Tibetan
བ་ལས་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གཙང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་ བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གཙང་བ་ཉིད་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་མེ་ཏོག་དང་དྲི་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ངེས་པར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ན་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་རུང་སྟེ། གཅིག་གིས་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དང་བར་མར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཚོང་པ་འགའ་ཞིག་བུ་མོ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་འགྲོན་ལ་སོང་ལ། དེ་ཡང་དུས་གཞན་ཞིག་ན་འོངས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེའི་བུ་མོ་དེ་ཡང་ལང་ཚོལ་བབ་པ་ན་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་ཕྱིར་རོལ་དུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བུ་མོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དྲག་པོ་སྐྱེས་ལ། གང་གི་ཚེ་གཞན་ལས་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐོས་པ་དེའི་ཚེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ། གང་ངེས་པར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ལ། གང་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་མི་གཙང་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདིར་བཤད་པ། གང་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་ཆགས་ཤིང༌། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་ཆགས་བྲལ་བ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འདོད་ཆགས་རྒྱུ། །ངེས་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ལུས་མི་གཙང་བ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཅིང་བདག་མེད་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །འདི་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་སྲིད་དམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་མི་རྟག་མི་གཙང་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་ཅེས། །བྱ་བ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །གཅིག་ཉིད་ལ་ནི་སྲིད་པར་འགྱུར། །གང་འདུས་བྱས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་མི་རྟག་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་མི་གཙང་བ་སྟེ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་མི་གཙང་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་ཡང་བདག་མེད་པ་སྟེ། རང་དབང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མདོར་བསྡུ་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བཞི་ཆར་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་ནི་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བྱིས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་ལ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བར་འོས་ཏེ། ཤ་ཟ་མོའི་རང་བཞིན་མཐོང་བས་འཇིགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་ཤ་ཟ་མོ་ཞིག་ཆུང་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་ལ། དེ་ལ་ཆུང་མ་ལྟར་ཉེ་བར་སྤྱོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ན་དེས་དེའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་ཉིད་དང་བསྒོ་བ་བཞིན་མི་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། གཏན་དུ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ན་འདི་ནི་བདག་གི་ཆུང་མ་མ་ཡིན་གྱི། འདི་ནི་ཤ་ཟ་མོའི་སྙམ་དུ་འཇིགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེའི་ཚེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར། འདུས་བྱས་གང་དེ་རྟག་མིན་ལ། །མི་རྟག་གང་དེ་གཙང་མིན་ཞིང༌། །མི་གཙང་གང་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་གང་དེ་བདག་མེད་དོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གང་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ཡང༌།། འདུས་བྱས་གཅིག་ལའང་སྲིད་འགྱུར་བ། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ནི། །དངོས་པོ་མེད་པ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་མི་གཙང་བ་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །།འདིར་སྨྲས་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུམ་གྱི་སྤོང་བའི་ཐབས་བཤད་ཟིན་གྱིས། ད་ནི་བཞི་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གམ་བདག་གི་སྙམ་དྲེགས་པ། །སྲིད་པར་དམ་པ་སུ་ལ་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡུལ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། །ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་དག་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཀླགས་ཏེ། གནས་པས་དེ་གཉིས་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཕལ་ཆེར་རྒྱལ་པོ་ཁོ་ན་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ང་ནི་མངའ་བདག་གོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ལ་བསྟོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ལས་སྐྱེ་ལ། བདག་གིར་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་འདི་དག་ནི་བདག་གིའོ་ཞེས་བདག་གིར་བྱས་པའི་དོན་དབང་དུ་གྱུར་པ་
Chinese
因此，由此会产生不一致。如果它们自然变得清净，那么那时就不会变成其他样子，因为自性没有改变。因此，它们没有自性清净。如果花和香味等事物必然成为贪欲的因，那么一切事物在一切时候都会对它产生贪欲，但事实并非如此，所以花等事物不能成为贪欲的因，就像有人喜欢、有人不喜欢、有人觉得一般一样。有些商人女儿出生时去赴宴，之后在某个时候又回来了，当他的女儿长大后，在那个城市的郊外，在花园里和其他女孩一起玩耍。他看到后生起了强烈的贪欲，当他从别人那里听到“这是你的女儿”时，就像脱离了贪欲一样。因此，没有什么事物是必然成为贪欲之因的，凡是生起脱离贪欲的地方，就应该理解为是不清净的。这里说到：因为对它生起贪执，又对它脱离贪执，因此贪欲的因，并非是必然成立的。因此，这样看来，身体是不清净的，痛苦和无常的情况已经在前面说过了，接下来将要阐述无我，这些是四颠倒。应该思考：这四颠倒在一个事物上可能存在吗？或者不存在？应该说：总而言之，无常、不清净，痛苦和无我，这四种性质全部，可以在一个事物上存在。凡是造作的、缘起的事物，就是无常的，因为是刹那性的。凡是无常的，就是不清净的，因为会引起厌恶。凡是不清净的，就是痛苦，因为会造成损害。凡是痛苦的，就是无我的，因为不是自主的。因此，如果这样总结，一个事物
