Tibetan
སུ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཉེ་བར་བསྟན་ཞེ་ན། བཤད་པ། འགྲོ་བ་རྣམ་དགྲོལ་ཕྱིར་ཏེ། བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་རྣམ་པར་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པས་རྣམ་པར་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་གཉི་ག་བསྟན་ཏོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་མཐོང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྒོམ་པ་མེད་དེ། ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་མ་ལུས་པར་སྒོམ་པ་ནི་ཡོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལྟར་སྟོན་པས་སླར་ ཡང་འདི་ཉིད་ནི། །གདུལ་བ་རྣམས་ལ་ཕྱེ་སྟེ་རྣམ་མང་གསུངས། །བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་སླར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བའི་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མང་པོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ། སྤྲོས་དང་བཅས་པར་སྟོང་པ་ཉིད། །བཅུ་དྲུག་བཤད་ནས་མདོར་བསྡུས་ཏེ། །སླར་ཡང་བཞིར་བཤད་དེ་དག་ནི། །ཐེག་ཆེན་དུ་ཡང་བཞེད་པ་ཡིན། །ཇི་སྐད་དུ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བསྟན་ནས། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དངོས་པོ་ནི་དངོས་པོས་སྟོང་ངོ༌། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་སྟོང་ངོ༌། །རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ༌། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་ངོ་ཞེས་སླར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བཞི་བསྟན་ཏེ། སྟོང
Chinese
如是说，即是法无我和人无我。又为何要宣说两种无我呢？答：为了调伏有情。这两种无我是世尊为了调伏有情而宣说的。其中，人无我是为了调伏声闻和缘觉而宣说，而菩萨获得一切种智后，为了调伏有情而宣说二者。声闻和缘觉虽然也仅仅是见到缘起和因，但即便如此，他们也没有圆满修习法无我，他们仅仅有舍弃三界烦恼的方法。对于他们来说，完全修习人无我是被安立的。如是导师再次，此即是，为调伏者，分别而多说。这两种无我，世尊再次以调伏者的各种意乐而多次宣说。其中，广说空性，宣说十六空性后简略，再次宣说四空性，这些也是大乘中所许的。如是说：善现，复次，菩萨摩诃萨的这个大乘是，内空性，外空性，内外空性，空性空性，大空性，胜义空性，有为空性，无为空性，过边空性，无始无终空性，无舍空性，自性空性，一切法空性，自相空性，不可得空性，无物自性空性。如是宣说了十六空性后，善现，复次，有为有为空，无为无为无空，自性自性空，他物他物空，如是再次宣说了四空性，空
English
Thus it is said, namely the selflessness of phenomena and the selflessness of persons. Furthermore, why are the two types of selflessness taught closely? Explanation: It is for the sake of liberating beings. These two types of selflessness are taught closely by the Bhagavan for the purpose of completely liberating beings. Among them, the selflessness of persons is taught for the sake of completely liberating the solitary Buddhas and the Hearers, while for the Bodhisattvas, both are taught for the sake of completely liberating them by attaining omniscience. Although the Hearers and solitary Buddhas only see this much, namely dependent origination and causes, even so, they do not have the complete cultivation of the selflessness of phenomena. They only have a method for abandoning the afflictions that operate in the three realms. For them, the complete cultivation of the selflessness of persons is established. Thus, the Teacher again, this very thing, for those to be tamed, is divided and spoken of in many ways. These two types of selflessness are again taught many times by the Bhagavan with various intentions of those to be tamed. Among them, emptiness with elaboration, having explained sixteen emptinesses, then summarized, and again explained four, these are also accepted in the Great Vehicle. As it is said: Subhuti, furthermore, this Great Vehicle of the Bodhisattva Mahasattva is as follows: internal emptiness, external emptiness, internal-external emptiness, emptiness of emptiness, great emptiness, ultimate emptiness, conditioned emptiness, unconditioned emptiness, emptiness beyond extremes, emptiness without beginning or end, emptiness without abandonment, self-nature emptiness, emptiness of all dharmas, self-characteristic emptiness, imperceptible emptiness, emptiness of the nature of non-things. Thus, having taught sixteen emptinesses, Subhuti, furthermore, a thing is empty of a thing, a non-thing is empty of a non-thing, self-nature is empty of self-nature, other things are empty of other things. Thus, having again taught four emptinesses, empti
Tibetan
