是不对的，因为儿子对父亲的贪执是显而易见的。应当说： 分离所生的痛苦，人们从内心迅速转变，贪执也有分离的痛苦，看看那不稳定的象征吧！贪执并没有稳定，因为人们看到不久之后，由分离产生的痛苦就会消失。就像儿子去世所产生的大悲伤，也会因为其他的事情和恐惧，很快从人们的内心消失。如果贪执的束缚不会放松，那么它所产生的痛苦就不会消失。但痛苦的消失是显而易见的。因此，贪执也没有稳定，所以不要让它所产生的悲伤折磨自己，就像嘎坚跳入水中救儿子的故事一样。从前有个国王在水上行走，非人抓住了船。他的大臣名叫嘎坚，他说“请供养神灵”，于是把儿子们托付给国王，跳入河中，说“抓我，放了国王吧”，非人
English
If you think that attachment will only arise from conformity, then it depends on the situation. Even so, at that time, attachment will only arise like a transaction. "Only" refers to the sole cause and condition. If attachment arises because of the thought, "This should enter my sight," then to reciprocate following him, to create attachment for the sake of repaying, then diligent people will pursue transactions, not attachment. Therefore, what is the use of sorrow for a son? It is like dispelling the sorrow of a king who arose from the death of his son. Once there was a king who had a very beloved son, who later passed away. The ministers reported, "He has become stiff," and upon hearing this, the king became very angry and wanted to kill him. Then the minister reported, "He is dead," and the king was very pleased and even beat the great drum of joy. Therefore, conforming to the world becomes painful, but not otherwise. Here it is said that the relationship of attachment is relative, but this is not correct, because the son's attachment to the father is obvious. It should be said: The suffering born of separation, people quickly turn away from the heart, attachment also has the suffering of separation, look at the symbol of instability! Attachment does not have stability, because people see that soon after, the suffering born of separation will disappear. Just like the great sorrow born of the death of a son, it will also quickly disappear from people's hearts due to other events and fears. If the bonds of attachment do not loosen, then the suffering it produces will not disappear. But the disappearance of suffering is obvious. Therefore, attachment also does not have stability, so do not let the sorrow it produces torment yourself, like the story of Gachen jumping into the water to save his son. Once there was a king walking on the water, and non-humans seized the boat. His minister, named Gachen, said, "Please make offerings to the gods," and entrusted his sons to the king, jumped into the river, and said, "Take me, release the king," the non-humans
Chinese
也向那些人祈祷，然后才放走他们。儿子们听到这件事死了，感到非常悲伤。 当国王用各种享乐来恰当地布施时，他们便脱离了与父亲分离的痛苦，并将父亲的去世视为功德的根源。因此，悲伤既不是永恒的，也不是确定的。在这里，即使因为贪恋的束缚松弛，不应该让与亲人分离所产生的悲伤折磨自己。即便如此，世俗之人认为应该顺应世俗的习俗，通过抛弃身体、捶打自己的身体、拔头发等方式来折磨自己。应该这样说：即使已经受到伤害的折磨，明明知道没有功德可言，你却仍然要折磨自己，这对于自己来说是不合适的。在这里，即使你顺应世俗的习俗而受到伤害的折磨，明明知道这样做没有任何功德，但你仍然要折磨自己。因此，如果你通过这种顺应世俗的折磨来获得痛苦，那对你来说是不合适的。所谓的“顺应世俗”，是为了实现自己的目的，不顾正法，为了让别人感到惊奇而采取的行为。因此，不应该过度地顺应世俗。因此，不应该让追随他人所带来的痛苦使自己沮丧。智者不应效仿愚蠢和狡猾之人所依赖的道路。因此，必须保持自主，不要给悲伤以机会。就像教人说谎的女人一样。当某个女人想要教另一个女人说谎时，她会杀死自己，并自诩为老师。即使她知道这样做会导致死亡，她仍然会去做。同样，那些被悲伤所困扰的人，明明知道这样做没有任何功德，仍然会捶打自己。这里说道：
English
They also prayed to those people and then let them go. The sons, having heard of his death, became exceedingly sorrowful. When the king properly distributed enjoyments, they were freed from the suffering of separation from their father, and regarded their father's death as a source of merit. Therefore, sorrow is neither permanent nor certain. Here, even though one should not torment oneself with the sorrow caused by separation from a loved one, since the bonds of attachment have loosened, nevertheless, worldly people think that one should conform to worldly customs, and torment oneself by abandoning the body, striking one's own body, pulling out hair, and so forth. It should be said: Even though you have already been tormented by harm, knowing that there is no merit, you still subject yourself to further torment, which is not appropriate for oneself. Here, even though you have been tormented by harm done in accordance with worldly customs, knowing that there is no merit in it, you still torment yourself. Therefore, if you obtain torment by subjecting yourself to this conformity, it is not appropriate for yourself. "Conformity" is the act of abandoning dharma in order to accomplish one's own purpose, and doing things to amaze others. Therefore, it is not appropriate to conform excessively to the world. Therefore, one should not be discouraged by the suffering caused by following others. The wise should not imitate the path relied upon by the foolish and deceitful. Therefore, one must remain independent and not give sorrow an opportunity. Like a woman who teaches lying. When a woman wants to teach another woman to lie, she kills herself and boasts of being a teacher. Even though she knows that doing so will lead to death, she still does it. Similarly, those afflicted by sorrow, even though they know that there is no merit in it, still strike themselves. Here it is said:
Tibetan
