Chinese
因为如果生了又生没有完全圆满，就会陷入唯一的一个东西无法触及的过失，因为那样的话，其他事物就无法进入其中，如果原因和结果的事物相互矛盾，那么事物成为原因和结果的那些，这种连续的跟随也不存在，所以不应该说事物在未来存在。这里说到：未来是存在的，因为有瑜伽士以它为目标的愿望和知识，以及如实地预言未来，而且它也是那样存在的。对于石女的儿子等等来说，这不可能存在。应该说：以你的分别念，如果见到未来的事物，为什么见不到不存在的事物？已经说明了，在出生之前的状态中，未来的事物以自己的体性来说不是存在的事物。如果瑜伽士们见到不存在的事物，那么石女的儿子等等也会被见到。既然两者都是无自性的，同样的情况下，说见到一个而不见另一个是不合理的。还有，瑜伽士们难道见不到未来吗？不像你们完全理解的那样不见。就像未来的事物必须变成现在的状态一样。对于他们来说，从祈愿中以知识的力量引导的禅定的特殊性中，当知识产生时，那样完全理解事物的相状，并且出生的知识不像缘于现在的蓝色的知识那样跟随接近的相状产生，因为知识的事物会陷入现在的状态。如果按照说事物存在的那样，只要事物存在，它就是自己的体性，当它与自己的体性分离时，那时对于它来说，事物在任何方面都不存在，因此就像驴子的角一样，没有超出二元论的说法，因此这所有的显现意愿都难以成立。如果按照说事物无自性的那样，事物的自性在任何方面都不可能存在，从
English
Because if birth after birth is not completely fulfilled, it will fall into the fault of a single thing being unreachable, because in that case, other things cannot enter into it, and if the things of cause and effect contradict each other, then those things that become cause and effect, this continuous following does not exist either, so it should not be said that things exist in the future. Here it is said: the future exists, because there are the aspirations and knowledge of yogis who aim at it, and the prediction of the future as it is, and it also exists as it is. For the son of a barren woman, etc., this cannot exist. It should be said: with your conceptualization, if you see future things, why don't you see non-existent things? It has already been shown that in the state before birth, future things are not existing things in their own nature. If yogis see non-existent things, then the son of a barren woman, etc., will also be seen. Since both are equally without self-nature, it is unreasonable to say that one is seen and the other is not. Also, do yogis not see the future? They do not see it in the way that you completely understand. Just as future things must become the present state. For them, from the particularity of samadhi guided by the power of knowledge from aspiration, when knowledge arises, they completely understand the aspects of things in that way, and the knowledge of birth does not arise following the close aspects like the knowledge that arises from the present blue, because the things of knowledge will fall into the present state. If according to the way of saying that things exist, as long as the thing exists, it is its own nature, and when it is separated from its own nature, then for it, the thing does not exist in any way, therefore, like the horn of a donkey, it does not go beyond the statement of dualism, therefore all these manifest intentions are difficult to establish. If according to the way of saying that things are without self-nature, the self-nature of things cannot exist in any way, from
Chinese
已经远远地舍弃了怯弱的分别念。什么应该成为生，那不是不存在。如果它变成不存在，那么那时就像驴子的角等一样不会产生。如果它变成存在，那么那时就像现在一样不会产生，那么，它也有产生。因此，说无二是成立的。因为对于它来说，不存在的缘故，看见未来不相违背。因为存在的不是存在的缘故，未来的陈述也成立。这也是世俗的说法，不是胜义谛，因此，对于这个，绝对地确定是不允许的。诸佛薄伽梵们未来的智慧是什么，那是以前的愿望的加持所发出的声音，如其所是地显示，从生起听闻的力量，以听闻那种种法的业力，知识的相续完全转变，并且与那种种相连的知识产生的人们，以如来（梵文，tathāgata）的加持力证悟那个意义时，如其所是地证悟意义，并且在其他时间也变成看见那个意义，那个如其本身一样地领会。如是诸佛薄伽梵们安立未来的智慧。安住在法的自性中的那些，稍微地看见或者说不是，以广说足够了。如来密经中说：由轮子所做的钹，被风吹动而发出声音，虽然在那里没有敲打，但那样也像发出声音一样。同样，因为以前好好串习的缘故，以一切有情的心，吹动而佛陀的语言产生，但在那里也没有寻思。这样等等说了。如是，暂且对于说未来事物存在来说，看见未来是不可能的。另外，按照谁的观点，未来的事物以自己的体性存在，按照那个观点，如果不变成遥远，那么，对于它来说，也有遥远。什么是遥远的法呢？过去和
English
