Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། ཅི་སྟེ་འཇུག་པ་ལྟར་དེ་ལ་ཡང་བྱ་བ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡང་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ཆོས་འདི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། སྨིག་རྒྱུ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྨིག་རྒྱུ་ཆུའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་ཆུར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། དེར་གང་ཞིག་ལ་སྐོམ་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ནི་ཚེགས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དག་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་མཆོག་ཏུ་བཀྲབས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་ཤིང་བཟློག་པ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བ་དེ་ལ་ཀླན་ཀར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ལ་རང་ཕྱོགས་ཆགས་ཡོད་ཅིང༌། །གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལའང་མི་དགའ་ན། །མྱ་ངན་འདས་པར་མི་འགྲོ་སྟེ། །གཉིས་སྤྱོད་ཞི་བར་སྤོང་མི་འགྱུར། །ཕྱོགས་ནི་འདིར་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རང་གི་ཕྱོགས་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་མཆོག་གོ་སྙམ་དུ་ཁྱོད་ལ་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་འདོད་ཆགས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་ཅིང༌། གཞན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱོད་མི་དགའ་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་བཅོམ་ཞིང་གཉིས་ལས་སྤྱོད་པ་ལས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་བར་མ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ན་ཆགས་པ་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཞི་བ་བདེ་བ་རོ་གཅིག་པ་ལྡོག་པ་མེད་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། གང་ཞིག་ཆོས་ཐོས་རྗེས་སུ་ཆགས་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་ཆོས་མིན་ཐོས་ནས་ཉམས་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ནི་ང་རྒྱལ་དྲེགས་བཅོམ་ཕྱིན་ལོག་ཅིང༌། །ང་རྒྱལ་དབང་གིས་དེ་ ཡི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང༌། །གང་དག་བདག་གི་ཉིད་གནས་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །རྟག་ཏུ་ཁེངས་མིན་དམའ་བ་མ་ཡིན་ལ། །གང་དག་དགའ་དང་མི་དགའ་ལས་གྲོལ་བ། །དེ་དག་ཡུན་དུ་ཡིད་གྲོལ་གྱུར་ཅིང་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དགེ་འདུན་སྡེའི་སྡོམ་བརྩོན་བཞིན་ནོ། །སྡོམ་བརྩོན་འགའ་ཞིག་དགེ་སློང་འཕགས་པ་དགེ་འདུན་སྡེའི་གན་དུ་བསྟན་བཅོས་ཉན་པར་འདོད་པར་འགྱུར་ལ། ནམ་ཞིག་ན་དེས་དེ་ལ་དགེ་བསྙེན་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེས་ཀྱང་ཉི་མ་གཞན་ཞིག་གི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་འོས་ཁོ་
Chinese
为什么不想要没有像等等这样的所依？如果像进入一样，它也有作用，那么那时作用的果的本体也是进入本身，那么这个法如何能引导到涅槃呢？就像阳焰一样。就像阳焰生起水的概念，但它也不会变成水。在那里，谁生起口渴，那本身就是徒劳，同样，对蕴生起我的概念也是如此。对于能遣除的法，什么也没有，因此，空性之方将被赞为殊胜，对于贪执空性之方，憎恨具有还灭自性之方的人来说，这会成为争论：你对自方有贪执，对其他方也不喜欢，不会去往涅槃，不能舍弃二取寂灭。方，在这里简而言之有两种，即自方和他方。其中，如果认为自性空性之方是殊胜的，你对自方有贪执和显现执着，并且知道其他是不真实的，你对其他方不喜欢，那么因此不会去往涅槃，因为断除了随后的贪执和嗔恨，从二取行持中是没有涅槃的。圣者们因为对一切不住于中间，所以断除了贪执，因此会获得寂静、安乐、一味、无还灭。因此，世尊说：谁听闻佛法后随之贪执，那是听闻了非法而退失，那是摧毁我慢、骄傲而颠倒，以我慢的势力感受那的痛苦。谁不对我的自性安住不改变，恒时既不傲慢也不卑下，谁从喜欢和不喜欢中解脱，那些人恒时心得解脱而安住。如圣者僧伽提婆的持戒精进一样。有些持戒精进的比丘想要在圣者僧伽提婆处听闻论典，什么时候他对他说了做居士，并且他在其他日子里应该向导师敬献礼品。
English