English
Therefore, inconsistency arises from this. If they naturally become pure, then at that time they will not change into another form, because there is no reversal in nature. Therefore, they do not have natural purity. If things like flowers and scents necessarily become the cause of desire, then all things at all times would generate desire for it, but this is not the case, so flowers and the like cannot be the cause of desire, just as one sees it as desirable, undesirable, or neutral. Some merchants went to a feast when a daughter was born, and then came back at another time, and when his daughter grew up, she played with other girls in a garden outside that city. Seeing that, he developed strong desire, and when he heard from others, "This is your daughter," he was as if free from desire. Therefore, there is nothing that necessarily becomes the cause of desire, and wherever detachment from desire arises, it should be understood as impure. Here it is said: Because attachment arises to it, and detachment from it also arises, therefore the cause of desire is not necessarily established. Therefore, in this way, the body is impure, and how it is suffering and impermanent has already been said above, and now the selflessness will be explained, these are the four perversions. It should be considered: Can these four perversions exist in one thing? Or not? It should be said: In short, impermanence, impurity, suffering, and selflessness, all four qualities can exist in one thing. Whatever is conditioned and arises dependently is impermanent, because it is momentary. Whatever is impermanent is impure, because it causes aversion. Whatever is impure is suffering, because it causes harm. Whatever is suffering is also selfless, because it is not independent. Therefore, if we summarize in this way, one thing
Chinese
如是则四种颠倒皆有可能存在。虽说这些是存在的，但已颠倒的孩童们并不能完全断除，反而对事物完全执着于与这些相反的方面。因此，有智慧者应如实了知事物的不恒常等状态，并使心正确地投入于了知自性，如同见到罗刹女的自性而感到恐惧一样。某些人面前，一个罗刹女以妻子的形象出现，并像妻子一样亲近。当他看到她的自性是痛苦的制造者，是不净的，不如教诫般不顺从，以及不是永恒的，那时他会恐惧地想：‘这不是我的妻子，这是罗刹女！’那时他就会脱离贪欲。同样，有智慧者仅仅因为见到有为法的自性，就会脱离贪欲。在此说到：‘何为有为即非恒，何为无常即非净，何为不净即是苦，何为痛苦即无我。’如是宣说。因为四种颠倒，在一个有为法上也有可能存在，因此，所有烦恼都将变成无事物。如是说。导师圣天论师所著的《四百论》中，名为“不净观”的章节，阐述了断除净颠倒的方法，这是第三品释。此处说：已说完断除三种颠倒的方法，现在要讲述断除第四种颠倒的方法。将要讲述： 认为‘我’或‘我的’而生傲慢，对谁而言会成为殊胜？因为对所有有情而言，一切境都是相同的。执着于‘我’和执着于‘我的’，是对国王说的，因为安住于此，通过遮止这二者，大多是指向国王。其中，执着于我，是从了知赞叹自己的差别而生起，即‘我是统治者’。执着于我的，是从‘这些地方是我的’，即对据为己有的事物拥有支配权
English
Thus, all four types of perversions can exist. Although these exist, children who have become perverted cannot completely eliminate them, but instead completely cling to the opposite aspects of things. Therefore, the wise should understand how things exist, such as impermanence, and properly engage their minds in understanding their nature, just as one would fear seeing the nature of a Rakshasa woman. To some men, a Rakshasa woman appears in the form of a wife, and they behave intimately with her as a wife. When he sees that her nature is a producer of suffering, is impure, does not obey like instructions, and is not eternal, then he will fear, thinking, 'This is not my wife, this is a Rakshasa woman!' At that time, he will be free from desire. Similarly, the wise become free from desire simply by seeing the nature of conditioned phenomena. Here it is said: 'Whatever is conditioned is not permanent, whatever is impermanent is not pure, whatever is impure is suffering, whatever is suffering is selfless.' Thus it is said. Because the four perversions can exist even in one conditioned phenomenon, therefore, all afflictions will become non-things. Thus it is said. In the chapter called "Contemplation on Impurity" from the Four Hundred Verses on the Yogic Practices of Bodhisattvas by the teacher Aryadeva, which explains the method of abandoning the perversion of purity, this is the commentary on the third chapter. Here it is said: Having finished explaining the methods of abandoning the three perversions, now I will explain the method of abandoning the fourth. It will be explained: For whom would the pride of thinking 'I' or 'mine' become excellent? Because for all sentient beings, all objects are the same. Clinging to 'I' and clinging to 'mine' are said of the king, because by abiding in this, by preventing these two, it mostly refers to the king alone. Among these, clinging to self arises from knowing the distinction of praising oneself, that is, 'I am the ruler.' Clinging to mine is from 'These places are mine,' that is, having dominion over things that have been taken as one's own.
