Tibetan
ར་སྲོག་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་དུས་དེ་དག་ལ་ཁྱོད་ཆགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། མཛའ་བཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གནས་པའི་དགྲ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལྟར་བག་ཡོད་པར་སྤྱོད་པས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། བྲན་མོ་རྒན་མོ་སྡུག་བསྔལ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་འགྲོ་བ་ན་ལས་མི་ནུས་པ་དང་རྗེ་དཔོན་དག་གིས་བརྙས་པའི་ཉེས་པ་ལས་བྲན་མོ་རྒན་མོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་མོར་འབྱུང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། དེ་དེ་དག་ལ་མྱ་ངན་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཡང་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚ་བའི་དུས་ན་ཚང་པས་ གནོད་པ་ན་དགུན་ཆུང་མངོན་པར་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་གཞན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གང་ནས་ཀྱང་བདེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་དག་མངོན་སུམ་དུ་གནས་པ་ལྟར་རྗེས་སུ་སེམས་ཤིང་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་བས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྤྱད་པར་རིགས་སོ། །དེ་ཡང་ཅིའི་རིགས་ཤེ་ན། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བོར་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་གནས་པར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་རིགས་པར་བདེན་མོད་ཀྱི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་འདུན་གྱི་སྐྱེ་བོ་དང་བྲལ་བ་ནི་དཀའ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པར་ནུས། དེའི་ཕྱིར་དེས་བྱས་པའི་སྐྲག་པ་ལས་ཁོ་བོས་ནགས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བར་ཡང་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བློ་ངན་བྲལ་བའི་འཇིགས་པ་ཡིས། །ཁྱིམ་ནས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ན། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་ངེས་པར་ནི། །བྱ་དགོས་ཆད་པས་བྱེད་པར་འགྱུར། །བློ་གྲོས་ངན་པ་ཁྱོད་གཉེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་དང་བྲལ་བ་ནི་དཀའ་སྙམ་སྟེ། དེའི་འཇིགས་པས་ཁྱིམ་ནས་མི་འབྱུང་ན། དེ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་རུང་སྟེ་འཆི་བདག་གི་དབང་གིས་གདོན་མི་ཟ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བྱ་དགོས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་དགོས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་དཀའ་ཐུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྱས་པར། འཆི་བདག་གི་ཆད་པ་འགའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཅན་སུ་ཞིག་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་ཐབས་སྔོན་དུ་གཏང་སྟེ་བདག་དང་བདག་གི་བ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་བྱའོ། །གཟིར་ཞིང་གྲོང་པ་དཔྱ་འབུལ་བ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་གྲོང་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་ཕྱིས་ངེས་པར་དབུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐའ་དག་འབུལ་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་མི་མཁས་པ་རྣམས་ངེས་པར་གཏང་བར་བྱ་དགོས་པའི་གཉེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་འཆི་བདག་གིས་གཏོང་དུ་འཇུག་གི །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་གཏོང་ངོ༌། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཡང་རྩ་ལག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གཏང་བར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུ་བསྐྱེད་དེ། ལང་ཚོ་རྫོགས་པ་ན་བག་མ་བླངས་པ་དེ་ལ་ཁྱིམ་གྱི་ཁུར་བསྐུར་ནས་བགྱི་ཚལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ བྱ་སྟེ་ངེས་པར་འགྲོ་བར་བྱའོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་འདི་བྱས་ནས་བསལ་བར་ནི། །ནགས་སུ་བགྲོད་བྱ་སྙམ་སེམས་ན། །གང་ཞིག་བྱས་ཀྱང་གཏང་བྱ་བ། །དེ་བྱས་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བྱ་བའི་འཕྲོ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་པས་དེ་བྱས་ལ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གལ་ཏེ་དེ་འདི་གང་བྱེད་པ་དང༌། གང་གི་དོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་གཉི་ག་བྱས་ནས་ཀྱང་གལ་ཏེ་སླར་ཡོངས་སུ་གཏང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་བྱས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དུས་འདའ་བར་མི་རིགས་པས་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། མི་གཙང་བའི་ནང་དུ་ལྷུང་བའི་ཤིང་ཐོག་ཨ་མྲ་བླངས་ཏེ་འདོར་བ་དང༌། འགྲོན་པོ་རྡོ་བདར་བ་བཞིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་གིས་ཤིང་ཐོག་ཨ་མྲ་མི་གཙང་བའི་ནང་དུ་ལྷུང་བ་བླངས་པས་དེ་ལ་གཞན་གྱིས་འདིས་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