Tibetan
པ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་མཐར་འཛིན་པ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །།འདིར་སྨྲས་པ། འདུས་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བོང་བུའི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདུས་བྱས་ལ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་ལྟ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ན་ནི་འདུས་བྱས་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཏེ་ཞེ་ན། འདི་ན་སྐྱེ་བ་འདི་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ན་འདུས་བྱས་མེད་པའམ་ཡོད་པ་ཞིག་བསྐྱེད་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གང་འབྲས་བུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དེའི་ལྟར་ན་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་ན་མྱུ་གུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པས་ས་བོན་གྱི་མཐའི་སྐད་ཅིག་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དེའི། ཐ་མར་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཡིན་ན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འབྱུང་བར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བོང་བུའི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེས་ན་མེད་པ་གང་ལ་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་སོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་པ་ལ་སྟེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཉེས་པ་འདིས་འཇིགས་ནས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན། ཡོད་པ་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེས་ན་ཡོད་པ་གང་ལ་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཆེས་སྔ་རོལ་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་རྟོག་ན་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལ་སླར་སྐྱེ་བས་བྱས་པའི་བོགས་སུ་ཡང་འགྱུར་ན་དེ་ནི་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང༌། འབྲས་བུ་ཡིས་ནི་རྒྱུ་བཤིག་པ། །དེས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གང་གི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བཞིན་པས་རྒྱུ་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་བཤིག་པ་དེའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་མེད་པ་ཁོ་ན་ས་བོན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ནས་དང་གྲོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དེ་དག་རྣམ་པར་འགྱུར་བས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སཱ་ལུའི་ས་བོན་རྣམ་པར་འགྱུར་བས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ན་འབྲུ་མར་འབྱུང་ན་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་དག་ལྟར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ན་ས་བོན་དེ་འཇིག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་མི་སྐྱེའོ། །གྲུབ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་པའང་མི་སྐྱེའོ། །གྲུབ་ཟིན་པའི་མྱུ་གུ་ནི་སླར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །སྐྱེ་བའི་དུས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །གཞན་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཚེ་གཞན་ཚེ་མི་སྐྱེ་ན། །ནམ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་མྱུ་གུ་འདི་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་དུས་དེར་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་ཏེ། མ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་མེད་པའི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་མི་འབྱུང་བས་གཞན་གྱི་ཚེ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། །ཅུང་ཟད་ཅིག་གྲུབ་ཅིང་ཅུང་ཟད་ཅིག་མ་གྲུབ་པ་གྲུབ་བཞིན་པ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་གཉི་གར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་དང་གཞན་གྱི་ཚེ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡང་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་གཞན་མི་སྲིད་པས་ནམ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་འདི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་དུས་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། འོ་མ་ཞོའི་དངོས་པོར་འབྱུང་བར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འོ་མ་ལ་ཞོའི་དངོས་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་འོ་མའི་དངོས་པོར་གནས་པའི་འོ་མ་ལ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་སུ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་འོ་མའི་བདག་ཉིད་དེར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན། དེ་ལ་དེ་ཡི་དངོས་པོ་རུ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་ཡང༌། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ འོ་མའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་འོ་མ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འོ་མ་ལས་གཞན་ཞོའི་དངོས་པོར་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །གང་ལས་འོ་མ་ཞོའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར
Chinese
应当从《妙法莲华经》等经典中寻找（答案）。导师圣天亲口所著的《四百论》中，名为“遮破常边之修习开示”，即第十四品的注释。 此处说：有为法自性存在，因为它的特征是生等。对于不存在的事物，如驴角等，没有有为法的特征，因为有为法具有生等有为法的特征。因此，有为法也是存在的。应当解释：如果那时特征变成可见，那么有为法存在，但也不是存在。如何做到呢？在此，当生起产生有为法的事物时，是产生了不存在的有为法，还是存在的有为法呢？对此，暂且按照那些说果不存在的人的观点，由于种子状态时没有苗芽，因此，由因和缘的和合，从种子最后刹那产生苗芽。因此，如果反驳者说：“最终会从无中产生。”这种说法成立，那么非存在也不可能产生，因为也会导致驴角等产生。因此，说了“那么无从何生？”。那么，是因为非存在的原因。何处，是指不可能之处，因为非存在，所以无处产生，这是它的意思。如果因为害怕这个过失，而说果存在，认为只能从存在中产生，那么，存在一开始就会产生。那么，存在从何而生？如果认为在生起的最早阶段，仅仅是种子状态时就产生苗芽，那么那时就不会产生，因为已经存在了。如果完全认为从存在中产生，那么那时产生将没有尽头，并且，对于它来说，还会变成重复产生，所以那也是不可能的，因此对于存在来说，也没有产生。 此外，果会破坏因。因此，无不会产生。因为当苗芽正在产生时，会破
English
