Tibetan
ན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང༌། བྱེད་པོ་ལས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང༌། །ལས་ཀྱང་བྱེད་པོ་དེ་ཉིད་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ། །གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་ཤེས་པར་བྱ། །ལས་དང་བྱེད་པོ་བསལ་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་གིས། །དངོས་པོ་ལྷག་མ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བཤད་པ་ན། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་འདི་དག་མི་སྲིད་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པ་གཞན་དག་ཀྱང་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་རབ་འབྱུང་བས། །རྟོགས་པ་ཉིད་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་འདི་ཙམ་ཞིག་ གིས་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་འཐོབ་ཀྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རིགས་པ་འདིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པས་ནི་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་རང་བཞིན་ཁས་མི་བླངས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ། དེ་དང་དེ་རྟེན་གང་འབྱུང་བ། །རང་གི་ངོ་བོར་དེ་མ་སྐྱེས། །རང་གི་ངོ་བོར་མ་སྐྱེས་གང༌། །དེས་ནི་སྐྱེས་ཞེས་ཇི་སྐད་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང༌། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་རྒྱུར་བཅས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་ཁས་མ་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པ་རྣམས་གང་ཞིག་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། །དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་འང་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འམ། བདག་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དག་
Chinese
如是。论典中也说：作者依赖于业，业也依赖于作者本身而产生，除此之外，没有见到成立的原因。同样，要了解近取，为了消除业和作者。通过作者和业，要了解剩余的事物。仅仅说了这些。如此，仅仅凭借此因缘来说明缘起时，不仅不会产生从无因中产生的想法，而且恒常和断灭，恒常和无常，有和无等等其他的想法也不可能存在，为了说明这一点而宣说。因为事物依赖而产生，所以无法考察认识本身。因此，这个缘起的道理能够斩断一切邪见之网。因为凭借“依此有，故此生”的道理，仅仅凭借这一点，世俗的事物能够获得我的事物，而不是其他，因此，缘起仅仅凭借此因缘的道理，能够斩断如上所说的邪见之网。如此，仅仅将此因缘安立为缘起的意义，任何事物都不会承认自性。如此说：依彼彼而生者，彼未生为自性。何者未生为自性，彼说云何而生耶？同样：何为缘起，即说为空性。即是依缘假立，即是中观之道。如是说。经部中也说：从因缘所生者，彼未生。彼无有生之自性。何者依赖因缘，即说为空。何者知空性，即是有正念。如是说。何时如是不承认自性，彼时无自性时，如上所说的一切又将如何产生呢？如果存在某种自性，那么，彼时产生也将从自性中产生，或者，从我和他者以及二者和自在天等等中产生。
English
Thus it is. And in the treatises it is also said: The agent depends on the action, and the action also depends on the agent itself to arise, apart from that, the cause of establishment is not seen. Likewise, one should understand the proximate cause, in order to eliminate action and agent. Through the agent and the actions, one should understand the remaining things. Only this much is said. Thus, when dependent arising is explained by merely this condition, not only do thoughts such as arising from no cause not occur, but also other thoughts such as permanence and annihilation, permanence and impermanence, existence and non-existence, etc., are impossible. It is explained to show this. Because things arise dependently, it is not possible to examine the understanding itself. Therefore, this reasoning of dependent arising cuts off all nets of wrong views. Because by the reasoning of "this arises because of this," only by this much, conventional things can obtain my things, and not otherwise, therefore, the reasoning of dependent arising, merely by this condition, can cut off all the nets of evil views as described above. Thus, by establishing only this condition as the meaning of dependent arising, no things admit self-nature. It is said thus: That which arises depending on this and that, that is not born as its own nature. What is not born as its own nature, how is it said to be born? Likewise: Whatever is dependent arising, that is said to be emptiness. That is a designation with causes, that is the Middle Way. Thus it is said. In the Sutra Pitaka it is also said: That which is born from conditions is unborn. It does not have the nature of birth. Whatever depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful. Thus it is said. When one does not admit self-nature in this way, then when there is no self-nature, how will all that has been said arise? If there is some self-nature, then at that time, birth will also arise from self-nature, or from self and other, or from both, or from Ishvara, etc.
