English
Like it is said: "From where does it come, and where does it go? When examined in all directions and intermediate directions, the going or coming of sound is not observed." Thus, having stated that the sense faculties do not have the ability to grasp objects, it is explained why the mind also does not have the ability to grasp those objects: Separated from the sense faculties, what can the mind do even if it goes? If one thinks that the mind goes to the place of the object and completely cuts off the object, that is not reasonable. Here, does this mind go to the place of the object together with the sense faculties, or alone? If it is together with the sense faculties, then it does not go, because the sense faculties always remain close to the body. If it goes, then it would follow that the body is without sense faculties. If it goes alone, then, separated from the sense faculties, what can the mind do even if it goes? Abandoning the doors of the sense faculties such as the eye, it does not have the ability to see forms, etc., because it would follow that even the blind, etc., would be able to see, etc. If, like something else, one thinks that going to the place of the object makes the meaning clear, then at that time one cannot stop, because there is no ultimate understanding of the meaning. If that is so, then this life is always without mind, how could it not be? If at all times there is only a selfless mind, then it is not reasonable that the absence of mind is the self, because it would follow that pillars and vases, etc., would also become the self. Therefore, when analyzed in this way by reason, the sense faculties, objects, and consciousnesses do not have the nature of existence, so they do not exist by their own nature. If these were to exist by their own nature, then how could the analyses by reason clearly observe them as existing by their own nature? There would be no observation, so it is established that they are empty of inherent existence. If they do not have inherent existence, then what about the concept that is the nature of cutting off the distinctions of those that show as the cause of distinguishing differences?
Tibetan
་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་ན་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་རིགས་ན། གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་དེ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུ་ཤེས་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་འདི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དམ་ཞེ་ན། མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་དངོས་པོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། སྔར་མཐོང་བ་ཡི་དོན་གང་ཞིག །ཡིད་ཀྱིས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟར་འཛིན་པ། །དེ་ནི་ཆོས་ཀུན་རྣམ་གཞག་ལ། །འདུ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ན་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་ནས་འགག་པ་ན་དབང་པོ་དང་ཡུལ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འགགས་ན་སྔར་མཐོང་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཕྱིས་ཡིད་ཀྱིས་འཛིན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཛིན་པ་སྲིད་ཅེ་ན། སྨིག་རྒྱུ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲོས་ཏེ། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་བག་ཙམ་ཀྱང་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་ཆུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྨིག་རྒྱུ་ལ་བྱ་བ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གཟུང་ཟིན་པ་ལ་ཡང་གང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ ཅད་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་ལ་འདུ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཞེས་བསྙད་དེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་མེད་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདུ་ཤེས་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མ་གཏོགས་པར་མེད་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་འདུ་ཤེས་དེ་མ་གཏོགས་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་དོ། །འདི་ལས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་རྟེན་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཅི་ཞིག་ངེས་པར་བྱ་བར་ནུས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་ནམ་སྒྱུ་མའི་མཆན་བུ་ཞིག་གིས་ལམ་པོ་ཆེའི་བཞི་མདོར་སྒྱུ་མའི་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་རྟའི་ཚོགས་དང༌། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང༌། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་དང་ཞེས་རྒྱུ་ཆེར་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་སྐྱེས་བུ་མིག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལྟ་བར་བྱེད་སེམས་པར་བྱེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ན་ལྟ་ཞིང་སེམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་སྣང༌། གསོག་དང་གསོབ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཡང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཅི་སྒྱུ་མ་བྱས་པ་དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལྟ་ཡོད་དམ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའམ་ནང་གིའམ་ཕྱིའིའམ། རགས་པའམ་ཕྲ་བའམ། ངན་པའམ་གྱ་ནོམ་པའམ་ཐག་རིང་པོ་ན་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པའམ། ཉེ་བ་ན་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དགེ་སློང་ཞིག་ལྟ་བར་བྱེད། སེམས་པར་བྱེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་སྣང༌། གསོག་དང་གསོབ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་ནད་དང་འབྲས་དང༌། ཟུག་རྔུ་དང་སྡིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཡང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཅི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་སྙིང་པོ་ལྟ་ཡོད་དམ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མའི་ན་ཆུང་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གལ་ཏེ་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞིག་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོས། གང་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡོད་དེ། །སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱར་མི་རིགས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྟོང་ཞིང་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་བུད་མེད་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མི་འགྱུར་ན།
