Tibetan
་མཐོང་ནས་གླང་པོ་ཆེའི་དབང་བྱེད་བའི་མི་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཇིགས་པས་དེ་ལ་ ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་མི་གཉིས་པ་དམན་པ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་དེས་ཆོགས་ཤིག་ཅེས་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ལ་བསྐྱོན་པ་དང་དེས་མ་ནུས་པར་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོས་དེ་ལུས་ཀྱི་ཆད་པ་དང་སྦྱར་ལ། དབང་བྱེད་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་དགའ་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་གཅིག་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་གྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལ་ལུས་ཀྱིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ནི་ཁྱད་དུ་བསད་པ་ལས་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ལ། དམན་པ་རྣམས་ལ་ནི་བརྡེགས་པ་ལས་ལུས་ཀྱིའོ། །འདིར། སྡུག་བསྔལ་གཉིས་བཅོམ་འཇིག་རྟེན་ནི། །རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ཉེན་མཐོང་ནས། །དེ་ནི་བདེ་ཞེས་སྙིང་རྗེ་ཡི། །བདག་ཅན་སྐྱེས་བུ་སུ་ཞིག་སྨྲ། །ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་མི་ཤེས་སོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་ག་ལ་ཡོད་དེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་རག་ལས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། བདེ་བ་རྟོག་པའི་དབང་གྱུར་ཞིང༌། །རྟོག་པ་སྡུག་བསྔལ་དབང་གྱུར་པ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་ན་སྡུག་བསྔལ་ལས། །ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ལྡན་ཅི་ཡང་མེད། །གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་འདི་བདག་ནི་གཏོང་བ་པོའོ། །བདག་ནི་ཕྱུག་པོའོ། །བདག་ནི་དབང་པོའི་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དག་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་འདི་ལ་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་འབྱུང་ལ། བདེ་བ་འབྱོར་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་གྱིས་གནོད་པར་དོགས་པ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱུན་ཆད་པའི་རྟོག་པས་ཕྱིས་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་དག་ནི་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་རྟོག་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་པའི་མཐུ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ནི་བདེ་བ་ལྟར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྟོག་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ཆར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་སྐྱེས་པས་འཇོམས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ
Chinese
见到后，驾驭大象的人不再感到痛苦。然后，恐惧使他心中产生不快。另外，一个卑微的第二个人，国王命令他鞭打那头大象，但他没有做到。国王便对他处以肉刑，而驾驭者也完全感到高兴。这样，一个人有精神上的痛苦，另一个人有身体上的痛苦。同样，对于伟大的人来说，轻视会带来精神上的痛苦，而对于卑微的人来说，殴打会带来身体上的痛苦。在此：摧毁两种痛苦的世界，从看到痛苦的危险本质出发，谁会说那是快乐呢？谁是有同情心的圣人呢？将变成这样。这里说：虽然有两种痛苦，但即使如此，由于巨大的快乐所压倒，也无法察觉。应该解释说：快乐怎么会有伟大呢？因为它也依赖于被称为受痛苦支配的法的概念，因为它是进入的原因。像这样：快乐受概念支配，概念受痛苦支配，因此，在一切之中，没有什么比痛苦更强大。当这个人认为自己是施舍者，自己是富人，自己是感官对象中令人愉快和不愉快的事物的享受者时，当他这样思考时，这种完全的思考会带来精神上的快乐。即使获得了快乐，但由于担心他人会造成伤害，以及享受中断的想法，后来的精神快乐也会消失。因此，快乐的产生和消失完全取决于概念，因此快乐受概念支配。痛苦则不是这样，因为没有任何概念可以阻止痛苦的伤害力量。因此，痛苦不像快乐那样受概念支配。此外，享受令人愉悦的对象所带来的快乐，以及与快乐的产生相一致的概念，这两者都会被痛苦的临近所摧毁。像这样
English