་པ་ཉིད་འདི་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་དབང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྙད་པར་ཟད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་མིན་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པའང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང༌། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ། གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ། །ཡིན་ཕྱིར་མིག་ནི་མིག་གིས་སྟོང༌། །དེ་བཞིན་རྣ་བ་སྣ་དང་ལྕེ། །ལུས་དང་ ཡིད་ཀྱང་བསྙད་པར་བྱ། །ཐེར་ཟུག་གནས་པ་མ་ཡིན་དང༌། །འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་ཡི། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནང་སྟོང་ཉིད་དུ་འདོད། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་གང་དག་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ན་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་གང་དག་ཡིན་ཞེ་ན། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་དེ། དེ་ལ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མིག་ནི་མིག་གིས་སྟོང་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་མི་འདོར་བ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་དུས་ཅུང་ཟད་ཅིག་གནས་ནས་ལྡོག་པར་ཡང་འགྱུར་བས་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་གང་ཞིག་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ་ནི་གོར་མ་ཆག་པར་ཐེར་ཟུག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ལྡོག་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་དགོས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་ལས། །འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་དུ་གྱུར། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་རུང་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་བཅོས་མིན་དང༌། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཅི་གང་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་མཛད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཞིག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱང་ཡང་རུང༌། མ་བྱུང་ཡང་རུང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཅི་ཞིག །མིག་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཡང་གང་ཞིག་ཅེ་ན། འདི་དག་ནི་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །ཅི་དེ་ཡོད་དམ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ། གལ་ཏེ་དེ་མེད་ན་ནི་ ཅིའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་སྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་ལྟར་དཀའ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་རྩོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་དོན་དམ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། འོང་བ་མེད་པ་དང༌། འགྲོ་བ་མེད་པ་དང༌། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྙད་དུ་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དོན་དམ་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིགས་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དོན་དམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། གང་གི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་དག་བྲེགས་ནས་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས། ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་ཆོས་དེ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐྲའམ་གོས་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་གནས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་མེད་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དེ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་མ་ལ་གང་ཞིག་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདོད་ཅིང༌། གློ་བུར་དུ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་འདོད་པ་ཁྱོད་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་བརྗོད་པ་ཞིག་གོ །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་རིག་པ་ཞིག་སྟེ། འདིའི་དགོངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་
Chinese
這些本身被稱爲大乘。空性或非空性一點也不存在，僅僅是因爲以這種方式，根據所化衆生的能力，像色等一樣，僅僅是世俗的假立而已。如經中所說：如果非空稍微存在，空性也會稍微存在。如果非空稍微不存在，空性又怎麼會存在呢？空也不說，非空也不做，二和非二也不做，是爲了施設的緣故而說。如是說。其中就內空性而言而說：因爲它的自性是那樣，所以眼由眼空。同樣，耳、鼻、舌、身和意也應當宣說。因爲不是恆常存在，也不是毀滅的緣故。眼等六者的，凡是無自性，那被認爲是內空性。如是說。其中哪些成爲內空性時，哪些是內部的法呢？所謂內部的法，就是眼、耳、鼻、舌、身和意。其中，因爲不是恆常存在，也不是毀滅的緣故。眼由眼空，那是爲什麼呢？因爲它的自性是那樣。像這樣廣泛地說。其中，不是恆常存在，是指不捨棄自性。而且因爲在短暫的時間裡存在後也會消失，所以說不是毀滅的緣故。將會這樣闡述，任何具有自性的事物，都必然是不恆常和不變異的。如是說：自性從因和緣中，產生是不合理的。從因和緣中產生的，自性就成了被造作的。自性是被造作的，怎麼能成立呢？自性本來就是非造作的，不依賴於其他的。如是說。還有，什麼是阿闍黎在論典中特別闡述的，像那樣的自性是阿闍黎所承許的嗎？是依據什麼，世尊如來
English
