Tibetan
ས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདག་ཏུ་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་དང་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཚོགས་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ ཆོས་དེ་རྣམས་བདག་ཉིད་དུ་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་ངར་འཛིན་པའི་བློ་མི་རིགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མ་དམིགས་པ་ལས་བདག་གི་བ་ཡང་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང༌། འདུས་བྱས་མཐའ་དག་བསལ་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འདི་ཆེས་མཛེས་སོ། །དར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ཕུང་པོ་རྣམས་འབྱུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་ངར་འཛིན་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ། བདག་མེད་རྟོགས་ཚེ་རྟག་པའི་བདག་སྤོང་ཞིང༌། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་རྟེན་དུ་འང་མི་འདོད་པ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་ཤེས་པས་བདག་ལྟ་བ། །ཅིས་ཀྱང་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར། །གལ་ཏེ་བདག་རྟག་པ་དང་ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཡིན་ན་ནི། དེ་མེད་པས་ངར་འཛིན་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ན་ནི་གཞན་ཡིན་ཞིང་གཞན་དངོས་པོ་མེད་པར་མཐོང་བ་ལས་ངར་འཛིན་པ་ལྡོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀྱེ་མ་མ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཛེས་སོ། །ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་དོན་འདི་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རང་ཁྱིམ་རྩིག་ཕུག་སྦྲུལ་གནས་མཐོང་བཞིན་དུ། །འདི་ནི་གླང་ཆེན་མེད་ཅེས་དོགས་བསལ་ཏེ། །སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པའང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། །ཀྱེ་མ་གཞན་གྱི་གནས་པོར་གྱུར་ཉིད་དོ། །གང་ཞིག་འཇིགས་པའི་རྐྱེན་ཉེར་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་ཡོད་པའི་འཇིགས་པ་ན་མཐོང་ཞིང་ཕྱིར་འཆོས་པར་མི་བྱེད་པ་སྤོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཕེབས་པ་རྙེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྦྲུལ་གྱིས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེ་མེད་པས་ནི་དེའི་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པ་སེལ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདིའི་ལྟར་ན་ཡང༌། རྟག་པའི་བ
Chinese
যেহেতু, 就像所说的，通过地等来假立为我，因此，它们和它不是一体，意思是说不是异体。仅仅是它们的集合也不合理。因为如前所说的法不可能是我的自性，因此，对这些法执着为我也不合理。当这样五蕴不是我执的对境，而且也不是和五蕴分离的，因此，我执的对境本身不存在。瑜伽士因为没有见到我，所以也完全了知我的所有物也不是有实义的，断除一切有为法，不取任何事物而趋入寂灭，因此，这种辨析非常殊胜。如果按照我执的对境是五蕴和心这一方，那么只要五蕴产生，我执就会随之生起，因为有作为我执之基础的事物存在。有人这样说：证悟无我时，会舍弃常我，这也不被认为是常我执着的所依。因此，说通过了知无我，无论如何都能去除我见，这真是太稀奇了。如果我是常恒的，并且是我执的对境，因为没有我，我执就会被舍弃。如果在其他我执的对境中，因为见到没有其他事物而使我执止息，这真是太好了。为了通过比喻来阐明这种互不相干的意义，所以宣说了以下内容：明明看见自己家的墙缝里有蛇居住，却消除疑虑说这里没有大象，从而消除对蛇的恐惧，这真是成了寄居他处者了。如果对恐惧的近取因已经存在，却还看见存在于其中的恐惧，并且不进行补救，仅仅通过舍弃就自认为没有恐惧，这就像找到了归宿，最终会被蛇抓住一样。因为没有大象就不能消除对蛇的恐惧。同样，如果按照说五蕴和识的观点，那么常
English
Since, as it is said, one imputes "I" through earth and so forth, therefore, they and it are not one, meaning that they are not different. It is not reasonable that it is merely their collection. Because the dharmas spoken of earlier cannot be the self, therefore, it is not reasonable to have a mind that clings to these dharmas as "I." When the aggregates are not the object of clinging to "I" in this way, and there is also nothing separate from the aggregates, therefore, since the object of clinging to "I" itself does not exist, the yogi, because he does not perceive a self, also completely knows that what belongs to the self is also devoid of essence, and having eliminated all compounded things, he will pass into nirvana without taking anything. Therefore, this discrimination is most excellent. If, according to the side that says the object of clinging is the aggregates and the mind, then as long as the aggregates arise, clinging to "I" will occur, because there is a thing that is the basis for clinging to a self. It is said: When one realizes no-self, one abandons the permanent self, and this is not considered a support for clinging to "I." Therefore, saying that by knowing no-self, one will certainly remove the view of self is very wonderful. If the self were permanent and the object of clinging to "I," then if it did not exist, clinging to "I" would be abandoned. If, in another object of clinging to "I," clinging to "I" ceases from seeing that there is no other thing, then, alas, you have done well. In order to clarify this meaning of mutual irrelevance through an example, the following is explained: Seeing that a snake dwells in a crack in the wall of one's own house, one dispels doubt by saying, "There is no elephant here," and thus eliminates the fear of the snake. Alas, this has become a dwelling in another's place. If the proximate cause of fear is already present, but one sees the fear that exists in it and does not remedy it, merely thinking that one is without fear by abandoning it, this is like finding a refuge, and one will eventually be seized by the snake. Because without an elephant, one cannot eliminate the fear of the snake. Similarly, according to this view that speaks of the aggregates and consciousness, then the permanent