Tibetan
་པ་འདིར་ནི་རིམ་གྱིས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་རེ་ཞིག་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་ནི་དང་པོར་བྱ་སྟེ། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་ཉེས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤང་བར་བྱ་བ་དང་པོར་བཟློག་ པར་བྱའོ། །སྡིག་པ་བཟློག་པས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བདག་རྣམ་པ་ལྔར་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཆ་ཉི་ཤུ་དོར་བར་བྱའོ། །ཕྱི་ནས་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་ལ་ཆགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་འདི་ལེན་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཞིག་གིས་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་ཐབས་ཤེས་པ། དེ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པར་མཁས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ནད་ཕྱིར་བཅོ་བའི་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ནད་ཕྱིར་བཅོ་བ་དག་སྣུམ་ཆོས་དག་ལ་སོགས་པ་དག་བྱས་དང་བྱ་བ་དང་འགལ་བར་སྤྱོད་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཐར་པའི་ཚུལ་ལ་ཡང་ངོ༌། ཡང་ཇི་ལྟར་ལེན་པ་མེད་པ་ཉིད་འཐོབ་ཅེ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་མཐའ་ཡས་པ་དེའི་ཡུལ་ཅན་དེ་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་ནུས། ཆོས་གཅིག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ཤིང༌། མ་སྤངས་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཡང་མི་སྲིད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གང་ཅུང་ཟད་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་དོ་ཞེས་འདོན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་ཞེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་གཅིག་གི་ལྟ་པོ་གང༌། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་པོར་བཤད། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཆར་གྱི་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིག་གི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཆར་གྱི་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་ཅིང་ རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ལས་དངོས་
Chinese
在此处，应当次第地遣除一切有为法。其中，首先应当遣除一切非福德之方，因为它是可见与不可见之成百上千种过患之因。首先应当遣除应断之法。遣除罪过后，由于五种我相在蕴、界、处中皆不可能存在，故应舍弃二十种我见。为了完全舍弃对外境之贪执，也应遣除对外境之贪执，因为外境能真实显现对我的贪执。因此，如是具慧者无取而完全寂灭。如是，谁以次第之门知晓遣除一切之方便，则被称为精通佛教者，犹如治疗疾病之行为。如同为了治疗疾病，使用酥油等药物，与已做之事和应做之事相违背的行为不会成为过失一样，解脱之理亦是如此。又，如何获得无取之状态呢？即从视一切事物皆无自性而来。若事物是无边无际的，如何能观其境？若未完全了知一法，且未断除，则不可能止息痛苦。同样，世尊以具足一刹那之智慧，现证了一切略有所知、应观、应现证之事物。因此，应如何观此？当说：观一事物者，即是观一切事物者。一之空性为何，彼即一切之空性。色之自性空性为何，彼即受等诸蕴之自性空性。如是，眼处之自性空性为何，彼即十二处之自性空性。如是，眼界之自性空性为何，彼即十八界之自性空性。如是，由事物、处所、时间和所依之差别而各异，且
English
Here, all conditioned phenomena should be gradually reversed. Among them, first, all non-meritorious aspects should be reversed, because they are the cause of hundreds and thousands of visible and invisible faults. What should be abandoned should be reversed first. By reversing sins, the view of self in twenty aspects should be abandoned, because the five forms of self are impossible in the aggregates, elements, and sense bases. In order to completely abandon attachment to external objects, which truly show attachment to the self, all things should be reversed. Therefore, in this way, the wise one is completely extinguished without taking. Thus, whoever knows the means of reversing everything through the gate of sequence is called an expert in the Buddha's teachings, just like the act of treating a disease. Just as the act of using ghee and other medicines to treat a disease does not become a fault even if it contradicts what has been done and what should be done, so is the principle of liberation. Furthermore, how can one attain the state of non-grasping? It comes from seeing that all things are without inherent nature. If things are infinite, how can one observe their realm? If one does not completely know one dharma and does not abandon it, it is impossible to end suffering. Similarly, the Blessed One, with the wisdom of a single moment, directly realized all that is slightly known, should be observed, and should be directly realized. Therefore, how should this be observed? It should be said: Whoever observes one thing is said to observe all things. Whatever is the emptiness of one, that is the emptiness of all. Whatever is the emptiness of the nature of form, that is the emptiness of the nature of the aggregates such as feeling. Likewise, whatever is the emptiness of the nature of the eye sense base, that is also the emptiness of all twelve sense bases. Likewise, whatever is the emptiness of the nature of the eye element, that is also the emptiness of all eighteen elements. Likewise, distinguished by the differences of things, places, times, and supports, and
