Tibetan
་ཚེ་ཆགས་ པ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་ཡུལ་དག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རིམ་གྱིས་བསམ་གཏན་བསྒོམས་ཤིང་ལྷའི་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་ལྷའི་མིག་གི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་ལ་དེས་བལྟས་པ་དང་དེ་གཞན་གྱི་བུད་མེད་ལྟར་ངོ་ཚ་བར་གྱུར་པས་བདག་ལ་མི་ཁྲོ་ཞིང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཉག་གཅིག་གནས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཞར་ཟིན་ཀྱང་ཞ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཡན་གར་བའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་བཞིན་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། བདག་ནི་བྱ་བ་ལ་སྙོམ་ལས་ཅན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཉིད་ནི་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །རྡུལ་དང་མུན་པ་དང་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་དག་གོ །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་ཞེས་གང་སྨྲས་ན། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་གང་དག་གཅིག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ་གང་དག་གཅིག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྡུལ་དང་མུན་པ་དང་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ནི་ཡོན་ཏན་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་རྡུལ་ནི་གཡོ་བ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །མུན་པ་ནི་ལྕི་བ་དང་གཡོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྙིང་སྟོབས་ནི་ཡང་བ་དང་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་གཏི་མུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ཁོ་ནའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །འདི་དག་ཆ་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། འདིར་ཡོན་ཏན་དག་གཙོ་བོར་གྱུར་ཅིང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །རང་བཞིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ་ཆེན་པོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བློའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཆེན་པོ་ལས་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྙིང་སྟོབས་ཅན་དང༌། མུན་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ང་རྒྱལ་ལས་ནི་དེ་ཙམ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་པ་དག་གོ །དེ་ཙམ་དག་ལས་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གོ །སྙིང་སྟོབས་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་ལས་ནི་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དག་དང་ལག་པ་དང༌། རྐང་པ་དང༌། རྐུབ་དང༌། མདོམས་དང༌། བློའི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། པགས་པ་དང༌། གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་དེ་ལྟར་ན་བཅུ་གཅིག་གོ །མུན་པ་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་ནི་ང་རྒྱལ་གཉི་གའི་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཆེན་པོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་དེ་ཙམ་ལྔ་ནི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དབང་པོ་བཅུ་དང་ཡིད་དང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་ལུགས་སོ། །ཇི་ལྟར་གྲངས་ཅན་པ་དག་གིས་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེའི་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ནི། བློ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། སྡང་བ་དང༌། འབད་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། བྱ་བའི་ཤུགས་ཏེ། བདག་གི་ཡོན་ཏན་དགུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བློ་ནི་ཡུལ་འཛིན་པའོ། །བདེ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །འདོད་པ་ནི་འདོད་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ལ་རེ་བ་འཆའ་བའོ། །སྡང་བ་ནི་མི་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དོ། །འབད་པ་ནི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དེའི་མཐར་ཐུག་པར་སེམས་ཀྱི་མཁས་པ་ཉིད་དོ། །གང་ལས་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་འགྲུབ་པ་དེ་ནི་ཆོས་སོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པའོ། །ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཤེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་འདུ་བྱ་བའི་ཤུགས་སོ། །བདག་གི་ཡོན་ཏན་དགུ་པོ་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ་བདག་ལ་འདུ་ཤིང་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་ དུ་དེ་དག་གིས་སྦྱར་བའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་འགྱུར་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པས་བློ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྩ་བ་དང་བཅས་པར་གཅོད་པ་དེའི་ཚེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་ཐར་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་དེ་ཡང་རྟག་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཟ་བ་པོ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་དང༌། འཁྱབ་པའི་
Chinese
