Tibetan
་མེད་ལ་རང་གི་ལག་པ་ཡང་འདེགས་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་འདོགས་ཤིང༌། གང་གི་ཚེ་ན་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཉལ་བ་དང་བརྐྱང་བ་དང་བསྐུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་ཤེས་པ་དེས་ན་དེ་རྣམས་བདེ་བར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཉིན་རེ་ཞིང་ལངས་ཤིང་ལངས་ཏེ་ལུས་འཚོ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལས་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་བྱེད་ཀྱི། བདེ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལས་བྱེད་པ་བདེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཁན་པོ་ལྔས་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བརྡ་སྤྲོད་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང༌། ནོར་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང༌། འཕོང་དང་ས་འཛིན་བསླབ་པའི་ཕྱིར་མཁན་པོ་ལྔ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་རྟག་ཏུ་སྡུག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གལ་ཏེ་གཅིག་གིས་བཏང་ན་ནི་གཉིས་པས་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་རྐུན་པོ་གཤེད་མ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ལས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྡུག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། ལུས་འཚོའི་དོན་དུ་བྱ་བ་ལ། །རྟག་ཏུ་འབད་པར་རབ་ཞུགས་ཤིང༌། །ལས་བྱེད་ལྟ་བུར་ལུས་འབངས་ལ། །བདེ་བ་དེ་ཀོ་ག་ལ་ཡོད། །འདིར་སྨྲས་པ། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་པོའི་དོན་གྱི་བདེ་བའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་བདེ་བ་ཡོད་དོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དང་གཞན་དུ་བདག་ཉིད་ནི། །རྟག་ཏུ་སྡིག་ལས་བསྲུང་བར་བྱ། །ངན་འགྲོ་ཡོད་ན་བདེའོ་ཞེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་བརྐམ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དབང་པོའི་དོན་གྱི་བདེ་བའི་ཕྱིར་སྡིག་པའི་ལས་དག་བྱེད་ཅིང༌། འདི་དང་འཕོས་པར་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གསོད་པ་དང༌། བཅིང་བ་དང༌། བསྡམ་པ་དང༌། བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་མཁས་པ་བདག་བདེ་བར་འདོད་པས་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ ཕ་རོལ་ཏུ་སྡིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་རྟག་ཏུ་བདག་བསྲུང་བར་བྱ་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལ་ངན་འགྲོ་ཡོད་བཞིན་དུ་འགའ་ཡང་བདེའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རིགས་ཏེ། མ་ཚོར་བར་འཇུག་པའི་དགྲ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འདི་ནི་སུ་ཞིག་གམ་གང་ན་ཞེས་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པར་འཇུག་པའི་དགྲ་ལས་རྟག་ཏུ་འཇིགས་པ་འབྱུང་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་གང་དུའམ་ནམ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་མི་ཤེས་པས་སྡིག་པ་དང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །འདིར་བཤད་པ། གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འདི་འཇིགས་དང༌། །དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི། །འཇིགས་པས་བདག་རྟག་བསྲུང་བྱ་སྟེ། །དེ་ལ་བདེ་བ་ག་ལ་ཡོད། །འདིར་སྐྱེས་བུ་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དམིགས་ནས་རྟ་དང་གླང་པོ་དང་ཤིང་རྟའི་བཞོན་པ་དག་ལ་ཞོན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ན་བདེ་བ་མེད་ན་ནི་དེ་དག་དེ་ལ་མི་ཞོན་པ་ཞིག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བཞོན་པ་སོགས་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི། །བདེ་བ་རྟག་ཏུ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དང་པོར་གང་ལ་རྩོམ་མེད་པ། །དེ་ལ་མཐར་འཕེལ་ག་ལ་ཡོད། །བཞོན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བདེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཡོད་ན་ནི་མཐར་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་ལ་མཐར་སྡུག་བསྔལ་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