Having seen this, the elephant driver no longer suffered. Then, fear caused him to feel uneasy. Also, a humble second man was ordered by the king to strike the elephant, but he was unable to do so. The king then inflicted corporal punishment on him, and the driver was completely delighted. Thus, one had mental suffering, and the other had physical suffering. Similarly, for great ones, contempt causes mental suffering, while for humble ones, beatings cause physical suffering. Here: The world that destroys two sufferings, From seeing the dangerous nature of suffering, Who would say that is happiness? Who is the compassionate sage? It will become like this. Here it is said: Although there are two sufferings, Even so, they are not perceived because they are overwhelmed by great happiness. It should be explained: How can happiness have greatness? Because it also depends on the concept of dharma being dominated by suffering, because it is the cause of entering. Like this: Happiness is dominated by concept, Concept is dominated by suffering, Therefore, in all things, There is nothing more powerful than suffering. When this person thinks, "I am the giver, I am rich, I am the enjoyer of pleasant and unpleasant things in the realm of the senses," at that time, this complete thought brings mental happiness. Even if happiness is attained, the subsequent mental happiness will be reversed by the thought of the cessation of enjoyment due to the fear of harm from others. Thus, since the arising and ceasing of happiness depends entirely on concept, happiness is dominated by concept. Suffering is not like that, because there is no concept that can prevent the harmful power of suffering. Therefore, suffering is not dominated by concept like happiness. Furthermore, the happiness of enjoying pleasant objects, and the concept that is consistent with the arising of happiness, both of these will be destroyed by the proximity of suffering. Like this
Tibetan
ར་དབང་བོའི་ཡུལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་འདི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ན་བདེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བཏང་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་བདེ་བའི་རྟོག་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ཆེར་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆུན་མའི་བུ་བཀུར་བས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཆེན་ཆུན་གཉིས་ལས་གཅིག་ནི་བུ་ཤི་བ་ཞིག་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་བུ་དང་བཅས་པ་ཞིག་གོ །དེ་ལ་གང་བུ་ཤི་བ་དེ་ཆུན་མའི་བུ་བཀུར་ཞིང་བརྒྱན་པ་མཐོང་ནས་ཤིན་ཏུ་དུ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་ཤི་ཟིན་པ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་མོ་དེ་ལ་མི་ངུའི། །འོན་ཀྱང་གང་ཆུན་མའི་བུ་གསོན་པ་འདི་ལ་ཁོ་མོ་དུའོ། །དེ་དུས་ཕྱིས་ཆུན་མའི་བུ་ན་བ་ན་གྲོང་གཞན་ཞིག་ཏུ་སོང་ངོ༌། །ཉི་མ་ཁ་ཅིག་ལོན་ནས་གྲོང་དེའི་འདབས་སུ་བསྙེན་པ་དང༌། དེ་ནས་རོ་གཅིག་སྟོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་འདི་ལྟར་ཆུན་མའི་བུ་དེ་ཤིའོ་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ལ། སྡིག་པས་ཡན་ལག་གི་ཆ་བརྡུངས་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་དུག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཆེས་སྟོབས་ཆེ་བ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། གང་ཕྱིར་ཕྱིན་ལོག་ལས་སྐྱེས་པ། །དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་ལས་སྐྱེས་པ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཆེས་སྟོབས་དང་ལྡན། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཡང་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ཡང་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལུས་ཀྱི་བདག་གི་བ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ནི་མང་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དུས་འགྲོ་བ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ། །དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་ལུས་འདི་ཡི། །གཞན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་འགྱུར། །ལུས་གང་གི་བྱིས་པ་ དང་གཞོན་ནུ་དང་དར་ལ་བབ་པ་དང༌། རྒན་པོ་ཉིད་དག་ནི་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དུས་འཕེལ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་མཐོང་གི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདེ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་ལུས་ཀྱི་རྒྱབ་ནས་རྒྱབ་ནས་དབྱེར་ལ། སྡུག་བསྔལ་ནི་མདུན་ནས་མདུན་ནས་ཉེ་བར
Chinese
即使在富饶的拉旺波地方享受，当被任何痛苦压倒时，所有的快乐都会连同想象一起被抛弃，只会单独体验痛苦，而不是快乐。因此，快乐的想象依赖于痛苦，所以只有痛苦才更强大，而不是快乐，就像妾的儿子被尊敬而感到痛苦一样。两个女人中，一个是死了儿子的，另一个是有儿子的。其中，死了儿子的那个女人，看到妾的儿子被尊敬和打扮，感到非常痛苦。当被问及为什么对已经死去的人也感到痛苦时，她说：“我不是为他哭泣，而是为这个妾的活着的儿子感到痛苦。”后来，当妾的儿子生病时，她去了另一个村庄。过了几天，她靠近那个村庄的边缘，然后出现了一具尸体。她完全推测说：“妾的那个儿子死了。”这样完全推测后，她感到非常高兴，以至于罪恶敲打着她的肢体。因此，她因想象的力量而产生的快乐被毒药的痛苦所压倒。因此，无论在哪里，都没有比痛苦更强大的东西了。就像这样说：“因为从颠倒中产生，所以快乐非常稀少。因为痛苦从真实中产生，所以它非常强大。”这里说：“即使快乐非常难以获得，但它不会造成伤害，所以它是身体的主人。痛苦虽然很多，但因为它会造成伤害，所以会变成其他的。”应该说的是：“时间如何流逝，痛苦就如何增长。因此，快乐就像是这个身体的其他东西一样显现。”身体的婴儿、青年、壮年和老年，随着时间的推移，痛苦会明显地增长，而不是快乐。因为快乐与这样增长的身体越来越远，而痛苦则越来越近。
English
Even when enjoying prosperity in the land of Ravangbo, when overwhelmed by any suffering, all happiness is abandoned along with imagination, and only suffering is experienced separately, not happiness. Therefore, since the imagination of happiness depends on suffering, only suffering is more powerful, not happiness, just as one feels pain when a concubine's son is honored. Of two women, one had a son who had died, and the other had a son. When the one whose son had died saw the concubine's son being honored and adorned, she became very distressed. When asked why she was distressed even for the one who had already died, she said, "I am not crying for him, but I am distressed for this living son of the concubine." Later, when the concubine's son became ill, she went to another village. After a few days, she approached the edge of that village, and then a corpse appeared. She fully speculated, "That concubine's son has died." Having fully speculated in this way, she felt very happy, so much so that sin struck her limbs. Therefore, the happiness that arose in her due to the power of imagination was overwhelmed by the suffering of poison. Therefore, nowhere is there anything more powerful than suffering. It is said like this: "Because it arises from reversal, happiness is very rare. Because suffering arises from truth, it is very powerful." Here it is said: "Even if happiness is very difficult to obtain, it does not cause harm, so it is the master of the body. Suffering, although plentiful, becomes something else because it causes harm." It should be said: "As time passes, suffering increases. Therefore, happiness appears as something other than this body." The body's infancy, youth, adulthood, and old age—as time passes, suffering is seen to increase manifestly, not happiness. Because happiness is increasingly distant from the body that grows in this way, while suffering is increasingly near.
