Chinese
因此努力是无果的。如果不存在，那么此时即使有勤奋，也因为没有边际而努力是无果的。 应当宣说，这不能被确定地把握。对于什么呢？因为没有自性。因为没有自性，具有边际和不具有边际，也都是因为具有明与无明的因，并且这两者也依赖于其他众多的缘，而且这些缘也极其稀少，所以这两者都不能被确定地安立。 为了显示没有确定性，所以宣说： 听者所听讲者们，出现极其难得故， 因此简言之轮回是，无边非是具边非。 其中安住于闲暇圆满的人会成为听者。如果他现在听闻到善知识的教导，能够思索其教言的意义，那么这个闲暇圆满也是极其难得的。所听闻的如果是与真谛相符的教言，那也是极其难得的，因为讲者和听者都极其稀少。讲者如果是如来，那也是极其难得的，因为如来的出现就像优昙婆罗花一样极其稀少。像这样，听者、所听闻的和讲者这三种都极其难得出现。没有见到必定出现和必定不出现，所以极其难得，这样宣说了。 如果这三宝聚集存在，就不能说因为见到轮回的边际所以是无边际的；如果不聚集，也不能说因为没有见到边际所以是有边际的。 其中，世尊没有开示的十四种事物中，对于轮回具有边际和不具有边际，没有承认，总而言之就是因为这个原因。对于不承认，其他的理由，与宣说空性者相应的人们，也没有广说。因此，现在因为依赖于缘起，所以在边际和无边际的因缘聚合没有完备之前，智者应当守护。
English
Therefore, effort is fruitless. If it does not exist, then even if there is diligence at that time, effort is fruitless because there is no limit. It should be declared that this cannot be grasped definitively. For what reason? Because there is no inherent existence. Because there is no inherent existence, having limits and not having limits are both because they have the cause of knowledge and ignorance, and these two also depend on many other conditions, and these conditions are also extremely rare, so both of these cannot be definitively established. To show that there is no certainty, it is said: The listeners, what is to be heard, and the speakers, are extremely difficult to find. Therefore, in short, samsara is, not without end, not with end. Among them, a person who abides in leisure and endowment becomes a listener. If he now hears the teachings of a virtuous friend and is able to contemplate the meaning of his teachings, then that leisure and endowment is also extremely difficult to find. If what is heard is a teaching that is in accordance with the truth, that is also extremely difficult to find, because speakers and listeners are extremely rare. If the speaker is the Thus-Gone One, that is also extremely difficult to find, because the appearance of the Thus-Gone One is as rare as the flower of the Udumbara. In this way, all three, the listener, what is to be heard, and the speaker, are extremely difficult to find. It is extremely difficult because one does not see what will definitely arise and what will definitely not arise, so it is said. If these three jewels are gathered together, one cannot say that it is without end because one sees the limit of samsara; and if they are not gathered, one cannot say that it is with end because one does not see the limit. Among them, regarding the fourteen things that the Blessed One did not reveal, whether samsara has limits or does not have limits, he did not acknowledge, and in short, it is for this reason. Regarding not acknowledging, other reasons, those who are in accordance with those who speak of emptiness, have not elaborated on it either. Therefore, now, because it depends on conditions, as long as the collection of conditions for limits and no limits is not complete, the wise should protect.