Tibetan
པོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བུམ་པ་དང་འཁར་གཞོང་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ཐ་དད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐ་དད་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་གཅིག་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྤང་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས། གང་གིས་ཆོས་གཅིག་བསྒོམས་ནས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་ཞིང་གཟུང་མེད་ལ། །གསོབ་བརྫུན་ཐེར་ཟུག་མིན་པར་ཤེས་པ་དེ། །རིང་པོར་མི་ཐོགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་འགྱུར་ཞིང༌། །གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཇི་སྙེད་མང་པོ་བརྗོད་བྱས་ཀྱང༌། །དེ་ལ་དྲེགས་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། བདག་གི་འདུ་ཤེས་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་བློ་སྦྱར་བྱ། །ཆོས་ཀུན་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཏེ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུའི་ཐིགས་པ་འཐུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རོ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་རྒྱ་མཚོའི་རོ་མྱངས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་མྱང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྤང་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་གུས་པར་བྱས་ཏེ། གུས་པར་བྱས་ནས་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདོད་པ་དང་སྡུག་པ་དང་ཕངས་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས། འདི་ནི་མི་འགལ་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །ཆོས་ཆགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །མཐོ་རིས་འདོད་པ་རྣམས་ ལ་གསུངས། །ཐར་པ་འདོད་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད། །སྨད་འགྱུར་གཞན་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཆོས་ལ་ཆགས་པ་ནི་དེའི་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ། བསོད་ནམས་དག་ནི་བྱར་འོས་ཏེ། །བསོད་ནམས་མ་བྱས་ཉིད་སྡུག་བསྔལ། །བསོད་ནམས་བྱས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནི། །འདི་དང་གཞན་དུ་དགའ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་འདོད་ཅིང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིགས་པ་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་གསུངས་ཀྱི། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ལ་ཆགས་པ་འཁོར་བའི་བཙོན་རའི་ཁང་པར་འཆིང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཟིངས་དང་འདྲ་བར་ཀུན་ནས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དག་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་འདོད་པ་ལ་ནི་འགར་ཡང་ཆགས་པ་ཤིས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཆགས་པ་མ་ལུས་པ་བཅད་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཕམ་པའི་མདོ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཁྱོད་མ་འོངས་བའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། ཡང་དེའི་ཚེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དུང་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེས་གྲོང་ཁྱེར་འདི་ཉིད་དུ་ཁྱོད་བཞུགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་པ་དང༌། དེ་ནས་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་དགེ་སློང་མི་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ལ། དེས་ཨེ་མ་མ་ལ་བདག་གླིང་བཞིའི་དབང་ཕྱུག་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དུང་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་འདོད་པ་ཁྱོད་ནི་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་ ཞིག་གོ་ཞེས་སྨད་པ་མཛད་དོ། །དེ་བསྟན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ང་ནི་དེའི་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱི་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཡང་བསྔགས་པར་མི་མཛད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་སྲིད་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཕྱི་ས་ནི་ཆུང་ངུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དྲི་ང་ན། མང་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་སྨད་ལ། གཞན་དག་ནི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དག་ལ་སྦྱར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆགས་པ་ལོག་པས་སྡུག་བསྔལ་རངས་པ་ལྡོག་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ནི། །འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་གཅིག་པུ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
一个法的自性空性，即是所有事物之自性空性。犹如瓶子和盘子等各不相同，但虚空并无不同。色等事物各不相同，但由于色等事物从自性不生中没有差别，因此如果完全了解仅仅一个法的自性不生，也将完全了解所有法的自性不生。同样，也应将其应用于舍弃等方面。因此，圣虚空藏三摩地中说：何人修习一法已，一切诸法皆如幻，犹如阳焰无所取，虚假不实非坚固，彼人不久趋菩提。同样，在圣三摩地王经中也说：一能知一切，一能见一切，纵说无数多，于彼不生慢。如知自之想，如是于一切，当修习其心，一切法彼性，清净如虚空。等等出现。犹如饮用一滴海水。因为味道相同，所以如果品尝了大海的一种味道，就等于品尝了所有的味道，同样，诸事物之有为法也是空性，因为体性相同。此处说：如果一切法皆是空性，因此应舍弃，那么，比丘们，因此应恭敬，恭敬之后，所作之福德的异熟，将各自体验到所欲、痛苦、怜悯和悦意，此为何故而说？此不相违，因为诸佛对贪执于法，希求天界者说，对希求解脱者而言，此即是应呵责，何须赘言？因为贪执于法是其方便之体性，因此无疑应行持。福德应作，未作福德即痛苦，行持福德之世间，于此及他世皆欢喜。如是佛陀薄伽梵对高