Tibetan
ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ལས་སྐྱེའོ། །དྲེགས་པ་ནི་དྲེགས་ཆོས་ཉིད་དེ་རྒྱགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྲིད་པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་རག་ལས་པ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་བརྒྱུད་པས་འགྲོ་བ་ལྔར་ཡོངས་སུ་འཕྱེན་པའི་འཁོར་བ་སྟེ། དེ་ན་གནས་པའི་མཁས་པ་སུ་ལ་ཡང་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་དག་གིས་དྲེགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབང་པོ་ཉིད་ཡོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་བདག་ནི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན་ལ་ཡུལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་གིའོ་སྙམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། འདིའི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་དྲེགས་པ་རིགས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འདི་ནི་བྱིས་པ་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་གཏོགས་པ་ལ་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བ་ཞིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ནགས་ཚལ་དང་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་དྲེགས་པར་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཟློས་གར་མཁན་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཟློས་གར་མཁན་ཡུད་ཙམ་གྱིས་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ཞིང༌། ཡུད་ཙམ་གྱིས་བློན་པོ་དང་བྲམ་ཟེ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དང༌། བྲན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་ཡང་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་ལྔའི་ལྟད་སར་ཟློས་གར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་འགྱུར་ཏེ། དབང་ངམ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་པ། །གང་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཐོབ་པ། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་བདག་པས། །དམ་པས་དྲེགས་པར་མི་རིགས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གང་གི་ཕྱིར་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་དེ་དབང་དུ་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་དྲེགས་པ་རིགས་སོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཚོགས་བྲན་དྲུག་ཆས་བསྟབས་གྱུར་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་དྲེགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན། །གང་ངམ་དེ་རུ་བྱ་བ་ནི། །དབང་དུ་བྱས་ལ་རག་ལས་འགྱུར། །བསྐལ་པ་དང་པོའི་འཇིག་རྟེན་མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་གྱུར་པ་ན། འདི་བདག་ཅག་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་སྟེ། ཞིང་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་སྐྱེས་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གིས་འབྲུའི་དྲུག་ཆའི་གླས་གླས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྲུང་བའི་ལས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགུ་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་བཟུང་ནས་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་དྲུག་ཆའི་
Chinese
由自身考察而生。骄慢是骄慢的法性，是肥大之意。有是依赖于业和烦恼，通过生和死，完全散布于五道的轮回。在那里居住的任何智者，都会因我执和我所执而产生骄慢。如果某人对某事具有独特的权力，那么，他会认为自己是所有地方的主人，而所有这些地方也都是我的。如果这样对境的骄慢是合理的，那么，这对于完全属于轮回的孩童来说，也不是有。如此，色等一切境都是所有有情共同的业所产生的。因此，就像森林和房屋等共同之物一样，对于所有有情共同的享受，执著为我和我所，并因此而骄慢是不合理的，就像国王的戏剧演员一样。就像国王的戏剧演员一会儿变成国王，一会儿变成大臣、婆罗门、家主和奴隶一样，国王也是不稳定的，因为他是在五道的舞台上表演戏剧。此处转变： 权力或享受圆满， 因何福德所获得， 因此世间之主， 圣者不应骄慢。此处说：因为一切作为都由国王所掌握，因此，由此产生的那种可以掌握的骄慢是合理的。应当说：集合奴仆六分供，你的骄慢是什么？何或在那里做事，依赖于掌握而转变。最初劫的世界，在未给予而取时，心想：这为了守护我们而享用，为何不可？为了守护田地，许多人会以谷物的六分之一作为报酬来雇佣一个强壮的人，因此，他以正确守护的职责使民众喜悦，所以被称为国王。从那以后，所有的国王都是六分的
English
It arises from examining oneself. Pride is the nature of pride, meaning fatness. Existence depends on karma and afflictions, and through birth and death, it is the cycle of completely scattering into the five realms. Any wise person living there will develop pride due to self-grasping and grasping at what is mine. If someone has unique power over something, then they will see themselves as the master of all places, and all those places are also mine. If such pride directed at an object is reasonable, then this is not existence for a child who completely belongs to samsara. Thus, all objects such as form are produced by the common karma of all sentient beings. Therefore, just like common things such as forests and houses, it is unreasonable to grasp at the common enjoyment of all sentient beings as mine and what belongs to me, and thus be proud, just like a king's theatrical performer. Just as a king's theatrical performer becomes a king for a moment, and for a moment becomes a minister, a Brahmin, a householder, and a slave, so too is the king unstable, because he is performing a play on the stage of the five realms. Here it transforms: Power or enjoyment is complete, Because of what merit is obtained, Therefore, the lord of the world, The noble should not be proud. Here it is said: Because all actions are controlled by the king, therefore, the kind of pride that can be controlled arising from this is reasonable. It should be said: Gathering servants, offering six parts, what is your pride? What or doing things there depends on being controlled and transforms. In the world of the first kalpa, when taking what was not given, they thought: Why shouldn't we use this to protect us? In order to protect the fields, many people would hire a strong man with one-sixth of the grain as payment, therefore, he makes the people happy with the duty of properly protecting, so he is called a king. From then on, all kings are one-sixth.