Tibetan
བར་ལེན་ལས་མ་གཏོགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ཉིད་ལས་ན་འདི་ནི་སྐྱེ་འཇིག་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གཉིས་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྟགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བདག་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་མཛད་པ་ན། རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །མཐའ་དང་མཐའ་མེད་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཡོད་ཅེས། །འཛིན་པ་སྟུག་པོ་བཟུང་གྱུར་པ། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །མེད་ཅེས་རྣམ་རྟོག་རྟོག་པར་བྱེད།། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་དེ་ལ། །སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་ནས་ནི། །ཡོད་དོ་ཞེའམ་མེད་དོ་ཞེས། །བསམ་པ་འཐད་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་ཕུང་པོ་དག་ལས་དེ་ཉིད་དང༌། །གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན།། སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ། །ཤིང་ཉིད་མེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་འདི་རྣམས་ བདག་ལ་མི་རུང་ཞེ་ན། དངོས་ཡོད་མིན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལ་མི་བརྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། བདག་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ། དེ་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། མི་བཟད་པ་ཡི་ཆོས་བཞི་ནི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ནམ་མཁའ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་རྫས་ཡོད་ན། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཟད་འགྱུར་གྲང༌། །མེད་པ་དེ་དག་མི་ཟད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་ཟད་མེད་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་ན། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་སྲིད་ཅིང་གང་ཞིག་གི་མེད་པ་ཉིད་མ་མཐོང་ཞིང་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་བྱས་ནས་འཇིག་ཚོགས། ལ་ལྟ་བས་འདི་ནི་བདག་གོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་འཁོར་བར་འགྱུར་ལ། གང་ལ་རྟག་ཏུ་འགྲོ་རྣམས་ངར་འཛིན་བློ། །རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཡི་གང་ཡིན་དེར། །ང་ཡི་འཛིན་བློ་འབྱུང་བའི་བདག་དེ་ནི། །མ་བརྟགས་གྲགས་པར་གཏི་མུག་ལས་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་དེའི་རིགས་པས་མི་འཐད་པས་དེའི་རང་བཞིན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་ཞེན་ཞིང༌། རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་པས་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་བདག་ཏུ་ཁས་བླངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་རིག་པར་བྱས་ནས་ལན་བརྒྱར་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ཞིང༌། འགྲོ་བ་མི་དང་ཡི་དྭགས་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བར་གནས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་མཐའ་དག་ལ་རྟག་ཏུ་གང་ཞིག་ལ་ངར་འཛིན་པའི་བློ་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་ལ། གང་དུ་འདི་དབང་བྱེད་པ་ཉིད་དམ་འབྲེལ་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་འདི་གདགས་པའི་རྐྱེན་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་བདག་ ཉིད་ཅན་དང༌། ཕྱི་རོལ་གང་ཡིན་པ་དེར་བདག་གིར་འཛིན་པའི་བློ་འབྱུང་བ་བདག་དེ་ནི་ཤེས་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཏི་མུག་ལས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་ལ། དེ་མ་དམིགས་ན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དངོས་པོ་འགའ་ལ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དག་ལ། །བདག་དང་བདག་གི་སྙམ་ཟད་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་འགག་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ཟད་པས་ན་སྐྱེ་བ་ཟད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བདག་མེད་ན་བདག་གི་བ་ཡང་མེད་ཅེ་ན། བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། །གང་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་ཅན་ལས་མེད་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་གི་བདག་མེད་པར་ཡོད་མིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་སྟོང་ལྟ་ཞིང༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་རྫ་མཁན་མེད་པར་བུམ་པ་ཡང་མི་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པར་བདག་གི་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པས་འཁོར་བ་མ་གཟིགས་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་དམིགས་ན་ནི་དེ་ལ་དེར་གཏོགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་འབྱུང་བས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལེན་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་རྣམ་པར་གཞག་ལ།
Chinese
除了间隔之外，你的自性是什么？如是说。生和灭的性质会转变。从这个转变的推论来看，导师的观点是，这与“这不是生灭”的区别。对于这个，恒常等也不存在。正如导师以如来考察之方便完全证悟自性时所说：恒常与无常等四，寂静之中何处有？有边与无边等四，寂静之中何处有？谁执如来存在，紧紧抓住稠密的执着，那人对于寂灭，分别念起“不存在”。自性本空性，佛陀寂灭后，说“存在”或“不存在”，思虑皆不合理。如是说。这个也不是从蕴中产生的自体，也不是他体。正如所说：如果蕴是自性，就会有生和灭的性质。如果与蕴不同，就会没有蕴的特征。以及同样地，木头本身不是火。如是说。又为什么不稳定的想法等，不适用于自性呢？说了“非实有故”，如果自性是某种实有的自性，那么不稳定的想法等就会存在，但自性什么也不是，仅仅因为它是空无。正如经中所说：不可思议的四法，是世间怙主所宣说，有情、虚空、菩提心，以及佛陀和法。如果这些是实有，这些就会完全耗尽。因为它们不存在，所以不会耗尽，因此说它们是无尽的。如是说。如果以七相寻求，恒常和无常都不可能存在，并且没有看到它的不存在，由于无明而执着为存在，以坏聚见，认为“这是我”而显现执着的人会流转轮回。对于谁，恒常流转者生起我执，并且在那里的任何事物中，生起我的执着的自性，未经考察。
English
