Tibetan
་པོ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་འགོག་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཤིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད་ནི་མི་འགོག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པས་གང་ཞིག་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད་དུ་བསྙད་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང༌། མིག་ནི་འབྱུང་འགྱུར་རྣ་དེ་བཞིན། །མིག་གིས་མཐོང་གི་གཞན་གྱིས་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ། ལས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་རིགས་པ་བཅུག་ནས་བསམ་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། རེ་ཞིག་ལས་དེ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་མི་འཆད་པར་འགྱུར་ཞིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བྱུང་ཟིན་པ་ལས་ཀྱང་སླར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བའམ་ཡང་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། རང་བཞིན་གཞན་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་བཅུག་པར་ལས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ཏེ་སྤྲུལ་པ་ལས་སྤྲུལ་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །མཐོང་བ་ལ་ནི་བསྙོན་ པར་མི་ནུས་ལ། གང་མིག་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་གཟུགས་ཁོ་ན་མཐོང་གི་སྒྲ་མི་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་དེ་ལྟར་ཡིན་པ། དེས་ན་ངེས་པར་ལས་རྣམ་སྨིན། །ཐུབ་པ་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སེམས་ཅན་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་བསམ་ཡས་པས། །རླུང་ལས་འཇིག་རྟེན་འདི་ཀུན་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །མཚོ་དང་རི་དང་ལྷ་ཡི་གཞལ་མེད་ཁང༌། །རིན་པོ་ཆེས་ཕྱེ་ས་བོན་བཀྲམ་རྣམས་སོ། །རླུང་ལས་བྱུང་བའི་སྤྲིན་གྱིས་ཆར་འབེབས་ཤིང༌། །སླར་ཡང་རླུང་གིས་སྤྲིན་ནི་རབ་ཏུ་འཇིལ། །རླུང་ལས་འཇིག་རྟེན་ལོ་ཏོག་རྒྱས་འགྱུར་ཏེ། །རླུང་གིས་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་བ་འདྲེན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གང་དག་སྲིད་པར་གྱུར་ཡང་སྲིད་པའི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་བ་རྣམས།། སྟོང་པར་སྨྲ་ཞིང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའང་འདོར་མི་
Chinese
那些事物以自性成立是被遮止的，而眼等依靠缘起之业的成熟本身是不被遮止的。因此，由于它存在，而宣说何者为成熟本身，所以眼等是存在的。如果那样的话，眼是生起，如耳等一样，眼见而其他不见，这样的过失不是会变成一样吗？不是的，这个过失是没有的，因为业的成熟是不可思议的。业的成熟是不能通过道理来思考的，暂时那个业本身不是以自性成立的缘故。如果它以自性成立的话，那么那时会变成一切时分都不间断，而且从已经成熟的业中也会再次成熟，或者不会成熟，因为不能转变自性为其他。业的果不是不可见的。因此，智者对于世间的事情，不加入如其所说的分别，而承认业的成熟是不可思议的，就像幻化中生出幻化一样，一切世间人都应该承认。对于所见是不能否认的，凡是眼从生起而转变，也只是见色而不闻声等等，这也是所见。因为这为何是如此的缘故，因此，必定业的成熟，能仁说为不可思议。事物无自性者，也因为行为的果是决定的缘故，薄伽梵说：有情业的成熟是不可思议的，风中生起这所有世间，海和山以及天人的无量宫殿，都是珍宝所分的种子散布。从风中生起的云降下雨，之后又被风摧毁云。从风中世间的庄稼生长，风给一切众生带来安乐。以及同样，那些存在于有中，也从有的过患中解脱者，说空性也不舍弃业的果
English
Those things that are established by their own nature are prevented, while the maturation of karma that arises dependently, such as the eye, is not prevented. Therefore, because it exists, whatever is asserted as maturation itself, therefore the eye and so on exist. If that is the case, isn't the fault that the eye is arising, like the ear and so on, the eye sees but others do not, will become the same? No, this fault does not exist, because the maturation of karma is inconceivable. The maturation of karma cannot be thought about by inserting reason, because for the time being that karma itself is not established by its own nature. If it were established by its own nature, then at that time it would become uninterrupted at all times, and from the karma that has already matured, it would mature again, or it would not mature, because it cannot transform its own nature into another. The fruit of karma is not invisible either. Therefore, the wise do not insert the analysis of what is said about worldly affairs as it is seen and in accordance with it, but acknowledge that the maturation of karma is inconceivable, just as a manifestation arises from a manifestation, all worldly people should acknowledge. What is seen cannot be denied, and whatever eye is transformed from arising, it only sees form and does not hear sound, etc., this is also what is seen. Because of why this is so, therefore, the maturation of karma is certain, the Able One said it is inconceivable. Even for things that are without self-nature, because the result of action is certain, the Bhagavan said: The maturation of sentient beings' karma is inconceivable, from the wind arises all this world, the seas and mountains and the immeasurable palaces of the gods, are all seeds scattered divided by jewels. Clouds arising from the wind bring rain, and then the wind destroys the clouds again. From the wind the world's crops grow, the wind brings happiness to all beings. And similarly, those who exist in existence, but are also liberated from the faults of existence, speak of emptiness but do not abandon the fruit of karma.
