Tibetan
་བ་འོ་མ་ལ་ཞོ་ཞེས་བསྙད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེ་ཞོ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་འོ་མ་མ་ཡིན་ལ། ཡང་གང་གི་ཚེ་དེ་འོ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཞོ་མ་ཡིན་པས་འོ་མ་ཞོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །འདི་ལས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། འདི་ལྟར། ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མ་རྣམས། །སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་སྲིད་མ་ཡིན། །འདིར་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མ་དག་ནི་དངོས་པོའི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་སྟེ། རེ་ཞིག་དེ་དག་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པའི་ངོ་བོར་མེད་པས་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་འདུས་བྱས་མི་སྲིད་དོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་གནས་པའི་དུས་ན། གནས་པ་ཡིན་ཞིང་འཇིག་པའི་དུས་ན་འཇིག་པའི་སྙམ་དུ། འདི་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། གཉིས་གཉིས་དག་ནི་མེད་པ་རུ། །ཇི་ལྟར་རེ་རེ་རྩོམ་པར་འགྱུར། །འདིར་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་གནས་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་མེད་པས་གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་དང་བྲལ་བའི་འདུས་བྱས་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་དུས་དང་འཇིག་པའི་དུས་སུ་ཡང་གཉིས་གཉིས་དག་མེད་པར་རེ་རེ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་མེད་པས་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པར་ནི། །བདག་གི་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་མེད། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་བདག་གཞན་ནི། །གཉིས་ཀ་ལས་འབྱུང་ཡོད་མ་ཡིན། །འདིར་བུམ་པ་རང་ལས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་མེད་དེ་གྱོ་མོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྱོ་མོ་དེ་དག་ལ་ཡང་བདག་གི་དངོས་པོ་མེད་དེ་གསེག་མ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་གྱོ་མོ་མེད་ན་བུམ་པ་ལ་བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གྱོ་མོ་དག་ལས་གྱོ་མོའི་བདག་གི་དངོས་པོ་མེད་ན་གྱོ་མོ་དག་ལ་བུམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་པ་ཉིད་དུའང་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བདག་གི་དངོས་པོ་མེད་པར་འགའ་ཡང་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དེ། བདག་དང་ གཞན་དག་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པས་རང་ལ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་ལ། གཞན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་སྲིད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འདི་སྐྱེ་བ་པོའི་སྔ་རོལ་ལམ་ཕྱིས་སམ་ཅིག་ཅར་རྟོག་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྔ་རོལ་དུ་ཡིན་ན་ནི། མི་རིགས་ཏེ་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱིས་ཡི
Chinese
将牛奶称为酸奶也是不合理的。当它是酸奶时，它就不是牛奶了。当它是牛奶时，它就不是酸奶，所以不能说牛奶变成了酸奶。由此可见，有为法没有生。例如：初中末，生前本无。这里初、中、末指的是事物的生、住、灭。总之，它们在生起之前的状态中，不存在存在的自性，所以在生起之前没有有为法。如果认为生的时候是生，住的时候是住，灭的时候是灭。这也是不合理的。例如：二二皆无，如何一一成？这里，生的时候没有住和无常，因为没有与住和灭分离的有为法，所以也不会生。同样，在住的时候和灭的时候，也是二二皆无，所以不可能一一存在。因为没有这些，所以不是有为法。由此可见，有为法的生是不合理的。因为：无他物，则无自物生。因此，自他二者皆不生。这里，瓶子没有从自身成立的自性，因为它依赖于泥土。那些泥土也没有自性，因为它依赖于砖块。因此，如果那样，没有他物泥土，瓶子就没有自性。同样，从泥土中，如果没有泥土的自性，那么泥土对于瓶子来说也不会成为他性。因为那样，没有自性，任何事物都不会成为他性，因此二者都不可能生，因为自和他者是不存在的。因为没有自己的体性，所以不可能从自己产生。而且，因为不是由自己的体性所成立，所以也不可能从他者产生，因此没有生。另外，如果思考这个无生是在生者的之前、之后或同时，那么，如果是在之前，那是不合理的，因为没有所依。如果是在之后，
English
It is also unreasonable to call milk yogurt. When it is yogurt, it is not milk. When it is milk, it is not yogurt, so it cannot be said that milk turns into yogurt. From this, it can be seen that conditioned phenomena have no arising. For example: beginning, middle, and end, before arising, there is no existence. Here, beginning, middle, and end refer to the arising, abiding, and ceasing of things. In short, in the state before they arise, there is no nature of existence, so there are no conditioned phenomena before arising. If it is thought that it is arising at the time of arising, abiding at the time of abiding, and ceasing at the time of ceasing. This is also unreasonable. For example: two and two are all absent, how can one and one be formed? Here, at the time of arising, there is no abiding and impermanence, because there is no conditioned phenomenon that is separate from abiding and ceasing, so it will not arise either. Similarly, at the time of abiding and at the time of ceasing, two and two are also absent, so it is impossible for one and one to exist. Because there are none of these, it is not a conditioned phenomenon. From this, it can be seen that the arising of conditioned phenomena is unreasonable. Because: without other things, there is no self-thing arising. Therefore, neither self nor other arise. Here, the pot does not have a self-nature established from itself, because it depends on the clay. Those clays also do not have self-nature, because they depend on bricks. Therefore, if that is the case, without the other thing clay, the pot would have no self-nature. Similarly, from the clays, if there is no self-nature of the clay, then the clay will not become otherness in relation to the pot. Because in that way, without self-nature, nothing will become otherness, therefore neither can arise, because self and other are non-existent. Because there is no own essence, it is impossible to arise from oneself. Moreover, since it is not established by its own essence, it is also impossible to arise from others, therefore there is no arising. Furthermore, if one considers whether this non-arising is before, after, or simultaneous with the ariser, then, if it is before, it is unreasonable, because there is no basis. If it is after,
