Tibetan
པས་ཀྱང་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ས་དང༌། ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡན་ལག་ཅན་མ་ལུས་པའི་དངོས་པོ་རྩོམ་པ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ལོབས་ནས་རྟག་པའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པར་གནས་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་བཟུང་ནས་གནས་པ་དེ་ལ་ནི་བློ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་དག་ངོ་མཚར་དུ་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་ཡ་མཚན་དུ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མི་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ངོ་མཚར་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ཡོད་པར་བསྟན་པ་སྟོན་ཞིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་ནི་ངོ་མཚར་གྱི་རྒྱུ་མེད་པས་ངོ་མཚར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་རིགས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ སྨྲ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་གྲུབ་པས་མཐའ་ལས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པ་ནི་བློ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ། སངས་རྒྱས་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྨྲ་བ་རྣམས། །རྩོད་པ་ཡིས་ནི་དངོས་པོ་ལ། །ཆགས་གནས་གང་ཡིན་དེ་སྨད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པའོ། །ཞེས་དེ་སྐད་ཁས་ལེན་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པར་སྟོན་པར་འདོད་པ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་རྩོད་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་མི་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་བས་དེ་རྨད་དུ་གྱུར་པའོ། །ངོ་མཚར་ཆེ་བ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་པས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ལམ་ཁས་ལེན་པར་གྱུར་ཀྱང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་ཅིང་རློམ་པར་གནས་པ་ནི་རྟ་དམུ་རྒོད་བོང་བུའི་སྤྱོད་པ་ལྟར་བཅོས་པ་བཞིན་དུ་མཁས་པ་དག་ལ་རབ་ཏུ་ངོ་མཚར་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བཞིན་དུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྒྲ་བསྟོད་པའི་ཚིག་འདི་ཡང་བསྟིང་བ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་ལེན་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་དག །དེ་ནི་འདི་ཞེས་གང་དག་ལ། །བརྟགས་ན་རབ་ཏུ་མི་དམིགས་ན། །བདེན་པ་དེ་ནི་འདིའོ་ཞེས། །རྩོད་པས་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་དང་ཚོར
Chinese
因此，他们也从自己的宗派出发，习惯于将地、水、火、风的微尘以及所有有支分的物质都视为常恒的创造者，因此宣说常恒的物质。如果他们执着于物质而住，并且执取自性而住，那么具有最高智慧的人们对此不会感到丝毫惊奇，因为没有什么可惊讶的。那是什么原因呢？因为依赖于不可能存在的物质是世间的惊奇之源。依赖于可能存在的物质则不然，因为那是合乎道理的。从自己的宗派出发，展示并理解已经存在的事物，没有什么惊奇之处，因此理应没有丝毫惊奇。特别是， 说一切有部、经部和唯识宗从宗派出发，完全展示了不可能存在的事物，这对于具有最高智慧的人们来说，是最能引起惊奇的。对于他们来说：依靠于佛陀的道路，那些宣说一切皆无常的人们，以争论来贬低那些对物质产生贪恋和执着的人。缘起是佛陀的道路，依靠于此，一切有为法都是缘起的，因此是无常的。虽然他们如此承认，但却想要展示诸法具有自性，这与宣说空性者相违背，并且依赖于不可能存在的物质是非常惊奇的，因此是令人赞叹的。这种极大的惊奇，在世间也是令人惊异的，因此被称为奇妙。像这样，即使他们宣说一切皆无常，并且承认缘起的道路，但却展示物质的自性并傲慢地安住，就像马驹野驴的行径一样，如同伪装一般，对于智者来说是非常惊奇的。就像对不应礼敬者说“我礼敬”一样，用赞叹的词语来表达奇妙，这也是一种贬低。承认缘起，依靠佛陀道路的人们，对于那些经过观察却完全不可得的事物，谁会以争论的方式说“这就是真理”呢？就像色和受
English
Therefore, they also, proceeding from their own tenets, are accustomed to regarding the atoms of earth, water, fire, and wind, and all composite entities, as permanent creators, and therefore they speak of permanent entities. If they abide clinging to entities and abide grasping intrinsic nature, those endowed with supreme intelligence have no wonder at all, for there is nothing to marvel at. Why is that? Because relying on impossible entities is the source of wonder in the world. Relying on possible entities is not like that, because it is reasonable. There is no source of wonder in showing and understanding what is demonstrated as existent from one's own tenets, so it is reasonable that there is no wonder at all. In particular, the Vaibhashikas, the Sautrantikas, and the Chittamatrins, demonstrating entirely the impossible as existent from their tenets, is what generates supreme wonder for those endowed with supreme intelligence. For them: Relying on the Buddha's path, those who speak of all as impermanent, with disputation, disparage those who are attached to and abide in entities. Dependent origination is the Buddha's path; relying on that, all those conditioned things are impermanent because they are dependently originated. Although they acknowledge that, they want to show that entities have their own intrinsic nature, which is contradictory to those who speak of emptiness, and relying on impossible entities is very wonderful, so it is admirable. That great wonder is also astonishing in the world, so it is called marvelous. Like that, even though they speak of all as impermanent and acknowledge the path of dependent origination, showing the intrinsic nature of entities and abiding arrogantly is very astonishing to the wise, like the behavior of a wild donkey colt, like a disguise. Just as saying "I prostrate" to one who is not worthy of prostration, this word of praise, "marvelous," is also a disparagement. Those who acknowledge dependent origination and rely on the Buddha's path, who would say with disputation, "This is the truth," about those things that, when examined, are utterly unobservable? Like form and feeling
Tibetan