Chinese
因此，理应精进于彻底断除业。犹如乌昙婆罗花。正如乌昙婆罗花极其稀有一样，听者、所听之法和说法者也极其稀有。因此，对于拐杖，既非有边，也非无边。此处说：何以故，从因缘聚合中，产生知识之故。三者难以获得，因此，未显示确定之边。如果说，只要经藏存在，那么善知识们及其教证就存在。因此，我认为他人之生，我能彻底断除轮回。此不应理。纵然经藏存在，二者皆有，即便如此，听者也不可能存在。为何？因为，大多数人，执持非圣者之方。因此，凡夫俗子们，大多必定堕入恶趣。因为，众生大多被无明所蒙蔽，并且乐于见到他人痛苦，又因与非圣者相遇，无有间断地造作杀生等十不善业道，所以这些人大多会堕入恶道。如果有人说，安住于不善业道者会转生善趣，这是不可能且无机会的。因此，称为凡夫俗子，是为了各自产生有情。因此，如果自己如实见到未来被恶趣痛苦之火所围绕，如果不像头顶着火一样迅速忏悔，那么，这就是国王从大臣头顶灌顶，如同背负沙那树木一样。正如两个人为了沙那树木而前往，当他们返回时，看到了两捆棉花。之后，一人舍弃了沙那木，拿起了棉花。同样，有人背负着黄金归来，而另一个人则想，我已经背负了这么久，该如何舍弃呢？像这样，只背负沙那木，就像大自在天等一样。
English
Therefore, it is appropriate to strive to completely exhaust karma. Like the Udumbara flower. Just as the Udumbara flower is extremely rare, so too are listeners, what is to be heard, and speakers extremely rare. Therefore, for the staff, it is neither with an end nor without an end. Here it is said: Why is it that from the assembly of causes and conditions, knowledge arises? Because these three are difficult to obtain, therefore, the definite end is not shown. If it is said that as long as the scriptures remain, then virtuous friends and their teachings exist. Therefore, I think that in the life of others, I can completely exhaust samsara. This is unreasonable. Even if the scriptures exist, both exist, even so, listeners are impossible to exist. Why? Because most people hold the side of non-saints. Therefore, ordinary people mostly certainly fall into evil destinies. Because sentient beings are mostly blinded by ignorance and are happy to see others suffer, and because they encounter non-saints, they continuously create the ten non-virtuous paths of killing and so on, so these people mostly fall into evil destinies. If someone says that someone who dwells in the path of non-virtuous actions will be reborn in a good destiny, this is impossible and there is no opportunity. Therefore, it is called ordinary people, because beings are produced separately. Therefore, if one truly sees oneself surrounded by the burning fire of suffering in evil destinies in the future, if one does not quickly repent like one's head is on fire, Then, this is like a king being enthroned from the head of a minister, like carrying a Shana tree. Just as two people went for the Shana tree, and when they returned, they saw two bundles of cotton. Then, one abandoned the Shana wood and picked up the cotton. Similarly, someone came back carrying gold, while the other thought, I have been carrying this for so long, how should I abandon it? Like this, only carrying Shana wood, like the great Ishvara and so on.
Tibetan
་ཀྱང་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་པས་བློ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་དང་ལྡན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་གུས་པ་མི་བྱེད་ཅིང་ཇི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ཡུན་རིང་པོར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདི་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་སྨྲའོ། །འདིར་བཤད་པ། འགྲོ་བ་ཡངས་པར་འགྲོ་ཕྱིར་རམ། །གང་ཕྱིར་སོ་སོར་འགྲོ་བའམ། །འགྲོ་བ་ཡངས་པ་སྐྱེད་བྱེད་པ། །དེས་འདིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་བཤད། །འདིར་སྨྲས་པ། ངན་སོང་ནི་མི་ཁོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་དགའ་བའི་གནས་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསོད་ནམས་དག་གི་སྒོ་ནས་བདེ་འགྲོའི་འགྲོ་བ་མངོན་པར་དགའ་བའི་གནས་ཡོད་དོ། །དེའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ངན་སོང་ལྟར་བདེ་འགྲོ་ལ་ཡང་སྐྱོ་བར་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། ས་སྟེངས་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་ནི། །ཅོ་འདྲི་ཁོ་ན་ཡིན་པར་མཐོང༌། །དེས་ན་སྲིད་པ་བསྲོག་གནས་དང༌། །མཚུངས་པར་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྣང༌། །བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལུང་ལས་ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལག་ཉམས་པ་དང་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་ཉིད་དང༌། དབུལ་བ་ཉིད་དང༌། མཐུ་ཆུང་བ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་བུལ་བ་ཉིད་དང༌། དམ་པས་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཅོ་འདྲི་བ་རྒུད་པ་ཆེས་མི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཆོས་རབ་ཏུ་འབར་བར་སྣང་བའི་རྒུད་པ་འདི་ལ་གནས་བཞིན་ དུ་དེ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་མི་བརྩོན་པ་ནི་གཏི་མུག་སྨད་པའི་གནས་སུ་ཟད་དོ། །རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་བཅད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་བློན་པོ་ཞིག་རི་མོར་བྱ་བ་དམ་པས་རི་མོར་བྱས་ལ། ཕྱིས་དེ་ལ་མི་འཇིགས་པས་དེས་དེ་ལ་ལག་པ་དང་རྐང་པ་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་བཅད་པར་སྦྱར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱུག་པོར་འགྱུར་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་དག་སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་ལ་དེ་དག་དུས་བྱས་པར་གྱུར་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་གང་གི་ཚེ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་མིར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ལ་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱི་ལྷག་མ་དེ་གཟུགས་མི་སྡུག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཅོ་འདྲི་བ་རྗེས་སུ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། གསོན
Chinese
然而由于执着于自己的宗派，即使具备了同等智慧的理由，也不尊敬佛所说的话，并且还会说：我们如何能完全抛弃长期以来所依附的宗派呢？这里说到：为了广阔地行走，或者为了各自行走，产生广阔行走的，因此这里说为各自的生者。这里说到：恶趣因为没有闲暇以及有各种各样的痛苦，所以不是显现欢喜之处，即使如此，也因为福德的缘故，善趣的行处是显现欢喜之处。因为那里远离了恼害。因此，不要对它感到厌倦。应当说，如同恶趣一样，也理应对善趣感到厌倦，就像这样：地上的罪恶成熟，仅仅是责难，因此生命与存在，贤善者看来是相同的。生于善趣的人们，也会经历不如意之业的成熟，如经中所说，肢体残缺、感官不全、贫穷、势力弱小、智慧迟钝，甚至贤善者也会因行为不端而受到怀疑等责难，遭受极其不悦意的衰败。因此，对于这看起来处处充满火焰的衰败，安住其中却不努力摧毁它，简直是愚痴至极，如同国王惩罚大臣一样。比如，某个国王让一位大臣画像，画像完成后，由于不害怕，就砍断了他的手、脚、耳朵和鼻子。同样，那些变得富有，并且不顾来世的人，造作罪恶之业，当他们去世之后，在地狱等处感受果报，当他们因为将来要感受其他次数的福德之业而获得人身时，那些罪恶之业的残余，就会以相貌丑陋等责难的形式伴随着他们。这里说到：活着
English
However, due to attachment to one's own sect, even if one possesses the reasoning of equal intelligence, one does not respect the words of the Buddha, and one might even say: How can we completely abandon the tenets that we have long adhered to? Here it is said: In order to walk broadly, or in order to walk separately, that which produces broad walking, therefore it is said here to be separate beings. Here it is said: The evil destinies are not places of manifest joy because of the lack of leisure and the presence of various kinds of suffering, but even so, because of merit, the realms of good destinies are places of manifest joy. Because there is freedom from harm there. Therefore, one should not be weary of it. It should be said that, like the evil destinies, one should also be weary of the good destinies, just like this: On earth, the ripening of sin is only reproach, therefore life and existence appear to the virtuous to be the same. Those born in good destinies also experience the ripening of undesirable deeds, as stated in the scriptures, such as the loss of limbs and digits, incomplete senses, poverty, weakness of power, dullness of wisdom, and even the virtuous are suspected of engaging in misconduct, and they experience extremely unpleasant decline. Therefore, to remain in this decline, which appears to be full of flames everywhere, and not strive to destroy it, is utter foolishness, like a king punishing a minister. For example, a certain king had a minister painted, and after the painting was completed, he fearlessly cut off his hands, feet, ears, and nose. Similarly, those who become wealthy and disregard the next life, commit sinful deeds, and when they die, they experience the consequences in hells and other places. When they obtain a human body because of the meritorious deeds that they will experience other times in the future, the remnants of those sinful deeds will accompany them in the form of reproaches such as ugliness. Here it is said: Living