Tibetan
་སྨོས་སོ། །དེ་དང་དེ་བརྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེ་ལ་ལྟོས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིར་བསྙག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་འདིས་ནང་གི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྱིའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པ་དག་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་དང་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོར་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་སྐྱེ་བ་དེ་གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཡོད་པར་གྱུར་པས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོའི་དུས་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱལ་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་དེ་སྔོན་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་ན་ནི་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པས། །དེ་དང་དེ་བརྟེན་གང་བྱུང་བ། །རང་བཞིན་དུ་ནི་དེ་མ་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཅི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ཀྱང་བླ་སྟེ་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་སྐྱེས་སོ། །ཚོར་བ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ནི་ཀྱེ་མ་ལམ་ལོག་པར་སོང་དུ་གདོན་མི་ཟའོ། །མཁས་པས་ནི་གཟུ་བོ་ལྟ་བུའི་བློས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་རིགས་པ་སྙམ། རང་བཞིན་དུ་ནི་གང་མ་སྐྱེས། །དེ་ནི་སྐྱེས་ཞེས་ཇི་སྐད་བྱ། །སའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཕྲ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ མ་སྐྱེས་པར་སེམས་ན་དེ་གཤེར་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ས་ཞེས་བརྟག་ཏུ་ནི་མི་རུང་ན། དེ་གཞན་གང་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་བརྟག །དེ་བས་ན་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པ་ཅི་བསྟན་ནས། ད་ནི་འགག་པ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། རྒྱུ་ཟད་པ་ཡིས་ཞི་བ་ནི། །ཟད་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་དུ་ནི་གང་མ་ཟད། །དེ་ལ་ཟད་ཅེས་ཇི་སྐད་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཇིག་ལ་དངོས་པོའི་གནས་པ་ཡང་རྐྱེན་གྱི་ཁན་ལས་ཏེ་གནས་པའི་རྐྱེན་མེད་ན་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱུ་ཟད་ནས་ཞི་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་དམིགས་ཏེ། གང་ཡང་གནས་པའི་རྐྱེན་མེད་ན་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་གནས་པའི་རྐྱེན་མེད་པ་ལ་རག་ལས་པས་རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་གང་མ་ཟད། །དེ་ལ་ཟད་ཅེས་ཇི་སྐད་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་དེ་
Chinese
如是说。所谓“此有故彼有”是指依赖于此和彼的同义词。所谓“此和彼”是为了总摄一切假立，因此这个词语包括了内部的无明等等和外部的风轮等等，全部都成为行等等和水轮等等生起的因的实物而存在。如果所生起的那个事物依赖于那个因，如果它是以自性成立的事物，那么由于它的存在，就像成立的自性之时一样，生起的果就不需要依赖了。如果生起的事物先前没有自己的自性，那么所生起的事物也就像影像一样，显现出并非以自性存在。因此说了“此有故彼生，自性实无生”。如果生起的事物并非以自性存在，但从名言上说，色法生起了，感受生起了，如果这样认为生起是存在的，那么唉呀，无疑是误入了歧途。智者应当以公正的智慧进行辨析，思考其中的道理。自性中没有生起的事物，怎么能说它是生起呢？地的自性是微细的，如果认为它不是以自己的自性生起的，那么就不能推断它生起为湿润的自性，那么它又会生起为什么呢？因此，从自和他者生起是不可能的，所以成立了没有生起。如是，在说明了缘起中不可能有生起之后，现在想要说明不可能有灭亡，因此说了“因尽故寂灭，显现为已尽，自性实未尽，何谓说为尽”。如果生起的事物存在生起，那么就会坏灭，事物的存在也依赖于因缘，如果没有存在的因缘，就会坏灭，这样一来，世间上因尽而寂灭和涅槃的，那才是寂灭。任何没有存在因缘就会坏灭的事物，依赖于没有存在因缘，因此领悟到它不是以自性成立的。因此说了“自性实未尽，何谓说为尽”。如果存在以自性坏灭的事物，那么
English
Thus it is said. The term "this arising from that" is a synonym for relying on this and that. The term "this and that" is to encompass all imputations in general, therefore this term includes internal ignorance and so on, and external wind circles and so on, all of which become the cause of arising for formations and so on, and water circles and so on, existing as causal entities. If that which arises depends on that cause, if it is something established by its own nature, then because of its existence, just as at the time of the established nature, the arising result would not need to depend on anything. If the arising thing previously did not have its own nature, then the arising thing also appears not to exist by its own nature, like a reflection. Therefore, it is said, "When this arises, that arises; in reality, it is not born." If the arising thing does not exist by its own nature, but nominally, form has arisen, feeling has arisen, if one thinks that arising exists in this way, then alas, one has undoubtedly gone astray. The wise should analyze with impartial wisdom, contemplating the reason within. That which is not born in its own nature, how can it be said to be born? The nature of earth is subtle, if one thinks that it is not born with its own nature, then one cannot infer that it is born as the nature of moisture, then what else would it be born as? Therefore, it is impossible for arising to occur from self and other, so it is established that there is no arising. Thus, having shown that arising is impossible in dependent origination, now wanting to show that cessation is impossible, therefore it is said, "Due to the exhaustion of causes, there is peace; it appears as exhausted; in reality, it is not exhausted; what is said to be exhausted?" If the arising thing has arising, then it will perish, and the existence of things also depends on conditions, if there are no conditions for existence, it will perish, in this way, whatever is exhausted and pacified and nirvana in the world, that is peace. Anything that perishes without conditions for existence depends on the absence of conditions for existence, therefore realizing that it is not established by its own nature. Therefore, it is said, "In reality, it is not exhausted; what is said to be exhausted?" If there exists something that is exhausted by its own nature, then