Chinese
说，如果诸事物存在，那么，能够完全断除这些事物差别的自性之想，当显示这些事物不存在之时，通过这些事物，那个想怎么会以自己的体性成立呢？如果完全断除对境不存在吗？不是没有，因为以无自性的事物而存在。例如：先前见过的境，心如阳焰般执取，那是诸法安立的想蕴。此处，依靠眼和色，产生眼识，灭亡时，根和境等一同灭亡。它灭亡时，先前见过的境，之后心执取。又，怎么会对不近的事物执取呢？说了如阳焰般，阳焰连少许水也没有，然而，以因缘的力量，产生具有水相之想，同样，对于阳焰，对于如行为般不存在的自性之事物，已经执取，又产生分别性的识，那是安立一切法的因。因为是一切法安立的因，所以就称它为想蕴，因为具有和那种想的差别相似之处。一切法的安立，也不是以想的力量，成为所知的自性之因，因为自性在一切方面都不容许。如果那样，那么想蕴就是自性存在的，如果没有它，就不能安立一切法吗？说，那个想也和识相同，因为具有，所以没有那个识就不存在，那个识也没有那个想就不成立，所以以自己的体性不存在。也由此，因为，依靠眼和色，意，如幻术般产生。将要产生的所依，将要成为识产生
English
It is said that if things exist, then, how can the thought that is the very nature of completely cutting off the differences of those things be established by its own nature through those things when it is shown that those things do not exist? If this complete cutting off of the object does not exist in all ways, is it not non-existent? It is not non-existent, because it exists by things that are without self-nature. For example: Whatever object was seen before, the mind grasps it like a mirage, that is called the aggregate of perception in the establishment of all dharmas. Here, when eye consciousness arises and ceases relying on the eye and form, the senses and objects cease together. When it ceases, the object that was seen before is later grasped by the mind. Again, how is it possible to grasp what is not near? It is said to be like a mirage, although there is not even a little water in a mirage, however, due to the power of cause and condition, a thought with the appearance of water arises, similarly, for a mirage, for an object of self-nature that does not exist like an action, once it has been grasped, the consciousness that is characterized by discrimination arises, which is the cause of establishing all dharmas. Because it is the very cause of establishing all dharmas, it is called the aggregate of perception, because it has the distinction and similarity of such a thought. The establishment of all dharmas is also not the cause of the object's own nature, which is to be known by the power of thought, because self-nature is not permissible in all ways. If that is the case, then the aggregate of perception exists by its own nature, because if it does not exist, then it is not possible to establish all dharmas? It is said that that thought is also the same as consciousness, because it has it, it does not exist without that consciousness, and that consciousness is not established without that thought, so it does not exist by its own nature. It is also from this, because, relying on the eye and form, the mind, arises like a magic trick. The support for what is to be produced, the consciousness that will become the cause of arising
Chinese
以前没有，即使有眼等缘，如果没有识的自性，就不会有出生的行为，因为不允许出生，所以识不是出生。因此，除了幻化的法性之外，还能确定什么呢？世尊说：比丘们，例如魔术师或魔术师的弟子，在大道的十字路口展示各种魔术，例如大象群、马群、车乘群和小部队等等，广泛出现。如果一个有眼睛的人观看、思考、如理作意，那么观看、思考、如理作意时，也会显现为不存在，也会显现为虚假、空洞、没有实质。为什么呢？难道魔术所变之物有实质吗？比丘们，同样，任何识，无论是过去、未来、现在，还是内在、外在，是粗大还是微细，是低劣还是殊胜，是远还是近，比丘观看、思考、如理作意，也会显现为不存在，也会显现为虚假、空洞、没有实质，以及疾病、肿瘤、痛苦、罪恶、无常、痛苦、空性、无我。为什么呢？难道这个识蕴有实质吗？世尊广泛宣说了这些。就像所缘一样，如此分析，因为没有自性，所以能够确定识就像幻化的少女。因此，经中善说：眼和色为缘，意如幻化般生起。如果它的自性成为真实，那么那时它的自性就存在于它所存在之处，就不应该称为幻化。如果一个女人本质上不空虚而是存在，那么在世间就不应该被称为幻化。同样，如果识以自性存在，就不会像幻化一样。
English
It was not there before. Even if there are conditions such as the eye, if there is no self-nature of consciousness, there will be no act of birth, because birth is not allowed. Therefore, this consciousness is not birth. Therefore, what can be determined other than the nature of illusion? The Blessed One said: Monks, for example, a magician or a magician's apprentice shows various kinds of magic at the crossroads of the great road, such as a group of elephants, a group of horses, a group of chariots, and a small army, etc., which appear extensively. If a person with eyes watches, thinks, and reflects properly, then when watching, thinking, and reflecting properly, it will also appear as non-existent, and it will also appear as false, hollow, and without essence. Why is that? Does the magic have any essence? Monks, likewise, any consciousness, whether past, future, or present, or internal or external, gross or subtle, inferior or superior, far or near, a monk watches, thinks, and reflects properly, it will also appear as non-existent, and it will also appear as false, hollow, without essence, as well as disease, tumors, pain, sin, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Why is that? Does this aggregate of consciousness have any essence? The Blessed One extensively proclaimed these. Just as the object is, so analyzing, because there is no self-nature, it can be determined that consciousness is like an illusory maiden. Therefore, it is well said in the sutra: Mind arises like an illusion, relying on the eye and form. If its self-nature becomes real, then at that time its self-nature exists where it exists, and it should not be called illusion. If a woman is not empty in nature but exists, then she should not be called illusion in the world. Likewise, if consciousness exists with self-nature, it will not be like illusion.