Tibetan
རིག་ལྡོངས་གྱུར་པ། །སྲིད་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་འབྲང་དང༌། །མཁས་པ་སྲེད་དང་བྲལ་བ་ཡི། །དགེ་བ་རྣམས་ལྷག་ལ་མཉམ། །ཞེས་བྱ་སྨོས་ཏེ་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་ཁེབས་ནས། བློའི་མིག་ལྡོངས་པར་གྱུར་བ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། རང་དབང་མེད་པར་འགྲོ་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བས་འཁོར་བར་འཕངས་པས་གྲུབ་པ་ཧ་ཤུགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་འཁོར་བསྟན་བུའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རླུང་གིས་དཀྲུགས་ཏེ། འཁྲུགས་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲུ་ཆག་པ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པའོ་ལྟོང་ཅན་སྲེད་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དག་པ་བློའི་མིང་ཅན་དམ་པའི་ཆོས་བདུད་རྩིའི་ཁུ་བའི་རྒྱུན་གྱི་བཏུང་བས་ངོམས་པ་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་དགེ་བ་རྣམས་དང༌། གོང་དུ་སྨོས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་མཚུངས་པར་བརྟག་ཏུ་གལ་རུང་སྟེ། སྣང་བ་དང༌། མུན་པ་དང༌། འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཚུངས་པར་བརྟག་པ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེ་བས་ན་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྲོ་བ་འདི་ནི་བདེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས། །རྨོངས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མི་བཟད་པ། །འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང༌། །ཞེས་སྨོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་དོགས་པ་སྤངས་ཏེ་མོས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ན་འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་བསྟན་པར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། བཤད་པ། བདེན་པ་ཉིད་ནི་བསྟན་གྱི་བརྫུན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་འོངས། །འཇིག་རྟེན་བདེན་ཡང་མི་དགོས་ན་ནི་ཁ་ཅིག་མི་བསྟན་ཏོ། །བརྫུན་ཡང་དགོས་པ་ཡོད་ན་ནི་ལ་ལ་བསྟན་དགོས་ཏེ་འདི་ལ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་དགོས་པ་ཡོད་པས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཡང་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། དེ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཐོག་མར་བསྟན་ན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་གཉིས་ཀྱི་གཡང་ས་མེད་པའི་ཆོས་འདི་སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་མ་བྱང་བ་ལ་ཐོ
Chinese
智慧盲昧者，追随有之流，智者离贪欲，诸善超胜且平等。如是说，被无明之翳障蔽，智慧之眼盲昧者，梵天等一切众生，皆与如实见相离故，不由自主地被无始轮回所抛掷，以巨力成就轮转，如水流般，被颠倒之风搅动。因搅动而使善法之舟破裂，善业成熟之果终为空虚，追随贪欲之流的凡夫俗子，以及以智慧清净，名为智慧，以圣法甘露之精华不断饮用而满足，唯一具有法性之善者们。 如上所说，世间可被视为相同，光明与黑暗，轮回与涅槃，将之视为相同是不合理的。因此，梵天等世间众生随顺轮回，此为真实，无疑是对圣者们的虚妄。为何如此说？圣者们如是说： 愚昧之城不可爱，众生如幻显现。智者应舍弃疑惑，生起信解。此处发问：若众生如幻，自性空性，为何世尊不示彼真实，而说五蕴、十二处、十八界存在，此非真实有何用？答：当说真实，而非虚妄，此从何而来？若世间真实亦不需，则不需示现某些。若虚妄亦有需要，则需示现一些，因此，此为进入胜义谛之方便，故五蕴、十二处等虽非真实，亦存在。如是，以最初示现之角度而言，彼真实清净之空性并非不存，若最初示现彼，则将变得无意义。此无二边之险峻之法，对于智慧未成熟者而言。
English
Those whose wisdom is blinded, follow the stream of existence, the virtues of the wise, free from craving, are superior and equal. It is said that, covered by the darkness of ignorance, those whose eyes of wisdom are blinded, all beings such as Brahma are separated from seeing things as they truly are. Involuntarily, beings are thrown into the beginningless cycle of samsara, achieving rotation with great force, like a great river, stirred by the winds of inversion. Because of this stirring, the boat of virtue is broken, and the ultimate fruit of the ripening of virtuous actions is empty. Ordinary people who follow the stream of craving, and the wise, purified by wisdom, named wisdom, who are satisfied by constantly drinking the essence of the nectar of the holy Dharma, the only virtuous ones who possess the nature of Dharma. As mentioned above, it is permissible to regard the world as the same, but it is unreasonable to regard light and darkness, samsara and nirvana, as the same. Therefore, beings in the world, such as Brahma, follow samsara, this is true, and it is undoubtedly false to the noble ones. Why is this so? The noble ones say: The city of ignorance is unlovely, beings appear like illusions. The wise should abandon doubts and generate faith. Here it is asked: If beings are like illusions, empty of inherent existence, why does the Bhagavan not show that truth, but say that the five aggregates, twelve sources, and eighteen elements exist? What is the use of this which is not true? Answer: When the truth should be spoken, and not falsehood, from where does this come? If the world is true, it is not needed, then there is no need to show some things. If falsehood is also needed, then some things need to be shown, therefore, this is a means to enter the ultimate truth, so the five aggregates, twelve sources, etc., although not true, also exist. Thus, from the perspective of the initial manifestation, that true and pure emptiness is not non-existent, but if it is initially shown, it will become meaningless. This Dharma, free from the precipice of two extremes, is for those whose wisdom is not yet mature.