Tibetan
་འདུ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ལུས་འདིའི་བདག་གི་བ་ཡིན་པར་སྣང་ལ། བདེ་བ་ནི་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ལམ་རིང་པོར་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལམ་རིང་པོར་འགྲོ་བ་ལ་ཉིན་རེ་ཉིན་རེ་ཞིང་ངལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལམ་རྒྱགས་ཟད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་དྲག་པོ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་པོར་འཚོ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ་ཅིང་འཆི་བ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར། གང་ཕྱིར་ཆགས་པ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ། །འདི་ཡི་མདུན་དུ་མདུན་དུ་འགྲོ། །གཞན་བཞིན་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི། །འདིར་བ་དེ་ཕྱིར་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཡང་ལུས་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདེ་བའི་རྒྱུས་བཅོར་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་ལུས་ལ་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནི་རྒྱུ་མང་པོ། །ནད་རྣམས་དང་གཞན་སྣང་འགྱུར་བ། །དེ་སྙེད་དུ་ནི་མི་རྣམས་ལ། །བདེ་བའི་རྒྱུ་དག་སྣང་མ་ཡིན། །འདི་ན་ལུས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གྱུར་པ་ཁམས་མ་སྙོམས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ནད་རྣམས་དང། གཞན་གྲང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རེག་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཅན་རྣམས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དག་ནི་ལུས་འདི་ལ་མི་སྣང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་ལུས་ལ་བདེ་བའི་རྒྱུ་དག་ཉུང་ལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དག་མང་བ་དེའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་བུ་མོས་ང་ལས་ནུ་བཞིན་ནོ། །གང་དག་རང་ཉིད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་ལས་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲེལ་ བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི། ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་ལ། མང་པོ་ཞིག་ཀྱང་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཀྱི། ཐོབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དག་མང་ལ། བདེ་བའི་རྒྱུ་དག་ནི་ཉུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་བུ་མོ་འཕྲོགས་པས་ང་ལས་ནུ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དག་དུ་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། བདེ་བའི་རྒྱུ་དག་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཉིས
Chinese
聚集的缘故，痛苦似乎是这个身体的主人，而快乐则变成了其他，就像走长路一样。正如走长路，每天都会产生疲劳的痛苦和路粮耗尽的痛苦一样。同样，每个孩子，无论他们活多久，都会遭受衰老的痛苦，并且接近死亡。这里说：因为执着如同痛苦，它就在前方，前方行进。如同他人，身体的快乐，在这里，因此变成其他。这里说：因为即使这个身体本身就有痛苦的性质，但即使如此，因为它被快乐的原因所束缚，所以不应该对我的身体感到厌倦。应该说：痛苦的原因有很多，疾病和其他现象的变化。对于人们来说，快乐的原因并不明显。在这里，身体痛苦的原因，从内在的自性变化而来，是元素不平衡的原因，即疾病。其他的，如寒冷等外在原因产生的，是不可接受的触觉。有多少这样的原因，就有多少快乐的原因，内在和外在的原因，在这个身体上并不明显。因为身体上快乐的原因很少，而痛苦的原因很多，所以因为有快乐的原因，就不应该对痛苦感到厌倦，这不是真的。就像国王的女儿为了自己的家庭而努力，以及财神之子（རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ། ）的女儿从我这里哺乳一样。那些为了自己的家庭而努力，而不是为了国王的女儿而努力的人，将会与痛苦相关联。那只是一个快乐的原因，不是全部。即使努力追求很多，也无法获得。因此，将会充满痛苦。同样，对于众生来说，痛苦的原因很多，而快乐的原因很少。同样，抢夺财神之子（རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ། ）的女儿，从我这里哺乳，会有很多痛苦的原因，而快乐的原因却不是那样，就像两个一样。
English
Due to accumulation, suffering seems to be the master of this body, while happiness turns into something else, like walking a long road. Just as when walking a long road, the suffering of fatigue and the suffering of running out of provisions become very intense day by day. Similarly, every child, the longer they live, the more they experience the suffering of aging and become closer to death. Here it is said: Because attachment is like suffering, it goes forward, forward. Like others, the body's happiness, here, therefore turns into something else. Here it is said: Because even if this body inherently has the nature of suffering, nevertheless, because it is bound by the cause of happiness, one should not be weary of my body. It should be said: There are many causes of suffering, diseases and other changes in phenomena. For people, the causes of happiness are not apparent. Here, the causes of suffering in the body, arising from the inner nature, are diseases caused by imbalances of the elements. Others, arising from external causes such as cold, are undesirable tactile sensations. As many as there are such causes, that many causes of happiness, both internal and external, are not apparent in this body. Because the causes of happiness in the body are few, and the causes of suffering are many, therefore, because there are causes of happiness, one should not be weary of suffering, which is not true. Just as a king's daughter strives for her own household, and the daughter of Vaishravana's son nurses from me. Those who strive for their own household rather than for the king's daughter will be associated with suffering. That is only one cause of happiness, not all. Even if one strives for many, one cannot obtain them. Therefore, one will be filled with suffering. Similarly, for sentient beings, the causes of suffering are many, while the causes of happiness are few. Similarly, by snatching the daughter of Vaishravana's son, nursing from me, there will be many causes of suffering, while the causes of happiness are not like that, like two.