་བ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། འདུས་བྱས་གཞན་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ། །གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེའི་མཚན་མ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་དེ་ནི་འདིའོ། །ཚོར་བ་དེ་ནི་འདིའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་འདིའོ། །འདུས་བྱས་གཞན་དེ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བློ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟར་གང་གིས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིའོ་ཞེས་གཞན་ལ་བསྟན་ པར་མི་ནུས་སོ། །གང་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཅན་དག་རྩོད་པ་སྨྲ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་བདག་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་གཞིག་པའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་གང་ཡང་མི་དམིགས་ན་རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དངོས་པོ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པར་གལ་འགྱུར། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་དངོས་པོ་བརྫུན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འགྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་དུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་གིས། མ་བརྟན་པར་ནི་གང་དག་གིས། །བདག་གམ་འཇིག་རྟེན་མངོན་ཆགས་པ། །རྟག་དང་མི་རྟག་སོགས་ལྟ་བས། །ཀྱེ་མ་དེ་དག་འཕྲོགས་པ་ཡིན། །གང་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཏུ་མི་འདོགས་ཀྱི། སེམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ལ་བདག་གོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་ལྟ་བའི་ཆུ་བོ་ཆེན་པོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལས་དེད་ཅིང་ཁྱེར་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སེམས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འདོད་ན་ཡང་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར། ཡང་ན་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མི་རྟག་ན་དེའི་ཚེ་ཆད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱུང་ནས་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་ཀྱེ་མ་ལྟ་བས་འཕྲོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་མ་ངེས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་ན་ཡང་མཐུན་པར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་འདི་ནི་དོན་གཞན་ཏེ། གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་གང་དག་མ་བརྟེན་པར་བདག་རྟག་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། རྟེ
Chinese
以及，识，以及，其他一切有为法，因为是依缘而生，所以本体非生。凡是本体非生的，因为其相不可得，所以色不是这个，受不是这个，识不是这个，其他有为法不是这个，心中无论如何也不会显现。这样，任何也无法区分显现的那个，就无法向他人指示“这个”。凡是无法指示的，有智慧的人不应该争论。所谓争论，就是确立自己的宗派，破斥他人的宗派。这样，如果任何事物都不可得，那么自己所承认的、所知的那个事物，可以指示为“这个”的，就一点也不可能了。他人所承认的虚假事物，可以指示为“这个”的，又怎么可能呢？这样，对于没有领悟依缘而生的意义，即自性非生的意义，而完全颠倒的人们：哪些不依缘？对于自身或世界执着显现的，以常与无常等见解，可叹啊，他们是被夺走了。哪些人不依赖如影像般的五蕴自性空性，而执着为我，却将心安立为自性成立的我，那些人无疑会被见解的巨流从涅槃之道上驱逐并带走。如何呢？如果他们认为心是自性成立的，那么要么是常，要么是无常。如果成为常，那么就是说常恒。如果是不常，那么就是说断灭，因为生起后消失就是断灭见。这样，那些人可叹啊，是被见解夺走了。可叹这个词，要知道是不确定地发出悲叹。这样，如果认为世界，即五蕴，是自性成立的，那么也会同样成为过失。或者这是另一个意思，即数论师等哪些不依赖，而认为我常恒，自性成立，依
English
And, consciousness, and all other conditioned phenomena, because they arise dependently, are therefore unborn in essence. Whatever is unborn in essence, because its characteristics are not observable, therefore form is not this, feeling is not this, consciousness is not this, other conditioned phenomena are not this, and in no way do they appear in the mind. Thus, whatever cannot be distinguished by anything cannot be pointed out to others as "this." Those who cannot be pointed out, the wise should not argue about. What is called argument is to establish one's own side and refute the other's side. Thus, if nothing is observable, then whatever object is acknowledged and known by oneself, which can be pointed out as "this," is not possible at all. How could it be possible to point out as "this" the false object acknowledged by others? Thus, for those who have not understood the meaning of dependent arising, that is, the meaning of non-self-existence, and have become completely inverted: What do not depend? Those who are attached to themselves or the world, with views such as permanence and impermanence, alas, they are robbed. Those who do not rely on the five aggregates, which are like images, as being without self-nature, and cling to them as self, but establish the mind as the self that is established by its own nature, those people will undoubtedly be driven and carried away by the great river of views from the path of Nirvana. How is it? If they think that the mind is established by its own nature, then it is either permanent or impermanent. If it becomes permanent, then it is saying permanence. If it is impermanent, then it is saying annihilation, because arising and then disappearing is the view of annihilation. Thus, those people, alas, are robbed by views. The word "alas" should be understood as expressing lamentation without certainty. Thus, if one thinks that the world, that is, the five aggregates, is established by its own nature, then it will also become a fault in the same way. Or this is another meaning, that is, the Samkhyas and others who do not rely on, and think that the self is permanent, established by its own nature, depend