Tibetan
་ཆར་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། ལུས་བདེ་ཆུ་ཡི་ཐིགས་འདྲ་ཞིང༌། སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །ཤེས་ནས་མཁས་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །དེ་ལ་བདེ་བ་ཡོད་པར་སེམས། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ན་ནི། འདི་ལ་འཕེལ་བར་མི་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་འཕེལ་བ་སྣང་བ་དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡོད་དོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འཕེལ་བཞིན་པ་ཡི་བདེ་བ་ལ། །ཇི་ལྟར་ལྡོག་པ་མཐོང་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བཞིན་པ། །བཟློག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འཕེལ་བཞིན་པ་དེ་ལས་བཟློག་པར་མཐོང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་བདེ་བར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། བདེ་བ་འཕེལ་བཞིན་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་བཟློག་པ་ཡོད་ཀྱི། སྡུག་བསྔལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདེ་བ་ནི་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ན་ཡུན་རིང་པོས་སྨད་པ་དང་མནོག་ཆུང་བར་འགྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཆེས་ལྷག་པར་གདུང་བས་རྩུབ་ཅིང༌། ལུས་དང་སེམས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་འཇོམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་འཕེལ་བ་ལ་བཟློག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བདེ་བ་མེད་དེ་ང་ལས་ནུ་ལྷུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་ཕྱེད་འདོད་པས་འོག་ཏུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་ང་ལས་ནུའི་བདེ་བ་གཞལ་དུ་མེད་པར་འཕེལ་བཞིན་པ་ལ་ཡང་བཟློག་པ་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་བདེ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས། །ཡོད་ན་བཟློག་ལས་སྡུག་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་བཟློག་ འགྱུར་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འདི་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །བདེ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་ཉམ་ཆུང་བ་ཉིད་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྐྱེན་ཉམ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རྐྱེན་དང་ལྷན་ཅིག་བདེ་བ་ལ། །བཟློག་པ་མཐོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ། །རྐྱེན་རྣམས་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །བཟློག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བའི་རྒྱུ་དྲོ་བ་དང་བསིལ་བའི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བསྟེན་པ་ན་མཐར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འགྱུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་ནི་ཡུན་རིང་བོས་བསྟེན་པ་ན་ཞེ་སྡང་དྲག་པོས་མིག་དམར་པོར་གྱུར་པའི་མི་སྲུན་པ་རྣམས་ལྟར་ཆེས་བསྲིང་བ་མེད་པར་འཇུག་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་སྟོབས་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཆེས
Chinese
因为具有雨的力量。这里说，身体的快乐像水滴，痛苦像大海的水。知道后，智者怎么会认为那里有快乐呢？这里说，如果快乐不存在，那么它就不会显得增长。因为快乐显得增长，所以快乐是存在的。应当说，增长的快乐，如何能见到倒退呢？同样，增长的痛苦，是没有倒退的。快乐如何增长，就如何能见到从增长中倒退。如果自性是快乐，那么就不会有从快乐中倒退。快乐在增长时，会有倒退，而痛苦则不然。例如，快乐明显增长时，时间长了就会被厌恶和减少。痛苦明显增长时，会更加剧烈地折磨，身体和心灵会非常迅速地被摧毁。因此，这样说来，因为增长没有倒退，所以身体是痛苦的自性，而不是自性上有快乐，就像从母亲身上掉下来的乳汁一样。就像帝释天想要一半的座位而堕落一样，从母亲身上获得的乳汁的快乐，虽然无限增长，但也能见到倒退，而痛苦则不然。这里说，如果快乐是自性，那么从倒退中就不会变成痛苦。因为会倒退，所以这里没有自性。快乐不仅是自身力量弱小，而且也是因缘力量弱小。例如，因缘和合的快乐，会见到倒退，而痛苦，因缘自身和合，是没有倒退的。快乐的因，如温暖和凉爽的触觉等，在享用时最终会变成痛苦的因，而痛苦的因，如果长时间享用，就像因极度愤怒而眼睛发红的凶暴之人一样，会毫不拖延地投入使用。因此，因为因的力量强大，所以痛苦是极大的。
English