པ་དང༌། དེས་བཀྲུས་ལ་དོར་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་ཡུལ་རྣམས་གཏང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་ཡོངས་སུ་བརྩལ་བས་ཅི་བྱ། ཡང་ཇི་ལྟར་འགྲོན་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་འགྲོ་བ་པོར་ནས་རྡོ་བདར་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ལ་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་བདར་བར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིང༌། དོན་མཐུན་སོང་བ་ན་དེ་རྡོ་དེ་ལྷམ་པར་མ་སྦྱངས་པར་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པའི་བར་དུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་འགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་གྱི་བྱ་བ་དག་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་གལ་ཏེ་ཡང་དོན་དུ་ན་ནགས་སུ་འགྲོ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་དེ་ལས་འཇིགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་འཆིའོ་སྙམ་སེམས་པ། །གང་ལ་ངེས་པར་ཡོད་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་ཆགས་པ་ཡོངས་བཏང་ཕྱིར། །འཆི་བདག་ལ་ཡང་ག་ལ་འཇིགས། །འདིར་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་གང་ལ་ལ་ཞིག་ལ། ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བདག་ནི་འཆི་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས
Chinese
那些夺取生命的时间，你不应该执着。要像了解以朋友身份存在的敌人一样谨慎行事，要精通于完全了解它，就像老奴隶与痛苦相连一样。正如刹那等时间流逝时，由于无能为力以及主人等的轻蔑之罪，老奴隶会不断遭受痛苦，即便如此，她也只是对这些时间执着，而不为之悲伤。同样，世间也执着于刹那等时间，在炎热的季节受到冰雹的损害时，便渴望冬天的到来。同样，从他者的角度来看也是他者，从中没有任何安乐。因此，如此一来，就应该像这些有为法的自性显现存在一样去思维，并因心生厌倦而与之和谐相处。那又该如何呢？就是应该彻底抛弃这一切，从家到无家，出家而住。如果这在理上是真实的，但实际上却做不到。与亲友分离是很困难的，那又该如何做到呢？因此，如果因为害怕那（分离）所造成的恐惧，我也不应该为了进入森林而离开，那么就应该说：以愚蠢分离的恐惧，如果必定不从家中出来，那么哪个智者必定会因必须要做的事情而去做呢？愚蠢的你认为与亲友分离是困难的，如果因为害怕那（分离）而不从家中出来，那么无论何时都会被死主所吞噬，因此必须要做。像这样，为了不被吞噬而必须出离，为了修行苦行，在自己没有做之前，哪个有智慧的人会通过死主的某种惩罚去做呢？因此，要事先采取措施，成为完全放弃自己和属于自己的事物的心态。就像压榨百姓并征收赋税一样。例如，村民们在经历了巨大的痛苦之后，为了以后必定要变得贫穷，会献出一切，否则就不会这样。同样，不聪明的人...
English
You should not be attached to those times that take away life. You should act cautiously as if you fully understand the enemy who exists as a friend, and you should be skilled in fully understanding it, just like an old slave is connected to suffering. Just as when moments and other times pass, due to the inability to do anything and the sin of contempt from masters and others, an old slave constantly suffers, even so, she is only attached to those times and does not grieve for them. Similarly, the world is also attached to moments and other times, and when it is harmed by hail in the hot season, it desires the arrival of winter. Similarly, from the perspective of others, it is also other, and there is no happiness in it from anywhere. Therefore, in this way, one should think about how these natures of conditioned phenomena appear to exist, and one should live in harmony with them because of being weary of them. How should that be? It is that one should completely abandon all of this, and from home to homelessness, one should renounce and live. If this is true in reason, but in reality it cannot be done. It is difficult to separate from relatives and friends, so how can one do it? Therefore, if because of the fear caused by that (separation), I should not leave in order to enter the forest, then it should be said: With the fear of separation from foolishness, if one certainly does not come out of the house, then which wise person will certainly do it because of the necessity to do it? Foolish you think that it is difficult to separate from relatives and friends, and if because of the fear of that (separation) one does not come out of the house, then one will be devoured by the Lord of Death at any time, therefore it must be done. Like this, in order not to be devoured, it is necessary to leave, and in order to practice asceticism, before one does it oneself, which wise person will do it through some punishment of the Lord of Death? Therefore, one should take measures in advance and become a state of mind that completely abandons oneself and what belongs to oneself. Just like oppressing the people and collecting taxes. For example, the villagers, after experiencing great suffering, will offer everything in order to surely become poor later, otherwise it will not be like that. Similarly, the unwise person...