་པ། གལ་ཏེ་གཟིར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྡུག་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ནི་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་གཟིར་བའི་ཆ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤང་དུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགེད་ལྟ་བུར། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོངས་སུ་འཁྱམ། །སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་འགེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཁྲིད་པ་ན། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒོ་ནས་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་པའི་འཇིག་རྟེན་དེ་ལ། སྐྱེ་བོ་གཞན་སྲེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་འདི་འགྲོ་བ་གཞན་དེ་དང་དེར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བུ་དང་བུ་མོ་དང༌། ཉེ་དུའི་དངོས་པོར་གྱུར་ནས་སླར་འགྲོ་བ་ན་ཕ་དང་མ་དང་ཉེ་དུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་རྨ་ལ་བ་ཚྭ་བཏབ་པ་ལྟར་བདག་ཉིད་དང་བྲལ་བས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་འགེད་པ་ལྟར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་འདི་ལ་སླར་ཡང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་བསྒོས་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྐྱེ་བོ་འདི་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རྣམ་པར་འགེད་པ་རིགས་པ་ཞིག་ན། འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགེད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དང་བཅས་པ་སུ་ཞིག་དོན་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྲད་པར་བྱས་ནས་དེ་ལོག་པས་མྱ་ངན་བྱེད་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་འཁོར་བ་དང་ འབྲེལ་པས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་པ་རིག་པར་བྱས་ནས་གཞན་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཟློག་པར་འདོད་པའི་མཁས་པས་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཁོ་ན་དོར་བར་བྱའི། མྱ་ངན་གྱི་ཁང་པར་ཞུགས་ནས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་ནི་མི་བྱའོ། །སྤུན་གཉིས་ཕ་དང་མའི་འཆི་བ་གོ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །སྤུན་གཉིས་ལས་གཅིག་གི་གན་དུ་མ་དུས་བྱས་པར་གྱུར་ལ་གཞན་གྱི་གན་དུ་ཕ་དུས་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཆར་ཡང་ཕན་ཚུན་གོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་གཅིག་གིས་མཐོང་ནས་ཀྱི་ཧུད་ཨ་ཟ་
Chinese
པ། 即使折磨没有任何优点，但即使如此，由于想要获得与痛苦的联系，所以没有痛苦就不会产生的折磨的部分，也是完全无法抛弃的。要说的是：如同散布痛苦一般，在这个世界上到处游荡。对于已经变成痛苦的人，散布痛苦有什么用呢？当整个世界都被业和烦恼牵引到这个和那个去处时，无法超越生老病死等痛苦的自性。因此，通过轮回的痛苦之门，对于自己被痛苦所困扰的那个世界，其他没有与贪欲分离的人，一次又一次地变成儿子和女儿，以及亲属的事物，再次去往父亲、母亲和亲属所变成的众生那里，如同在伤口上撒盐一般，散布着与自己分离所产生的痛苦，并且完全地实现。因此，对于这个自性已经变成痛苦的人，再次完全接受分离的痛苦又有什么必要呢？像这样，如果这个人没有痛苦，并且是追求痛苦的人，那么在这种情况下，用痛苦来散布他才是合理的。但这个人并不是那样，所以散布痛苦没有任何必要。因此，任何有心的人，在遇到做无意义之事的那些人之后，都会因为他们的离去而感到悲伤。因此，如果这样，认识到与轮回相关的生等痛苦的危害之后，想要使其他人从痛苦中解脱的智者，就应该抛弃轮回本身，因为它是自己和他人的无意义之因。不要进入悲伤的房间，从而完全丧失善的一面。就像兄弟二人互相告知父母的死亡一样。兄弟二人中，一个的母亲去世了，另一个的父亲去世了。他们两个为了互相告知而相遇了。其中一个看到后，说道：唉，阿匝。
English
Pa. Even if torment has no merit whatsoever, nevertheless, because one desires to obtain connection with suffering, the aspect of torment that cannot arise without it is indeed completely impossible to abandon. It is to be said: Like scattering suffering, one wanders everywhere in this world. What is the use of scattering suffering to a person who has become suffering? When this entire world is led by karma and afflictions to this and that destination, one cannot transcend the suffering of the nature of suffering such as birth, old age, sickness, and death. Therefore, through the door of the suffering of samsara, to that world where one is afflicted by suffering, others who have not separated from desire repeatedly become sons and daughters, and the objects of relatives, and when one goes again to the assembly of beings who have become fathers, mothers, and relatives, like sprinkling salt on a wound, one scatters the suffering generated by separation from oneself, and it is completely fulfilled. Therefore, what need is there to fully embrace the suffering of separation again for this person whose nature has become suffering? Like this, if this person had no suffering and was someone who sought suffering, then in that case, it would be reasonable to scatter him with suffering. But this is not the case, so there is no need to scatter suffering at all. Therefore, any sentient being, after encountering those people who do meaningless things, will become saddened by their departure. Therefore, if that is the case, having recognized the harm of suffering such as birth related to samsara, the wise who wish to turn others away from suffering should abandon samsara itself, because it is the cause of meaninglessness for oneself and others. One should not enter the house of sorrow, thereby completely losing the side of virtue. It is like two brothers informing each other of the death of their father and mother. Of the two brothers, one's mother had died, and the other's father had died. Both of them met in order to inform each other. One of them saw and said: Alas, Aza.