Tibetan
རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། ཟླ་བ་གྲགས་པ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། ཟླ་བ་གྲགས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཡུཀྟི་ཥཥྛི་ཀ་བྲྀ་ཏྟི། བོད་སྐད་དུ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་བའི་རིགས་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་འབྲང་བ། །མཐའ་གཉིས་སེལ་བའི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ། །གང་གིས་མཛད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །བདག་གིས་དབུ་མའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་རྣམས་དབྱེ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་གཟིགས་པས་དགྱེས་པའི་ཁྱད་པར་བརྙེས་པ་སྟེ། དེ་རྟོགས་པ་ནི་དད་པ་མཆོག་གི་གནས་ཡིན་པར་མཁྱེན་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་ཚོགས་མ་ལུས་པར་འབྱུང་བ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་མ་ལུས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡང་ གཟིགས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐར། རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འཆད་པར་བཞེད་དེ། དེ་སྟོན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པར་གྱུར་པ་ལ། གུས་པ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་མོ། །གང་དག་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་དག །འདི་ཡི་ཚུལ་གྱིས་རབ་སྤངས་པ། །རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གསུངས་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ཕྱག་འཚལ་བ་བརྩམ་མོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་དང༌། རྩོད་པ་བཟློག་པ་ལས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟོད་པ་མ་བརྗོད་པ་དབུ་མ་འདི་ལས་བརྗོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་དང་རྩོད་པ་བཟློག་པ་གཉིས་དབུ་མ་ལས་འཕྲོས་པ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུད་གུད་ན་མེད་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟོད་པ་མ་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར་རྩོད་པ་བཟློག་པ་ནི། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། །རང་གི་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ཏེ། ། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་རེ་སྐན། །རྩོད་པ་བཟློག་པ་ནི་དེ་ལ་བརྒལ་བ་དང་ལན་བཏབ་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་
Chinese
《理六十颂释》 月称 《理六十颂释》 月称 印度语：Yuktiṣaṣṭika-vṛtti。 藏语：《理六十颂释》。 顶礼文殊智慧勇识。 随行胜者理路之，遣除二边理六十， 何者造者彼前礼，吾以中观理分彼。 其中，这位论师如实照见缘起如何安住，从而获得喜悦的殊胜。了悟此理，知是殊胜信仰之所依处，由见缘起，世间及超世间一切善聚生起，一切圣者生起，以及圆满具足无有遮障智慧的佛陀薄伽梵，于一切行相中现证彼性，亦 照见缘起自性不生，故于生灭、有无之边，不为分别垢染，缘起自性空性，以大性而宣说，欲阐释缘起。彼宣说者，如来与缘起之自性无有差别，生起敬信，故造礼敬。 何者生与灭，以此理善舍， 说示缘起者，胜者自在礼。 如是作礼。为何《七十空性论》与《回诤论》中论师未说赞颂，而于此中说耶？答曰：七十空性论与回诤论二者，是从中观论中生出的，由于自己的传承没有间断，所以没有单独说赞颂。如此，回诤论是： 事物之自性，无有缘等故， 非有自事物，他事物有耶？ 回诤论是对彼进行辩驳和回答，因此显然是从彼生出的。如幻如梦，乾闼婆城。
English
Commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning by Chandrakirti Commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning Chandrakirti In Indian language: Yuktiṣaṣṭika-vṛtti. In Tibetan: Commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning. Homage to Mañjuśrī, the courageous one of wisdom! Following the path of reasoning of the Victorious Ones, the sixty stanzas on reasoning that dispel the two extremes, I pay homage to the one who composed them, and I shall explain them according to the Madhyamaka approach. Here, this teacher has attained the distinction of delight by seeing exactly how dependent arising abides. Knowing that understanding this is the basis of supreme faith, from seeing dependent arising, all collections of virtue of the world and beyond arise, all noble beings arise, and the Buddhas, the Bhagavat who possess unobstructed wisdom, also seeing that they perfectly awaken to that very nature in all aspects, because dependent arising is unproduced by its own nature, it is at the extremes of arising and ceasing, existence and non-existence. Undefiled by the stain of conceptualization, dependent arising is emptiness by its very nature, and having proclaimed it with greatness, he wishes to explain dependent arising. Having generated respect for the Tathagata who teaches it, who has become non-different from the very nature of dependent arising, he begins to pay homage to him. Those who have abandoned birth and destruction, By means of this reasoning, To the Lord of Sages who taught dependent arising, I pay homage. Thus, he begins to pay homage. Why is it that the teacher did not express praise in the Seventy Stanzas on Emptiness and the Refutation of Disputes, but expresses it in this Madhyamaka? He says: The Seventy Stanzas on Emptiness and the Refutation of Disputes both arise from the Madhyamaka treatises. Since their own lineage is not separate, praise is not expressed separately. Thus, the Refutation of Disputes is: The nature of things, Is without conditions, etc., There is no self-thing, Is there another thing? The Refutation of Disputes is an argument and response to that, so it is clear that it arises from that. Like illusion, like a dream, a city of gandharvas.