Why wouldn't one want to be without supports such as etc.? If, like entering, it also has a function, then at that time the entity of the fruit of the action is also the entering itself, so how can this Dharma lead to Nirvana? Like a mirage. Just as a mirage generates the concept of water, but it will not turn into water either. There, whoever gets thirsty, that itself is in vain, similarly, it is also the same to have the concept of self for the aggregates. For that which is a reversing Dharma, there is nothing, therefore, the side of emptiness will be praised as supreme, and for those who are attached to the side of emptiness and hate the side with reversing nature, it will become a dispute: You are attached to your own side, and you don't like the other side either, you will not go to Nirvana, and you will not be able to abandon the two extremes of pacification. A side, here in short, is of two kinds, namely one's own side and the other's side. Among them, if you think that the side of emptiness of self-nature is supreme, you have attachment and manifest clinging to your own side, and knowing that the other is not true, you do not like the other side, then therefore you will not go to Nirvana, because you have cut off subsequent attachment and anger, and there is no Nirvana from the practice of dualistic grasping. The noble ones, because they do not abide in the middle of everything, therefore they cut off attachment, therefore they will obtain peace, happiness, one taste, and non-reversal. Therefore, the Blessed One said: Whoever becomes attached after hearing the Dharma, that is hearing non-Dharma and degenerating, that is destroying pride and arrogance and reversing, and experiencing that suffering by the power of pride. Those who do not abide in my own nature and do not change, and are always neither arrogant nor humble, those who are liberated from liking and disliking, those people are always liberated in mind and abide. Like the ascetic discipline of the noble Sangadeva. Some ascetic monks want to listen to the scriptures at the place of the noble Sangadeva, and when he said to him to be a layperson, and he should offer gifts to the teacher on other days.
Tibetan
བོ་ནི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་མཐོང་ནས་བསད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་དམ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་འཐོབ་པའི་ཐབས་ལ་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དེ་འཐོབ་པར་མི་ནུས་ལ། སྲིད་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སླ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ངེས་པར་བཟུང་བ་ཞིག་གོ ། འདི་ལྟར། བྱེད་མེད་མྱ་ངན་འདའ་འགྱུར་ཞིང༌། །བྱེད་ལས་ཡང་སྲིད་འགྱུར་ཏེ་དེས། །བསམ་ཁྲལ་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས། །འདས་པ་ཐོབ་པ་ཅིག་ཤོས་མིན། །གང་གི་ཕྱིར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེད་པ་ལོག་ཅིང་བསམ་ཁྲལ་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་སླའི། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཅིག་ཤོས་ཡང་སྲིད་པ་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་མི་འཐོབ་ལ། མཁས་པས་ནི་སྒྲིམ་པ་མེད་པར་འཐོབ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤངས་ནས་བྱ་བ་རྣམ་པས་ཚོགས་པའི་དུབ་པས་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཡང་སྲིད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །ནད་མེད་པའི་སྟོབས་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ནད་མེད་པའི་སྟོབས་སྒྲུབ་པ་ལ་རྐྱེན་མང་པོ་མཐོང་མོད་ཀྱི། གང་གི་ཚེ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་རྐྱེན་ ཐམས་ཅད་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པའི་འགྲོ་བ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། གང་ལ་འདིར་སྐྱོ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཞི་གུས་ག་ལ་ཡོད། །རང་ཁྱིམ་ལ་བཞིན་སྲིད་པ་ནི། །འདི་ནས་འབྱང་བའང་བྱ་བར་དཀའ། །འཁོར་བ་ལས་སེམས་སྐྱོ་བ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟེན་གྱི་གང་ལ་སྐྱོ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད། སྐྱོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་ཆུང་བ་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མི་བཟོད་དེ། འདི་ནི་དཔེར་ན་རང་གི་ཁྱིམ་སྙིང་པོ་ཆུང་ཡང་ཆགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བློ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོང་བར་མི་ནུས་པ་དང་དེ་འདྲའོ། །གསད་བྱ་བཏུང་བ་དོན་དུ་གཉེ
Chinese
说，婆罗门成了居士，因为他想看到婆罗门而被杀。此处说，虽然远离一切损害的涅槃是殊胜的安乐，然而获得它的方法非常困难，因此无法获得它。而轮回是不费力就可以成就的，因此成就它很容易。因此，我们将会进入轮回。应当解释说，这是一种颠倒的执着。例如：无作则能入涅槃，有作则转生轮回，因此，无思虑而得涅槃，并非他者。因为对于一切事物，作者颠倒，无思虑而得涅槃，因此获得涅槃容易。因为趋入善与非善是应当成就的，所以涅槃之外的轮回不容易获得。智者舍弃了不费力就能获得的涅槃，却去追求以各种行为聚集的疲惫所能获得的轮回，这也是不合理的。如同追求无病的力量一样。追求无病的力量，虽然能看到很多因素，但在任何时候都不想要任何差别，那么他将不会追求所有这些因素。如果什么都不做，就会入涅槃，那么为什么你还要从这部论典中阐述无常等意义呢？应当解释说，为了让贪着轮回的众生对轮回感到厌倦。例如：谁若在此没有厌倦，他对寂静又怎会有恭敬？如同自己的家一样，轮回从这里产生也很困难。对轮回生起厌倦之心的人，为了必定从轮回中解脱，会依止涅槃。而对轮回没有厌倦的人，又为何要追求涅槃呢？仅仅因为没有厌倦，智慧浅薄的人也无法忍受从轮回中解脱。这就像自己的家虽然简陋，但由于难以完全断除贪着，所以智慧浅薄的人也无法舍弃，情况就是这样。追求可杀之物和饮
English
It is said that the Brahmin became a layperson because he wanted to see the Brahmin being killed. Here it is said that although Nirvana, which is free from all harm, is supreme bliss, the means to attain it are very difficult, so it cannot be attained. But Samsara can be achieved without effort, so it is easy to achieve. Therefore, we will enter Samsara. It should be explained that this is a kind of inverted attachment. For example: Without action, one can enter Nirvana; with action, one will be reborn in Samsara. Therefore, Nirvana is attained without thought, not something else. Because for all things, the author is inverted, and Nirvana is attained without thought, therefore it is easy to attain Nirvana. Because engaging in good and non-good is what should be achieved, therefore Samsara, other than Nirvana, is not easy to attain. It is also unreasonable for the wise to abandon Nirvana, which can be attained without effort, and instead pursue Samsara, which can be attained through the fatigue of gathering various actions. It is like pursuing the strength of being without illness. Although many factors can be seen in pursuing the strength of being without illness, if one does not want any difference at any time, then he will not pursue all these factors. If nothing is done, one will enter Nirvana, then why do you still explain the meaning of impermanence, etc., from this treatise? It should be explained that it is to make sentient beings who are attached to Samsara become weary of Samsara. For example: If one has no weariness here, how can he have respect for peace? Like one's own home, it is also difficult for Samsara to arise from here. Those who have a weary heart towards Samsara will rely on Nirvana in order to surely be liberated from Samsara. But why does one who has no weariness pursue Nirvana? Just because there is no weariness, those of shallow wisdom cannot bear to be liberated from Samsara. This is like one's own home, although simple, is difficult to completely cut off attachment, so those of shallow wisdom cannot abandon it, and that is the situation. Pursuing things to be killed and drink