Tibetan
ཞེས་ངུ་ལ་གཉིས་པ་ཤོས་ཀྱང་ཀྱི་ཧུད་ཨོ་པོ་ཞེས་ངུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་འགེད་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བྲལ་བ་མི་དགའ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདུ་བ་ལ་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་འདུ་བ་དགའ་ཡིན་དེའི། །བྲལ་བ་ཇི་ལྟར་དགའ་མ་ཡིན། །འདུ་བ་དང་ནི་བྲལ་བ་དག །ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བར་སྣང་མིན་ནམ། །གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་དམ་གཞན་གྱི་ཡང་རུང་སྟེ། ཡིད་དུ་འོང་བ་རྣམས་དང་འདུ་བ་དགའ་བ་ཡིན་པ་དེའི་དེ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་དགའ་བ་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན། རྒྱུད་གང་ཁོ་ན་ལ་འདུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བའི་བྲལ་བ་ཡང་ཡིན་པས་འདུ་བ་དང་བྲལ་བ་གཉི་ག་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པར་སྣང་ངོ་དེའི་ཕྱིར་འདུ་བ་འདོད་པས་བྲལ་བ་ལ་དགའ་བ་ཡང་བྱ་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་མཐའ་ངན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་གཉི་ག་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །བཀྲ་ཤིས་མ་དང་རྣ་ནག་མ་འཇུག་པ་དང༌། ཁ་ཟས་དུག་དང་བཅས་པ་དང་མཆིལ་བའི་ཟས་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ང་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཡོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ལྷ་མཉེས་པར་བྱས་པ་དང༌། དེས་དམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཁྱིམ་དུ་མཚན་མོ་བཀྲ་ཤིས་མ་དང་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ བའི་རྣ་ནག་མོ་ཡང་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་བཀྲ་ཤིས་མ་ལ་འདི་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། དེས་རྣ་ནག་མོའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ་བདག་གིས་འདིའི་ཕྱིར་དམ་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ་གང་ན་ང་ཡོད་པ་དེར་འདི་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་དོ་ཞེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ན་འདུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་བྲལ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་དག་སྡུག་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་མངོན་པར་འདོད་ཀྱི་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་དེ་ནི་ཡིད་སྨོན་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཟས་དུག་དང་བཅས་པ་ཟ་བ་ལ་མཐར་གདོན་མི་ཟ་བར་འཆི་བའམ་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདུ་བའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཞིག་མཆིལ་པའི་ཟས་བཟའ་བར་འདོད་པ་དེ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མཆིལ་བས་ཕུག་སྟེ་དྲངས་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །འདིར་གལ་ཏེ་བྲལ་བ་མཐར་ངེས་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐོག་མར་འགྲོགས་པ་ཡུན་རིང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་བརྩིས་སུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ
Chinese
如是，第二种哭泣也是“ཀྱི་ཧུད་ཨོ་པོ་”这样哭泣。同样，对于世间也变成痛苦的事物，也施予痛苦。此处说：因为是痛苦之因，所以离别是不喜欢的。虽然如此，因为是快乐之因，所以喜欢相聚。应说：谁的相聚是快乐的，那他的离别怎么会不快乐呢？相聚和离别，不是一起显现的吗？无论何时，你或其他人，与悦意的事物相聚是快乐的，那么与那些事物离别怎么会不快乐呢？在哪个相续中只有相聚，那么必定会有出现的离别，因此相聚和离别二者也一起显现，因此想要相聚也应该喜欢离别。因此，虽然快乐是因，但因为是恶劣的结局，所以要将与那二者分离的解脱，作为显现。吉祥天女和黑耳女进入，以及食物与毒药一起，如同呕吐物的食物一样。有些人为了让我有吉祥而使天神高兴，因此获得了神圣。当他进入家时，晚上吉祥天女和跟随其后的黑耳女也进入了。他问吉祥天女这是谁，她说这是黑耳女。他说我不是为了这个而获得神圣的。她说哪里有我，那里也必定有她。同样，哪里有相聚，哪里也有离别。那些只想要与可爱的事物相伴，而不想要离别的人，他们的愿望只会变成空想。吃与毒药一起的食物，最终必定会变成死亡或到达死亡的痛苦，同样，所有的相聚之乐都与离别之苦相连。谁想要吃呕吐物的食物，那么必定会被呕吐物刺穿并拉出来。这里，即使离别是最终确定的，但即使如此，因为最初的相伴是长久的，所以不应该重视它，这样说。
English
Thus, the second kind of weeping is also weeping like "Kyi hud o po." Likewise, suffering is also given to those who have become suffering in the world. Here it is said: Because it is the cause of suffering, separation is unpleasant. However, because it is the cause of happiness, one is happy to meet. It should be said: Whose meeting is happy, how can his separation not be happy? Do not meeting and separation appear together? Whenever you or someone else, meeting with pleasant things is happy, then how can separation from those things not be happy? In whatever continuum there is only meeting, there will inevitably be separation that occurs, so meeting and separation both appear to be practiced together, therefore, wanting to meet, one should also like separation. Therefore, although happiness is the cause, because it is a bad end, one should make manifest the liberation from both of them. The auspicious goddess and the black-eared woman enter, and food with poison, like vomit food. Some people please the gods by saying, "May I have auspiciousness," and thus attain holiness. When he entered the house, at night the auspicious goddess and the black-eared woman who followed her also entered. He asked the auspicious goddess who this was, and she said it was the black-eared woman. He said, "I did not attain holiness for this." She said, "Wherever I am, she is inevitably there too." Likewise, wherever there is meeting, there is also separation. Those who only want to be with lovely things and do not want separation, their wishes will only become fantasies. Eating food with poison will inevitably turn into death or the suffering of reaching death, likewise, all the happiness of meeting is connected with the suffering of separation. Whoever wants to eat vomit food will inevitably be pierced and pulled out by the vomit. Here, even if separation is ultimately certain, even so, because the initial companionship is long, it should not be valued, so it is said.