་སྡུག་བསྔལ་རྩོམ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཁོ་ནར་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཕྲ་བའི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་ནི་ཕྱིས་དེ་འཕེལ་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མར་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནར་འབྱུང་གི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། བཞོན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བླུན་པོ་ཁུར་སྐྱ་ཕྱེད་ཀྱིས་འགྲངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་ཞིག་ཐ་མའི་ཁུར་སྐྱ་ཕྱེད་འཕྲོ་བཀྲེས་པ་སེལ་བའི་རྒྱུར་སེམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་མཁས་པ་རྣམས་བཞོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། བཞོན་པ་དང༌། བཟའ་བ་དང༌། བཏུང་བ་དང༌། ཉལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ ལམ་དག་ལ་ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་སེམས་སོ། །འདིར་བཤད་པ། བཞོན་པ་སོགས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས། །གལ་ཏེ་ཅུང་ཟད་བདེ་ཡོད་ན། །མཐར་དེ་སྡུག་བསྔལ་མི་འགྱུར་ཏེ། །རང་བཞིན་རྣམ་པར་འཇིག་མི་འགྱུར། །འདིར་སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ནི་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་འཆོས་པ་མི་བྱེད་པ་ཞིག་ན་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་བདེ་བ་ཡོད་དོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་སྐྱུགས་པ་ན། །ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་དགར་འགྱུར་ལ། །དེ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་ཏེ། །བདེའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཕྱུག་པོ་འགའ་ཞིག་ལུས་ཀྱི་ཕྱིར་འཆོས་པར་བྱེད་པ་ན་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་སྐྱུག་ཅིང༌། དེར་སྐྱུགས་པ་ན་བྲན་མོ་སའི་གྱོ་མོར་སྐྱུགས་པ་མཐོང་ནས་བདག་ཉིད་དབང་ཐང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་དགའ་ཞིང་མངོན་པར་རློམ་པ་བསྐྱེད་ནས་བདག་
Chinese
当无力举起自己的手时，别人会帮助举起；当有力气的时候，对于躺卧、伸展、弯曲等行为不觉得痛苦，因此认为那些是快乐。因为每天起身又起身，为了维持身体的生存而做各种各样的事情，但不是为了快乐，因此做事不是快乐，就像被五个堪布完全烦恼的国王的儿子一样。就像为了学习语法、逻辑、财富的论典、箭术和土地测量，与五个堪布相联系的国王的儿子总是痛苦一样，如果一个放手，第二个就抓住，同样，各个幼稚的众生也因为与盗贼、刽子手、五蕴相联系而做事，所以总是痛苦。这里说到：为了身体的生存而做事，总是努力地投入，对于像劳工一样的身体奴隶来说，快乐在哪里呢？这里说到：因为为了世间的主宰者的感官快乐，会经历这样那样的痛苦，因此也有快乐。应当说：今生来世自己都应当经常守护自己远离罪恶。如果堕入恶趣还说快乐，无论如何都是不合理的。因为贪恋对境的众生为了感官的快乐而造作罪业，想到今生来世会因为那个原因而遭受杀害、捆绑、束缚、殴打等等痛苦，所以聪明的、想要自己快乐的人，必须经常在今生和来世守护自己远离罪恶的因，因此，即使自己有堕入恶趣的可能，无论如何也不能说快乐，就像不知不觉中进入的敌人一样。就像对于不知是谁或在哪里的敌人，总是产生恐惧一样，同样，因为不知道去哪里或何时去，所以要经常守护自己远离罪恶和地狱等等。这里说到：哪个
English
When one is unable to even lift one's own hand, others will help lift it; when one has the strength, one does not feel pain in actions such as lying down, stretching, and bending, so one perceives those as happiness. Because one gets up and gets up every day, doing various things for the sake of sustaining the body, but not for happiness, therefore doing things is not happiness, just like the king's son who is completely afflicted by five Khenpos. Just as the king's son, who is associated with five Khenpos for the purpose of learning grammar, logic, treatises on wealth, archery, and land surveying, is always in pain, if one lets go, the second one grabs, similarly, each and every childish being is always in pain because they are associated with the five aggregates, which are like thieves and executioners, and they are engaged in actions. Here it is said: For the sake of sustaining the body, one always diligently engages in activities. Where is happiness for the body, which is like a laborer? Here it is said: Because for the sake of the sensory pleasures of the lord of the world, one will experience such and such sufferings, therefore there is