Tibetan
ས་སྤགས་པ་དེ་དག་ནི་སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྲོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ཞེས་བྱའོ་ཞེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བས་འདོད་ཆགས་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང༌། །སྡུག་པས་ཁྲོ་བ་འཕེལ་འགྱུར་ན། །ཅིས་བདེ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་མིན་ཞིང༌། །སྡུག་པ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ཅིས་ཡིན། །གལ་ཏེ་བདེ་བས་འདོད་ཆགས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀྱང་ཁྲོ་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡང་མཆོག་ཏུ་བཏུས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་རྒྱུ་གང་གིས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་མ་ ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཅན་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དུ་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པས་གདུང་བར་བྱེད་པ་ལས་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ཡིན་ན། འདི་དག་ནི་གཉིས་ཆར་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་མེ་དག་གིས་གདུང་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་གཅིག་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ལ་ཅིག་ཤོས་མ་ཡིན། གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་བསྐྱེད་པ་དག་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ཙམ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་སྟོན་པ་ལས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་བཀག་པ་ཤཱཀྱ་འདོད་ཆགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ལ། གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཟས་དང་ཆོས་གོས་གྱ་ནོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཁོ་ན་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་ཅན་ཡང་ཐབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་པ་དག་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམ་པར་རྨོངས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བས་གདུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཀའ་ཐུབ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །བུ་རམ་ཤིང་བཙིར་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བུ་རམ་ཤིང་བཙིར་བར་གྱུར་བ་དང༌། བུ་རམ་གྱི་ཁུ་བ་དང༌། ཚིགས་མ་དང༌། བུ་རམ་ཡི་དབུ་བ་དང་ཧྭགས་དང་རྒྱལ་མོ་ཀར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མའི་སྒྲོ་མི་འདོགས་པའི་ཕྱིར་འདོ
Chinese
如果说，那些蓬头垢面者，是因为忍受拔头发等痛苦，才被称为苦行者。那么，应该这样说：如果快乐会增长贪欲，痛苦会增长嗔恨，为什么快乐不是苦行者，痛苦又怎么会是苦行者呢？如果认为因为快乐会增长贪欲，所以完全舍弃体验快乐的对境才是殊胜的，那么痛苦也会增长嗔恨，难道不也应该完全舍弃体验痛苦的对境吗？因此，你有什么理由认为体验快乐不是苦行者，而体验痛苦才是苦行者呢？如果因为被烦恼所折磨才是苦行者，那么这两者都同样被贪欲和嗔恨的火焰所折磨，怎么能说一个是苦行者，另一个不是呢？此外，由贪欲、嗔恨、可爱和不可爱之相的执着所产生的，即使只是稍微享受体验快乐和痛苦的对境，也不应该生起（烦恼），因为对于那些远离贪欲的人来说，也会因此而生起（烦恼）。通过展示清净的功德和简朴的用具，来禁止体验快乐的享受，对于那些有贪欲的释迦族人来说，也会因此而生起贪欲，这又怎么可能呢？因为享受寺庙、食物和华丽的法衣等，对于那些有嗔恨心的人来说，也会因此而生起嗔恨，这又怎么可能呢？因此，无论如何，只有释迦族人才是苦行者，因为像远离贪欲的人一样，即使是普遍具有贪欲的人，也以方便法门投入到舍弃烦恼的行列中。外道们因为愚昧的人们所指示的道路，而总是被烦恼的痛苦所折磨，因此不是苦行者。就像压榨甘蔗一样。就像压榨甘蔗，可以获得甘蔗汁、甘蔗渣、甘蔗糖蜜、甘蔗糖霜和冰糖等一样，释迦族人也因为不执着可爱和不可爱之相，所以
English
If those with matted hair and dirt are called ascetics because they endure the suffering of pulling out hair and the like, then it should be said: If happiness increases desire, and suffering increases anger, why is happiness not ascetic, and how is suffering ascetic? If it is thought that because happiness increases desire, it is superior to completely abandon the objects of experiencing happiness, then suffering also increases anger, shouldn't the objects of experiencing suffering also be completely abandoned? Therefore, for what reason do you consider experiencing happiness not to be ascetic, and experiencing suffering to be ascetic? If being tormented by afflictions is what makes one an ascetic, then both of these are tormented by the fires of desire and hatred, so how can one be an ascetic and the other not? Furthermore, those who are produced by the attachment to the characteristics of desire, hatred, loveliness, and unloveliness, even if they only slightly enjoy the objects of experiencing happiness and suffering, should not arise (afflictions), because for those who are free from desire, they would also arise (afflictions). By showing the qualities of purification and humble implements, and prohibiting the enjoyment of experiencing happiness, it would be absurd to think that desire would arise even for those Shakya people who have desire. Because of enjoying temples, food, and luxurious Dharma robes, it would be absurd to think that hatred would arise even for those who have hatred. Therefore, in every way, only the Shakyas are ascetics, because like those who are free from desire, even those who universally have desire engage in abandoning afflictions through skillful means. The outsiders are not ascetics because they always follow the path shown by ignorant people and are tormented by the suffering of afflictions. It is like squeezing sugarcane. Just as when sugarcane is squeezed, sugarcane juice, sugarcane pulp, molasses, sugarcane candy, and rock candy are obtained, the Shakyas also do not cling to the characteristics of loveliness and unloveliness, so