These themselves are called the Great Vehicle. Emptiness or non-emptiness does not exist at all, it is merely that in this way, according to the capacity of the beings to be tamed, like form and so on, it is merely a conventional designation. As it is said in the scriptures: If non-emptiness exists slightly, emptiness will also exist slightly. If non-emptiness does not exist slightly, how can emptiness exist? Emptiness is not spoken, non-emptiness is not done, two and non-two are not done, it is said for the sake of designation. Thus it is said. Among them, speaking in terms of inner emptiness: Because its own nature is like that, therefore the eye is empty of the eye. Likewise, ear, nose, tongue, body, and mind should also be declared. Because it is not constantly existing, nor is it destroyed. Whatever is the selflessness of the six, such as the eye, that is considered inner emptiness. As it is said: Among them, when which become inner emptiness, which are the inner dharmas? The so-called inner dharmas are eye, ear, nose, tongue, body, and mind. Among them, because it is not constantly existing, nor is it destroyed. The eye is empty of the eye, why is that? Because its own nature is like that. Like this, it is extensively said. Among them, not constantly existing refers to not abandoning its own nature. Moreover, because it exists for a short time and then disappears, it is said that it is not destroyed. It will be explained in this way that anything that has its own nature must necessarily be impermanent and immutable. As it is said: Own nature from causes and conditions, it is not reasonable to arise. Arising from causes and conditions, own nature becomes created. Own nature is created, how can it be established? Own nature is uncreated, not dependent on others. Thus it is said. Furthermore, what is it that the teacher particularly elucidates in the treatises, is such a nature acknowledged by the teacher? Based on what, the Blessed One, the Thus-Gone One
Chinese
纵然出现，纵然不出现，诸法的法性此乃是安住之自性，如是广说，所谓法性是存在的。所谓法性，这又是什么呢？是眼等这些的自性。这些的自性又是什么呢？即这些是不造作的，不依赖于他者的，是远离无明之昏暗的智慧所应证悟的自性。难道它存在吗？或者不存在吗？如是说。如果它不存在，那么菩萨们为了什么缘故而修持波罗蜜多之道呢？因为为了证悟那法性。菩萨们如是勤作百千苦行。如是说：种姓之子，胜义谛是无生，无灭，无坏，无来，无去，非文字所能言说，非文字所能诠释，非戏论所能证悟。种姓之子，胜义谛是不可言说且寂静的，是圣者们各自以智慧所能证知的。种姓之子，胜义谛是如来们出现也好，不出现也好，菩萨们为了什么缘故而剃除须发，身着袈裟，以真诚的信心从家而出家，出家之后，为了获得那法，如头发或衣服着火一般精进，安住于不退转。种姓之子，如果胜义谛不存在，那么梵行将不存在，如来们的出现也将变得无意义。因为胜义谛存在，所以菩萨们被称为精通胜义谛。如是说。此处说：唉呀，对于丝毫事物都不希求，却又希求忽然的非造作，不依赖他者的自性，您这是在说互相矛盾的道理啊！应当说，您对论典的意旨是不了解的。此处的意旨是，如果眼等以自己的体性依
English
Whether they appear or not, the suchness of phenomena, this is the very nature of abiding, as extensively stated, the so-called suchness exists. What is this so-called suchness? It is the nature of these, such as the eye. What is the nature of these? That which is uncreated and independent of others, the self-nature to be realized by the wisdom free from the darkness of ignorance. Does it exist or not? Thus it is said. If it does not exist, then for what reason do Bodhisattvas cultivate the path of the perfections? It is because of realizing that suchness. Bodhisattvas thus engage in hundreds of thousands of hardships. As it is said: Son of noble family, the ultimate truth is unborn, unceasing, indestructible, uncoming, ungoing, not to be expressed by letters, not to be fully explained by letters, and not to be realized by conceptual proliferation. Son of noble family, the ultimate truth is inexpressible and peaceful, to be individually understood by the noble ones themselves. Son of noble family, the ultimate truth is whether the Tathāgatas appear or not, for what reason do Bodhisattvas shave their hair and beards, wear saffron robes, and with genuine faith go forth from home to homelessness, and having gone forth, in order to attain that Dharma, they exert diligence as if their hair or clothes were on fire, abiding without turning back. Son of noble family, if the ultimate truth did not exist, then there would be no pure conduct, and the appearance of the Tathāgatas would be meaningless. Because the ultimate truth exists, therefore Bodhisattvas are called skilled in the ultimate truth. Thus it is said. Here it is said: Alas, you who do not desire even the slightest thing, yet desire the suddenly uncreated, the self-nature independent of others, you are speaking of contradictory meanings! It should be said that you do not understand the intention of the treatise. The intention here is, if the eye and so on rely on their own nature,