Tibetan
། །འདས་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་ལ། །མ་འོངས་ཐ་མ་ཡོད་མིན་ན། །ཅིས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདུ་མཐོང་ཞིང༌། །རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་བྲལ་བ་མིན། འཁོར་བ་འདི་ནི་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གི་འདས་པའི་དུས་ལ་ཐོག་མ་མི་སྲིད་ཅིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་མ་འོངས་པ་ལ་ཡང་ཐ་མ་མེད་ལ། དེ་ཡང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བའི་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་འདིར་ལྷུང་བའི་དོན་དང་འགྲོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པས་བསྡུས་པའི་བྲལ་བ་རིང་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་མཐོང་ཞིན་། རིང་པོ་མ་ཡིན་པ་ཡང་འདུ་བ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་རིང་པོ་ཉིད་དུ་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་འདི་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མར་ འཇིག་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདུ་བ་མཐོང་བ་ཡོད་ན་བྲལ་བ་མཐོང་བས་ནི་རྟག་ཏུ་སྐྱོ་བ་དང་ལྡན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཆུང་མ་གཞན་གྱིས་ཕྲོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་བཞིན་ནོ། །མི་འགའ་ཞིག་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་བར་གྱུར་ལ། བྱེས་ལ་གནས་པ་དེའི་ཆུང་མ་གཞན་གྱིས་བདག་གིར་བྱས་སོ། །འོངས་ཏེ་གྲོང་དེའི་འདབས་ན་གནས་པས་ཐོས་པར་གྱུར་ཅིང༌། ཐོས་ནས་ཀྱང་གཡོན་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་དུས་དེར་སྐྱེས་པའི་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་གྱི། དུས་སྔར་བྱུང་བའི་བྲལ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་དུ་རྩོད་པར་ཡང་ཞུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དོན་དག་ལ་མྱ་ངན་མི་བྱེད་པར་དེའི་དུས་ཀྱི་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་དང་དེ་ལ་མྱ་ངན་བྱེད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བྲལ་བ་རིང་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དུས་ཚིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སེམས་ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྩིས་གདབ་མེད་དོ། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་དུས་དེ་རྣམས། །ངེས་པར་དགྲ་དང་འདྲ་འགྱུར་ཏེ། །དེས་ན་དགྲར་གྱུར་དེ་དག་ལ། །རྣམ་ཀུན་ཁྱོད་འདོད་ཆགས་མི་བྱ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ན་དགུན་དང་དགུན་ཆུང་དང་དཔྱིད་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་གྱི་རིམ་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བས་དགྲ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་གསོན་པའི་སྐད་ཅིག་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་ངེས་པར་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ
Chinese
既然过去没有开始，未来没有终结，为什么你却执着于聚合，即使分离已久也不愿放手？这个轮回中，无明众生的过去没有起始，一切都被分离所区分。同样，无明之人的未来也没有终结，因为他们尚未证得，所以只执着于自我。因此，生老病死的轮回大海没有开始也没有终结，沉溺于其中的一切都只是瞬间，因为一切有为法都在刹那间消逝。既然如此，你为何看不到过去和未来所包含的久远分离，反而将短暂的聚合视为永恒？这不合理啊！既然一切都在刹那间消逝，如此微细，如果执着于聚合，那么看到分离时，就应该永远感到悲伤，就像妻子被他人夺走一样痛苦。有些人去了远方，在外漂泊，他的妻子被别人占有。当他回到家乡附近，听到这个消息，便跑到那个负心人的家中，为此时此刻的分离而痛苦，而不是为过去的分离而痛苦。甚至为此争吵。同样，世人也不为过去和未来的事情悲伤，而是为当下的分离而悲伤。这里说到：即使分离已久，但由于时节的圆满，心被牵引，所以对此并不在意。应该说：刹那等时间，必定如同敌人一般，因此，对于这些变成敌人的事物，你无论如何也不应该贪恋。因为在这里，冬天、小寒、春天等时节，以刹那、瞬间、须臾的顺序不断增长，像敌人一样消耗你活着的瞬间，并且确实存在。因此，
English
Since the past has no beginning and the future has no end, why do you cling to aggregation and refuse to let go even when separation has been long? In this cycle of existence, the past of sentient beings with ignorance has no beginning, and everything is distinguished by separation. Similarly, the future of those with ignorance has no end, because they have not yet attained it, so they only cling to the self. Therefore, the great ocean of samsara with birth, old age, sickness, and death has no beginning and no end, and everything that is immersed in it is only momentary, because all conditioned phenomena perish in an instant. Since this is the case, why do you not see the long separation contained in the past and future, but instead regard the fleeting aggregation as eternal? This is unreasonable! Since everything vanishes in an instant, so subtle, if you cling to aggregation, then when you see separation, you should always feel sad, just like the pain of a wife being taken away by another. Some people go to distant places and wander abroad, and his wife is taken by another. When he returns near his hometown and hears this news, he runs to the house of that unfaithful person and suffers for the separation of this moment, not for the separation of the past. He even argues about it. Similarly, people in the world do not grieve for the past and future, but grieve for the separation of the present. Here it is said: Even if the separation has been long, but because of the perfection of the seasons, the mind is drawn, so they do not care about it. It should be said: Moments and other times are bound to be like enemies, therefore, you should not be attached to these things that have become enemies in any way. Because here, winter, minor cold, spring, and other seasons increase in the order of moments, instants, and short periods, consuming your living moments like enemies and certainly existing. Therefore,