Tibetan
འགྱུར། །གང་དག་ཤེས་པས་དྲི་མ་བསྲེགས་ཀྱང་བརྩེས་བརླན་པ། །སྤྱོད་པ་བདག་མེད་དབང་བསྒྱུར་དེ་དག་ཀྱང་དཀྲིས་འགྱུར། །ཞེས་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡོད་ན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག །རྐྱེན་མ་ཚང་ཕྱིར་ཤེས་པ་ནི། །ལྟ་བའི་སྔ་རོལ་ཡོད་མ་ཡིན། །འོན་ཏེ་ཕྱིས་ན་ཤེས་དོན་མེད། །གསུམ་པར་བྱེད་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །རེ་ཞིག་ལྟ་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མིག་གི་ལྟ་བ་བདག་པོའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལྟ་བའི་འོག་རོལ་དུ་རྟོག་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་དོན་མེད་དེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ན་ནི་འོ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དོན་མེད་དོ། །གསུམ་པར་བྱེད་པ་དོན་མེད་འགྱུར་ཏེ་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱུ་ དོན་མེད་དོ། །འདི་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བ་སྟེ་བྱེད་པ་དེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཡོད་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཞིག་ལྟ་བ་དང་དུས་མཚུངས་པ་དེ་ལྟ་བ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་སོ། །བ་ལང་གི་རྭ་གཡས་གཡོན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དག་ལ་ནི་ཅིག་ཤོས་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཉིད་མི་སྲིད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བ་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བས་ལྟ་བ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྒྲོན་མ་དང་འོད་བཞིན་དུ་དུས་མཉམ་པ་དག་ཡིན་ཡང་ལྟ་བ་ལ་རག་ལས་ཏེ་གནས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་མཐོང་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་གསལ་བར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཁོ་ན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེས་དམིགས་པའི་དོན་ཡང་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཡོད་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པར་བརྟག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། མིག་ནི་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་མ་ཡིན་པ་
Chinese
转变。 那些以智慧焚烧污垢，却仍被慈悲润泽的人， 那些行为自主且能掌控一切的人， 也会被（业力）缠绕转变。 如是说，业的果报成熟是不可思议的。 此处说：眼等是自性存在的，因为能见到其果，即为识。 应作解释：如果仅仅因为有其果，即为识，就认为眼等存在，那是不可能的。 如何呢？ 对此，首先： 因缘不具足，故识不存在， 在见之前不存在。 然而之后，识则无意义， 第三者作用变得无意义。 首先，在见之前，眼识是不存在的， 因为眼见的主因缘不具足。 如果认为在见之后产生，那么此时识则无意义。如果无识之眼能见色，那么识的完全生起就变得无意义了。 第三者作用变得无意义，第三种生起是指见和识二者同时产生，对此，原因 无意义。 如此看来，见，即作用，变得无意义。如果见和识二者同时存在，那么与见同时产生的识依赖于见而生起是不合理的。 如同牛的两角左右同时生长，不可能互相依赖而生。 同样，与见同时产生的识依赖于见而生是不可能的，因此见就变得毫无意义。 如果认为如同灯和光一样，即使同时存在，也依赖于见而存在， 那么这也是不可能的， 因为在那里也有同样的辩驳和考察。 世俗的见解也不能清晰地照见实相， 因为它仅仅是世俗的量， 并且它所缘的对境也是虚假的、欺骗性的。 当识不可能存在时，认为因为识的存在，眼等才存在的想法是不合理的。 此处说：眼不是能作的自性
English
Transformation. Those who burn away defilements with wisdom, yet are moistened by compassion, Those who act independently and control everything, are also transformed by (karma). Thus it is said that the ripening of the fruits of actions is inconceivable. Here it is said: The eye and so on are inherently existent, because their result, which is consciousness, is seen. It should be explained: If it is only because there is its result, which is consciousness, that one thinks the eye and so on exist, that is not possible. How so? Regarding that, firstly: Because the conditions are incomplete, consciousness does not exist, It does not exist before seeing. However, afterwards, consciousness is meaningless, The action of a third party becomes meaningless. Firstly, before seeing, eye consciousness does not exist, Because the main condition of the eye's seeing is incomplete. If it is thought to arise after seeing, then at that time consciousness is meaningless. If the eye without consciousness sees form, then the complete arising of consciousness becomes meaningless. The action of a third party becomes meaningless, the third arising refers to the simultaneous arising of seeing and consciousness, for this, the cause is meaningless. Thus it seems, seeing, that is, action, becomes meaningless. If seeing and consciousness both exist simultaneously, then the consciousness that arises simultaneously with seeing cannot reasonably arise depending on seeing. Just as the left and right horns of a cow grow simultaneously, it is impossible for them to depend on each other to arise. Similarly, the consciousness that arises simultaneously with seeing cannot arise depending on seeing, therefore seeing becomes completely meaningless. If it is thought that even if they exist simultaneously like a lamp and light, they still depend on seeing to exist, then that is also not possible, because there too there is the same refutation and examination. The worldly view also cannot clearly see the reality, because it is only a worldly measure, and the object it focuses on is also false and deceptive. When consciousness cannot possibly exist, the idea that the eye and so on exist because of the existence of consciousness is unreasonable. Here it is said: The eye is not the nature of an agent