Tibetan
གཉི་གའི་ཡོད་པ་འཐད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་ལ། ཡང་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། དེ་དག་ཤེས་རབ་ཚུལ་མདོར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཚུངས་པར་སྤངས་ཤིང་མངོན་པའི་ཆོས་ལས་གསུངས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་ལྔ་ཆར་ཡང་མཚུངས་པར་གསུངས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ནི་ལྔ་ཚར་ཡང་མཚུངས་པར་ བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡི། །བདེན་གཉིས་རིམ་པ་འདི་དག་བཤིག་ནས་ཀྱང༌། །ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་ནི་བཀག་པས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གཟུགས་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་འདོད་པས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གི་རིམ་པ་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་བཤིག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་བདེན་པ་དག་གི་རིམ་པ་དེ་དག་བཤིག་ནས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་ནི་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་སྔར་རྫས་བཀག་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་ངལ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟའི་རིམ་པས་དངོས་གདོད་ནས། །དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་རིག་བྱ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཡང་མདོའི་དོན་འདི་དེ་ལྟར་བཤད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ལུང་གཞན་ལས་སེམས་ཙམ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཕྱིར་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང༌། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སོ། །གནས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་སུ་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ན་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གནས་པ་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་མངོན་པར་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་སེམས་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མདོ་འདི་ཡང་དགོངས་པ་ཅན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་སྣ
Chinese
由于两者存在不相容，因此也必须理解为无心。此外，当理解为有心时，也必须理解为有色，因为两者都在世间广为人知。也应从经文中这样理解。例如，在《智慧之道的经》中，佛陀说：“平等舍弃并在阿毗达磨中宣说。”这些色等蕴，在阿毗达磨中，通过对自相和共相等进行详细区分的方式，平等地宣说了五蕴。而在《般若波罗蜜多》中，则平等地遮止了五蕴，因为经中说：“善现，色性本空”乃至“识”等。因此，如此以经教和理证成立的，两种真谛的次第，即使你破坏了，你的实体也不会因遮止而成立。仅仅认为没有色而只有识，就会破坏所说的世俗和胜义的次第。这样，即使你破坏了真谛的次第，你的实体也不会成立。为什么呢？因为之前已经遮止了实体，所以你的努力将变得毫无意义。因此，以这样的次第，事物从一开始，其本身就不会产生，世间产生时才会被认知。这里说道：即使如此解释经文的意义，但其他经文中也确定只有心，如云：“外境显现有与无，心显现为种种相，身与受用似处所，我说唯是心而已。”其中，身是指眼等生处，受用是指色等境，处所是指器世间。因为心之外没有外境存在，所以仅仅是识显现为身、受用和处所，当生起时，作为境的事物存在，身等显现为与识不同的外境。因此，如果说三界唯是心，那么，因为这部经也是以有密意的方式宣说的，所以解释说：从哪部经中外境显
English
Since the existence of both is incompatible, it must also be understood as without mind. Furthermore, when it is understood as having mind, it must also be understood as having form, because both are well-known in the world. It should also be understood in this way from the scriptures. For example, in the Sutra of the Way of Wisdom, the Buddha said, "Equally abandoned and declared in the Abhidharma." These aggregates such as form, in the Abhidharma, through the way of detailed distinctions of self-characteristics and common characteristics, all five aggregates are equally declared. And in the Prajnaparamita, all five are equally prohibited, because the sutra says, "Subhuti, form is empty by nature" up to "consciousness" and so on. Therefore, the order of the two truths, which is established by scripture and reason, even if you destroy it, your entity will not be established by prohibition. Merely thinking that there is no form but only consciousness will destroy the order of conventional and ultimate truths that has been spoken of. In this way, even if you destroy the order of truths, your entity will not be established. Why? Because the entity has already been prohibited before, so your efforts will become meaningless. Therefore, with such an order, things from the beginning, their very nature does not arise, and the world arises when it is recognized. Here it is said: Even if the meaning of the sutra is explained in this way, it is certain from other sutras that there is only mind, as it is said: "External appearances exist or do not exist, the mind appears in various forms, body and enjoyment are like places, I say it is only mind." Among them, the body refers to the sense bases such as the eye, enjoyment refers to the objects such as form, and the place refers to the container world. Because there is no external existence apart from the mind, only consciousness appears as body, enjoyment, and place, and when it arises, as objects of the environment exist, the body and so on appear as external environments different from consciousness. Therefore, if it is said that the three realms are only mind, then, because this sutra is also spoken in a way that has intention, it is explained: From which sutra does the external appearance