also happiness. It should be said: In this life and the next, one should always protect oneself from evil. If one falls into the lower realms and says it is happiness, it is not reasonable in any way. Because beings who are greedy for objects commit sinful deeds for the sake of sensory pleasures, thinking that in this life and the next they will suffer from being killed, bound, tied up, beaten, and so on because of that cause, therefore, wise people who want their own happiness must always protect themselves from the causes of suffering in this life and the next. Therefore, even if there is a possibility of falling into the lower realms, one should not say it is happiness in any way, just like an enemy who enters unnoticed. Just as fear always arises from an enemy who enters without knowing who or where they are, similarly, because one does not know where or when to go, one should always protect oneself from evil and hell, and so on. Here it is said: Which
Chinese
复次，此世间是怖畏的，同样，彼世间也是怖畏的，我应恒时防护怖畏，其中哪里有安乐？在此，希求安乐之士，见到以双足行走之苦，故而骑乘马、象及车乘。若其中无有安乐，则彼等不应骑乘，是故亦说有安乐。应说，骑乘等，人们的安乐并非恒常存在，最初无有造作，最终哪里会有增长？骑乘等并非具有安乐。若彼等具有安乐，则最终不应变为痛苦。于何者最终见到痛苦，则于彼者最初唯有痛苦的造作。若最初唯有痛苦以微细之相存在，则其后增长亦不应变为痛苦。何故最初与最终唯有痛苦生起而非安乐，是故骑乘等不具有安乐，如愚人以半袋糠秕而饱腹。如愚人思择以最后的半袋糠秕遣除饥饿一般，不智者于骑乘等，骑乘、饮食、饮用、睡眠等行为，其后思择为痛苦。此处说，骑乘等自性上，若稍有安乐，则最终不应变为痛苦，自性不会变坏。此处说，有以痛苦为对治之因的安乐，若无有彼，则不应以痛苦为对治，然而是作的，是故亦有安乐。应说，于金器中呕吐时，如何有人会欢喜？如是，以痛苦为对治，而思念为安乐。如有些富人为了身体而作对治时，于金器中呕吐，于彼呕吐时，见到婢女于土器中呕吐，生起自己权势圆满之喜悦，并生起骄慢，自己
English
Furthermore, this world is fearful, and likewise, the other world is also fearful. I should always protect myself from fear. Where is happiness in that? Here, those who seek happiness, seeing the suffering of walking on two feet, therefore ride horses, elephants, and chariots. If there were no happiness in that, then they should not ride them, therefore it is also said that there is happiness. It should be said that happiness for people in riding and so on is not always present. Where there is no initial effort, how can there be growth in the end? Riding and so on do not have happiness. If they had happiness, then they should not eventually become suffering. For what is ultimately seen as suffering, there must be an initial creation of suffering. If initially only suffering exists in a subtle form, then its subsequent increase should also not become suffering. Because only suffering arises in the beginning and the end, and not happiness, therefore riding and so on do not have happiness, just like a fool who is filled with half a bag of chaff. Just as a foolish person thinks that the last half bag of chaff will remove hunger, so too do unwise people think of riding and so on, riding, eating, drinking, sleeping, and other behaviors, as suffering later on. Here it is said that if there were a little happiness in the nature of riding and so on, then it should not eventually become suffering, and the nature would not change. Here it is said that there is happiness that has suffering as its cause of treatment. If there were none of that, then one should not treat suffering, but it is done, therefore there is also happiness. It should be said that when vomiting into a golden vessel, how can someone be happy? Likewise, treating suffering, one thinks of it as happiness. Just as some rich people treat their bodies by vomiting into a golden vessel, and when vomiting there, seeing a maidservant vomiting into an earthen vessel, they rejoice in their own perfect power and generate pride, thinking of themselves