Tibetan
ན་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཅིག་ཅར་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཉི་ག་ཡང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན། སྔོན་དང་ཕྱིས་དང་ཅིག་ཅར་ཞེས། །བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་པ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་བུམ་པ་ལ། །ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་རིམ་པ་འདི་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་བུམ་པ་ལ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་བུམ་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། བུམ་པའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། གལ་ཏེ་འདི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདིའི་རྙིང་པའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འདི་ལ་གོག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྙིང་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྙིང་བའི་ངོ་བོ་ཡོད་པས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལ་རྙིང་པ་ཉིད་ཡོད་ན་ནི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། འདི་ན་གལ་ཏེ་རྙིང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་ནི་སྔར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དམ་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། སྔར་སྐྱེས་པ་ཡི་ཕྱིར་ན་ནི། །སྔར་སྐྱེས་རྙིང་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །ཕྱི་ནས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཡང༌། །ཕྱི་ནས་སྐྱེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྙིང་པའི་རྙིང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་སྔར་སྐྱེས་པ་ལ་རྟོག་ན། བུམ་པའི་སྔར་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་རྙིང་པ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་སར་པ་ཞེས་བསྙད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ཁེ་ཚད་མ་ལ་ཡང་ཕྱིས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སར་པ་ཡིན་པས་རྙིང་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་གང་སྔར་སྐྱེས་པ་དེ་ད་ཏར་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན། ཅི་སྟེ་དེ་ཉིད་ ཡིན་ནམ། གཞན་ཡིན། གལ་ཏེ་དེ་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སར་པའི་གནས་སྐབས་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྙིང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སར་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་དེ་རྙིང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་མེད་པས་དེ་ཡོད་པས་མཚོན་པའི་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་དང༌། དུས་ཆེས་ཡུན་རིང་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པས་རྒ་བ་དང༌། འཁོར་བ་རྙིང་པར་བྱེད་ཅིང་ཕམ
Chinese
再说，这也是不合理的。因为没有不生的，而且生是无意义的。如果是一起，那么那时两者都将变得互不依赖。因此，那样的话，先前和之后以及一起，都无法说。因此，生和瓶子上，一起产生是不存在的。因为生有次第是不可能的，因此生和瓶子一起产生是不存在的。当不存在的时候，说瓶子生了是不合理的。这里说到，瓶子的生是存在的。如果这不变成生，那么那时这不变成它的旧的自性，那么这具有衰老的自性的旧的自性也被看见是存在的。因此，因为旧的自性存在，所以生是存在的。应当说，如果某物有旧，那么生存在也是不可能的。如何呢？这里如果有一点点叫做旧的东西，那么是先前生的还是之后生的呢？无论哪种都不生，为了显示这个而说：因为先前生的缘故，先前生的不会变成旧的，并且从后面完全生的，也不会变成从后面生的。旧的旧性是什么，那是对世间事物先前生的进行思考。瓶子先前生的状态是不可能是旧的，因为那时它被称为新的。之后生的状态，即使在克沙达玛（kshetrama，梵文音译，田地）上，也因为是之后生的缘故是新的，怎么会变成旧的呢？如果说先前生的现在是空性的，那么，那是它本身吗？还是其他的？如果是它本身，那么那时因为新的状态没有消失，所以它不是旧的。如果是其他的，那么那也同样因为是生起的缘故，只会变成新的，所以那不是旧的。因此，那样的话，因为空性不存在，所以那以存在来表示的生是不可能的。这样分析完毕，长时间修习禅定，会使衰老和轮回变得陈旧而失败。
English
Furthermore, this is also unreasonable. Because there is no un-born, and birth is meaningless. If it is together, then at that time both will become independent of each other. Therefore, in that case, it is impossible to say 'before and after and together'. Therefore, birth and pot, simultaneous arising does not exist. Because it is impossible for birth to have a sequence, therefore birth and pot do not arise simultaneously. When it does not exist, it is unreasonable to say that the pot is born. Here it is said that the birth of the pot exists. If this does not become birth, then at that time if this does not become its old nature, then this old nature with the characteristic of aging is also seen to exist. Therefore, because the old nature exists, birth exists. It should be said that if something has oldness, then the existence of birth is also impossible. How is it? Here, if there is a little something called old, then is it born before or born after? Neither is born. To show this, it is said: Because of being born before, what is born before will not become old, and what is completely born from behind will not become born from behind. What is the oldness of the old, that is thinking about the things of the world that were born before. The state of the pot being born before cannot be old, because at that time it is called new. The state of being born later, even on kshetrama (field), is new because it is born later, how can it become old? If it is said that what was born before is now empty, then is it itself? Or is it other? If it is itself, then at that time, because the new state has not disappeared, it is not old. If it is other, then that too will only become new because it is born in that way, so that is not old. Therefore, in that case, because emptiness does not exist, that birth indicated by existence is impossible. Thus, the analysis is completed, and practicing meditation for a very long time will make aging and samsara old and fail.