当生命短暂的男子对清净之地不再执着时，他便逐渐修习禅定，并正确地获得天人的智慧，从而通过天眼来观察自性，当他观察时，自性就像其他女人一样感到羞愧，因此不会对我生气，并且会离开。一切变化的集合也从出生的顺序颠倒过来，为了在那时完全寂静，变成了不明显的状态，那时只有男子独自存在，因此被称为解脱。它虽然已经经历了变化，但由于不会衰老，因此恒常处于自由自在的状态，所以被称为常恒。自性本身是作者，并且在各种变化中，有些也是作者，而我则因为在行动上懒惰，所以被称为非作者。享受者本身正如前面所说的那样已经阐述完毕。因为它没有尘、暗和勇猛的自性，所以它本身没有功德。因为它不是普遍存在的，所以它本身没有作用，这就是男子的特点。其中，自性本身是作者，并且在各种变化中，有些也是作者，之所以这样说，是因为什么变化是作者，什么变化不是作者呢？为了对此进行区分说明，所以要稍微说一下，其中尘、暗和勇猛三种是三种功德。其中，尘具有运动和进入的性质。暗具有沉重和覆盖的性质。勇猛具有轻盈和极度明亮的性质。快乐、痛苦和愚痴等只是这些的名称。这些处于平衡状态时就是主，因为在这里功德成为主并且完全寂静。它们不变化的状态就是自性。自性产生大，大被称为智慧的名称。大产生我慢。它有三种形式：变化和勇猛
English
When a man of short life becomes detached from pure lands, he gradually cultivates meditation and correctly obtains the wisdom of the gods, thereby observing nature through the divine eye. When he observes, nature becomes ashamed like other women, so it will not be angry with me and will leave. All collections of transformations also reverse from the order of birth, and in order to be completely tranquil at that time, they become an indistinct state. At that time, only the man exists alone, therefore it is called liberation. Although it has already undergone transformation, it is called constant because it always remains in a free and unconstrained state due to not aging. Nature itself is the agent, and among the various transformations, some are also agents, while I am called a non-agent because I am lazy in action. The enjoyer itself has already been explained as mentioned earlier. Because it does not have the nature of dust, darkness, and vigor, it itself has no merit. Because it is not pervasive, it itself has no action, and these are the characteristics of the man. Among them, nature itself is the agent, and among the various transformations, some are also agents, the reason for saying this is, what transformations are agents, and what transformations are not agents? In order to explain this distinction, a little will be said, among which dust, darkness, and vigor are the three qualities. Among them, dust has the nature of movement and entry. Darkness has the nature of heaviness and covering. Vigor has the nature of lightness and extreme brightness. Pleasure, pain, and delusion are just names for these. When these are in a state of equilibrium, they are the principal, because here the qualities become principal and are completely tranquil. Their unchanging state is nature. From nature comes the great, and the great is called the name of wisdom. From the great comes ego. It has three forms: transformation and vigor.
Chinese
有力和黑暗。于此，从转变之我慢产生五唯，即色、声、香、味、触。从这些唯产生诸要素，即地、水、火、风、空。从有力之我慢产生五业之根和手、足、臀、口，以及五智之根，即眼、耳、鼻、舌、皮，以及二者之自性的意，如是则有十一。黑暗之我慢是二种我慢之入门。于此，大、我慢和五唯是自性和转变，十根和意以及大种是唯有转变，而自性是唯有不转变，此乃宗义。如数论派所承诺的那样，依靠其少许少许的差别，外道之宗派则转变为各不相同，例如胜论派，说意识、快乐、痛苦、欲望、憎恨、努力、法、非法和行为之势，是自我的九种功德。其中，意识是执持对境。快乐是体验所欲之境。痛苦是与此相反。欲望是对所欲之事物抱有希望。憎恨是对不欲之境背过身去。努力是对所要成办之事的究竟的心之贤善。从中成就显赫和决定之善者，是为法。与此相反者，是非法。从知识而生且成为知识之因者，是为造作之势。那九种自我的功德，只要聚集于自我且存在，那么长久以来，为了成办由它们结合的善与非善之业，就会流转轮回，当补特伽罗以如实了知的智慧，将意识等功德连根斩断之时，便安住于自己的自性而获得解脱。那个自我也是常、作者、受者、具有功德和遍布的。
English
Potent and Dark. From the transforming ego arise the five tanmatras, namely, form, sound, smell, taste, and touch. From these tanmatras arise the elements, namely, earth, water, fire, wind, and space. From the potent ego arise the five organs of action, namely, the hands, feet, anus, genitals, and the five organs of cognition, namely, the eyes, ears, nose, tongue, and skin, as well as the mind, which is of the nature of both. Thus, there are eleven. The dark ego is the entrance to both egos. Here, the Great, the Ego, and the five tanmatras are both nature and transformation, while the ten organs, the mind, and the great elements are only transformation. Nature is only non-transformation, and this is the tenet. Just as the Samkhyas assert, the tenets of the heretics become different depending on slight differences. For example, the Vaisheshikas assert that intelligence, pleasure, pain, desire, hatred, effort, dharma, adharma, and the force of action are the nine qualities of the self. Among these, intelligence is the apprehension of objects. Pleasure is the experience of desirable objects. Pain is the opposite of that. Desire is the hope for desirable things. Hatred is turning away from undesirable objects. Effort is the skill of the mind in accomplishing what needs to be done. That from which eminence and definite goodness are accomplished is dharma. The opposite of that is adharma. That which arises from knowledge and becomes the cause of knowledge is the force of action. As long as those nine qualities of the self are gathered in the self and exist, one will wander in samsara in order to accomplish virtuous and non-virtuous actions combined by them. When a person, with the wisdom of truly knowing, cuts off the qualities such as intelligence along with their roots, then one abides in one's own nature and becomes liberated. That self is also permanent, the agent, the enjoyer, endowed with qualities, and pervasive.
