Tibetan
མ་དུ་སེམས་ན་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཞིག་ནས་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཏེ། འདུས་བྱས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ནི་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཉིད་འདོད་པ་ཡིན་པས་ན་ཉེས་པ་ མེད་དོ་ཞེན་ཡང་འདི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བས་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་དགོས་ན་འགོག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་ཕུང་པོ་མ་འགགས་པའི་ཚེ་ནི་མེད་པ། འགགས་ནས་ནི་སུ་ཡང་མེད་ན་འགོག་པ་དེ་སུ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར། ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཡོད་པའི་དུས་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་དུས་གང་ཟག་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་འགོག་པ་དེ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་དེས་ཅི་མཐོང་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར། བཤད་པ། མ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེའི་རྣམ་པར་རིག་པས་མངོན་སུམ་དུ་ཞེས་གདགས་སོ། །གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཡུལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་མཐུན་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པ་ཡོད་པས་དེ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པས་རིག་པར་མི་རུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་འདོད་ན་འགོག་པ་ཤེས་པས་འགོག་པའི་བདེན་པས་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ། སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་ཙམ་ཡང་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་མི་རུང་ངོ༌། །གང་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་ཙམ་འགོག་པ་ཡིན་པར་མི་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་ཙམ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་འགོག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། །འགོག་པ་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་ན། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་པས་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འགོག་པ་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་འགོག་པ་ཡང་འགགས་པས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་གཞུང་ལྟར་ན་ཀོ་བུམ་པ་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་འདོད་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བུམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བླ་མས་བསྟན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ གཅིག་ཏུ་ཡུལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པ་དོན་ཙམ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་
Chinese
如果心中这样想，如果那样的话，事物的自性特征断绝，以寂灭的方式而灭度，那就不是完全了解有为法了。如果想要这样，虽然说没有过失，但这并不合理。像这样，如果仅仅通过见彼而必须现证灭，那么这样的灭，在蕴没有止息的时候是没有的，止息之后谁也没有，那么灭对谁现证呢？蕴的相续存在的时候，仅仅见彼的时候，圣者舍利子等存在，所以说灭是现证，这才是合理的。如果那时他见到了什么，那时什么对他现证呢？回答说：即使没有见到，也以识的彼之识而安立为现证。其他人也因为与境自性的相貌相符，而显示了显现为蓝色等的其他识也是现证。对此也有与之相符的，所以说那是现证，这没有矛盾。在说苦灭现证的时候，既然已经承认事物的自性是现证的对境，那么事物不存在，就不能被现证的识所认知。如果不认为苦灭是现证，那么以灭识如何现证灭谛呢？仅仅苦不生也不可能是事物的自性。虽然不认为仅仅苦不生就是灭，但也不能显示从仅仅苦不生之外变成其他意义的、以自性成立的灭。如果认为灭识是无漏的，是现证，那么那样一来，那也就不会是现证了。如果灭识是现证，那么那时被它完全断绝的灭也已经止息，所以按照您的宗派，现证本身就像不认为瓶子的识是现证，就像蓝色等一样，瓶子不能是现证一样，灭也不会是现证。瑜伽士们的上师所开示的，从教证中产生的、与分别念不混杂的、唯一没有对境增益、仅仅见到意义的那是什么呢？
English
If one thinks in this way, that if it were so, the characteristic of the self-nature of things would be cut off, and one would pass away in a state of peace, then it would not be a complete understanding of conditioned phenomena. If one wants this, although it is said that there is no fault, this is not reasonable. Like this, if one must directly realize cessation by merely seeing that, then such a cessation does not exist when the aggregates have not ceased. And after they have ceased, there is no one, so to whom does that cessation become directly realized? When the continuum of the aggregates exists, at the time of merely seeing that, there are noble beings such as Shariputra, so it is reasonable to say that cessation is directly realized. If at that time he sees something, then what becomes directly realized to him at that time? It is said: Even if one does not see, it is designated as directly realized by the consciousness of that consciousness. Others also show that other consciousnesses that appear as blue, etc., are also directly realized because they conform to the appearance of the self-nature of the object. There is also something similar to that in this, so there is no contradiction in saying that it is directly realized. When saying that the cessation of suffering is directly realized, since it has been admitted that the self-nature of things is the object of direct realization, then the non-existence of things cannot be known by directly realized consciousness. If one does not consider the cessation of suffering to be directly realized, then how does the truth of cessation become directly realized by the consciousness of cessation? Merely the non-arising of suffering cannot be the self-nature of things. Although one does not consider merely the non-arising of suffering to be cessation, one cannot show a cessation that is established by its own nature, which has become a different meaning from merely the non-arising of suffering. If one considers the consciousness of cessation, which is without outflows, to be directly realized, then in that case, it would not be directly realized. If the consciousness of cessation is directly realized, then at that time the cessation that is completely cut off by it has also ceased, so according to your tenets, direct realization itself is like not considering the consciousness of a pot to be directly realized, just as a pot cannot be directly realized like blue, etc., cessation will also not be directly realized. What is that which is taught by the masters of yogis, which arises from the teachings, which is not mixed with conceptual thought, which is uniquely without imputation of an object, and which sees only the meaning?