Tibetan
ཅི་འདྲ་བ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇིག་པར་བཤད། །སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ནི་དེ་ལ་བརྒལ་བ་དང་ལན་བཏབ་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་འདི་ནི་དབུ་མ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གཙོ་བོར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དཔྱད་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་ལས་འཕྲོས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དབང་ཕྱུག་དང་རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུ་དང་དུས་དང་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཁས་ལེན་པ་དག་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་འདོད་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མཐོང་བ་ལས་ཉམས་པས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་རྣམ་པར་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཡུན་རིང་མོར་ཡང་འགྲོ་མི་ནུས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་བཙམ་འདི་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་གཤེགས་ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པ་དང་པོ་ཟླ་མེད་པ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་བས་ན་དེ་སྟོན་པས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཐུབ་པའི་དབང་པོར་དགའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྟོན་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཡིན་པར་རྟོགས་ནས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གསུང་བ་ཡི། །ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་དབང་པོ་མ་ཡིན་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །རྟེན་ ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གསུང་བ་ནི་ཐུབ་པའི་དབང་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུའོ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོར་གྱུར་པ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གསུང་བའི་རྒྱུ་སྟེ། གཞན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འཆད་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཐུབ་པའི་དབང་པོས་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་འཆད་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པ་གཞ
Chinese
是怎样的呢？ 就像那样生，就像那样住， 就像那样坏灭而说。 《七十空性论》是因为对它进行辩驳和回答，所以显而易见是从它引申出来的。 这部《六十正理论》就像中观一样，在这里也是主要从观察缘起入手。 因为是这样做的缘故，所以不像从中观引申出来那样。 那些说自性和自在天等， 承认从自性、自在天、自性、士夫、时间和无贪子等产生众生的生灭等一切， 舍弃了这些，即使想要前往寂灭之城，也因为颠倒地看待二谛而退失， 就像背离一样，不能长久地前往轮回断绝之相的寂灭之城。 所示缘起之理，仅仅是此缘， 成为不颠倒地看待二谛之因的缘故，一切圣者都已逝去和将逝去，是最初无与伦比的， 完全舍弃一切有为法， 是唯一趋向寂灭之城的伟大者。 因此，由于他宣说，而成为无余福德和智慧之聚的圆满自在的宣说者，是无上的，因为是声闻和独觉能仁等的主尊，所以不是喜欢能仁王，而是认识到仅仅因为是宣说缘起，才是能仁王。 故说： “宣说缘起之 能仁敬礼彼。” 缘起不是非自在的。 宣说缘起是成为能仁王之因。 成为能仁王也是宣说缘起的因， 因为其他不能解释缘起。 声闻、独觉和菩萨们也是因为能仁王所教导的缘故，才能解释它。 如果说因为互相依赖的缘故，二者都不能成立， 答复说，例如互相依赖的其
English
What is it like? Just as it is born, just as it abides, Just as it is said to perish. The Seventy Stanzas on Emptiness is clearly derived from it because it has been debated and answered. This Sixty Stanzas on Reasoning, like the Middle Way, also primarily starts from examining dependent origination. Because it is done in this way, it is not like being derived from the Middle Way. Those who speak of self-nature and Ishvara, etc., Acknowledge that the arising and ceasing of beings, etc., come from self-nature, Ishvara, nature, purusha, time, and the son of the desireless one, etc., Having abandoned all these, even if they want to go to the city of nirvana, they are lost because they see the two truths upside down, Just like turning away, they cannot go for a long time to the city of nirvana, which is characterized by the cessation of samsara. The teaching of dependent origination, this mere condition, Because it becomes the cause of seeing the two truths without inversion, all noble beings have gone and will go, it is the first incomparable one, Having completely abandoned all conditioned phenomena, It is the great one who solely inclines towards the city of nirvana. Therefore, because he teaches it, he is the supreme teacher who is the complete master of the inexhaustible accumulation of merit and wisdom, Because he is the chief of the Hearers and Solitary Buddhas, etc., he is not pleased with the King of Sages, but recognizes that he is the King of Sages only because he teaches dependent origination. Therefore, it is said: "To the King of Sages who speaks of dependent origination, I pay homage." Dependent origination is not non-independent. Speaking of dependent origination is the cause of becoming the King of Sages. Becoming the King of Sages is also the cause of speaking of dependent origination, Because others cannot explain dependent origination. The Hearers, Solitary Buddhas, and Bodhisattvas can also explain it because it is taught by the King of Sages. If it is said that because they are mutually dependent, neither can be established, The reply is, for example, mutually dependent