Tibetan
རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ལས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་འབད་མི་དགོས་པར་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །མར་དང་རས་ཡོངས་སུ་མ་ཟད་པར་མར་མེ་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་ན་དེ་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་འགག་པ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་མར་དང་རས་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ནི་མར་མེའི་འཆི་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མར་དང་རས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགགས་ལ་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་དེའི་རིགས་ཀྱི་མར་མེ་སྐད་ཅིག་མ་མ་འོངས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་གི་དངོས་པོར་མ་འགྱུར་པ་མ་འགགས་སོ། །མ་འོངས་པ་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་མེད་པས་མ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མ་འོངས་པའི་རྐྱེན་མེད་པས་འདི་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །སྙམ་དུ་སེམས་ན་ཡང་དེ་ལྟར་མ་འོངས་པའི་རྐྱེན་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན་ནི་གལ་ཏེ་རྐྱེན་མེད་པར་མ་གྱུར་ ན་གདོན་མི་ཟ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་སྐྱེ་བ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ན་རྒྱུ་ཟད་ནས་ཞི་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འགག་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་པར་འཛིན་པ་དེ་དག་གི་འགག་པ་དེ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྫ་མ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ན་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པས་དེ་བས་ན་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ཡང༌། འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གྲགས་པས་དེ་དག་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དེ་དག་ཀྱང་འགག་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་ལ་རྒྱུ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བྱ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ལས་ཡང་རྒྱུ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བྱ། ས་བོན་ཡོད་པའི་དུས་ཉིད་ན། །མྱུ་གུའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ནི་ཤེས་པར་མི་རུང་སྟེ། མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡོད་པའི་དུས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །
Chinese
不观待于缘。彼从因完全穷尽而转变。因此，即使业和烦恼的实物没有消失，也会获得寂灭，因此无需努力就能解脱。如果说在酥油和灯芯没有完全耗尽之前，灯火就会熄灭，那也不是这样，因为没有以自性成立的止息。如果酥油和灯芯完全耗尽不是灯火熄灭的原因，那又是为什么呢？酥油和灯芯一同止息，而灯火的最后一个刹那，因为没有产生未来灯火刹那的因，所以没有转变为生支的实物，也就没有止息。未来也因为没有生的缘而不生。因此，就说因为没有未来的缘，所以此无生。如果这样想，那么，如果未来没有缘成为不生的因，那么，如果没有缘，就必定会生。这样一来，不生也被承认为因了。如果这样承认，那么，因灭尽后的寂灭，就被承认为灭尽了。那些认为诸事物的止息是无因的人，他们的止息不依赖于事物，就像虚空中的花朵等一样，因为是无因的。如果说因为没有事物，所以陶器等也不是缘起，那么，那些也依赖于事物，因此，那些也不是唯一确定的。但在世间，有因是公认的，所以不像那些。或者，那些也像止息一样，会有不依赖于事物的过失。如果说怎么能称没有为因呢？那么，又怎么能称有为因呢？种子存在的时候，不能被认为是幼芽的因的实物，在变为没有的时候才成为因。例如，就像承认变为没有的识是其他识的无间缘一样，在那个识存在的时候，不能说它是其他识的因。因为两个识不会同时产生。
English
It does not depend on conditions. It changes from the complete exhaustion of the cause. Therefore, even if the substance of karma and afflictions has not disappeared, it will attain nirvana, so liberation will be attained without effort. If it is said that the lamp will go out before the ghee and wick are completely exhausted, that is not the case, because there is no cessation that is established by its own nature. If the complete exhaustion of ghee and wick is not the cause of the lamp's extinction, then why is that? The ghee and wick cease together, and the last moment of the lamp, because there is no cause to produce the future moment of the lamp of that kind, it does not transform into the substance of the limb of birth, and therefore it does not cease. The future also does not arise because there is no condition for birth. Therefore, it is said that because there is no future condition, there is no birth for this. If you think like this, then, if the absence of a future condition becomes the cause of non-birth, then, if there is no condition, it will definitely be born. In this way, non-birth is also acknowledged as a cause. If this is acknowledged, then the peace after the exhaustion of the cause is acknowledged as exhaustion. Those who hold that the cessation of things is without cause, their cessation does not depend on things, like flowers in the sky and so on, because it is without cause. If it is said that because there are no things, pottery and so on are also not interdependent, then those also depend on things, therefore, those are also not uniquely determined. But in the world, having a cause is recognized, so it is not like those. Or, those also, like cessation, will have the fault of not depending on things. If you say, how can you call non-existence a cause? Then, how can you call existence a cause? When the seed exists, it cannot be recognized as the substance of the cause of the sprout, it becomes the cause when it becomes non-existent. For example, just as it is admitted that the consciousness that becomes non-existent is the immediately preceding condition for another consciousness, when that consciousness exists, it cannot be said that it is the cause of another consciousness. Because two consciousnesses do not arise simultaneously.