Tibetan
ཡང་འགག་པ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོར་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱས་ན་ནི་རིམ་གྱིས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དངོས་པོ་ཙམ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་དཔྱོད་ན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོའི་ཡུལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཚིག་དེ་འབྲེལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་གྱིས་ཀྱང་འགོག་པ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པའི་ངོ་བོའི་དངོས་པོའི་བག་ཙམ་ཡང་མེད་པས་འགོག་པ་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གསུང་རབ་ལས་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་བས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཤེས་པས་སྐྱེས་པར་བྱེད་མི་སྲིད་དེ། གདོན་མི་ཟ་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ནི་ཤེས་པ་དེ་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་པས་ཞུགས་པར་རུང་ངོ༌། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་མངོན་སུམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་མགྲོན་པོ་ཞིག་གིས་རང་གི་མདུན་ལོགས་ན་ཡུལ་ཆུ་རབ་ཏུ་དངས་པ་ཆེན་པོས་གང་བ་འདྲ་བ་ཞིག་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་བ་དང༌། དེ་རྒལ་བར་འདོད་ལ་ཉམས་ཀྱིས་མི་ནུས་ཤིང་སྐྲག་པས་ཡུལ་ནས་འོངས་པའི་ཞིང་པ་ཞིག་ལ་ཆུ་འདི་ཇི་ཙམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེས་དེ་ལ་འདི་ན་ཆུ་ག་ལ་ཡོད་ཆུ་འདྲ་འདི་ནི་སྨིག་རྒྱུའོ། །དེ་སྟེ་ངའི་ཚིག་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་ན་དེར་སོང་ལ་ལྟོས་ཤིག་དང་ངའི་ཚིག་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དེ་ཆུ་མེད་པར་ བསྟན་པས་རང་གི་ཚིག་ཀྱང་མགྲོན་པོ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་མངོན་སུམ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་འགལ་བ་མེད
Chinese
又，解脱是不可能的。凡是自相以实物存在的，如果以共相来熟悉它，据说就会次第产生从禅定中产生的智慧。因为那不分别的智慧所执着的实物，也是没有增益的自性，所以只是自相。像这样，如果领悟了无常，就领悟了空无初始和终结的事物本身。因此，那也是境的自相，就像缘于蓝色等事物的识一样，是现量。然而，如果分析，既然已经承认自相和共相是不同的，那么以共相的相状来修习的瑜伽所成就的自性之境，就不应是自相，因为那样会太过分，所以那句话是不相关的。即使那样，解脱也没有丝毫痛苦止息的自性之物，怎么会成为解脱的现量呢？因此，经中说，了知痛苦不生是现量，所以识不可能使那不生的自性产生，无疑会成为不生的状态。因此，如果识也如所缘一样是不生的自性，那么识就可以如所缘一样进入。世间也称那种状态为现量。比如，一个客人从远处看到自己前方有一片像充满清澈水的大地方，想要越过它，但因疲惫而无力，又害怕，就问一个从田野来的人：这水有多少？那人对他说：这里哪里有水？像水一样的这个是海市蜃楼。如果你不相信我的话，就去那里看看，我的话就会变成现量。当他显示没有水时，也像说自己的话对客人来说也变成了现量一样，不存在和不可得也称为世间现量，因此，以世间名言的谛实来说，称不可得的识为现量是没有矛盾的。
English
Furthermore, liberation is impossible. Whatever exists as a self-characteristic entity, if it is familiarized with the general characteristic, it is said that wisdom arising from gradual meditation will arise. Since the object grasped by that non-discriminating wisdom is also a nature without superimposition, it is only a self-characteristic. In this way, if impermanence itself is understood, then the mere entity that is empty of beginning and end is understood. Therefore, that is also the self-characteristic of the object, just like the consciousness that focuses on blue and so on, it is directly perceived. However, if analyzed, since it has been admitted that self-characteristic and general characteristic are different, then the object of the nature accomplished by the yoga of meditating on the aspect of the general characteristic should not be a self-characteristic, because that would be too extreme, so that statement is irrelevant. Even so, liberation does not have even a trace of the nature of the cessation of suffering, so how could it become the direct perception of liberation? Therefore, the scriptures say that knowing that suffering does not arise is direct perception, so it is impossible for consciousness to cause that unborn nature to arise, it will undoubtedly become an unborn state. Therefore, if consciousness is also an unborn nature like the object, then consciousness can enter as the object is. In the world, such a state is also called direct perception. For example, a guest sees from afar a place in front of him that looks like it is filled with a large amount of clear water, and wants to cross it, but is tired and unable, and afraid, so he asks a farmer who came from the field: How much water is there? The man said to him: Where is there water here? This thing that looks like water is a mirage. If you don't believe my words, go there and see, and my words will become direct perception. When he showed that there was no water, it was like saying that his words also became direct perception for the guest, so non-existence and non-apprehension are also called worldly direct perception, therefore, in terms of worldly conventional truth, there is no contradiction in calling the consciousness of non-apprehension direct perception.