The answer should be sought from the Lotus Sutra and other scriptures. The commentary on the fourteenth chapter of the "Four Hundred Verses" by the venerable master Aryadeva, entitled "Showing the Meditation on Refuting the Grasping at Extremes." Here it is said: Conditioned phenomena exist by their very nature, because they have characteristics such as arising. For things that do not exist, such as donkey horns, there are no characteristics of conditioned phenomena, because conditioned phenomena have characteristics such as arising. Therefore, conditioned phenomena also exist. It should be explained: If at that time the characteristics become visible, then conditioned phenomena exist, but they are also not existent. How is that done? Here, when arising produces a conditioned phenomenon, does it produce a non-existent conditioned phenomenon or an existent one? To this, for the moment, according to those who say that the result does not exist, since there is no sprout in the state of the seed, therefore, from the collection of causes and conditions, a sprout arises from the last moment of the seed. Therefore, if the opponent says, "In the end, it will arise from nothing," if this statement is valid, then non-existence is also not reasonable to arise, because it would also lead to the arising of donkey horns, etc. For that very reason, it is said, "Then from what does nothing arise?" "Then" is because of the reason of non-existence itself. "From what" refers to the impossible, because it is non-existent, therefore there is no arising from nothing, that is its meaning. If, fearing this fault, one says that the result exists, thinking that it can only arise from existence, then, existence will arise from the beginning. Then, from what does existence arise? If one thinks that the sprout arises only in the earliest stage of arising, in the state of the seed, then it will not arise at that time, because it already exists. If one completely thinks that it arises from existence, then at that time arising will have no end, and for it, it will also become a repeated arising, so that is also impossible, therefore for existence, there is also no arising. Furthermore, the result destroys the cause. Therefore, nothing will not arise. Because when the sprout is arising, it des
Chinese
因为破斥了生，所以说唯有从种子生出没有的苗芽，这也是不合理的。比如，像青稞和麦子等所没有的稻子的苗芽，那些通过转变而生是不合理的，同样，因为不是存在，所以稻子的种子通过转变也不是生，如果在谷物中产生，像芝麻等一样，在苗芽产生时，种子也会坏灭。因此，不存在的不会产生。对于已成立的，没有成立的能成立者。因此，已存在的也不会产生。已经成立的苗芽，不会再次成立，所以已存在的也不会产生。因为产生的时候不可能，所以说产生是不存在的，为了说明这一点而说：彼时生是不存在的，其他时生是不存在的，彼时他时都不生，何时生才会有呢？当苗芽获得自身体性的时候，因为是已成立的自性，所以对于它来说，产生是不可能的。当它是未成立的自性的时候，也不应该产生，因为未成立的本身就是不存在，没有依靠的产生的行为不会发生，所以在其他的时候产生是不可能的。稍微成立又稍微不成立，对于正在成立的状态，也会陷入两边都说的过失，所以彼时和他时产生是不可能的。当这样在三个时间里产生都是不可能的时候，因为没有和它不同的其他，何时才会有产生呢？心想：哪里会有它产生的时间呢，那个时间是不存在的。这里说到：牛奶变成酸奶的体性是产生。这也是不合理的，因为牛奶里不可能有酸奶的体性。暂时安住在牛奶体性中的牛奶，不会有它自己的产生，因为它在那里是牛奶的自性。因此，如果那样的话：于彼彼之体性中，如何生是不存在的，同样于其他的体性中，于彼生是不存在的。如同安住在牛奶自性中的牛奶不可能产生一样，从牛奶变成其他的酸奶的体性也是不可能的。从何处牛奶会变成酸奶呢？
English
Because the arising has been refuted, it is unreasonable to say that only non-existent sprouts arise from seeds. For example, the sprouts of rice, which are not present in barley and wheat, etc., do not arise through transformation. Similarly, because they are not existent, the seeds of rice do not arise through transformation either. If they arise in grains, like sesame seeds, etc., the seeds will also perish when the sprouts arise. Therefore, the non-existent does not arise. For the established, there is no establisher that can establish it. Therefore, the existent also does not arise. The sprout that has already been established will not be established again, so the existent also does not arise. Because the time of arising is impossible, it is said that arising is non-existent. To explain this, it is said: At that time, arising is non-existent; at other times, arising is non-existent. If it does not arise at that time or at other times, when will arising exist? When the sprout obtains its own nature, because it is the nature of the established, arising is impossible for it. When it is the nature of the unestablished, it should not arise either, because the unestablished itself is non-existent, and the action of arising without reliance will not occur, so arising is impossible at other times. If it is slightly established and slightly unestablished, the state of being established will also fall into the fault of being spoken of on both sides, so arising is impossible at that time and at other times. When arising is impossible in all three times, because there is no other different from it, when will there be arising? Thinking: Where will there be a time for it to arise? That time is non-existent. Here it is said: The transformation of milk into the nature of yogurt is arising. This is also unreasonable, because it is impossible for milk to have the nature of yogurt. Milk that temporarily abides in the nature of milk will not have its own arising, because it is the nature of milk there. Therefore, if that is the case: In that, in its own nature, how can arising exist? Similarly, in other natures, arising does not exist in it. Just as it is impossible for milk abiding in the nature of milk to arise, it is also impossible for milk to transform into the nature of other yogurt. From where will milk become yogurt?