Apart from the interval, what is your self? Thus it is said. The nature of arising and ceasing will change. From this inference of change, the teacher's view is that this is different from "this is not arising and ceasing." For this, constancy etc. also do not exist. Just as the teacher said when he fully realized the self by means of the Tathagata's examination: Where are the four such as permanence and impermanence in peace? Where are the four such as end and endlessness in peace? Whoever holds that the Tathagata exists, tightly grasping the dense clinging, that person has the thought of "non-existence" for Nirvana. The nature is empty, and after the Buddha's Nirvana, it is not reasonable to think of saying "exists" or "does not exist." Thus it is said. This is neither the self produced from the aggregates, nor the other. As it is said: If the aggregates are the self, there will be the nature of arising and ceasing. If it is different from the aggregates, there will be no characteristics of the aggregates. And similarly, wood itself is not fire. Thus it is said. Also, why are unstable thoughts, etc., not applicable to the self? It is said, "Because it is not real," if the self is some real nature, then unstable thoughts, etc., would exist, but the self is nothing, simply because it is empty. As it is said in the sutra: The four inconceivable dharmas are taught by the Protector of the World: sentient beings, space, bodhicitta, as well as the Buddha and the Dharma. If these are real, these will be completely exhausted. Because they do not exist, they will not be exhausted, therefore it is said that they are endless. Thus it is said. If one seeks with seven aspects, permanence and impermanence cannot exist, and not seeing its non-existence, clinging to it as existence due to ignorance, with the view of the corruptible collection, those who appear to cling to "this is me" will wander in samsara. For whom, the ego-grasping mind arises constantly for those who wander, and in whatever is there, the self in which the grasping of "I" arises, unexamined.
Chinese
粗大是因为愚痴。凡是四处寻觅的，由于外道之理不合，因此所有对它的自性颠倒的执着，都执着于与蕴 अलग（梵文天城体：पृथक，梵文罗马拟音：pṛthak，汉语字面意思：分离）的。自己的宗派也误以为与蕴 अलग（梵文天城体：पृथक，梵文罗马拟音：pṛthak，汉语字面意思：分离）是无我的，因此仅仅承认蕴为我。如来所开示的没有颠倒地领悟的人们，认为这根本不存在，这样认识后，百次完全解脱，那就是我。对于人和饿鬼和畜生等众生，对于所有不了解其所处状态和与之相关联的事物，总是产生执着于我的念头，应当认识到那些就是我。无论在哪里，这个能起作用或者变成某种关联，这个施设的因缘，眼等内在的自性，以及外在的任何事物，在那里产生执着为我的念头，那个我就是由识构成的，而不是由自己的体性构成的。因为这个虽然不存在，但是因为从愚痴而安立名言，因此瑜伽士们在任何情况下都不观察，即使不观察，眼等对它的执取也不会产生。这样，瑜伽士对任何事物都不观察其自性，因此从轮回中解脱。如是说：内外诸自体，我与我所尽，执取即止息，彼尽故生尽。又，如果无我，怎么会有我所呢？为了阐释而说：何以作者无有者，是故我所无我不存在。是故观我及我所空，瑜伽士彼当得解脱。如同没有陶师，瓶子也不可能存在一样，没有我，我所也不存在。因此，由于不观察我和我所，不看轮回，瑜伽士就解脱了。如果不观察色等，那么对它的贪欲等就不会产生，因此声闻和独觉们被安立为没有执取而入于寂灭。
English
Coarseness is due to ignorance. Whatever is sought everywhere is not in accordance with the reasoning of the heretics, therefore all the reversed attachments to its nature are attached to being separate from the aggregates. Their own sects also mistakenly believe that being separate from the aggregates is selfless, therefore they only acknowledge the aggregates as self. Those who understand without reversing what the Tathagata has taught realize that this does not exist at all, and after recognizing this, they will be completely liberated a hundred times, that is the self. For beings such as humans, hungry ghosts, and animals, for all those who do not understand their state and are associated with it, the thought of clinging to me always arises, and it should be recognized that those are me. Wherever this can function or become some kind of connection, the cause of this designation, the inner nature of the eye, etc., and whatever is external, there arises the thought of clinging to me, that self is made of consciousness, but not made of its own nature. Because this does not exist, but because of the imputation of terms from ignorance, therefore yogis do not observe in any way, and even if they do not observe, the grasping of the eye, etc., will not arise. Thus, yogis do not observe the nature of anything, therefore they are liberated from samsara. As it is said: In the inner and outer self, when the thought of me and mine is exhausted, grasping ceases, and when that is exhausted, birth ceases. Also, if there is no self, how can there be mine? It is said for explanation: Because the agent is without existence, therefore mine does not exist without self. Therefore, seeing the emptiness of self and mine, that yogi will be liberated. Just as without a potter, a pot cannot exist, so without self, mine does not exist. Therefore, since the yogi does not observe me and mine, and does not see samsara, he is liberated. If form, etc., are not observed, then attachment, etc., belonging to it will not arise, therefore the Shravakas and Pratyekabuddhas are established as entering Nirvana without grasping.