The weak conceptualizations have been abandoned far away. What should become a birth, that is not non-existent. If it becomes non-existent, then at that time, like a donkey's horn, it will not arise. If it becomes existent, then at that time, just like the present, it will not arise, then, it also has arising. Therefore, saying non-duality is established. Because for it, due to non-existence, seeing the future is not contradictory. Because what exists is not existent, the statement of the future is also established. This is also a worldly saying, not the ultimate truth, therefore, for this, absolute certainty is not allowed. The future wisdom of the Buddhas, the Bhagavat, is what, that is the sound emitted by the blessing of previous aspirations, showing as it is, from the power of generating hearing, by the power of the karma of hearing such dharmas, the continuum of knowledge is completely transformed, and those who have generated knowledge connected with such aspects, when they realize that meaning through the blessing of the Tathagata, they realize the meaning as it is, and at other times also become seeing that meaning, that is understood as it is. Thus, the Buddhas, the Bhagavat, establish future wisdom. Those who abide in the nature of Dharma, seeing or saying a little is not, it is enough to elaborate. In the Tathagata's Secret Sutra it says: The cymbals made by the wheel, blown by the wind, emit sound, although there is no striking there, but like that it also emits sound. Similarly, because of the previous good habituation, by the mind of all sentient beings, blown and the Buddha's speech arises, but there is no thought there. Thus and so on it is said. Thus, for the time being, for saying that future things exist, seeing the future is impossible. Furthermore, according to whose view, future things exist by their own nature, according to that view, if it does not become distant, then, for it, there is also distance. What are the distant dharmas? The past and
Tibetan
་འོངས་པའོ། །ཆོས་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱང་གང་དག་ཅིག་ཅེ་ན། ད་ལྟར་བྱུང་བའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ལྟར་ན་མ་འོངས་པ་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་རིང་བ་ཉིད་དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་ལ་མ་འོངས་ཡོད་འགྱུར་བ། །དེ་ལ་རིང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ད་ལྟར་བ་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འདིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པས་ཆོས་མ་ཉན་པའི་སྒོ་ནས་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་བྱ་དགོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་འོངས་པའི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཚེ། གལ་ཏེ་བྱས་པ་མེད་ཀྱང་ཆོས། །ཡོད་ན་ངེས་སྡོམ་དོན་མེད་འགྱུར། །གང་གི་དོན་དུ་འདི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའི་ཆོས་དེ་འདི་ལ་མ་བྱས་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་པས་དེ་ཉེ་བར་བསག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་སྡོམ་པའི་ངལ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་ཀྱང་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་འདིའི་ངེས་པར་སྡོམ་པ་དེས་ཆོས་དེ་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་ན་ནི། ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་སྔར་མེད་བཞིན་ན་ཕྱིས་བྱེད་པས་འདིའི་མ་འོངས་པའི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ནི། ཅི་སྟེ་ཅུང་ཟད་བྱེད་ན་ཡང༌། །འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཡང་གང་གིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུས་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་གང་མི་རྟག་པ་དེ་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་གཉིས་ངེས་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་འདིའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བའི་སྔོན་དང་ཕྱིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གཉིས་ན་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་འདིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཁས་ལེན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི། མི་རྟག་ཡིན་ན་ཇི་ལྟ་བུར། །འབྲས་བུ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར། །འདི་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འདི་ལྟར། གང་ལ་ཐོག་མ་མཐའ་ཡོད་པ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་བཤད། གང་གི་སྔ་རོལ་དུ་དངོས་པོ་གཞན་མེད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་ལ། གང་གི་འོག་རོལ་ཏུ་དངོས་པོ་གཞན་མེད་པ་དེ་ནི་མཐའ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དོན་གང་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་པར་འདོད་དོ།