Tibetan
ལས་འགྱུར་ཞིང༌། སྐྱེས་ཟིན་པ་གནས་པས་རྟག་པ་དང༌། འཇིག་པས་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་ཞིག་ན། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རྟོག་རྣམས་དངོས་པོ་ཡིད་ན་འགྱུར་བ་སྟེ། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་མེད་པར་ཡོངས་དཔྱད་ཟིན། །དངོས་པོ་མེད་པར་འདི་རྣམས་མི་འབྱུང་དཔེར། །བུད་ཤིང་མེད་པར་མེ་ཡོད་མིན་དེ་བཞིན། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་དངོས་པོ་སྲིད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་མཛད་པར་གྱུར་པས་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པ་དག་གིས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་ཤིང༌། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་འདུ་བྱེད་ཐོག་ མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དག་ལས་ལོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་སྨན་བསྐུས་པས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་ལོག་པ་ཉིད་རབ་རིབ་ཅན་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་གྱི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྟོག་པས་བཅིངས། །མི་རྟོག་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གྲོལ་འགྱུར་བས། །རྟོག་རྣམས་ལོག་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུར་མཁས་རྣམས་གསུང༌། །གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཆོས་ཉིད་འདི་དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་རྟོག་པ་ཁོ་ནས་བཅིངས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་འདི་དེ་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ན་འཕགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་བཀག་པ་ཉིད་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཇི་སྐད་དུ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། །སྟོང་མཐོང་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །རྟོག་པས་མཐོང་བ་འཆིང་བ་སྟེ། །དེ་ཉིད་འདིར་ནི་འགོག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱད་རྩོད་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། །མ་མཛད་རྣམ་གྲོ་ལ་ཕྱིར་ནི་དེ་ཉིད་བསྟན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློན་དཔོན་གྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩོད་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། གཞན་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་འདོད་པས་མ་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་དཔྱོད་ཕ་མཛད་པ་ན་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་
Chinese
是转变的田地。如果由于已生之法安住而生起常，由于坏灭而生起断等分别念是可能的，那么就不是另一种情况，为了显示这个道理而宣说：诸分别念于事物心中转变，事物如何不存在已完全观察。没有事物这些就不会产生，譬如没有木柴就没有火一样。因为如前所说的道理，事物以任何方式存在都不是真实的，因此，瑜伽士显现圣道，以不观看的方式观看真如者，对于任何法都不见有事物微尘许。色、受、善、不善、事物和非事物等分别念，从无始以来串习的行蕴也从这些中转变。譬如涂了眼药，对毛发等的分辨念转变，对患有眼翳者来说会成为果实，但毛发等不会转变成其他自性的境。因此，凡夫俗子被分别念所束缚，无分别的瑜伽士则会解脱。分别念转变是什么呢？智者说是辨别的果实。因为凡夫俗子不了解这个法性，所以被分别念所束缚。当通达这个法性时，圣者们就会解脱。因此，完全遮止分别念，就是导师在《中观论》中所说的辨别的果实。如云：事物若以自性存在，见空有什么功德？以分别念所见是束缚，此即是此处所遮止。如是说。因此，论典中因为耽著辩论，所以没有造作，为了利益而宣说。因此，要知道导师在《中观论》中作了极大的辨别，那是因为耽著辩论，想要压倒他人所以才没有造作。没有作辨别时，《中观论》中显示真如，是众生
English
Is the field of transformation. If the arising of the thought of permanence due to the abiding of what has already arisen, and the arising of annihilation, etc., due to destruction is possible, then it is not another situation, and it is said to show this reason: All thoughts change in the mind of things, how things do not exist has been completely observed. Without things, these will not arise, just as there is no fire without firewood. Because of the reason mentioned above, the existence of things in any way is not true, therefore, the yogi manifests the holy path, and those who see the reality in a way that does not see, do not see even a particle of things in any dharma. Thoughts such as form, feeling, good, non-good, things and non-things, etc., the aggregates of actions that have been practiced from the beginningless also change from these. For example, after applying eye medicine, the thought of distinguishing hair, etc. changes, and it will become a fruit for those with cataracts, but hair, etc. will not be transformed into other self-nature realms. Therefore, ordinary people are bound by discriminating thoughts, and yogis without discrimination will be liberated. What is the transformation of discriminating thoughts? The wise say it is the fruit of discernment. Because ordinary people do not understand this dharma nature, they are bound by discriminating thoughts. When this dharma nature is understood, the saints will be liberated. Therefore, completely stopping discriminating thoughts is the fruit of discernment mentioned by the teacher in the "Madhyamaka-karika". As it is said: If things exist by their own nature, what merit is there in seeing emptiness? What is seen by discriminating thoughts is bondage, and this is what is prohibited here. It is said like this. Therefore, in the scriptures, because of being attached to debate, it was not created, and it was said for the sake of benefit. Therefore, it should be known that the teacher made great distinctions in the "Madhyamaka-karika", because he was attached to debate and wanted to overwhelm others, so he did not create it. When there is no distinction, the "Madhyamaka-karika" shows the reality, which is sentient beings.