Tibetan
ཞིག་ན་དེ་ནི་རུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་དང༌། གང་མཚན་མ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་མཚན་མ་མེད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། གང་སྨོན་པ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་སྨོན་པ་མེད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། གང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་མངོན་བར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། གང་མ་སྐྱེས་པས་ཆོས་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། གང་མ་བྱུང་བས་ཆོས་རྣམས་མ་བྱུང་བར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་མ་བྱུང་བ་དང་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྟར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་སེམས་པ་དེའི་ལྟར་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། སྟོང་མིན་སྟོང་ལྡན་མཐོང་མིན་ཏེ། །མྱང་འདས་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་ཅེས། །ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་ལ། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང༌། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །ངེས་པར་འབྱིན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། འདིར་སྨྲས་པ། །དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པས་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེས་པ་བདག་ལ་རག་མོད། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ གང་དག་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་དམིགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཅི་སྟེ་བརྗོད་དེ། བདེན་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་བདེན་མོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་བདེན་པ་དམ་པ་འདི་ནི་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མི
Chinese
如果那样也是不行的。因此，不应承认一切事物的自性在任何时候都会产生。如《圣宝积经》中所说：“光护，进一步说，以中观之道如实分别诸法，不是以空性使诸法成空，而是诸法本身就是空性；不是以无相使诸法成为无相，而是诸法本身就是无相；不是以无愿使诸法成为无愿，而是诸法本身就是无愿；不是以无造作使诸法成为无造作，而是诸法本身就是无造作；不是以不生使诸法成为生，而是诸法本身就是不生；不是以不出现使诸法成为不出现，而是诸法本身就是不出现。”等等广说。如果有人承认他性之体，并认为依此而有的空性，具有无取无舍的特征，以及无常等等，既非彼亦非此，那么按照他的观点，就变成了只有空性使一切法成空，而不是自性本身。四百论中说：‘非空非有空，不见解脱道，邪见不解脱，如来之所说。’经论中也说：‘空性见解一切中，胜者说为能超出，若谁有此空性见，彼等说为不可治。’此处说：虽然胜义中无生，因此从自和他产生依赖于自，但是眼识和感觉等等，那些被现量和比量所缘的，它们的自性无疑会从他产生。如果不是这样认为，那又何必说二谛呢？只会变成一谛。因此，没有从他产生这回事。对此要解释说：这虽然是真实的，但在胜义中并没有二谛，比丘们，这个殊胜的真谛只有一个，即
English
If that were the case, it would also be unacceptable. Therefore, one should not assert that the self-nature of all things arises at all times. As it is said in the Noble Jewel Heap Sutra: "Light Protector, furthermore, to truly and individually analyze the Dharma of the Middle Way, it is not that emptiness makes the Dharma empty, but the Dharma itself is empty; it is not that signlessness makes the Dharma signless, but the Dharma itself is signless; it is not that wishlessness makes the Dharma wishless, but the Dharma itself is wishless; it is not that non-fabrication makes the Dharma non-fabricated, but the Dharma itself is non-fabricated; it is not that unbornness makes the Dharma born, but the Dharma itself is unborn; it is not that non-arising makes the Dharma non-arising, but the Dharma itself is non-arising," and so on, extensively explained. If someone asserts the nature of other-dependence and thinks that the emptiness that depends on it, characterized by non-grasping and non-rejection, as well as impermanence and so on, is neither this nor that, then according to his view, it would become that only emptiness makes all dharmas empty, but not self-nature itself. In the Four Hundred Verses, it says: 'Not empty, not possessing emptiness, one does not see liberation; with wrong views, one does not transcend sorrow, as the Tathagatas have said.' The scriptures also say: 'Among all views, the Victorious Ones say that the view of emptiness is certainly what transcends; those who have this view of emptiness, they are said to be incurable.' Here it is said: Although there is no arising in the ultimate sense, therefore arising from self and other depends on self, but the nature of forms and feelings and so on, those that are perceived by direct perception and inference, will undoubtedly arise from other. If one does not think so, then why speak of two truths? It will only become one truth. Therefore, there is no arising from other. This should be explained: Although this is true, in the ultimate sense there are not two truths, monks, this supreme truth is only one, namely,
Tibetan