Tibetan
ཕྱིར་ན་བྱ་བ་མེད་པར་ཡང་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་དག་ནི་བསྐུམ་པ་དང༌། བརྐྱང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་ཁས་ལེན་ཏོ། །རིག་བྱེད་དུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་ལུས་ཐ་དད་པས་གཅིག་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཁས་ལེན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བདག་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རེ་རེ་ལས་བདག་གང་ཞིག་སྨྲས་པ་དེ་ནི། །མོ་གཤམ་བུ་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་བདག་ནི་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་རྟེན་དུ་འང་མི་རིགས་ལ། །འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་མི་འདོད། །རང་ཉིད་ཀྱི་རྫེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་བདག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། ངར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འདི་གཉིས་ཆར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ངར་འཛིན་པའི་རྟེན་ཉིད་དུ། མི་རིགས་པར་མ་ཟད་ཀྱི་གཞན་ཡང༌། གང་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་བསྟན་བཅོས་ལས་དེའི་ཁྱད། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་བསྟན་དེ་ཀུན་ལ། །རང་གྲགས་མ་སྐྱེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གནོད་པ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཁྱད་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་པའི་གཞུང་ལས་ནི་བདག་གི་ཁྱད་པར་རྟག་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་ཟ་བ་པོ་དང་ཡོན་ཏན་མེད་པར་དང་བྱ་བ་མེད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་བདག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནས་བྱ་བ་མེད་པའི་བར་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ནི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱེ་བྲག་པའི་གཞུང་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང༌། མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་དཔེས་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གསལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན། དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་བདག་མེད་དེ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མ་གཏོགས་པར་བད
Chinese
因此也说无作用。有些则承认收缩和伸展本身就具有作用。吠陀论者则承认，如同瓶子等中的虚空一样，身体各异，实则是一个，具有多种性质等等。如此依赖于我之少许少许差别，外道之宗派便会互相各异。外道各宗派中所说的我，因为如同石女之子一样，远离出生。如此形成的我也并不存在。此也不应作为我执之所依。此也不应承认为世俗存在。因为与自己的现量相违。如是所说的我，实则并不存在，因为没有出生，如同石女之子一样。此也不应作为我执之境，因为没有出生之故。此不仅是不应作为胜义存在和作为我执之境，而且要知道，在世俗中，这两者也都不存在。此不仅是不应作为存在和作为我执之所依，而且，因为经论与经论之间的差别，外道所宣说的所有，都被自宗所许的无生之理所破斥。因此，那些差别也都不存在。其中，数论宗的经论中，认为我的差别是常恒、非作者、享受者、无功德和无作用。其中，我不是常恒，也不是非作者，乃至也不是无作用，因为自己没有出生，如同石女之子一样。同样，我不是常恒，也不是作者等等，因为自己没有出生。也应对胜论宗这样说。以此方式，对于所有声称有我的，都应以无生之理和石女之子的比喻，清楚地了解其自性和差别。因此，既然如此。因此，蕴之外无我。因此，我不是与蕴相异的存在，除了这些之外，我
English
Therefore, it is also said to be without action. Some acknowledge that contraction and extension themselves have action. The Vedic proponents acknowledge that, like the space in a pot, the bodies are different, but in reality, it is one and has various properties, and so on. Thus, depending on the slight differences of the self, the doctrines of the non-Buddhists become mutually different. The self that is spoken of in each of the non-Buddhist doctrines, because it is like the child of a barren woman, is devoid of birth. The self that has become like that does not exist. This should not be the basis of self-grasping. This should not be accepted as conventionally existent. Because it contradicts one's own perception. The self that is spoken of is not existent, because it is unborn, like the child of a barren woman. This should not be the object of self-grasping, because it is unborn. This is not only not suitable as an ultimately existent and as an object of self-grasping, but it should be known that both of these do not exist even conventionally. This is not only not suitable as an existent and as a basis of self-grasping, but also, because of the differences between scriptures, all that is taught by the non-Buddhists is refuted by the reason of unbornness that is accepted by one's own tradition. Therefore, those differences do not exist. Among them, in the scriptures of the Samkhya school, the distinctions of the self are considered to be permanent, non-agent, enjoyer, without qualities, and without action. Among them, the self is not permanent, nor is it a non-agent, and so on up to being without action, because it is not born by itself, like the child of a barren woman. Similarly, the self is not permanent, nor is it an agent, and so on, because it is not born by itself. This should also be said to the Vaisheshika school. In this way, for all those who claim to have a self, one should clearly understand its nature and differences with the reason of unbornness and the example of the child of a barren woman. Therefore, since it is so. Therefore, there is no self other than the aggregates. Therefore, the self does not exist as something different from the aggregates, other than these, the self