Chinese
是未来的。哪些是近的法呢？因为承诺是现在发生的，所以那样看来未来是遥远的。为了说明这遥远本身也是不合理的，所以说：对于谁有未来，对于他来说就没有遥远。因为就像现在一样存在，所以这样想。由于与善知识相遇，通过不听闻佛法，由诸根完全成熟所产生的因缘，凡是应该行持的布施和戒律等自性之法，对于那些说未来有意义的人来说，因为有未来，所以对于他们来说就是存在的。那时，如果即使没有做，法也存在，那么就必然会导致守护戒律变得没有意义。为了什么缘故，这身体、语言和意念都正确地守护的法，对于这个人来说，仅仅因为没有做就存在，为了要积累它，所以必然守护的辛劳会变得没有意义，因为即使没有做，它也存在。如果这个人的必然守护对那个法有所差别，那么，如果那个差别原本不存在，后来才做，那么这个人的说未来有意义的说法本身就会崩溃，为了说明这一点，所以说：如果稍微做一点，果实存在是不可能的。另外，对于那些承诺诸行是无常的人来说，那样看来，无常本身在过去、现在、未来三时中都不会错乱，所以凡是无常的，就必须使它没有前后两个部分。如果那样，那么这个人的无常本身就会成立。如果它在出生之前和之后的两个阶段都存在，那么那时它就会变成常。如果在这里承认无常本身，那么那时，他的：如果无常，怎么会有果实呢？就会这样说。认为这两者是互相矛盾的。像这样：对于谁有开始和结束，对于他来说就说世界是无常的。在什么之前没有其他事物，那就是世界是开始。在什么之后没有其他事物，那就是结束。总之，对于什么有开始和结束，那就是无常的，在世间是这样明显地认为的。
English
It is the future. Which are the near Dharmas? Because the promise is that it is happening now, so it seems that the future is distant. To show that this distance itself is also unreasonable, it is said: For whom there is a future, for him there is no distance. Because it exists like the present, so think like this. Because of meeting with a good spiritual friend, through not hearing the Dharma, due to the causes arising from the complete maturation of the faculties, whatever Dharma of the nature of generosity and discipline, etc., that should be practiced, for those who say that the future has meaning, because there is a future, so for them it exists. At that time, if even without doing, the Dharma exists, then it will necessarily lead to the guarding of discipline becoming meaningless. For what reason, this Dharma that the body, speech, and mind are all correctly guarded, for this person, it exists merely because it has not been done, in order to accumulate it, so the labor of necessarily guarding will become meaningless, because even without doing, it exists. If this person's necessary guarding makes some difference to that Dharma, then, if that difference did not exist before, and is only done later, then this person's saying that the future has meaning will itself collapse, to show this, it is said: If you do a little bit, it is impossible for the fruit to exist. Furthermore, for those who promise that all conditioned things are impermanent, it seems that impermanence itself will not be confused in all three times of past, present, and future, so whatever is impermanent, it must be made to have no two parts of before and after. If so, then this person's impermanence itself will be established. If it exists in the two stages before and after birth, then at that time it will become permanent. If impermanence itself is admitted here, then at that time, his: If impermanent, how can there be a fruit? It will be said like this. It is thought that these two are contradictory to each other. Like this: For whom there is a beginning and an end, for him it is said that the world is impermanent. What is before which there is no other thing, that is the world is the beginning. What is after which there is no other thing, that is called the end. In short, for what there is a beginning and an end, that is impermanent, it is clearly thought in the world like this.