English
The emptiness of the nature of one dharma is the emptiness of the nature of all things. Just as pots and pans are different, but the sky is not different. Although things like form are different, since there is no difference from the unborn nature of things like form, if one fully understands the unborn nature of just one dharma, one will also fully understand the unborn nature of all dharmas. Similarly, it should also be applied to things like abandonment. Therefore, in the Samadhi of the Noble Akashagarbha, it is said: Whoever meditates on one dharma, all dharmas are like illusions, like mirages, without anything to grasp, false and untrue, not firm, that person will soon go to the heart of enlightenment. Similarly, in the Noble King of Samadhi Sutra, it is also said: One knows all, one sees all, even if countless things are said, pride does not arise in that. Just as one knows one's own thought, so should one apply one's mind to all. All dharmas are of that nature, pure like the sky. And so on appear. Like drinking a drop of ocean water. Because the taste is the same, if one tastes one taste of the ocean, it is like tasting all tastes, similarly, the conditioned phenomena of all things are also emptiness, because the nature is the same. Here it is said: If all dharmas are empty, therefore they should be abandoned, then, monks, therefore you should be respectful, and after being respectful, the ripening of the merit you have done, you will each experience what is desired, suffering, compassion, and pleasure, why is this said? This is not contradictory, because the Buddhas speak to those who are attached to dharma and desire heaven, for those who desire liberation, this is what should be blamed, what need is there to say more? Because attachment to dharma is the nature of its means, therefore it should undoubtedly be practiced. Merit should be done, not doing merit is suffering, the world of doing merit, is happy in this and other lives. Thus, the Buddha Bhagavan to the high
Chinese
是为那些希求（善趣）且因堕入恶道而生畏惧，以及不能修习怖畏的人所说，而不是为希求解脱的人说的。对于那些人来说，执着于佛法本身就是束缚在轮回监狱的枷锁。因为，佛陀曾说：对于那些像了解船只一样通达佛法的人来说，尚且应该舍弃佛法，更何况是非佛法呢？对于希求解脱之乐的人来说，任何执着都不会带来吉祥，因为解脱之乐必须通过断除一切执着才能获得。如《弥勒狮子吼经》所说。当世尊释迦牟尼在波罗奈城预言弥勒菩萨时说：未来之时，你将成为如来、应供、正等觉，名为慈氏。那时，将出现一位名为“螺”的转轮圣王。他将在此城为你居住和涅槃举行盛大的供养，然后出家，以阿罗汉的身份入灭。当时，有一位名为弥勒菩萨的出家比丘，他发愿说：唉玛玛拉，愿我成为统治四大部洲的转轮圣王螺。世尊呵斥他说：为了遣除痛苦而出家，却又希求痛苦本身，你真是个愚蠢的人。世尊进一步指出，我甚至不赞叹他获得片刻的统治。为什么呢？比丘们，获得统治是痛苦的。例如，即使粪便很小，也是臭的，更何况是大量的粪便呢？“如是”等词语的含义与前文相同。世尊是这样呵斥他的，而其他人则将（希求）统治的原因归结为福德。这里说道：如果因为对空性的执着颠倒而导致痛苦的平息颠倒，那么，为了彻底断除一切痛苦，就应该仅仅宣说空性。但事实并非如此。
English
It is said for those who desire (good rebirths) and are afraid of falling into evil paths, and who cannot practice fear, but not for those who desire liberation. For those, attachment to the Dharma itself is the shackle that binds them in the prison of samsara. Because, the Buddha said: For those who understand the Dharma like understanding a boat, they should abandon the Dharma itself, let alone non-Dharma? For those who desire the bliss of liberation, no attachment will bring auspiciousness, because the bliss of liberation must be obtained by cutting off all attachments. As stated in the Maitreya's Lion's Roar Sutra. When the Blessed One Shakyamuni prophesied about Maitreya Bodhisattva in Varanasi, he said: In the future, you will become a Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha, named Maitreya. At that time, there will be a Chakravartin king named "Shell". He will make great offerings in this city for your residence and Nirvana, then renounce and enter Nirvana as an Arhat. At that time, there was a renunciate monk named Maitreya Bodhisattva, and he made a wish: Emaho, may I become the Chakravartin king Shell, who rules the four continents. The Blessed One rebuked him, saying: Having renounced in order to avert suffering, yet desiring suffering itself, you are a foolish person. The Blessed One further pointed out that I do not even praise his attainment of momentary rule. Why? Monks, attaining rule is suffering. For example, even if feces are small, they are smelly, let alone a large amount of feces? The meaning of the words "Thus" and so on is the same as before. The Blessed One rebuked him in this way, while others attribute the cause of (desiring) rule to merit. Here it is said: If the pacification of suffering is reversed due to the reversal of attachment to emptiness, then, in order to completely cut off all suffering, only emptiness should be proclaimed. But this is not the case.