Tibetan
་པར་བྱེད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་བསྒོམས་པས་ཀྱང༌། འཆི་བའི་མི་དགའ་བ་འཇོམས་ཤིང་ཕམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། དེའི་ཚེ་རྒ་པ་རྒྱ་ཆེན་ནི། །མེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་འཆི་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྐྱེ་མེད་པར། །ཤེས་ཏེ་འཆི་བདག་ཕ་རོལ་འདའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །འདི་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། །དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡང་དེ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ད་ལྟར་བ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་མ་ཡིན་ཞིང༌། །མ་འོངས་ལས་བྱུང་ཡོད་མིན་ལ། །འདས་པ་ལས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ད་ལྟར་བའི་དོན་འདི་ཉིད་ལས། དེ་ཉིད་འབྱུང་བ་ནི་མེད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཅིག་ཅར་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཅིག་ཅར་བ་ཉིད་དུ་ཡོད་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་མིན་ལ་སྟེ། མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡང་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་དག་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ལ་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ག་ཤེད་ནས་འོངས་པར་འགྱུར་རོ། །འགགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་བྱུང་ནས་མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ག་ཤེད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ ན་འདི་ནི་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་མིག་ནི་སྐྱེ་བ་ན་གང་ནས་ཀྱང་འོངས་པ་མ་ཡིན་ལ་འགག་པ་ན་གར་ཡང་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་གླང་པོའི་རྩལ་གྱི་མདོ་ལས། གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་ཡོད་འགྱུར་ན། །རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་བཅས་པས་དེ་མཁྱེན་འགྱུར། །ཐེར་ཟུག་ཆོས་ནི་མྱ་ངན་འདའ་མི་འགྱུར། །མཁས་རྣམས་ནམ་ཡང་སྤྲོས་དང་བྲལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དོན་གང་ཞིག །སྐྱེས་པ་ལ་ནི་འོང་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་འགགས་ལ་འགྲོ་བ་མེད། །དེ་ལས་ངེས་པར་རང་བཞིན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་ན། ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུར་བྱས་པའི་ངོ་བོ་རྟེན
Chinese
此外，菩萨们通过修习一切法无自性，也能摧毁和战胜对死亡的不悦。如是说：彼时老者大，无有，痛苦死亡亦无有。等等。同样，谁若恒常知晓生为无生，便能超越死主。如是广说。由此可知，生是不可能的。因为在过去、现在、未来三时中，这都是不合理的。为了阐明这一点，宣说如下：现在之事物，非从彼生，未来所生亦非有，过去所生亦非有。从现在之事物本身，不可能产生彼事物，因为因和果不可能同时存在。即使同时存在，因和果的实体也是不合理的。从未来产生是不可能的，因为未来是不存在的，因为它具有自性。从过去产生也是不可能的，因为过去也是不存在的。当过去、现在、未来三时中都不可能产生时，则安住于自性无生之说。此外，如果事物以其自身之体性存在，那么由于自性不可逆转，事物在已生的自性中，不可能从未生中产生，那么它将从何而来呢？在灭的自性中，由于已生不会消失，那么它将去向何处？
English
Furthermore, Bodhisattvas, by meditating on the absence of inherent existence in all phenomena, also destroy and defeat the displeasure of death. As it is said: At that time, the great old one, there is no absence, no suffering, no death. And so on. Similarly, whoever constantly knows birth as unborn will transcend the Lord of Death. Thus it is extensively taught. From this, birth is also impossible. For it is unreasonable in all three times. To demonstrate this very point, it is explained: The object of the present, does not arise from that itself, nor does it exist from the future, nor does it exist from the past. From the very meaning of the present, it is impossible for that itself to arise, because cause and effect cannot exist simultaneously. Even if they exist simultaneously, the entity of cause and effect is unreasonable. It is impossible to arise from the future, because the future does not exist, because it possesses self-nature. It is also impossible to arise from the past, because the past also does not exist. When arising is impossible in all three times, then it abides in the statement that there is no birth by nature. Furthermore, if those objects exist by their own essence, then since there is no reversal in self-nature, it is impossible for an object to arise from the unarisen in the nature of the arisen, so from where will it come? In the nature of cessation, since what has arisen does not disappear, then where will it go?