Because it has the power of rain. Here it is said, bodily pleasure is like a drop of water, suffering is like the water of the ocean. Knowing this, how can the wise think that there is happiness there? Here it is said, if happiness did not exist, then it would not appear to increase. Because happiness appears to increase, therefore happiness exists. It should be said, for increasing happiness, how can reversal be seen? Likewise, increasing suffering has no reversal. How happiness increases, so too can reversal be seen from that increase. If the nature is happiness, then there will be no turning back from it. When happiness is increasing, there is such a reversal, but not suffering. For example, when happiness is manifestly increasing, it becomes despised and diminished after a long time. When suffering is manifestly increasing, it becomes more severely tormented, and the body and mind are destroyed very quickly. Therefore, in this way, because there is no reversal in increase, the body is the nature of suffering, and there is no happiness by nature, just like milk falling from the mother. Just as Indra fell down wanting half of the seat, the pleasure of milk obtained from the mother, although infinitely increasing, can also be seen to reverse, but not suffering. Here it is said, if happiness is self-existent, then it will not become suffering from reversal. Because it will reverse, therefore there is no self-existence here. Happiness is not only weak in its own nature, but also weak in its causal power. For example, happiness in conjunction with causes, reversal is seen, but suffering, the causes themselves in conjunction, there is no reversal. The causes of happiness, such as warm and cool sensations, etc., when enjoyed, eventually become the causes of suffering, while the causes of suffering, if enjoyed for a long time, like a fierce person with red eyes due to extreme anger, will be put into use without delay. Therefore, because the power of the cause is great, suffering is extreme.
Tibetan
་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཡང་དག་པར་མནན་པའི་ཕྱིར་ལུས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་བདེ་བ་མེད་དེ། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་བཙོན་ར་ཉམས་དགའ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ལ་བཙོན་ར་ཉམས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་གྱི། དེར་ཐོག་མར་ཞུགས་པ་གང་ཞིག་རང་འདོད་ཀྱིས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་གནས་པ་ནི་དེ་བདེ་བ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་བདེ་བའི་རྐྱེན་དེ་ཡོད་ཀྱང་ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྐྱེན་དག་ཡོད་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཁོ་ན་བཟློག་པར་འགྱུར་གྱི། སྡུག་བསྔལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདེ་བ་མེད་ན་ནི། །ལྷ་སྦྱིན་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། བརྗོད་པ་འདི་ནི་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡོད་དོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་འཆི་བཞིན་ལ་དུས་སོང་ཞིང༌། །འགྲོ་བ་དང་ནི་འགྲོ་འགྱུར་ན། །འཆི་བཞིན་པ་ནི་བདེ་འགྱུར་ཞེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུའང་རིགས་མ་ཡིན། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་ལ་འཆི་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དུས་གསུམ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས་འཆི་བཞིན་པ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་དུས་སོང་ཞིང་ འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དུས་གསུམ་ལ་ཁྱབ་པའི་འཆི་བས་འཆི་བཞིན་པ་ན་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྗོད་པ་ལས་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རུང་སྟེ། བྲན་ངན་པ་ན་ལེ་ཤམ་ཟ་བ་དང། ཆང་འཐུང་བ་བཞིན་ནོ། །འབངས་གཞོན་ནུ་ཞིག་གིས་ཁྱིམ་བདག་འགའ་ཞིག་གི་མཆིལ་ལྷམ་བརླག་གོ །དེ་ནས་ནི་ཁྲིའུའོ། །དེ་ནས་ནི་རྟའོ། །དེ་འཁམས་ནས་དེ་ན་ལེ་ཤམ་གྱི་མཛོད་དུ་བཅུག་གོ །དེར་བཅུག་ནས་ཀྱང་ན་ལེ་ཤམ་ཟ་བ་དང༌། ཆང་འཐུང་བ་ལ་གོམས་པར་བྱས་སོ། །དེས་དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྟོང་ཕྲག་དང་ཕྲལ་ལོ། །དེ་ནས་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དང་ངོ༌། །དེ་ནས་དེ་ལ་དེས་གང་ཁྱོད་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་ཀྱང་ངས་སླར་བསྐྱངས་བཞིན་དུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ། ཁྱོད་ནི་བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པ་དང་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང༌། དེས་གང་ཁྱོད་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཉེས་པ་བྱས་ཀྱང་ང་ལ་ཡིད་རྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཁྱོད་ཉིད་བྱས་པ་ཆུད་གསོན་ཅིང་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱི
Chinese
是具有力量的。因此，如果这样，痛苦是最具有力量的，因为完全被压制，身体仅仅是痛苦的自性，所以没有安乐，就像阿育王（རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་）的欢乐监狱一样。阿育王有一个叫做欢乐监狱的地方。最初进入那里的人，如果以随心所欲的四种行为中的任何一种安住，那他就是看到了安乐。即使有安乐的因缘，后来也会变成痛苦。同样，即使因缘存在，也仅仅会消除安乐，而不是痛苦。这里说到：如果不存在安乐，那么天授（ལྷ་སྦྱིན་）就是具有安乐的。如果不会变成这样的说法，那么这个说法也是存在的，因此安乐是存在的。应当解释说：当你在死亡的时候，时间流逝，如果去或者将要去，死亡的时候变成安乐，无论如何也不合理。因为刹那刹那都是坏灭的自性，所以有为法刹那刹那都在死亡。而且，对于三时来说，这不是错乱的，所以在死亡的时候，你的时间流逝并且将要离去。因此，如果这样，对于遍及三时的死亡来说，在死亡的时候变成具有安乐，无论如何也不合理。因此，从具有安乐的说法中，安乐存在是不合理的，就像恶劣的奴仆吃那列沙姆（ན་ལེ་ཤམ་）和喝酒一样。一个年轻的仆人丢失了某个主人的鞋子。然后是鞭打，然后是棍棒。他被打昏后，被关进了那列沙姆的仓库。被关在那里之后，也习惯了吃那列沙姆和喝酒。他从那里夺走了主人的一千（钱）。然后是两千。然后他对他说：你做着不该做的事情，但我仍然在宽恕你，你一次又一次地造成损害，你是一个浪费恩情和不知恩情的人。他说：你一次又一次地犯错，但我却信任你，你就是一个浪费恩情和不知恩情的人。同样地，
English
is powerful. Therefore, if that is the case, suffering is the most powerful, because it is completely suppressed, the body is only the nature of suffering, so there is no happiness, just like the pleasant prison of King Ashoka (རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་). King Ashoka had a place called the pleasant prison. Whoever enters there initially, if he abides by any of the four behaviors according to his own wishes, then he has seen happiness. Even if there is a cause for happiness, it will later turn into suffering. Similarly, even if the causes exist, only happiness will be eliminated, not suffering. Here it is said: If there is no happiness, then Devadatta (ལྷ་སྦྱིན་) is endowed with happiness. If it does not become such a statement, then this statement also exists, therefore happiness exists. It should be explained: When you are dying, time passes, if you go or are going to go, dying becomes happiness, it is not reasonable in any way. Because every moment is of the nature of destruction, conditioned things die moment by moment. Moreover, for the three times, this is not confused, so when dying, your time passes and you will leave. Therefore, if that is the case, for death that pervades the three times, becoming endowed with happiness when dying is not reasonable in any way. Therefore, from the statement of being endowed with happiness, it is unreasonable to say that happiness exists, just like a bad servant eating nalisham (ན་ལེ་ཤམ་) and drinking alcohol. A young servant lost the shoes of a certain master. Then there was whipping, then there were sticks. After he was beaten unconscious, he was locked in the nalisham warehouse. After being locked there, he also became accustomed to eating nalisham and drinking alcohol. He then took a thousand (coins) from the master. Then two thousand. Then he said to him: You are doing things you shouldn't do, but I am still forgiving you, you are causing harm again and again, you are a waster of kindness and an ungrateful person. He said: You make mistakes again and again, but I trust you, you are a waster of kindness and an ungrateful person. Similarly,