Chinese
親屬眷屬等，是必定要捨棄的，死亡之主會讓他們捨棄，自己是無法不捨棄的。這裡說道：如果主要的事情是必須毫無遺憾地捨棄，即使如此，還是要生兒育女，等到他們長大成人，娶妻之後，將家業的重擔託付給他們，將該做的事情全部做完，然後一定要離開。應當這樣說：你做了這些之後，想要離開，心想前往森林，無論做了什麼，都是要捨棄的，做了這些又有什麼用呢？如果我必須毫無遺憾地前往森林，但是還有一些事情沒有做完，心想做完這些再去。如果做了這些，以及為了什麼而做，即使兩者都做完了，如果最終還是要全部捨棄，那麼做了又有什麼用呢？因此，這是不應該做的事情。所以，不應該只顧著這些而浪費時間，要善於分辨什麼該做，什麼不該做，就像撿起掉進不淨之中的芒果然後丟掉，以及磨礪石子的客人一樣。有些人撿起掉進不淨之中的芒果，別人問他撿起來做什麼，他說洗乾淨了丟掉，就像這樣，如果一切都要捨棄，那麼全部努力又有什麼用呢？又比如，有些客人開始用腳上的鞋子磨石頭。別人問他在做什麼，他說正在磨石頭，事情結束之後，那塊石頭沒有用來修補鞋子，反而因為不如法而變成了煩惱的根源，同樣，也應該了解輪迴中的客人們的家庭事務。這裡說，如果實際上前往森林才是最重要的，即使如此，如果對自己和自己的東西有貪戀，就會因此而感到恐懼。應當這樣說：心想我會死亡，對於什麼是必然會發生的，那個人因為已經完全捨棄了貪戀，又怎麼會害怕死主呢？這裡，對於具有智慧的人來說，遵循教言，心想我具有死亡的本性。
English
Relatives and family members, etc., are bound to be abandoned, the lord of death will make them abandon, one cannot but abandon them. Here it is said: If the main thing is to abandon without regret, even so, one should have children, and when they grow up and get married, entrust the burden of the family to them, complete all the things that should be done, and then one must leave. It should be said like this: After you have done these things, you want to leave, thinking of going to the forest, no matter what you do, you have to abandon it, what is the use of doing these things? If I must go to the forest without regret, but there are still some things that have not been done, thinking of doing these things and then going. If you do these things, and for what you do them, even if both are done, if in the end you still have to abandon everything, then what is the use of doing them? Therefore, this is something that should not be done. Therefore, one should not waste time only caring about these things, one should be good at distinguishing what should be done and what should not be done, just like picking up a mango that has fallen into impurity and throwing it away, and a guest sharpening a stone. Some people pick up a mango that has fallen into impurity, and others ask him what he is picking it up for, and he says he will wash it clean and throw it away, just like that, if everything is to be abandoned, then what is the use of all the effort? Also, for example, some guests start to sharpen stones with the shoes on their feet. Others ask him what he is doing, and he says he is sharpening stones, and after the matter is over, that stone is not used to repair the shoes, but instead becomes the source of trouble because it is not in accordance with the Dharma, similarly, one should also understand the family affairs of the guests in samsara. Here it is said that if going to the forest is actually the most important thing, even so, if one has attachment to oneself and one's things, one will be afraid because of this. It should be said like this: Thinking that I will die, for what is bound to happen, that person, because he has completely abandoned attachment, how can he be afraid of the lord of death? Here, for those who have wisdom, following the teachings, thinking that I have the nature of death.