་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་དང་གཞན་དག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་བདག་ཅན་དངོས་ལས་ཚུ་རོལ་དུ། །གནས་རྙེད་མ་ཡིན་དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི། །ཐ་སྙད་བདེན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བྱ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་ཅི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་གམ། ཅིག་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཅན་ལས་ཚུ་རོལ་ཏེ་གཞན་དུ་གྱུར་བའི་ཆ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ་གནས་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཡོངས་སུ་མཐོང་བ་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ལྟས། ཇི་ལྟར་ཀླ་ཀློ་སྐད་གཞན་གྱིས། །གཟུང་བར་མི་ནུས་དེ་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་མ་རྟོགས་པར། །འཇིག་རྟེན་གཟུང་བར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང༌། །ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་བར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བྱས་ན་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཉམས་པར་ འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དཔེར་ན་ཤིང་དང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱས་ལ། །ལག་པ་རྩོལ་བ་བྱས་པ་གསུམ་ཚོགས་ན། །སྒྲོག་བྱེད་པི་ཝང་གླིང་བུ་ལ་སོགས་ལས། །དེ་དག་ལས་སྐྱེས་སྒྲ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་མཁས་པ་ལ་ལས་བརྟག་བྱས་ཏེ། །དེ་ནི་གང་ནས་འོངས་ལ་གར་སོང་ཞེས། །ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་དུ་བརྟག་བྱས་ན། །སྒྲ་ཡི་འོང་བ་འམ་འགྲོ་བ་རྙེད་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དག་དང་ནི་རྐྱེན་དག་ལས། །འདུ་བྱེད་གྱུར་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་སྟེ། །ཡང་དག་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ནི། །འདུ་བྱེད་སྟོང་པ་གཡོ་བ་མེད་པར་མཐོང༌། །ཕུང་པོ་དག་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ནི། །ནང་ཡང་སྟོང་ལ་ཕྱི་རོལ་སྟོང་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་བདག་གིས་
Chinese
是欺骗性的法，是寂灭。因为说一切行是虚假的，是欺骗性的法。因此，凡是世俗谛，都是进入胜义谛的方法。不考察从自和他而生，而是以世间的方式来承认。例如，如果对这些事物进行分析，那么它就不能在作为自体的事物之外找到位置，因此不应对世间的名言谛进行分析。例如，这些色和受等，是从自生，还是从他生呢？如果进行这样的分析，由于胜义中没有生灭，因此不能在从自性之外，即变为他者的部分，具有生等的部分中安住。因此，不应进行从自和他而生等分析，而应以世间人普遍认为的“有此则有彼”的方式，仅仅通过依赖他者的入门来承认。如圣者所说：“如同野蛮人不能理解其他语言一样，不理解世间法就不能理解世间。”经中也说：“不依赖名言，就不能证悟胜义。不证悟胜义，就不能获得寂灭。”如果进行分析，世间的名言就会消失。如经中所说：“例如，依靠木和弦，加上手的努力，三者聚集，从拨动琵琶、笛子等乐器中，就会发出声音。然后，一些智者进行考察，从哪里来，到哪里去？在各个方向和角落进行考察，也找不到声音的来处或去处。同样，一切由因和缘所产生的行，都是产生的。如实见的瑜伽士，见到诸行是空性的，没有动摇。蕴、处、界等，内也空，外也空。众生以自我
English
are deceptive dharmas, are nirvana. Because it is said that all conditioned things are false, are deceptive dharmas. Therefore, whatever is the conventional truth is the means to enter the ultimate truth. Without examining whether it arises from self or others, it is accepted in the manner of the world. For example, if these things are analyzed, then it cannot find a place outside of the thing that is the self, therefore one should not analyze the conventional truth of the world. For example, these forms and feelings, etc., do they arise from self, or do they arise from others? If one analyzes in this way, since there is no arising or ceasing in the ultimate sense, therefore it cannot abide in the part that has arising, etc., from the part that has changed into other than the self-nature. Therefore, one should not engage in analysis such as arising from self and others, but should accept it in the way that the world universally sees, "If this exists, then that arises," only through the entrance of relying on others. As the noble one said, "Just as barbarians cannot understand other languages, so too, without understanding the world, one cannot understand the world." It is also said in the scriptures, "Without relying on names, one cannot realize the ultimate meaning. Without realizing the ultimate meaning, one cannot attain nirvana." If one analyzes, the conventional terms of the world will disappear. As it is said in the sutras, "For example, relying on wood and strings, plus the effort of the hands, when the three are gathered, from plucking the lute, flute, and other instruments, sounds will arise. Then, some wise people investigate, from where does it come, and where does it go? Investigating in all directions and corners, one cannot find the coming or going of the sound. Similarly, all conditioned things that arise from causes and conditions are produced. The yogi who sees reality sees that conditioned things are empty and without movement. The aggregates, sense bases, and elements are empty inside and empty outside. Sentient beings with self